Monthly Archives: Październik 2019

„W sprawach spornych lub nieuregulowanych w Regulaminie rozstrzyga Dyrektor” – postanowienie w regulaminie Domu Aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury

W regulaminie Domu Aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa  Prokuratury mamy takie postanowienie: W sprawach spornych i nieuregulowanych w Regulaminie rozstrzyga Dyrektor.

Dyrektor

Czyli przykładowo jeśli mamy spór między Domem Aplikanta a gościem odnośnie do innego postanowienia regulaminu, to ostatecznie rozstrzyga o tym Dyrektor Domu Aplikanta. Jakie wybierze rozwiązanie? Pozostawiam odpowiedź Czytelnikom.

Pewnie wielu hotelarzy powie „ja też bym tak chciał”. Wbrew pozorom nie jest to rzecz tak prosta jakby się mogło wydawać (o czym poza wyjątkami hotelarze wiedzą, nie stosując takich postanowień). Trzeba przecież przypomnieć, że choćby zgodnie z art. 385(3) pkt 10 kodeksu cywilnego: „W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: (…) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy„, a taki m.in. charakter ma powyższe postanowienie. W przypadku uznania takiego postanowienia za niedozwolone postanowienie umowne, postanowienie takie po prostu nie wiąże konsumenta. Podobne postanowienia były już uznawane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone.

Dodam, że z Domu Aplikanta mogą korzystać w zasadzie wszyscy, o czym przekonuje też ta informacja: oferta. W konsekwencji jak się wydaje zachodzi w tym przypadku również w wielu przypadkach relacja przedsiębiorca – konsument.

Jak czytamy na stronie internetowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, jest to: „centralna instytucja odpowiedzialna za szkolenie wstępne oraz ustawiczne kadr sądownictwa i prokuratury w Pol­sce”.

Czy przyszli sędziowie i prokuratorzy czytają ten regulamin?

Piotr Cybula

IFTTA na Facebooku

Po ostatniej konferencji w Bratysławie, która odbyła się w dniach 24-26 października 2019 r., założona została na Facebooku otwarta grupa: IFTTA International Forum of Travel and Tourism Advocates.

Członkowie tej organizacji serdecznie zapraszają do odwiedzin i członkostwa wszystkich zainteresowanych prawników problematyką prawa turystycznego.

 

 

 

Sytuacja Rzecznika Praw Pasażerów – czy czas na działanie Rzecznika Praw Obywatelskich?

W związku z trwającą od kilku miesięcy sytuacją Rzecznika Praw Pasażerów, którą oddaje poniższa informacja, przed chwilą wystąpiłem do Rzecznika Praw Obywatelskich z prośbą o podjęcie leżących w jego kompetencji działań.

RPP

Obecna sytuacja dość istotnie wpływa na możliwość efektywnego dochodzenia praw przez poszkodowanych pasażerów. W tym przypadku mamy do czynienia z prawami wynikającymi z prawa unijnego, więc nie ulega wątpliwości, że nasze państwo powinno zapewnić pasażerom efektywną ochronę. Oczywiście można dochodzić tych praw na drodze sądowej, ale jeśli mamy również taką procedurę, to również ona powinna działać w odpowiedni sposób. A na razie mamy swego rodzaju manifestację słabości naszego państwa, czego w żaden sposób nie można zrozumieć.

Piotr Cybula

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie negatywnego wpływu upadłości Grupy Thomas Cook na turystykę w UE

W dniu 24 października 2019 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie negatywnego wpływu upadłości Grupy Thomas Cook na turystykę w UE. Zamieszczam ją poniżej:

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 6 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając art. 195 TFUE,

–  uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 21 października 2019 r. w sprawie skutków upadłości Grupy Thomas Cook,

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91(1),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 października 2007 r. pt. „Agenda dla zrównoważonej i konkurencyjnej turystyki europejskiej” (COM(2007)0621),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. pt. „Europa – najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie – nowe ramy polityczne dla europejskiego sektora turystycznego” (COM(2010)0352),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty(3), w szczególności art. 8 dotyczący okresu ważności koncesji i art. 9 dotyczący zawieszenia i cofnięcia koncesji,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie nowych wyzwań i koncepcji w zakresie promowania turystyki w Europie(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie funkcjonowania i stosowania nabytych praw osób podróżujących drogą lotniczą(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie odszkodowania dla pasażerów w przypadku upadłości linii lotniczych(6),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie ochrony pasażerów w przypadku niewypłacalności linii lotniczej (COM(2013)0129), w którym Komisja określiła środki mające na celu poprawę ochrony podróżnych w przypadku niewypłacalności linii lotniczej, w tym lepsze egzekwowanie rozporządzenia (WE) nr 261/2004,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 („rozporządzenie w sprawie EFG”)(7),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2014 r. pt. „Europejska Strategia na rzecz większego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w turystyce przybrzeżnej i morskiej” (COM(2014)0086),

–  uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 5 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 261/2004 ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów oraz rozporządzenie (WE) nr 2027/97 w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w odniesieniu do przewozu drogą powietrzną pasażerów i ich bagażu(8),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniającą rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylającą dyrektywę Rady 90/314/EWG(9),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 marca 2019 r. pt. „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa. Utrzymanie i promowanie wysokich standardów społecznych” (COM(2019)0120),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia(10),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 27 maja 2019 r. o konkurencyjności sektora turystyki jako czynnika trwałego wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i spójności społecznej w UE w kolejnym dziesięcioleciu,

–  uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że upadek brytyjskiej spółki Thomas Cook – drugiego pod względem wielkości touroperatora na świecie i jednego z najstarszych – wywiera bardzo negatywny wpływ na gospodarkę, rynek wewnętrzny UE, zatrudnienie, poziom zaufania konsumentów i swobodny przepływ osób w obrębie UE i poza nią;

B.  mając na uwadze, że z powodu likwidacji Grupy Thomas Cook zagrożone są 22 000 miejsc pracy na całym świecie, z czego 9000 w Zjednoczonym Królestwie, 2500 w Hiszpanii i ponad 1000 w Grecji; mając na uwadze, że choć przyszłość tych miejsc pracy jest wciąż niepewna, to najprawdopodobniej upadek tej spółki spowoduje silny, zwielokrotniony efekt domina nie tylko w branży turystycznej i sektorze transportu, ale również w całej gospodarce unijnej;

C.  mając na uwadze, że upadłość Grupy Thomas Cook spowodowało wiele czynników, w tym niezdolność firmy do zmiany modelu biznesowego i wprowadzenia innowacji, aby nadążyć za konkurencją w dobie gospodarki cyfrowej; mając na uwadze, że sytuacja finansowa Grupy Thomas Cook była dobrze znana brytyjskim władzom;

D.  mając na uwadze, że ustanie działalności Grupy Thomas Cook, która prowadziła hotele, ośrodki wypoczynkowe i posiadała linie lotnicze w 16 krajach oraz obsługiwała rocznie 19 mln klientów, pociągnęło za sobą operację repatriacyjną na wielką skalę, polegającą na przetransportowaniu ponad 600 000 urlopowiczów z różnych miejsc na świecie do ich miejsca zamieszkania;

E.  mając na uwadze, że tylko w tym roku wiele linii lotniczych ogłosiło niewypłacalność, co miało poważne konsekwencje dla firm, turystyki i konsumentów; mając na uwadze, że w kwietniu 2019 r. brytyjski organ lotnictwa cywilnego wydał Grupie Thomas Cook kolejną dwunastomiesięczną koncesję;

F.  mając na uwadze, że kilka państw członkowskich zapowiedziało specjalne środki mające na celu wsparcie sektora turystyki, aby złagodzić negatywne skutki upadku Grupy Thomas Cook; mając na uwadze, że nie uruchomiono jeszcze unijnego mechanizmu wsparcia;

G.  mając na uwadze, że udział turystyki w PKB UE wynosi około 4 % oraz że sektor turystyki zatrudnia szacunkowo 12,3 mln pracowników i zapewnia co najmniej 5 % wszystkich miejsc pracy (ponad 27 mln pracowników i prawie 12 % wszystkich miejsc pracy, jeśli wziąć pod uwagę powiązania z innymi sektorami); mając na uwadze, że Europa to najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie, a jej udział w rynku w 2018 r. wyniósł 50,8 %; mając na uwadze, że turystyka wytwarza – bezpośrednio i pośrednio – 10,3 % całkowitego PKB UE-28 i że liczba ta do 2027 r. ma wzrosnąć do 11,2 %;

H.  mając na uwadze, że sektor turystyki obejmuje szeroki zakres różnorodnych usług i zawodów, w ramach których istotną rolę odgrywa mobilność, a ze względu na spersonalizowany charakter usług w tym sektorze, potrzebuje on dużej liczby pracowników; mając na uwadze, że turystyka stanowi potężny bodziec dla wielu innych sektorów gospodarki; mając na uwadze, że sektor ten jest zdominowany przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz osoby samozatrudnione, których działalność generuje miejsca pracy i dobrobyt w regionach silnie uzależnionych od turystyki; mając na uwadze, że sektor turystyki jest szczególnie narażony na nieprzewidziane zagrożenia mające zarówno przyczyny naturalne, jak i spowodowane przez człowieka;

I.  mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony Unia Europejska jest uprawniona do wspierania lub uzupełniania działań państw członkowskich w dziedzinie turystyki; mając jednocześnie na uwadze, że turystyka nie ma żadnej konkretnej linii w budżecie UE, choć Parlament wnioskował o to w swojej rezolucji z dnia 14 listopada 2018  r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027, w której wezwał do wprowadzenia specjalnego przydziału środków na rzecz zrównoważonej turystyki;

J.  mając na uwadze, że branża turystyczna domaga się większej koordynacji na szczeblu UE i czytelnej polityki UE na rzecz turystyki z odpowiednim wsparciem budżetowym;

K.  mając na uwadze, że turystyka jest sektorem kluczowym dla gospodarki i zatrudnienia w UE, zatem priorytety nowej Komisji, a w szczególności sprzyjanie „gospodarce, która służy ludziom”, powinny odzwierciedlać wagę tego sektora i jego potrzeby;

L.  mając na uwadze, że ustanie działalności Grupy Thomas Cook wyrządziło poważne szkody gospodarcze w sektorze turystyki, zaszkodziło zatrudnieniu i lokalnym społecznościom oraz doprowadziło do utraty połączeń lotniczych na niektórych terytoriach państw członkowskich UE; mając na uwadze, że sytuacja ta będzie wymagała podjęcia odpowiednich działań w celu zwiększenia konkurencyjności tego sektora oraz utrzymania przez Europę pozycji światowego lidera jako kierunku turystycznego, gdyż turystyka jest siłą napędową wzrostu i zrównoważonego rozwoju miast i regionów;

M.  mając na uwadze, że pasażerowie mają prawo do zaplanowanych wcześniej usług, tym bardziej że przed wyświadczeniem usługi zapłacili już cenę biletu; mając na uwadze, że pasażerom należy udzielać zrozumiałych, dokładnych i aktualnych informacji, które są dla wszystkich dostępne; mając na uwadze, że dla wielu konsumentów nie było jasne, jakie są ich prawa do odszkodowania i jaką część rezerwacji obejmuje ich ubezpieczenie;

N.  mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 15 stycznia 2013 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nią(11) Parlament wezwał Komisję, by po konsultacjach z partnerami społecznymi przedłożyła jak najszybciej wniosek dotyczący aktu prawnego w sprawie informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nią;

1.  wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że 600 000 osób utknęło z dala od domu, w tym wiele z nich pozostawiono samym sobie w miejscu docelowym bez żadnej alternatywnej oferty powrotu, co ukazało ogromny brak pewności prawa w tej dziedzinie i obnażyło poważne braki w ochronie konsumentów; wyraża równie głębokie zaniepokojenie faktem, że tysiące pracowników w całej Europie straciły pracę, że tysiące lokalnych dostawców i spółek zależnych, głównie MŚP, znalazły się w poważnych tarapatach finansowych spowodowanych upadkiem Grupy Thomas Cook, oraz jego szkodliwym wpływem na wizerunek i reputację Europy jako najpopularniejszego kierunku turystycznego na świecie;

2.  zwraca uwagę, że Grupa Thomas Cook prowadziła różnego rodzaju działalność – taką jak hotelarstwo, transport czy rekreacja – oddziałującą na różne kategorie konsumentów i przedsiębiorstw, a zatem upadek tej spółki podlega różnym przepisom prawa Unii i państw członkowskich;

3.  wzywa właściwe organy w dotkniętych państwach członkowskich do dopilnowania, by zwolnieni pracownicy Grupy Thomas Cook otrzymali całość wypracowanych wynagrodzeń;

4.  wyraża uznanie dla państw członkowskich, które w trybie pilnym przeprowadziły awaryjne plany w celu skutecznej repatriacji podróżnych, oraz zauważa inne działania mające na celu ograniczenie wpływu upadłości Grupy Thomas Cook na pracowników sektora turystyki; wzywa Komisję do oceny, w jaki sposób istniejące prawo unijne i odnośne prawo w państwach członkowskich umożliwiło tę akcję ratunkową na wielka skalę, oraz do zbadania, w jaki sposób Komisja mogłaby szybko i skutecznie przyłączyć się do działania w podobnej sytuacji w przyszłości;

5.  wzywa właściwe organy, by przeanalizowały przyczyny upadłości Grupy Thomas Cook z uwzględnieniem faktu, że niepokojące zmiany w sytuacji finansowej firmy były od dawna znane brytyjskim władzom, i stwierdziły, czy nie można było podjąć środków zapobiegawczych, by uniknąć jej nagłego upadku; uważa, że powinno to pomóc w uprzedzeniu przyszłych kryzysów oraz w opracowaniu strategii na rzecz minimalizacji ryzyka w tym jakże ważnym dla UE sektorze;

6.  podkreśla, że konieczne jest lepsze monitorowanie sytuacji finansowej linii lotniczych przez krajowe organy nadzoru, aby zapobiec sytuacji, w której europejscy pasażerowie padają ofiarą takich bankructw, biorąc pod uwagę, że od początku 2017 r. aż 32 linie lotnicze ogłosiły upadłość; przypomina, że rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 podlega obecnie ocenie skutków, która obejmuje część dotyczącą konieczności uzyskania przez przewoźników lotniczych koncesji na działalność; wzywa Komisję do rozważenia zmiany tego rozporządzenia w taki sposób, by uprawnić organy do lepszego monitorowania i kontrolowania sytuacji finansowej linii lotniczych oraz do reagowania, gdy jest ona krytyczna;

7.  apeluje do Komisji, aby wskazała unijne instrumenty finansowe, które mogłyby zrekompensować szkody, jakie poniósł sektor, oraz przyczynić się do zwiększenia jego konkurencyjności, a także by umożliwiła szybki i skuteczny dostęp do tych instrumentów oraz by zagwarantowała wysoki poziom ochrony konsumenta; zauważa, że kryzys spowodowany upadłością Grupy Thomas Cook nie jest odosobnionym przypadkiem i w przyszłości może ponownie zaistnieć podobna sytuacja; w związku z tym wzywa Komisję, aby w celu dalszego zwiększenia ochrony konsumentów i praw pasażerów oceniła możliwość podjęcia konkretnych działań lub środków, które zapobiegłyby ponownemu wystąpieniu takiej sytuacji;

8.  wzywa Komisję, aby do priorytetów swojej strategii włączyła turystykę i zmieniła nazwę teki komisarza z „transportu” na „transport i turystykę”;

9.  zwraca uwagę na możliwości, jakie Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) daje pracownikom zwolnionym w wyniku poważnych zmian strukturalnych; wzywa państwa członkowskie dotknięte upadłością Grupy Thomas Cook do wykorzystania wszystkich możliwości związanych z EFG, w szczególności zbiorowego składania wniosków przez MŚP; apeluje do Komisji o jak najszybsze rozpatrzenie tych wniosków w terminie określonym w rozporządzeniu w sprawie EFG oraz o udzielenie niezbędnego wsparcia państwom członkowskim, jeśli o nie wystąpią;

10.  podkreśla, że zanim Grupa Thomas Cook upadła, w regionach żyjących z turystyki zaplanowano już usługi turystyczne, zwłaszcza hotelarskie, i dokonano wielu rezerwacji na następny sezon, i dlatego uważa za konieczne, by państwa członkowskie zapewniły wsparcie niezbędne do zaradzenia negatywnym skutkom, jakie ta sytuacja wywarła na liczne przedsiębiorstwa; zachęca ponadto państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do wykorzystania narzędzi oferowanych przez Europejski Fundusz Społeczny i inne instrumenty unijne, krajowe, regionalne i lokalne; wzywa Komisję i państwa członkowskie do regularnego sporządzania szczegółowych zaproszeń do składania ofert dotyczących branży turystycznej w oparciu o priorytety określone w odpowiednich funduszach;

11.  ponownie podkreśla znaczenie, jakie ma opracowanie strategii UE na rzecz zrównoważonej turystyki, przewidującej skoordynowane i konkretne środki, na przykład mechanizm zarządzania kryzysowego i mechanizmy skutecznej współpracy w sektorze turystyki; wzywa Komisję, by w następnym projekcie budżetu wprowadziła specjalną linię budżetową dla sektora turystyki, o co wnioskował Parlament w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027;

12.  wzywa państwa członkowskie i Komisję do rozważenia – jedynie jako ostateczności – środków pomocy państwa, które mogą złagodzić negatywny wpływ gospodarczy na przedsiębiorstwa, miasta, regiony i miejscowości turystyczne oraz poważne konsekwencje dla zatrudnienia;

13.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, aby pracownicy objęci postępowaniem upadłościowym mieli zagwarantowane wypracowane zarobki i świadczenia emerytalne;

14.  podkreśla, że ważne jest, by zadbać o dobrze funkcjonujący wewnętrzny rynek usług transportowych, utrzymanie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i pracowników oraz poprawę konkurencyjności przedsiębiorstw w sektorze turystyki;

15.  uważa, że europejski sektor turystyki musi znacznie lepiej wykorzystywać doskonałe możliwości, jakie dają technologie cyfrowe i jednolity rynek cyfrowy; w związku z tym apeluje do Komisji o udzielenie niezbędnego wsparcia, aby pomóc unijnym przedsiębiorstwom w przejściu na gospodarkę cyfrową i nowe modele biznesowe, zarówno za pomocą odpowiedniego finansowania i szkolenia, jak i przez propagowanie pozytywnego nastawienia do przedsiębiorczości cyfrowej;

16.  podkreśla znaczenie trwałego dialogu społecznego na wszystkich szczeblach, opartego na wzajemnym zaufaniu i wspólnej odpowiedzialności, będącego jednym z najskuteczniejszych instrumentów służących wypracowywaniu kompromisowych rozwiązań i wspólnych podejść przy przewidywaniu procesów restrukturyzacyjnych, zapobieganiu tym procesom i zarządzaniu nimi; wzywa państwa członkowskie do przeprowadzania konsultacji z partnerami społecznymi przy opracowywaniu wszystkich stosownych środków; zwraca się do Komisji o wskazanie najlepszych praktyk na podstawie środków stosowanych przez władze krajowe, regionalne i lokalne, a także środków podejmowanych przez MŚP w tym sektorze, w celu opracowania wspólnej unijnej strategii dla sektora turystyki; ponownie zwraca się do Komisji, by przedstawiła – po konsultacji z zainteresowanymi partnerami społecznymi – wniosek dotyczący aktu prawnego w sprawie prawa pracowników do informacji i konsultacji oraz przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nimi, zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami zawartymi w rezolucji Parlamentu z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nimi(12);

17.  wzywa Komisję i Radę do poddania ocenie i przyjęcia wszystkich niezbędnych środków w celu obrony interesów UE i uniknięcia podobnych sytuacji w przyszłości oraz do wyciągnięcia z tych doświadczeń wniosków, które będzie można wykorzystać w negocjacjach w sprawie przyszłych umów o usługach lotniczych;

18.  wzywa Komisję do przekazywania Parlamentowi wszelkich nowych istotnych informacji dotyczących upadłości Grupy Thomas Cook; podkreśla w związku z tym, jak ważne jest ustalenie, czy właściwe organy wydające koncesje dokonały oceny sytuacji finansowej Grupy Thomas Cook, czy stwierdzono jakiekolwiek problemy finansowe i czy nie można było podjąć jakichkolwiek środków, aby nie dopuścić do pozostawienia tysięcy pasażerów samym sobie z dala od domu;

19.  wzywa Komisję do rozważenia dalszych środków w celu utrzymania wysokiego poziomu ochrony konsumentów i pracowników w przypadku niepowodzenia w działalności gospodarczej; wzywa Radę do jak najszybszego zajęcia stanowiska w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 261/2004 dotyczącego egzekwowania praw pasażerów linii lotniczych i granic odpowiedzialności przewoźników lotniczych oraz do poparcia stanowiska Parlamentu z lutego 2014 r.; ubolewa, że Rada od pięciu lat nie jest w stanie osiągnąć porozumienia;

20.  jeżeli chodzi o zmianę rozporządzenia (WE) nr 261/2004 dotyczącego egzekwowania praw pasażerów linii lotniczych i odpowiedzialności przewoźników lotniczych, ponownie podkreśla potrzebę stworzenia obowiązkowych mechanizmów służących utrzymaniu obecnego poziomu ochrony pasażerów w przypadku niewypłacalności lub upadłości, w tym poprzez stworzenie przez linie lotnicze funduszy gwarancyjnych lub umów ubezpieczeniowych gwarantujących pomoc, zwrot kosztów, odszkodowanie i zmianę planu podróży; podkreśla, że pasażerowie, którzy zarezerwowali pojedynczą usługę, np. tylko lot, powinni otrzymać taką samą ochronę jak pasażerowie, którzy zarezerwowali pakiet turystyczny, zwłaszcza że konsumenci coraz częściej dokonują rezerwacji samych lotów; w związku z tym postuluje harmonizację najwyższych standardów w zakresie praw konsumentów w sektorze transportu, hotelarstwa i turystyki;

21.  wzywa Komisję, aby rozważyła ułatwienie wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi w zakresie najlepszych sposobów postępowania w przypadku zamykania przedsiębiorstw, zachęcając je do zapoznania się z przykładami zawartymi w przepisach prawa, aby w miarę możliwości szukać nabywcy w celu utrzymania działalności przedsiębiorstwa pomimo podjęcia przez dotychczasowych właścicieli decyzji o zaprzestaniu działalności;

22.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 46 z 17.2.2004, s. 1.
(2) Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64.
(3) Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3.
(4) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 71.
(5) Dz.U. C 257 E z 6.9.2013, s. 1.
(6) Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 42.
(7) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.
(8) Dz.U. C 93 z 24.3.2017, s. 336.
(9) Dz.U. L 326 z 11.12.2015, s. 1.
(10) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0449.
(11) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0005.
(12) Dz.U. C 440 z 30.12.2015, s. 23.

Źródło: Parlament Europejski

Czy polskie władze podchodzą poważnie do praw pasażerów z rozporządzenia 261/2004?

Po kilku miesiącach od zamieszczenia, na stronie internetowej Rzecznika Praw Pasażerów w dalszym ciągu jako najbardziej aktualna wskazywana jest poniższa informacja z 29 lipca 2019 r. Wskazano w niej, że z uwagi na trudną sytuację kadrowo-finansową urzędu, Rzecznik nie ma na chwilę obecną zespołu. Już na samym początku wskazano też, że nie ma możliwości dotrzymania terminu 90 dni na przeprowadzenie postępowania.

Niestety, ale to wszystko wygląda bardzo niepoważnie. Czy tak powinno działać państwo? Czy coś się zmieni w najbliższym czasie?

RPP

 

Strony „Polish Tourism Organisation” nie ma w Wikipedii

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o Polskiej Organizacji Turystycznej: W celu wzmocnienia promocji Polski w dziedzinie turystyki w kraju i za granicą tworzy się Polską Organizację Turystyczną z siedzibą w Warszawie.

Po wpisaniu w popularnej wyszukiwarce Wikipedia hasła „Polish Tourism Organisation” pojawia się taki komunikat: Strony „Polish Tourism Organisation” nie ma w Wikipedii:

nie ma

Na stronie w języku polskim pojawia się taka informacja o innych wersjach językowych:

Screenshot_2019-10-22 Polska Organizacja Turystyczna – Wikipedia, wolna encyklopedia

Czy nie warto tego zmienić?

Czy zakup biletu kolejowego na trasie międzynarodowej musi tak wyglądać w przypadku PKP Intercity?

Ostatnio chciałem nabyć bilet PKP na trasie z Krakowa do stolicy jednego z sąsiadujących państw. Okazuje się, że nie jest to rzecz prosta. Zewsząd słyszymy o następującej cyfryzacji, ułatwieniach w podróżach, itd., itp. A tu jakby się czas zatrzymał, a podejście do klienta niczym z czasów poprzedniej epoki.

Okazuje się właśnie, że większość biletów na trasach międzynarodowych nie jest możliwa do kupienia przez Internet. Po prostu przy wykazie kursów nie pojawia się opcja „kup bilet”. Nie widać też informacji w jaki sposób bilet może być nabyty. Więc trzeba informacji szukać dalej. Co istotne, nie ma też informacji o cenach biletu, co uniemożliwia jakiekolwiek porównanie czy to poszczególnych kursów, czy też z alternatywnymi środkami transportu. Mamy tylko taką informację:

1

Skontaktowałem się z PKP Intercity i otrzymałem informację, że bilet możliwy jest to nabycia w kasie biletowej. Wczoraj udałem się do kasy około g. 16 i zobaczyłem taką informację:

kasa

Szukając później informacji w internecie natrafiłem jednak na informację, że bilety te można nabyć jedynie w tzw. kasach międzynarodowych, z czego wynika, że wcześniej podana mi informacja wprowadziła mnie w błąd. W Krakowie mamy 4 takie kasy. Ich umiejscowienie dla wielu oznacza konieczność pokonania kilkudziesięciu kilometrów i poświęcenia kilku godzin na dojazd, nie wspominając już o dodatkowych kosztach związanych z dojazdem.

mwe

I kolejna sprawa – działanie infolinii. Zakładając, że chciałbym się jednak wcześniej dowiedzieć przed wybraniem się do kasy np. jaka jest cena biletu, czy też, czy są jeszcze wolne miejsca mogę skorzystać z infolinii. Jej koszt to 1,29 zł brutto za minutę:

infolinia

Próbuję zadzwonić i nie mam możliwości. Pojawia się informacja, że połączenie nie może być wykonane. Z taką sytuacją PKP spotyka się chyba często, skoro na swojej stronie internetowej zamieszcza też poniższą informację o konieczności odblokowania połączenia (wiele osób, tak jak ja, w telefonie blokuje możliwość wykonywania połączeń związanych z dodatkowymi opłatami):

odblokowanie

PKP informuje jeszcze, że istnieje możliwość zadania pytania drogą elektroniczną, przez wypełnienie poniższego formularza (zamieszczam fragment):

napisz do nas

Po wypełnieniu formularza i wybrania opcji „wyślij” za pierwszym razem pojawił się taki komunikat:

spróbuj

Za drugim razem już się udało.

Czy AD 2019 zakup biletu na trasie międzynarodowej jak również informowanie pasażerów powinno wyglądać w ten sposób? Trudno nie odnieść wrażenia, że jest to wyjątkowo nieprzychylna pasażerowi procedura, zmuszająca go do poniesienia znacznych nakładów czasowych i finansowych, która dla wielu osób nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Całość jest mocno zniechęcająca dla pasażerów. Na swojej stronie internetowej PKP Intercity informuje, że „Od ponad 7 lat (…) podejmuje działania w celu ochrony środowiska naturalnego”. Powyższa procedura nie ma z tym nic wspólnego, jeśli wielu pasażerów zniechęca do skorzystania z tego przyjaznego środowisku transportu i zmusza do skorzystania z dodatkowego transportu aby zakupić sam bilet. PKP Intercity – czas na zmiany, mamy XXI wiek!

Piotr Cybula