Category Archives: Uncategorized

Czy autorzy blogów powinni pomagać studentom w przygotowaniu prac magisterskich?

Podobnie jak i zapewne wiele innych osób prowadzących blogi prawnicze, co jakiś czas otrzymuję prośby studentów o pomoc w przygotowaniu prac magisterskich. Widząc tego rodzaju informację mam mieszane uczucia. Oczywiście w pierwszej kolejności cieszy mnie, że inne – młodsze – osoby również interesuje ta problematyka. Z drugiej jednak strony za chwilę pojawia się pytanie, czy na taką prośbę powinienem odpowiedzieć pozytywnie?

Prośby te dotyczą różnych kwestii, np. literatury, spisu treści itp., itd. Typowa prośba brzmi tak.

Witam serdecznie,

Przygotowuję pracę magisterską na temat z zakresu prawa turystycznego (tu tytuł). W związku z prowadzeniem przez Pana bloga na temat prawa turystycznego, chciałbym się zapytać…

I dalej padają różne prośby, typu:

  • czy mógłby Pan polecić mi jaką literaturę dotyczącą tego problemu?
  • czy mógłby Pan przedstawić jakieś sugestie dotyczące pracy?
  • czy mógłby Pan wskazać, na co szczególnie zwrócić uwagę?

Na tego rodzaju maile odpowiadam jednak ostatecznie zawsze przecząco, co wynika przede wszystkim powodów.

Po pierwsze, zostałem tak nauczony i tak sam staram się uczyć Studentów (sam też bywam promotorem), że tego rodzaju informacje powinny w pierwszej kolejności wynikać z samodzielnej pracy Studenta. Przekazując tego rodzaju informacje mam wrażenie, że wyręczałbym osobę z pracy, którą sama powinna wykonać. I mam wrażenie (może czasem mylne), że osobie pytającej po prostu nie chce się jej wykonać. Może moje odczucia byłyby inne, gdyby miał wrażenia, że osoba pyta o kwestie na które odpowiedzi rzeczywiście mogą być trudne. Nie są to jednak pytania typu: po zapoznaniu się z artykułem X mam wątpliwości co do podnoszonych argumentów sprawie Y, ponieważ Z. A jak ja mam poważnie potraktować pytanie o wskazanie literatury? W czasach, kiedy na każdej uczelni mamy dostępne programy z bazami artykułów prawniczych? 

Po drugie, uważam, że nie byłoby to – co do zasady – do końca w porządku względem promotora pracy, bo taki przecież jest. Trudno mi sobie wyobrazić sytuację kiedy promotor mówi do : ponieważ ja średnio znam się na tym temacie, proszę zapytać o to Autora bloga prawo turystyczne, może on coś Panu/Pani doradzi„. Ani też kiedy to Student mówi do promotora: to ja w pierwszej kolejności napiszę do autora bloga prawo turystyczne, może prześle mi jakieś wskazówki odnośnie literatury albo spisu treści. Oczywiście zdarza się, że praca magisterska ma charakter interdyscyplinarny i promotor odsyła na konsultacje do innej osoby, ale ma to miejsce wyjątkowo, a przede wszystkim właśnie za jego wiedzą. Śmiem podejrzewać, że w znanych mi przypadkach odbywa się to poza wiedzą promotora

Mówiąc już poważniej – praca magisterska powinna być wynikiem samodzielnej pracy Studenta. Pracy, która powinna być oparta na współpracy z promotorem, pod kierunkiem którego jest przygotowywana i który powinien być odpowiednio przygotowany do pomocy w jej pisaniu. Jakby nie było osoba zwracająca się do mnie z taką prośbą wysyła sygnał, że tak chyba nie jest, co już stanowi inny problem…

Odpowiadając na postawione w tytule pytanie – moim zdaniem autorzy blogów nie powinni co do zasady pomagać Studentom w przygotowywaniu prac magisterskich. Co do zasady stanowiłoby to wyręczanie z pracy albo Studentów albo ich promotorów. Jeśli taką potrzebę dostrzega Student, może to też świadczyć o tym, że wybór tematu został dokonany wadliwie, skoro nie może liczyć w tym zakresie na odpowiednią pomoc promotora.

Piotr Cybula



Zintegrowany System Kwalifikacji w turystyce

23 listopada 2018 r. odbyło się seminarium  informacyjne o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji w turystyce, organizowane przez Instytut Badań Edukacyjnych we współpracy z Ministerstwem Sportu i Turystyki. Celem spotkania było przedstawienie wybranych zagadnień związanych z wdrażaniem ZSK, w szczególności roli organizacji branżowych, specjalistów i ekspertów sektora turystycznego.

Departament Turystyki obecnie proceduje 5 wniosków włączania kwalifikacji rynkowych do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Pierwsza z niżej wymienionych kwalifikacji została już włączona do ZSK. Wnioskodawca uzyskał uprawnienia Instytucji Certyfikującej, której przypisano Podmiot Zewnętrznego Zapewnienia Jakości.

  • Pilotowanie imprez turystycznych – włączona kwalifikacja do ZSK;
  • Przygotowanie potraw zgodnie z trendami rynkowymi i zasadami zdrowego żywienia;
  • Obsługa w turystyce zdrowotnej;
  • Przygotowanie napojów mieszanych na bazie alkoholu i bezalkoholowych oraz przekąsek;
  • Zarządzanie pracą restauracji;
  • Organizowanie, planowanie i prowadzenie wycieczek w obszarach górskich, szczególnie dla dzieci i młodzieży.

Podczas seminarium prezentowane były następujące tematy: Elementy systemu, opisywanie kwalifikacji, role przedstawicieli branży w procesie włączania kwalifikacji do systemu, wydawanie certyfikatów; Znaczenie turystyki w strategiach rozwoju regionalnego a zapotrzebowanie na kwalifikacje ZSK. Rola doradców regionalnych IBE; Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Turystyki; Przygotowanie opisu kwalifikacji –praktyczne wskazówki.

Na zakończenie spotkania odbył się panel dyskusyjny nt. korzyści wynikających ze Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji z udziałem przedstawicieli branży. Moderatorem spotkania była prof. Hanna Zawistowska – Sektorowa Rada ds. Kompetencji Sektora Turystyki. W panelu uczestniczyli również Dyrektor Departamentu Turystyki Ministerstwa Sportu i Turystyki p. Ewa Pawlak – Lewandowska, p. Jerzy Czapla  z Centrum Szkolenia Barmanów, p. prof. Zygmunt Kruczek z Sektorowej Rady ds. Kompetencji Sektora Turystyki, p. Józef Ratajski, wiązek Pracodawców Turystyki Lewiatan, Sektorowa Rada ds. Kompetencji Sektora Turystyki, p. Marcin Marciniak – Mierzejewski z Instytutu Badań Edukacyjnych.

[informacja stanowi komunikat MSiT]

Problematyka prawna przewodnictwa i pilotażu na konferencji „Rynek pracy przewodników turystycznych, pilotów wycieczek i animatorów czasu wolnego” – Kraków (6.12.2018 r.)

Jak wcześniej informowałem, 6 grudnia 2018 r. odbędzie się w Krakowie konferencja pt. „Rynek pracy przewodników turystycznych, pilotów wycieczek i animatorów czasu wolnego”.

Niedawno organizatorzy udostępnili jej program (dostępny: tutaj). Trzecia sesja poświęcona została problematyce prawnej przewodnictwa i pilotażu. Przedstawię na niej referat poświęcony prawnym aspektom wykonywania pilotów wycieczek.

sesja

Panel dyskusyjny o przewodnictwie górskim w Polsce na 16. Krakowskim Festiwalu Górskim

Podczas 16. Krakowskiego Festiwalu Górskiego (28.11-2.12) odbędzie się panel dyskusyjny poświęcony w przewodnictwu górskiemu w Polsce, w którym będę miał przyjemność wziąć udział:

16:00-17:30 – „Przewodnictwo w Polsce” – panel dyskusyjny poświęcony przewodnictwu górskiemu w Polsce – jego aktualnym problemom oraz wyzwaniom, które stoją przed nim w dobie deregulacji zawodu, internetowych ekspertów i tzw. czarnego przewodnictwa.
W dyskusji udział wezmą: dr Piotr Cybula – radca prawny, Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie; dr Dominik Wolski – radca prawny, Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa w Katowicach; Paweł Orawiec – Prezes Zarządu Stowarzyszenia Wysokogórskich Przewodników Tatrzańskich; Krzysztof Kulesza  – Prezes Centrum Przewodnictwa Tatrzańskiego; Tomek Nodzyński – Akademickie Koło Przewodników Tatrzańskich im. Zofii i Witolda H. Paryskich, SWPT, Szkoła Górska Morskie Oko; Paweł Konieczny – przewodnik beskidzki (SKPG Kraków), ratownik GOPR (Zastępca Prezesa Zarządu Grupy Podhalańskiej GOPR); Robert Rokowski oraz Marcin Kacperek – międzynarodowi przewodnicy wysokogórscy  IVBV/UIAGM/IFMGA, Polskie Stowarzyszenie Przewodników Wysokogórskich.
Moderator dyskusji: Bogusław Kowalski – Polski Związek Alpinizmu.

Przed tym panelem odbędzie się interesujące spotkanie o prawie i kryminalistyce w górach:

15:10-16:10 – „Trawers w prawo, czyli o prawie i kryminalistyce w górach” – spotkanie z prawnikami Danielem Bracanovicem i Jędrzejem Kupczyńskim

Program festiwalu dostępny jest: tutaj.

 

Komisja Europejska pyta organizatorów turystyki o pierwsze doświadczenia z nową dyrektywą

Komisja Europejska opublikowała ankietę skierowaną do organizatorów turystyki, w której pyta ich o pierwsze doświadczenia z dyrektywą 2015/2302 w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych.

Ankieta dostępna jest: tutaj.

Wyróżnienie od Marszałka Województwa Małopolskiego

W ostatni piątek w Rytrze odbył się wielki finał „Wielkiego Odkrywania Małopolski” 2018. Przy okazji wręczono dyplomy Marszałka Województwa Małopolskiego za wkład w rozwój i promocję turystyki w Województwie Małopolskim. Miałem przyjemność być jedną z wyróżnionych osób.

Cybula 2

Źródło: Wielki finał odkrywania Małopolski

Prof. M. Nesterowicz podobnie krytycznie ocenia art. 50 ust. 3 u.i.t. i apeluje o jego zmianę

W połowie czerwca pisałem w tym miejscu o problemie „winy” w art. 50 ust. 3 ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Podróżnemu nie przysługuje odszkodowanie lub zadośćuczynienie za niezgodność w przypadku, gdy organizator turystyki udowodni, że:

1)  winę za niezgodność ponosi podróżny;

2)  winę za niezgodność ponosi osoba trzecia, niezwiązana z wykonywaniem usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej, a niezgodności nie dało się przewidzieć lub uniknąć;

3)  niezgodność została spowodowana nieuniknionymi i nadzwyczajnymi okolicznościami.

Przepis ten ma stanowić implementację art. 14 ust. 3 dyrektywy 2015/2302. Zgodnie z tym przepisem:

Podróżny nie jest uprawniony do rekompensaty za szkody, jeżeli organizator udowodni, że niezgodność:

a) może zostać przypisana podróżnemu

b) może zostać przypisana osobie trzeciej, niezwiązanej z wykonywaniem usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej, a niezgodność ta była nieprzewidywalna lub nieunikniona; lub

c) została spowodowana nieuniknionymi i nadzwyczajnymi okolicznościami.

We wspomnianym wpisie wskazałem w tym zakresie na niezgodność z dyrektywą – w polskiej ustawie w pkt 1 i 2 pojawia się bowiem pojęcie winy, co zawęża podstawy ograniczenia odpowiedzialności organizatora. Wskazałem też, że przepis ten jako niezgodny z dyrektywą powinien być niezwłocznie zmieniony.

Okazuje się, że w podobny sposób ocenił go prof. Mirosław Nesterowicz. W opublikowanym niedawno artykule (Dyrektywa Unii Europejskiej o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, jej implementacja do prawa polskiego i odpowiedzialność biur podróży, Przegląd Sądowy 9/2018, s. 51) pisze:

pkt 1 i 2 mówiące o winie podróżnego i winie osoby trzeciej naruszają dyrektywę (UE) 2015/2302, gdyż dyrektywa nie mówi o winie, lecz o niezgodności, która może być przypisana podróżnemu lub osobie trzeciej, niezwiązanej z wykonywaniem usług turystycznych objętych umową (…). Interpretując ściśle dyrektywę a działanie lub zaniechanie podróżnego lub osoby trzeciej nie musi być zawinione. Błędna implementacja dyrektywy dokonana w art. 50 ust. 3 u.i.t. powinna więc zostać poprawiona.

Sądzę, że sprawą powinien zainteresować się samorząd branżowy, bo zmiana jest przede wszystkim w interesie „biur podróży”.