Tag Archives: publikacje

O usługach turystycznych i ochronie danych osobowych – nowy numer czasopisma iKAR

Ukazał się właśnie nowy numer czasopisma internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny (nr 4/2018). Redaktorem naukowym numeru jest dr Dominik Wolski, znany m.in. z wielu publikacji dotyczących prawa turystycznego. Numer jest poświęcony w szczególności problematyce regulacji usług turystycznych (nowej ustawie) oraz ochrony danych osobowych. Zawiera on następujące opracowania:

od redakcjiUsługi turystyczne czy RODO – co jest ważniejsze? (od redaktora prowadzącego)

Artykuły

Podejmowanie działalności gospodarczej w obszarze usług turystycznych w świetle wolności gospodarczej Daniel Wojtczak, Podejmowanie działalności gospodarczej w obszarze usług turystycznych w świetle wolności gospodarczej

Przedsiębiorca w ustawie o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych – koncepcja przedmiotowego charakteru regulacji Dominik Borek, Przedsiębiorca w ustawie o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych – koncepcja przedmiotowego charakteru regulacji

W sprawie oceny dopuszczalności powoływania się przez organizatora turystyki na przepisy szczególne ograniczające zakres albo warunki na jakich odszkodowanie lub zadośćuczynienie jest wypłacane przez dostawcę usług turystycznych (czyli o potrzebie zmiany art. 50 ust. 5 ustawy o usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych) Piotr Cybula, W sprawie oceny dopuszczalności powoływania się przez organizatora turystyki na przepisy szczególne ograniczające zakres albo warunki na jakich odszkodowanie lub zadośćuczynienie jest wypłacane przez dostawcę usług turystycznych (czyli o potrzebie zmiany art. 50 ust. 5 ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych)

Ochrona podróżnego na tle ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych oraz ustawy o usługach turystycznych – analiza porównawcza Kamila Maciąg, Ochrona podróżnego na tle ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych oraz ustawy o usługach turystycznych – analiza porównawcza

Nowe przepisy regulujące gminne uchwały z zakresu wychowania w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi – aspekty wybrane Adrian Misiejko, Nowe przepisy regulujące gminne uchwały z zakresu wychowania w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi – aspekty wybrane

Reforma krajowych przepisów o ochronie danych a kwestia niezależności organów nadzorczych na tle rozporządzenia 2016/679 i dyrektywy 2002/58 – uwagi krytyczne Marcin Rojszczak, Reforma krajowych przepisów o ochronie danych a kwestia niezależności organów nadzorczych na tle rozporządzenia 2016/679 i dyrektywy 2002/58 – uwagi krytyczne

Prawo do przenoszenia danych osobowych – wybrane zagadnienia na tle realizacji nowego uprawnienia przyznanego przez RODO Joanna Kaźmierczak, Prawo do przenoszenia danych osobowych – wybrane zagadnienia na tle realizacji nowego uprawnienia przyznanego przez RODO

Przegląd prawa i orzecznictwa

Antykonkurencyjna koordynacja działań przedsiębiorców z wykorzystaniem oprogramowania służącego do rezerwacji wycieczek on-line Antykonkurencyjna koordynacja działań przedsiębiorców z wykorzystaniem oprogramowania służącego do rezerwacji wycieczek on-line
Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie C-74/14 Eturas UAB przeciwko litewskiemu organowi antymonopolowemu (Aleksandra Dziurkowska)

Skuteczna ochrona konsumentów a gwarancje procesowe przedsiębiorców Skuteczna ochrona konsumentów a gwarancje procesowe przedsiębiorców
Glosa do wyroku TS z 21 grudnia 2016 r. w sprawie C-119/15 Biuro podróży „Partner” sp. z o.o. sp.k. w Dąbrowie Górniczej przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Bartosz Wyżykowski)

Przegląd piśmiennictwa

Koncentracja w formie wspólnego przedsiębiorstwa a ryzyko konkurencyjne w świetle prawa antymonopolowego Piotr Piskozub, Odpowiedzialność przedsiębiorcy turystycznego za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych,
Wydawnictwo UMCS, Lublin 2017, ss. 271 (Dominik Wolski)

Sprawozdania

Sprawozdanie z działalności Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych w roku 2017 Sprawozdanie z działalności Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych w roku 2017 (Tadeusz Skoczny)

Wpływ norm prawnych i etycznych na stosowanie prawa konsumenckiego Sprawozdanie z V Międzynarodowej Konsumenckiej Konferencji Naukowej pn. Wpływ norm prawnych i etycznych na stosowanie prawa konsumenckiego,
Kraków, 1–2 marca 2018 r. (problematyka prawa turystycznego) (Piotr Kukuryk)

Sprawozdanie z III Ogólnopolskiego Seminarium Kół Naukowych, Katowice Sprawozdanie z III Ogólnopolskiego Seminarium Kół Naukowych, Katowice, 15 marca 2018 r. (Katarzyna Płonka-Bielenin)

Ochrona danych osobowych w kontekście zmian regulacji prawnych – sprostać wyzwaniom Sprawozdanie z Konferencji Naukowej pn. Ochrona danych osobowych w kontekście zmian regulacji prawnych – sprostać wyzwaniom, Białystok,
17 maja 2018 r. (Anna Maria Fiedorowicz)

Ochrona danych osobowych w świetle RODO Sprawozdanie z seminarium naukowo-praktycznego pn. Ochrona danych osobowych w świetle RODO,
Białystok, 18 maja 2018 r. (Katarzyna Biegańska, Magdalena Rutkowska-Sowa)

Źródło: iKAR

O rekomendacjach MSZ polemicznie

W ostatnim numerze Wiadomości Turystycznych (nr 5/2018 r.) ukazała się moja wypowiedź pt. O rekomendacjach MSZ polemicznie. Jest to polemika z artykułem Krzysztofa Wilka pt. Rekomendacje MSZ nie są podstawą do odwołania imprezy turystycznej. Wypowiedź tę zamieszczam poniżej:

Problem rekomendacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych (ostrzeżeń dla podróżujących) od dłuższego czasu wywołuje dyskusje i rozbieżne oceny. Ostatnio został on przedstawiony w artykule Krzysztofa Wilka pt. „Rekomendacje MSZ nie są podstawą do odwołania imprezy turystycznej”. Autor stawia w nim zasadniczo tytułową tezę, wskazując, że te rekomendacje są ważnym wyznacznikiem dla bezpieczeństwa organizacji imprez turystycznych, ale nie przesądzają o możliwości organizacji imprezy. Podnosi on także, że w przypadku negatywnej rekomendacji klient co do zasady nie może bezkosztowo zrezygnować z wyjazdu. Przestawione w artykule stanowisko moim zdaniem stanowi zbytnie uproszczenie problemu. Z uwagi na jego praktyczną doniosłość zasadne wydaje się przedstawienie nieco szerszego jego tła, pozostawiając Czytelnikom ocenę trafności argumentacji.

Po pierwsze, od wielu lat zwracam uwagę, że co prawda w ustawie o usługach turystycznych nie ma nic na temat rekomendacji MSZ, to jednak taka rekomendacja powinna zawsze organizatora turystyki skłonić do refleksji odnośnie tego, czy będzie w stanie wykonać umowę z klientem zgodnie z jej ustaleniami. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 5 zd. 1 ustawy o usługach turystycznych „organizator, który przed rozpoczęciem imprezy turystycznej jest zmuszony, z przyczyn od niego niezależnych, zmienić istotne warunki umowy z klientem (…) powinien niezwłocznie o tym powiadomić klienta”. W praktyce zdarza się, że nie tyle sama rekomendacja MSZ, co sytuacja skłaniająca do jej wydania, powoduje, że właśnie organizator turystyki rozsądnie i profesjonalnie rzecz oceniając powinien mieć świadomość, że nie będzie w stanie wykonać umowy w sposób pierwotnie określony w umowie, co powinno prowadzić albo do poinformowania klienta o konieczności zmiany umowy albo do odwołaniu imprezy turystycznej. W przypadku otrzymania informacji od konieczności zmiany umowy klient może m.in. od umowy bezkosztowo odstąpić.

Po drugie, choć nie było to głównym przedmiotem artykułu, nie można zauważyć znaczenia rekomendacji MSZ z punktu widzenia odpowiedzialności organizatora turystyki za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy. Jak wiadomo odpowiedzialność organizatora turystyki jest daleko posunięta. Mówiąc w pewnym uproszczeniu, przesłankami zwalniającymi organizatora turystyki z tej odpowiedzialności jest m.in. działanie lub zaniechanie osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie, jeżeli tych działań lub zaniechań nie można było przewidzieć ani uniknąć oraz siła wyższa. W przypadku pierwszej z wymienionych przesłanek mowa jest wyraźnie, że chodzi o okoliczności, których „nie można było przewidzieć”. Mówiąc w pewnym uproszczeniu również o sile wyższej można mówić dopiero wówczas gdy mamy pewną nadzwyczajność, czy też jak mówią niektórzy „niemożliwość przewidzenia”. Co to w praktyce oznacza? Moim zdaniem – co pomija się w dyskusji na ten temat – taka rekomendacja MSZ może odbić się bardzo niekorzystnie na ewentualnego odpowiedzialności organizatora turystyki z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy (jeżeli do takiego niewykonania umowy lun nienależytego wykonania umowy doszło). Oczywiście okoliczności każdej sprawy powinny być oceniane indywidualnie w każdym przypadku, ale co do zasady w sytuacji wystąpienia zdarzeń przed którymi ostrzegała rekomendacja organizatorowi turystyki może być trudno wykazać, że mimo wszystko jest to zdarzenie noszące znamiona siły wyższej lub też, że było to działanie lub zaniechanie osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie.

Po trzecie, wbrew pozorom kwestia odpowiedzialności organizatora turystyki z tytułu niewykonania umowy w przypadku odwołania imprezy przez organizatora turystyki z uwagi na rekomendacje MSZ nie ma charakteru wyłącznie teoretycznego. Wskazać można przykładowo na wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 20 grudnia 2016 r. (sygn. II Ca 1023/16, niepubl.). Sprawa, którą zajmował się ten sąd była o tyle ciekawa, że organizator turystyki zawarł umowę z klientem kilka dni po tym, jak MSZ odnośnie państwa w którym miał odbyć się wyjazd wydał rekomendację o najwyższym poziomie ostrzeżenia. Z kolei znowu za kilka dni organizator turystyki wyjazd odwołał i twierdził, że klient nie ma prawa do odszkodowania ponieważ do odwołania doszło z uwagi na wystąpienie siły wyższej. Sąd Okręgowy nie tylko stwierdził, że zaszła podstawa do domagania się przez klienta odszkodowania, ale przyjął także, że odszkodowanie w tym przypadku obejmuje także tzw. szkodę niemajątkową, potocznie nazywaną odszkodowaniem za zmarnowany urlop. Sądu Okręgowego nie przekonało twierdzenie organizatora turystyki, że w takich okolicznościach mieliśmy do czynienia z siłą wyższą.

Po czwarte, przyznam, że nieco naiwnie brzmią stwierdzenia typu „MSZ ostrzega, a na miejscu zapewniają nas, że nie ma żadnego niebezpieczeństwa”. Osoby dyskwalifikujące z tego powodu komunikaty MSZ powinny zawsze zadać sobie pytanie, jaka jest ich wiedza na temat źródeł informacji posiadanych przez MSZ. Znowu mówiąc w pewnym uproszczeniu – jeżeli MSZ ma informacje o tym, że terroryści w państwie X planują zamach terrorystyczny w państwie Y, to przecież osoby z Państwa Y mogą o tym wiedzy nie posiadać.

Po piąte, co można jedynie w tym miejscu zasygnalizować, inaczej na kwestie te trzeba będzie spojrzeć po 1 lipca 2018 r., tj. po wejściu w życie ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. W szczególności zgodnie z art. 47 ust. 1 tej ustawy: „Podróżny może odstąpić od umowy o udział w imprezie turystycznej przed rozpoczęciem imprezy turystycznej bez ponoszenia opłaty za odstąpienie w przypadku wystąpienia nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które mają znaczący wpływ na realizację imprezy turystycznej lub przewóz podróżnych do miejsca docelowego. Podróżny może żądać wyłącznie zwrotu wpłat dokonanych z tytułu imprezy turystycznej, bez odszkodowania lub zadośćuczynienia w tym zakresie.

Jak wyżej wskazałem, twierdzenie, że rekomendacje MSZ nie są wiążące, stanowi w moim przekonaniu zbytnie uproszczenie problemu. W takiej sytuacji organizator turystyki powinien w pierwszej kolejności zadać sobie pytanie, czy w zaistniałych okolicznościach jest w stanie wykonać umowę zawartą z klientem zgodnie z jej pierwotnymi ustaleniami. Jeśli nie, powinien zaproponować klientowi zmianę umowy bądź imprezę turystyczną odwołać. Jeśli mimo rekomendacji organizator ocenia, że jest w stanie wykonać umowę, to powinien on sobie również zadać pytanie, czy jest gotowy na możliwe poniesienie ryzyka związanego z zaistnieniem okoliczności przed którymi ostrzega rekomendacja MSZ, w tym także w zakresie swej odpowiedzialności odszkodowawczej. Oczywiście co do zasady okolicznością usprawiedliwiającą nie będzie też jego brak wiedzy o takiej rekomendacji, bowiem jako profesjonalista powinien znać te informacje.

Dr Piotr Cybula, radca prawny i nauczyciel akademicki, prowadzi blog: prawoturystyczne.com

 

 

 

„Odpowiedzialność przedsiębiorcy turystycznego za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych” – nowa monografia

Nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej ukazała się monografia autorstwa dr. Piotra Piskozuba pt. Odpowiedzialność przedsiębiorcy turystycznego za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych.

Jej przedmiotem jest analiza zagadnień związanych z odpowiedzialnością kontraktową przedsiębiorców turystycznych względem nabywców usług turystycznych, zarówno w przypadku pojedynczych usług, jak i usług pakietowych, tj. imprez turystycznych. W publikacji omówione zostały budzące wątpliwości interpretacyjne zagadnienia teoretyczne oraz problemy praktyczne, takie jak m.in. kwestia zakresu odpowiedzialności organizatorów turystyki, konsekwencje niedokonania przez przedsiębiorcę turystycznego obowiązków rejestracyjnych czy odpowiedzialność za szkodę niemajątkową wynikającą z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy w postaci tzw. zmarnowanego urlopu. Podstawowym założeniem publikacji jest kompleksowość – w ramach rozważań omówione zostały zasady odpowiedzialności różnych podmiotów działających na rynku usług turystycznych: organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, agentów turystycznych, przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz hotelarzy.

Publikację można nabyć na stronie wydawnictwa.

160c8eb9aecdd7c56f20ad59015b286441ec207a

„internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny” – zaproszenie do składania tekstów na temat usług turystycznych

Poniżej zamieszczam zaproszenie otrzymane od dr. Dominika Wolskiego, który przygotowuje numer wskazanego w tytule kwartalnika na temat usług turystycznych. Termin nadsyłania tekstów upływa 15 marca 2018 r.

Zaproszenie do składania tekstów

do zeszytu 3/2018 iKAR

(usługi turystyczne)

Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych (CARS), działające w ramach Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, zaprasza autorów do składania tekstów do kolejnego numeru internetowego Kwartalnika Antymonopolowego i Regulacyjnego (iKAR): usługi turystyczne.

I. Trzeci zeszyt iKAR koncentrować się będzie wokół problematyki usług turystycznych. Uchwalona ponad 20 lat temu ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, będąca najważniejszym aktem prawnym dla tego sektora, odegrała kluczowe znaczenie w kształtowaniu się obecnego modelu świadczenia usług turystycznych w Polsce, w szczególności tych, które przybierają postać zorganizowanych imprez turystycznych. Ustawa ta była wielokrotnie nowelizowana, a obecnie po raz kolejny przechodzi proces istotnej transformacji. Rezultatem obowiązku implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, uchylającej dyrektywę Rady 90/314/EWG, są prace nad projektem ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, który jest procedowany obecnie w sejmie (http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=1784). Przyjęte w nim rozwiązania wywołują wiele dyskusji zarówno w środowisku przedsiębiorców działających w sektorze usług turystycznych, nie tylko organizatorów turystyki, ale także w branży ubezpieczeniowej istotnie zaangażowanej w zabeczenia finansowe przedsiębiorców turystycznych, jak i akademików. Rozwiązania te prowadzą także do istotnej przebudowy obowiązujących obecnie ram prawnych świadczenia szeroko pojętych usług turystycznych. Z powyższych względów wiele zagadnień wartych jest przedyskutowania na łamach iKAR-a.

Świadczenie usług turystycznych, w szczególności w formie zorganizowanych imprez turystycznych w wielu obszarach wpisuje się w zagadnienia poruszane na łamach iKAR-a. W tym kontekście w szczególności wymienić należy: działalność regulowaną, jaką jest organizowanie imprez turystycznych, problematykę ochrony konkurencji na rynku usług turystycznych, zwalczanie nieuczciwej konkurencji, a także istotny obszar ochrony konsumenta (klienta) korzystającego z usług turystycznych. Każdy z wymienionych obszarów warty jest przedyskutowania zarówno w kontekście obowiązujących obecnie ram prawnych i praktyki świadczenia usług turystycznych, jak i w szczególności mając na uwadze nadchodzące zmiany.

Przyjęcie wiodącej tematyki numeru nie wyklucza możliwości publikowania w numerze 3/2018 także artykułów poświęconych innym problemom.

Ponadto, tradycyjnie łamy iKAR są otwarte dla glos i omówień najnowszych orzeczeń sądów europejskich i krajowych, przeglądów orzecznictwa i praktyki decyzyjnej, wykraczających także poza przyjętą dla numeru 3/2018 tematykę. Oczekujemy recenzji najnowszych publikacji z zakresu prawa i ekonomii ochrony konkurencji, a także sprawozdań z istotnych wydarzeń w sferach pozostających w zakresie tematyki iKAR.

II. Nadsyłane teksty powinny odpowiadać standardom redakcyjnym iKAR, określonym na stronie http://ikar.wz.uw.edu.pl/ikar.php?ikar=104 (Uwaga! Od 2016 r. nastąpiły istotne zmiany w standardach opracowania tekstów).

Do przesyłanych artykułów należy dołączyć streszczenie i listę słów kluczowych w języku polskim i angielskim, ponadto prosimy o wskazanie tytułu po angielsku.

Każdy artykuł powinien być również opatrzony notką wskazującą na afiliację autora i jego adres e-mail (przeznaczony do upublicznienia).

III. Do nadsyłania tekstów przeznaczonych do publikacji w iKAR zapraszamy pracowników naukowych, w tym także doktorantów, oraz profesjonalistów (sędziów, adwokatów, radców prawnych, konsultantów prawnych i ekonomicznych) zainteresowanych tematyką pisma.

Artykuły naukowe podlegają recenzowaniu w trybie podwójnej anonimowej recenzji, zgodnie z przyjętym przez redakcję regulaminem recenzyjnym.

Przypominamy, że od 2015 r. iKAR znajduje się na liście czasopism punktowanych MNiSW (5 pkt).

IV. Zeszyt 3/2018 ukaże się w maju 2018 r. Termin nadsyłania tekstów upływa 15 marca 2018 roku.

 

Dr Dominik Wolski

Redaktor prowadzący

wolski_d@yahoo.pl

 

„Prawne aspekty turystyki dzieci i młodzieży” – zapowiedź publikacji

okładka

Książka zawiera dziewiętnaście artykułów, poruszających różne aspekty turystyki dzieci i młodzieży:

1. Piotr Cybula, Prawo wobec problemów występujących w praktyce turystyki dzieci i młodzieży

2. Bożena Alejziak, Korzyści i zagrożenia turystyki dzieci i młodzieży

3. Andrzej Gordon, Funkcje i dysfunkcje otoczenia prawnego turystyki kwalifikowanej dzieci i młodzieży

4. Jerzy Raciborski, Szkoła a faktyczny organizator turystyki szkolnej – wybrane problemy prawne

5. Krzysztof Sondel, Rola samorządu gminnego we wspieraniu krajoznawstwa i turystyki szkolnej

6. Hanna Zawistowska, Regulacje prawne wymogów kwalifikacyjnych kadry zatrudnionej do obsługi imprez dzieci i młodzieży jako narzędzie realizacji funkcji wychowawczych i edukacyjnych turystyki

7. Piotr Piskozub, Obowiązek opieki nad uczestnikiem „imprezy” lub „wycieczki” organizowanej przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki

8. Dominik Wolski, Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w turystyce górskiej – uwarunkowania prawne

9. Jerzy Gospodarek, Zawieranie umowy przewozu przez osoby niepełnoletnie

10. Anna Konert, Zasady podróżowania samolotem dzieci i młodzieży bez opiekunów

11. Ewa Kamarad, Prawnorodzinne aspekty wyjazdu dziecka za granicę

12. Joanna Haberko, Konieczność przyjmowania leków przez małoletniego w związku z chorobą a zorganizowany wyjazd turystyczny

13. Wojciech Robaczyński, Odpowiedzialność cywilna za szkody wyrządzone przez małoletniego uczestnika imprezy turystycznej

14. Piotr Cybula, Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków a turystyka szkolna

15. Piotr Mostowik, Jurysdykcja krajowa sądów i organów państwa chwilowego pobytu dziecka

16. Katarzyna Sikora, Programy wycieczek dla dzieci i młodzieży a prawo własności intelektualnej

17. Tomasz Tylus, Opodatkowanie podatkiem VAT usług organizacji obozów, kolonii, półkolonii, „zielonej szkoły” i podobnych, wykonywanych w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty

18. Łukasz Cora, Przeszukanie rzeczy małoletniego uczestnika imprezy turystycznej

19. Wojciech Górowski, Odpowiedzialność karna za wypadki z udziałem dzieci i młodzieży na szlakach turystycznych

Piotr Cybula

 

 


 

„Turystyka egzaminacyjna” a zasady wydawania praw jazdy według ustawy o kierujących pojazdami

W czasopiśmie „Paragraf na drodze” (nr 2/2014) ukazał się artykuł  Konrada A. Politowicza pt. „Turystyka egzaminacyjna” a zasady wydawania praw jazdy według ustawy o kierujących pojazdami.

Streszczenie artykułu:

Artykuł dotyczy problemu „turystyki egzaminacyjnej”, służącej uzyskiwaniu za granicą uprawnień do kierowania pojazdami przez obywateli polskich, w tym dotkniętych zakazem prowadzenia pojazdów, orzeczonym przez polski sąd, którzy następnie starają się wymienić wydane im za granicą prawo jazdy na polskie. Rozważania dotykają głównie płaszczyzny normatywnej – ustawy o kierujących pojazdami i Konwencji Wiedeńskiej – jednak w odwołaniu się do pragmatyki postępowań administracyjnych prowadzonych przez starostów powiatowych Autor poszukuje formuły spójnego współwystępowania regulacji zawartych w obu wspomnianych aktach prawnych. Konkluzja artykułu jest taka, że obowiązujące przepisy zapewniają właściwą realizację założeń gwarancyjnych i „szczelność” systemu prawa.

Źródło: Paragraf na drodze

„Prawne uwarunkowania prowadzenia działalności edukacyjnej w gospodarstwach rolnych”

Na stronie internetowej Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich dostępna jest publikacja dr. Jerzego Raciborskiego pt. Prawne uwarunkowania prowadzenia działalności edukacyjnej w gospodarstwach rolnych (Kraków 2015).