W Rzeczpospolitej opublikowany został artykuł pt. Groźny wyjazd integracyjny. Autor artykułu – Tomasza Zalewski, przedstawia w nim problematykę możliwości traktowania wypadków podczas takich wyjazdów (zawierających tzw. części rekreacyjne) jako wypadków przy pracy w rozumieniu przepisów prawa pracy. Artykuł dostępny jest na stronie internetowej czasopisma.
Piotr Cybula
W związku z licznymi wątpliwościami zgłaszanymi przez muzea odnośnie możliwości umieszczania w regulaminie muzeum zapisów ograniczających lub zakazujących fotografowania eksponatów przez zwiedzających, Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów przedstawia swoje stanowisko w sprawie:
• Wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 5 marca 2010 r. (sygn. akt XVII Am C 1145/09) uznający za niedozwolone postanowienia regulaminu korzystania z ekspozycji muzealnej stosowanego przez Muzeum Regionalne im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni o treści „§8. Zabrania się fotografowania i filmowania eksponatów oraz sal ekspozycyjnych bez uzyskania pozwolenia dyrektora muzeum. Fotografowanie możliwe jest po uzyskaniu zgody i uiszczeniu opłaty” i w konsekwencji wpis tego postanowienia w rejestrze Klauzul Niedozwolonych (poz.1945) wskazał, że w rozumieniu prawa ochrony konkurencji i konsumentów muzeum może zostać uznane za przedsiębiorcę, jako podmiot świadczący usługi w dziedzinie kultury. Oznacza to również, iż regulaminy muzeów mogą podlegać kontroli na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (jednolity tekst: Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 ze zm.), zgodnie z którą zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów m.in: stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone; naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji.
• Uznanie muzeum za przedsiębiorcę w tym konkretnym przypadku nie przesądza o jego statusie w innych sporach prawnych. W zakresie działania ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się szeroką definicję przedsiębiorcy – obejmuje ona również osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
• Wpisanie w rejestrze Klauzul Niedozwolonych zapisu z regulaminu Muzeum Regionalnego im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni nie powoduje automatycznie, że wszystkie zapisy regulaminów muzealnych na terenie Polski, ograniczające lub zakazujące fotografowania eksponatów są niezgodne z prawem. Wpis w rejestrze Klauzul Niedozwolonych zapisu z regulaminu Muzeum Regionalnego im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni odnosi się ewentualnie do innych zapisów regulaminów muzealnych tożsamych z wpisanym w rejestrze Klauzul Niedozwolonych. Analizując wpisaną w rejestrze omawianą klauzulę należy podkreślić, że odnosi się ona bezpośrednio do nakazu łącznego uzyskaniu zgody i uiszczenia opłaty w przypadku fotografowania i filmowania eksponatów oraz sal ekspozycyjnych przez osoby zwiedzające. Wpisanie w rejestrze Klauzul Niedozwolonych takiego zapisu nie wyklucza stosowania przez muzea innych punktów regulaminów ograniczających lub zakazujących fotografowania eksponatów i sal ekspozycyjnych, podyktowanych względami bezpieczeństwa muzealiów i wynikających bezpośrednio z przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach oraz z innych przepisów prawnych, i nie naruszających zbiorowych interesów konsumentów, takich jak np. obowiązek udzielania rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji.
• Zapisy regulaminów muzealnych ograniczające możliwość fotografowania zbiorów przez zwiedzających wynikające z rzeczywistych względów bezpieczeństwa i ochrony muzeum, czy zapisy odnoszące się do pobierania opłat za przygotowanie zbiorów do profesjonalnego fotografowania nie są tożsame z wpisanym w rejestrze Klauzul Niedozwolonych pod poz.1945 zapisem regulaminu Muzeum Regionalnego im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni.
Kwestią częstokroć dyskutowaną w kontekście fotografowania w muzeach jest jego potencjalna szkodliwość dla obiektów muzealnych. Światło oraz promieniowanie ultrafioletowe rzeczywiście należą do poważnych czynników mogących powodować degradację materiałów obiektów zabytkowych oraz dzieł sztuki. Błyski lamp aparatów fotograficznych przyczyniają się jednak do degradacji obiektów wrażliwych na działanie światła w stopniu nie większym, niż uszkodzenia powstające w trakcie ekspozycji spełniającej zalecenia konserwatorów. Mimo niewielkiej szkodliwości lamp błyskowych w procesach degradacji obiektów wrażliwych, ich używanie zaburza odbiór prezentowanych na ekspozycjach zbiorów. Błyski lamp są szczególnie uciążliwe w ciemnych pomieszczeniach, w których wystawia się obiekty wrażliwe na działanie światła. Dlatego też instytucje muzealne i wielu opiekunów budowli zabytkowych na całym świecie prowadzi politykę ograniczania używania lamp błyskowych ze względu na ich uciążliwość dla zwiedzających. Używanie tych lamp uznaje się za przekroczenie ogólnie przyjętych norm zachowania podczas zwiedzania.
Wpływowi fotografowania na obiekty zabytkowe dedykowana zostanie specjalistyczna konferencja organizowana przez Instytut z udziałem przedstawicieli środowiska konserwatorów muzealnych, pracowników naukowych uczelni wyższych i Polskiego Komitetu Oświetleniowego.
Szczegóły i zaproszenie wkrótce na naszej stronie internetowej.
Źródło: strona internetowa NIMiOZ
Opublikowano Uncategorized
W czasopiśmie Palestra (2011, nr 9-10) ukazał się artykuł T. Strugalskiego pt. Wpływ oświadczeń uczestników sportu i rekreacji na ewentualne ograniczenie lub wyłączenie deliktowej odpowiedzialności organizatora za szkody na osobie.
Opublikowano Uncategorized
W związku z zapowiadanymi na 20 listopada 2011 r. manifestacjami ulicznymi w Rabacie, jak również w innych ośrodkach miejskich na terenie Maroka, obywatelom polskim zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, ograniczenie do niezbędnego minimum obecności w miejscach publicznych oraz unikanie ewentualnych demonstracji i tłumnych zgromadzeń.
Sugerujemy śledzenie bieżących informacji mediów i MSZ: http://www.msz.gov.pl/ (strona główna oraz informacje konsularne a w nich ostrzeżenia dla podróżujących), http://www.rabat.polemb.net (strona Ambasady RP w Rabacie).
Zwracamy również uwagę na możliwość elektronicznego zgłaszania wyjazdów na stronie: www.e-konsulat.gov.pl
Niniejszy komunikat ma charakter informacyjny i nie może stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.
Źródło: komunikat MSZ
iPolak to mobilna wersja książkowego poradnika „Polak za granicą”, wydawanego przez MSZ od 1996 roku, najpierw w formie książkowej, a później udostępnianego w wersji internetowej. Teraz informacje przydatne w każdej podróży są dostępne także w wersji mobilnej.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych stało się tym samym pierwszą instytucją państwową w Polsce, która stworzyła aplikację przeznaczoną dla urządzeń mobilnych – smartfonów iPhone oraz urządzeń iPod i iPad. Można ją pobrać za darmo z platformy AppStore
Aplikacja iPolak ułatwi dotarcie lub kontakt z polskimi placówkami dyplomatycznymi za granicą, wskaże na mapie drogę do najbliższej z nich. Można w niej znaleźć także najbardziej aktualne ostrzeżenia dla podróżujących publikowane przez MSZ, porady jak zadbać o własne bezpieczeństwo, jak dopełnić procedur wizowych lub co należy zrobić w trudnych sytuacjach podczas wyjazdów.
Dzięki iPolakowi uzyskamy porady dla kierowców, informacje dotyczące ubezpieczeń przydatnych w czasie podróży, dane demograficzno-geograficzne o krajach świata, czy informacje walutowe.
To dopiero początek działań MSZ związanych z tworzeniem aplikacji mobilnych. W przyszłości iPolak będzie dostępny także w wersjach na platformy BlackBerry OS oraz Android.
Biuro Rzecznika Prasowego
Ministerstwo Spraw Zagranicznych
 |
 |
Źródło: komunikat MSZ
Kołobrzescy hotelarze chcą przejąć część plaż dla swoich gości. Władze miasta wstępnie są „za” – sprawę przedstawia Rzeczpospolita w artykule dostępnym na stronie internetowej czasopisma.
W Gazecie Wyborczej powrócono do sprawy głośnej sprawy biura podróży Alpina Tour. Tym razie chodzi o niemożliwość odzyskania zasądzonych przez sąd kwot. Jak czytamy w artykule: Skazani szefowie biura turystycznego Alpina Tour mieli decyzją sądu oddać oszukanym klientom pieniądze, które ci wpłacili za wycieczki. Chodzi o miliony złotych. Choć termin wyznaczony w wyroku już dawno minął, a klienci wciąż czekają na pieniądze, sąd twierdzi, że nic nie może zrobić. Artykuł dostępny jest na stronie internetowej gazety.
Piotr Cybula
Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje, iż wielotygodniowe, obfite deszcze w Tajlandii spowodowały powodzie w 24 prowincjach kraju. Wiele dróg i autostrad na północy, w północnowschodniej części, jak również w centrum kraju jest nieprzejezdnych. Utrudnienia w transporcie uwarunkowane powodziami na północy kraju, jak również wzrost zapotrzebowania i nadmierne magazynowanie żywności spowodowały, iż w chwili obecnej odnotowuje się braki w wodzie pitnej oraz niektórych produktów spożywczych w Bangkoku oraz prowincjach dotkniętych powodziami.
Skumulowana na północy woda spływa obecnie kanałami przez stolicę kraju. Władze miasta stale monitorują sytuację oraz niezwłocznie podejmują działania mające na celu osuszanie zalanych dzielnic. W związku z powyższym Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza podróżowanie do Bangkoku do czasu ustabilizowania się sytuacji.
Szczegółowe i aktualne informacje znaleźć można na stronie internetowej Ambasady RP w Bangkoku: www.bangkok.polemb.net.
Niniejszy komunikat ma charakter informacyjny i nie może stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.
Źródło: komunikat MSZ
Więcej informacji dla konsumentów oraz objęcie regulacjami różnych rodzajów usług – to tylko część zmian, które wprowadza nowa ustawa o timeshare. Warto ją poznać już teraz planując wakacje
[Warszawa, 9 listopada 2011 r.] Letnia rezydencja w atrakcyjnej turystycznie miejscowości to luksus, ale i ogromne wydatki związane z zakupem oraz całorocznym jej utrzymaniem. Alternatywą jest umowa timeshare, która daje prawo do określonego w czasie korzystania z wakacyjnej posiadłości. Polega ona na tym, że zawierając kontrakt na ponad rok, płacimy za korzystanie z apartamentu w atrakcyjnym miejscu jedynie przez wybrane tygodnie w roku. W tym czasie, jak każdy właściciel, ponosimy koszty takie jak energia elektryczna czy wywóz śmieci. W pozostałym okresie, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, za utrzymanie apartamentu odpowiada przedsiębiorca. Szacuje się, że na całym świecie z tego rodzaju ofert korzysta już ok. 6,4 mln osób z czego 1,5 to mieszkańcy Europy*.
Ustawa o timeshare dostosowuje polskie prawo do przepisów obowiązujących w Unii Europejskiej. Oznacza to, że na terenie pozostałych krajów wspólnoty polscy konsumenci mają te same prawa a przedsiębiorcy te same obowiązki. Ustawa wejdzie w życie 27 kwietnia 2012 roku.
Nowe definicje usług
Nowe przepisy rozszerzają zakres obowiązywania umowy timeshare, która obecnie dotyczy tylko nieruchomości a minimalny czas jej obowiązywania wynosi trzy lata. Po wejściu w życie nowych regulacji umowa timeshare będzie obejmować nie tylko nieruchomości, ale też inne rodzaje zakwaterowania, takie jak miejsca na statkach wycieczkowych i będzie musiała być zawarta na okres dłuższy niż rok.
Ustawa o timeshare wprowadza też przepisy dotyczące nowych rodzajów usług nie uregulowanych dotychczas w polskim i europejskim prawie, które obejmą:
Z doświadczeń UOKiK wynika, że dotychczas brak jasnych przepisów określających sposób zawierania tego rodzaju umów, wykorzystywali nieuczciwi przedsiębiorcy, którzy przekazywali błędne i nierzetelne informacje o sprzedawanych produktach. W rezultacie konsumenci byli narażeni na zawieranie niekorzystnych kontraktów.
Prawo do odstąpienia od umowy
Inaczej niż do tej pory zostało uregulowane prawo konsumenta do odstąpienia od umowy. Zgodnie z nowymi przepisami czas na odstąpienie bez podania przyczyny od umowy o timeshare, został wydłużony z 10 do 14 dni od dnia jej zawarcia bądź doręczenia. Ta sama zasada będzie dotyczyła kontraktów: o długoterminowy produkt wakacyjny, pośrednictwa w odsprzedaży oraz o uczestnictwo w systemie wymiany. Odstąpienie od umowy w tym terminie oznacza, że konsument nie ponosi żadnych kosztów.
Ponadto w przypadku umowy o długoterminowy produkt wakacyjny konsument będzie mógł ją wypowiedzieć w trakcie jej obowiązywania – bez płacenia za straty, które z tego powodu poniesie przedsiębiorca. Warunkiem będzie złożenie wypowiedzenia w okresie 14 dni od otrzymania wezwania do zapłaty drugiej i każdej kolejnej raty płatności za usługę. Warto przy tym uwzględnić, że zgodnie z ustawą o timeshare płatność za usługi z tytułu umowy o długoterminowy produkt wakacyjny dokonywana jest wyłącznie w równych rocznych ratach.
Obowiązkiem przedsiębiorcy będzie wezwanie konsumenta, który zawarł umowę o długotrwały produkt wakacyjny (pisemnie lub na innym trwałym nośniku informacji np. pocztą elektroniczną) do zapłacenia każdej kolejnej raty należności za usługę na co najmniej 14 dni przed ustalonym terminem płatności. Jeżeli tego nie zrobi, konsument będzie mógł korzystać z usługi bezpłatnie aż do chwili otrzymania wezwania. Ponadto jeżeli konsument nie otrzyma wezwania do zapłaty po upływie 30 dni od dnia kiedy powinno wpłynąć, będzie mógł także odstąpić od umowy nie ponosząc odpowiedzialności odszkodowawczej.
Informacja zgodnie z formularzem
Nowe regulacje wprowadzą zmiany dotyczące informacji, które konsument powinien otrzymać od przedsiębiorcy przed zawarciem umowy. Zamiast obowiązującego dotychczas prospektu przedsiębiorca będzie zobowiązany przedstawić konsumentowi informacje zgodne z standardowym formularzem informacyjnym. Dla każdego z czterech typów umów określonych w nowych przepisach został przygotowany osobny formularz. Zgodnie z przepisami UE formularze te określają jednakowy standard informacyjny we wszystkich państwach członkowskich. Informacje podawane przez przedsiębiorcę powinny być sporządzone w zależności od wyboru konsumenta w języku urzędowym jednego z państw UE, którego konsument jest obywatelem albo w którym mieszka.
Informacje, które klient powinien otrzymać przed zawarciem każdego rodzaju umowy określonej w ustawie to m.in. nazwa i adres przedsiębiorcy, opis przedmiotu umowy (np. nieruchomości) i czas jej obowiązywania. Dodatkowo formularze określają wymogi dotyczące tylko określonych rodzajów umów np. umowa o timeshare wiąże się z obowiązkiem poinformowania konsumenta o wszelkich kosztach związanych z użytkowaniem miejsca zakwaterowania (np. opłaty za wywóz śmieci) a przed zawarciem umowy o długotrwały produkt wakacyjny konsument powinien otrzymać m.in. zestawienie podstawowych usług udostępnionych konsumentowi (np. zniżka na zakwaterowanie w hotelach, zniżka na przeloty samolotem).
* Dane w oparciu o http://www.rdo.org/VacationOwnership/Timeshare.htm?NewsID=77
Źródło: informacja prasowa UOKiK
Pod koniec ubiegłego miesiąca głośno było o sprawie Janiny Ochojskiej, której dopiero po godzinie udało się opuścić krakowski dworzec PKP. W lokalnej prasie można było przeczytać:
– Obie windy na peronie nie działały, a schody prowadzące na parking, gdzie czekał na mnie samochód, są ciągle zablokowane w związku z trwającą przebudową dworca. Na początku zadzwoniłam po pomoc na policję, ale usłyszałam, że moje problemy z poruszaniem się to nie ich sprawa – relacjonuje Ochojska. – Spróbowałam więc u Straży Ochrony Kolei. Telefon odebrał szef zmiany, który powiedział mi, że jeśli chcę, to mogę nocować na dworcu. Zresztą niewiele brakowało, a tak właśnie skończyłaby się cała historia. Tym bardziej że nie działał też przycisk SOS, który należy nacisnąć, jeśli potrzebujemy pomocy. W końcu przeszłam w niedozwolonym miejscu na sąsiedni peron, skąd dostałam się na płytę parkingu. Innego wyjścia przecież nie miałam. W sumie z peronu próbowałam się wydostać przez ponad godzinę. Czułam się okropnie upokorzona.
Trudności występujące na krakowskim dworcu w związku z jego przebudową znane są od wielu miesięcy (nie tylko osobom niepełnosprawnym).
Okazuje się jednak, że w Krakowie wcale nie jest tak źle. We wczorajszym Dzienniku Polskim zamieszczona została informacja o tym, że Kraków znalazł się w ścisłym gronie 8 miast, które europejskie jury wskazało jako finalistów lub laureatów specjalnych wyróżnień Access City Award. Celem tego konkursu jest wyróżnienie miast, które znacząco zmniejszają bariery występujące w przypadku osób niepełnosprawnych. Co więcej, we wniosku aplikacyjnym Krakowa znalazły się m.in. następujące walory: dostosowanie systemu komunikacji miejskiej do obsługi osób niepełnosprawnych oraz likwidacja barier architektonicznych w budynkach użyteczności publicznej i infrastrukturze drogowej.
Na stronie internetowej organizatora konkursu można przeczytać nagrodę otrzymuje miasto, które:
Czy Kraków na nią rzeczywiście zasługuje?
Piotr Cybula
PRAWO TURYSTYCZNE 