Tag Archives: zabezpieczenie finansowe

„Po bankructwie biura podróży można odzyskać pieniądze, ale są wyjątki” komentarz dla portalu Prawo.pl

W opublikowanym na portalu Prawo.pl artykule pt. „Po bankructwie biura podróży można odzyskać pieniądze, ale są wyjątki” zamieszczony został mój komentarz, odnoszący się do sytuacji klientów niewypłacalnych biur podróży.

 

O prawach klientów niewypłacalnych biur podróży na antenie radia TOK FM

Dzisiaj na antenie radia TOK FM miałem przyjemność rozmawiać z red. Marcinem Zakrockim o prawach klienta w sytuacji niewypłacalności biur podróży.

Zapis rozmowy dostępny jest: tutaj.

„Nie do zaakceptowania” – Polska Izba Ubezpieczeń o przyjmowaniu przez zakłady ubezpieczeń zgłoszeń od klientów niewypłacalnych biur podróży

Wprowadzenie obecnego modelu regulacji zabezpieczenia finansowego organizatorów turystyki z wielu powodu nie było łatwe. Przykładowo przeciwko przyjmowaniu zgłoszeniu klientów, którzy nie otrzymali zwrotu wpłat bezpośrednio przez zakłady ubezpieczeń mocno protestowała Polska Izba Ubezpieczeń. Oto wypowiedź PIT z 23 marca 2016 r.:

PIU

W związku z ostatecznie wprowadzoną zmianą w praktyce więc realizowana jest koncepcja „nie do zaakceptowania” przez Polską Izbą Ubezpieczeń.

Czy warto było protestować?

Obrazek

Komunikat Ministerstwa Sportu i Turystyki w związku z niewypłacalnością Neckermann Polska

MSiT

Wciąż zapadają wyroki zobowiązujące Skarb Państwa do zapłaty odszkodowań klientom niewypłacalnych biur podróży

Choć od największej fali przypadków niewypłacalności biur podróży minęło już ponad 7 lat, wciąż w sądach zapadają wyroki zobowiązujące Skarb Państwa do zapłaty odszkodowań poszkodowanym wówczas klientom.

Dzisiaj Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację Skarbu Państwa – Ministra Sportu i Turystyki w sprawie w której dwóch reprezentowanych przeze mnie poszkodowanych klientów domagało się zwrotu nieodzyskanych środków z zapłaconej organizatorowi turystyki ceny (Aquamaris). Z jego zabezpieczenia finansowego otrzymali jedynie po około 20 zł, wobec zapłaconych cen powyżej 5.000 zł.

Sąd I instancji w sprawie tej zasądził od Skarbu Państwa odszkodowanie w wysokości pozostałej kwoty nieodzyskanej ceny, a sąd II instancji, jak wskazałem, oddalił apelację strony pozwanej.

Ze strony Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Finansów konsekwentnie przekazywane jest stanowisko, że implementacja art. 7 dyrektywy 90/314 w prawie polskim była prawidłowa i brak jest podstaw do zasądzania tego rodzaju odszkodowań. Stanowisko takie prezentowane jest zarówno za czasów obecnego, jak i poprzedniego rządu. Ciekawa w tym kontekście jest wypowiedź z połowy 2012 r. ówczesnego europosła a obecnego Ministra Sprawiedliwości:

„Rząd powinien przygotować takie prawo, które gwarantuje 100-proc. pokrycie wszelkich kosztów i strat związanych z wyjazdem turystów” – powiedział Ziobro na piątkowej konferencji prasowej w Sejmie.

Panie Ministrze, dlaczego takie prawo nie zostało przygotowane, a ze strony Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Finansów konsekwentnie reprezentowane jest wspomniane stanowisko?

„Klient równie dobrze chroniony przed upadkiem krajowego i zagranicznego organizatora?”

Niedawno zostałem poproszony przez redakcję portalu TUR-INFO o ocenę zmiany przepisów odnoszących się do oferowania przez organizatorów turystyki z innych państw członkowskich UE imprez turystycznych na terenie RP.

Obecnie tacy organizatorzy turystyki nie muszą już posiadać w Polsce wpisu w rejestrze organizatorów turystyki. Stąd pojawiło się pytanie, czy nie stanowi to obniżenia ochrony klientów w przypadku niewypłacalności organizatorów turystyki.

W związku z tą zmianą nie dostrzegam poważniejszego zagrożenia dla podróżny. Zapraszam do zapoznania się z artykułem zawierającym także inne wypowiedzi: Klient równie dobrze chroniony przed upadkiem krajowego i zagranicznego organizatora?

Niewypłacalność w 2015 r., wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w 2018 r.

Największa fala niewypłacalności organizatorów turystyki miała miejsce w 2012 r. (m.in. Sky Club, Aquamaris). Dotychczas w sprawach w których reprezentowałem klientów niewypłacalnych biur podróży przeciwko Skarbowi Państwa w związku z niezapewnieniem odpowiedniej ochrony na wypadek niewypłacalności biur podróży, chodziło o niewypłacalności ogłoszone w latach 2010-2013.

W ubiegłym tygodniu zapadł wyrok dotyczący niewypłacalnego biura podróży, które ogłosiło niewypłacalność w roku 2015.

Oznacza to tym samym, że w ocenie sądu, reformowane ze szczególną intensywnością od 2012 r. przepisy ustawy o usługach turystycznych i aktów wykonawczych nie zapewniły do tego czasu ochrony na poziomie wymaganym przez prawo unijne.

W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że klienci niewypłacalnych biur podróży mają 3 lata od otrzymania informacji od gwaranta na wystąpienie na drogę sądową (nie narażając się na podniesienie skutecznego zarzutu przedawnienia roszczenia). W tym przypadku klientom został jeszcze nieco ponad rok czasu.

Piotr Cybula