Piotr Cybula
-
Najnowsze wpisy
- TSUE: decyzja kierownictwa lotów nie stanowi sama w sobie„nadzwyczajnej okoliczności”, pozwalającej przewoźnikowi uniknąć obowiązku wypłaty odszkodowania pasażerowi opóźnionego samolotu
- Wycieczki szkolne – akcja Związku Nauczycielstwa Polskiego
- Od „głupiego pomysłu” do ekspresowej ustawy
- Opłata miejscowa po nowemu?
- Bezpieczna turystyka edukacyjna dzieci i młodzieży – cykl konferencji w Poznaniu, Wrocławiu, Katowicach i Krakowie
- Śledztwo w sprawie zadania publicznego Ministerstwa Sportu i Turystyki realizowanego pod tytułem „Marka Polska – podstrategia turystyczna”
- Gdzie kucharek sześć…? Czyli kilka słów o opłacie turystycznej
Tematy
bezpieczeństwo biura podróży cytaty deregulacja dyrektywa 90/314 dyrektywa 2015/2302 ECK góry IFTTA internet interwencje klauzule niedozwolone Komisja Europejska konferencje i spotkania konsul koronawirus media MEN MF Ministerstwo Rozwoju MSiT MSZ najem krótkoterminowy niepełnosprawni NIK nowelizacja u.u.t. ochrona konsumenta ochrona przyrody odpowiedzialność odstąpienie odszkodowanie opłata turystyczna orzecznictwo parki narodowe piloci wycieczek podatki Polski Bon Turystyczny POT pożary prawa pasażerów prawo karne prawo lotnicze prawo przewozowe prawo transportowe PRAWO TURYSTYCZNE przewodnictwo turystyczne przewodnicy turystyczni publikacje reklamacje rozporządzenie 261/2004 RPO Rzecznik Finansowy Rzecznik Praw Pasażerów samorząd Sprawa "Sky Club" szlaki turystyczne timeshare travel law TSUE Turystyczny Fundusz Gwarancyjny turystyka dzieci i młodzieży ubezpieczenia UE ULC umowa o imprezę turystyczną UOKiK ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych ustawa o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych ustawa o usługach turystycznych usługi hotelarskie UTK zabezpieczenie finansowe zadośćuczynienie zdjęcia zmarnowany urlopMeta
Skargi pasażerów przed Urzędem Lotnictwa Cywilnego (2012 r.)
Komisja Ochrony Praw Pasażerów na mocy postanowień rozporządzenia nr 261/2004/WE kontroluje przestrzeganie przez przewoźników lotniczych postanowień rozporządzenia nr 261/2004/WE, t.j. zajmuje się rozpatrywaniem indywidualnych skarg pasażerów na przewoźników lotniczych naruszających ich prawa w przypadku odwołania lotu, znacznego opóźnienia lotu oraz odmowy przyjęcia ich na pokład.
Najczęściej pasażerowie skarżyli się na opóźnienia oraz odwołanie lotów.
Pracownicy Komisji udzielali także wyjaśnień w sprawach związanych z przewozem lotniczym.
W 2012 r. do Komisji Ochrony Praw Pasażerów (KOPP) wpłynęło 4021 skarg i pisemnych zapytań dot. naruszeń przez przewoźników lotniczych przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004.
W odniesieniu do liczby skarg, które wpłynęły do KOPP w 2010 r. (1540 skarg) Komisja odnotowała ok. 161% przyrost liczby spraw, a w stosunku do liczby skarg, które wpłynęły do KOPP w 2011 r. (2195 skarg), Komisja odnotowała ok. 83% przyrost w stosunku do roku 2012.
Rosnąca z roku na rok liczba rozpatrywanych w KOPP spraw spowodowana jest stale rosnącą świadomością prawną pasażerów podróżujących drogą powietrzną oraz wywiązywaniem się przewoźników lotniczych z obowiązku informowania pasażerów o przysługujących im prawach – co weryfikowane jest podczas corocznych kontroli przewoźników prowadzonych przez pracowników KOPP w polskich portach lotniczych.
Warto nadmienić, że znaczny przyrost liczby skarg w 2012 r. spowodowany był także upadkiem spółek lotniczych OLT Express Regional oraz OLT Express Poland, które na przełomie lipca i sierpnia zeszłego roku odwołały wszystkie swoje loty i zawiesiły działalność lotniczą.
Oprócz rozpatrywania skarg pasażerów pracownicy Komisji przeprowadzają również kontrole lotnisk i przewoźników w zakresie informowania klientów linii lotniczych o przysługujących im prawach. Sprawdzana jest treść ulotek i plakatów informacyjnych oraz procedury przewoźników dotyczące postępowań w przypadku wystąpienia nieregularności w realizacji przewozów lotniczych.
Warto przypomnieć, że głównymi obowiązkami przewoźników na mocy rozporządzenia 261/2004/WE są:
- zapewnienie pasażerom opieki w postaci posiłków i napojów w ilościach adekwatnych do czasu oczekiwania,
- zapewnienie bezpłatnego dostępu do środków łączności tj. dwóch rozmów telefonicznych, przesyłek mailowych lub faksowych,
- jeżeli zachodzi potrzeba noclegu – zapewnienie hotelu i transportu do i z miejsca zakwaterowania,
- pasażer ma także prawo do rezygnacji z lotu i otrzymania należności za niewykorzystany bilet.
Ponadto, w przypadku odwołania lotu lub odmowy przyjęcia na pokład, pasażerom przysługuje prawo do zmiany planu podróży (tj. do lotu alternatywnego) oraz odszkodowanie w przypadkach określonych w rozporządzeniu.
Odszkodowanie to przysługuje niezależnie od poniesionej rzeczywistej szkody majątkowej, a wynika z samego faktu odwołania lotu lub nieuzasadnionej odmowy przyjęcia na pokład. Odszkodowanie za odwołanie lotu nie przysługuje, gdy przewoźnik musiał odwołać lot na skutek tzw. nadzwyczajnych okoliczności. Taką okoliczność stanowią m.in. warunki meteorologiczne uniemożliwiające wykonanie lotu, strajki, czy nagłe usterki techniczne samolotów. Prezes ULC nie orzeka o odszkodowaniu za poniesione szkody czy krzywy moralne, gdyż to leży w zakresie kompetencji sądów cywilnych.
Prezes ULC może nałożyć na przewoźników kary pieniężne za naruszenie praw pasażerów np. za brak opieki, niewypłacanie odszkodowań, brak informacji o przysługujących prawach. Wysokość kar to 200 do 4.800 zł.
Źródło: komunikat ULC z 21.01.2013 r.
Podstawy prawne współpracy pilota wycieczek z organizatorem turystyki
W wykazie publikacji zamieściłem pełny tekst artykułu pt. „Podstawy prawne współpracy pilota wycieczek z organizatorem turystyki„, który został wcześniej opublikowany w czasopiśmie „Problemy Turystyki” (2006, nr 1-4).
Co ciekawe, w literaturze w reprezentowane są różne stanowiska odnośnie do tego, które umowy mogą być podstawą tej współpracy. W chwili przygotowywania tej publikacji spotkałem się z następującymi poglądami co do możliwej „podstawy prawnej”:
– „umowa o pracę oraz umowa zlecenia”;
– „umowa o pracę, umowa zlecenia lub umowa nienazwana, podobna do zlecenia”;
– „umowa zlecenia”;
– „umowa o pracę, zlecenie świadczenia usług turystycznych, zlecenie – pilotaż Wycieczek”;
– „umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa nienazwana podobna do zlecenia oraz umowa o usługi prowadzenia imprezy jako pilot”;
– „umowa o pracę, umowa o dzieło, umowa zlecenia oraz tzw. dogadanie się”;
– „umowa o pracę oraz umowa o świadczenie usług pilotarskich (umowa pilotażu wycieczki)”;
– „pilot może też świadczyć usługi biuru podróży na postawie umowy o pracę, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej lub na podstawie umowy o usługi podobne do zlecenia”.
W artykule szerzej odnoszę się do wskazanych stanowisk. Mimo upływu kilku lat, uwagi odnośnie do istoty problemu pozostały w pełni aktualne.
Piotr Cybula
Członek PIT o kodeksie etyki PIT
Na stronie internetowej jednego z członków PIT można przeczytać następującą informację:
Polska Izba Turystyki wymusza na swoich członkach świadczenie usług na najwyższym poziomie w oparciu o kodeks etyki i zasady uczciwości gospodarczej.
Ciekawe, jak przedstawia się to „wymuszanie” i o który kodeks etyki chodzi?
Piotr Cybula
Europoseł Zbigniew Ziobro pyta Komisję Europejską w sprawie zabezpieczenia finansowego biur podróży
Ostatnio trochę przycichła sprawa upadłych w roku ubiegłym biur podróży (czy nie o to chodziło?). Problem jednak nie został rozwiązany – poszkodowani klienci w dalszym ciągu czekają na zwrot wpłaconych tym biurom kwot. Poniżej zamieszczam zapytanie, jakie europoseł Zbigniew Ziobro skierował jeszcze w lipcu do Komisji Europejskiej:
Zgodnie z art. 7 Dyrektywy Rady z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (90/314/EWG): „Na wypadek swojej niewypłacalności organizator i/lub punkt sprzedaży detalicznej, będący stroną umowy, powinni zapewnić dostateczne zabezpieczenie umożliwiające zwrot nadpłaconych pieniędzy oraz powrót konsumenta z podróży”.
Polska dokonała implementacji tej dyrektywy w ustawie o świadczeniu usług turystycznych. Ustawa ta nakłada obowiązek posiadania odpowiednich gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. Ustawodawca określił minimalną wysokość sum gwarancyjnych.
Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości dyrektywa nie pozwala na żadne ograniczenie zwrotu sum wpłaconych przez turystów.
4 lipca 2012 r. biuro podróży Sky Club zgłosiło wniosek o upadłość, pozostawiając blisko 5000 klientów zagranicą. 19.000 osób wykupiło wycieczki, które nie dojdą do skutku. Sky Club posiadał zgodnie z prawem gwarancje ubezpieczeniowe na sumę 25 mln zł. Suma ta nie wystarczy na zwrot należności wszystkim klientom.
1. Czy Komisja Europejska uważa, że dyrektywa w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek zezwala na wprowadzenie takiego mechanizmu, który ogranicza możliwość zwrotu pieniędzy nadpłacony
2. Czy Komisja Europejska uważa, że Polska dokonała prawidłowej implementacji art. 7 Dyrektywy?
3. Jakie działania zamierza podjąć Komisja Europejska dla zapewnienia lepszej ochrony klientów biur podróży w Polsce?
Piotr Cybula
Nieuczciwa praktyka Polskiej Izby Turystyki?
Ostatnio pojawiła się kolejna informacja o pracy Polskiej Izby Turystyki nad Kodeksem Etyki (Turystyka będzie miała kodeks etyki).
Pomysł takiego Kodeksu niewątpliwie ocenić należy bardzo korzystnie. W praktyce taki instrument jest niewątpliwie potrzebny, na co wskazują też przykłady innych państw. O jego ewentualnym sukcesie oczywiście nie będzie decydowała sama treść takiego dokumentu, ale przede wszystkim praktyka jego stosowania, co będzie wymagało pewnej odwagi. Nie ma co ukrywać, stopień zainteresowania członkostwem w organizacjach branżowych nie jest chyba dla nikogo satysfakcjonujący. Jeżeli w praktyce powstaną obawy, że stosowanie tego instrumentu może jeszcze bardziej zniechęcić przedsiębiorców do współpracy w ramach tej organizacji, to o sukcesie mówić będzie ciężko. Byłoby to jednak niewątpliwie ze szkodą dla branży. Prawidłowo stosowany Kodeks może bowiem wzmocnić wizerunek branży. Pozostaje mieć nadzieję, że prace te rzeczywiście się zakończą i to w niezbyt długim czasie.
Z drugiej jednak strony pojawiają się istotne wątpliwości związane z dotychczasową praktyką Polskiej Izby Turystyki. Zastanawiające w tym kontekście jest to, że organizacja ta od dłuższego czasu deklaruje, iż taki Kodeks jest stosowany. Tak przynajmniej można odebrać informację dostępna na jej stronie internetowej, z której wynika, że Polska Izba Turystyki wydaje Certyfikaty członka PIT „w oparciu o zasady Kodeksu Etyki członków Izby”. Jak można się domyśleć chociażby z tego artykułu, prace nad takim dokumentem nie zostały zakończone i nie został jeszcze przyjęty. Skoro tak, czy można na niego się powoływać? Niewątpliwie w ten sposób Polska Izba Turystyki stara się pokazać, że zrzeszeni w niej przedsiębiorcy mają pewną przewagę nad konkurencją, która takiego instrumentu nie posiada (a przez to zachęcić do członkostwa). Z drugiej strony jest to też bardzo ważny komunikat dla konsumentów, którzy podejmując decyzje rynkowe mogą działać kierując się tą informacją. Jeżeli Certyfikat PIT ma świadczyć, że przedsiębiorca działa zgodnie z Kodeksem Etyki PIT, a Kodeks ten nie został przyjęty, to jak można ocenić praktykę Polskiej Izby Turystyki? Ocenę pozostawiam Czytelnikom. Ciekawy jestem, czy w samym Kodeksie znajdzie się ocena takiej sytuacji. Dodam tylko, że kilka miesięcy temu zwróciłem się do PIT w związku z powyższymi wątpliwościami o informację w sprawie tego „Kodeksu”. Do dnia dzisiejszego nie otrzymałem oficjalnej odpowiedzi.
Piotr Cybula
III Forum Przewodników Turystycznych, Katowice 8-10 lutego 2013 r.
W dniach 8-10 lutego w Katowicach odbędzie się III Forum Przewodników Turystycznych. Podczas tej konferencji wygłoszę referat na temat prawnych aspektów przewodnictwa turystycznego w kontekście m.in. propozycji ustawy deregulacyjnej.
Pełny program, więcej informacji.
Piotr Cybula
Cytat dnia: „PIT znajdzie posła”
„PIT znajdzie posła, który takowe poprawki wniesie do ustawy i na obrady Komisji Sejmowej, zajmującej się ustawą deregulacyjną”.
PRAWNE ASPEKTY BEZPIECZEŃSTWA W GÓRACH – TURYSTYKA, REKREACJA, SPORT (konferencja naukowa, Kraków, 17 maja 2013 r.)
Poniżej przedstawiam program konferencji pt. „PRAWNE ASPEKTY BEZPIECZEŃSTWA W GÓRACH – TURYSTYKA, REKREACJA, SPORT„, która odbędzie się w Krakowie, 17 maja 2013 r. :
9.15 – mgr Jerzy Kapłon (COTG PTTK), dr Piotr Cybula (AWF w Krakowie, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach), Otwarcie konferencji. Wprowadzenie
9.30 – dr hab. prof. nadzw. Leszek F. Korzeniowski (AWF w Krakowie), Nauki o bezpieczeństwie a prawne aspekty bezpieczeństwie w górach
9.45- prof. dr hab. Ireneusz C. Kamiński (Polska Akademia Nauk, Uniwersytet Jagielloński), Obowiązki państwa dotyczące wypadków związanych z uprawianiem turystyki górskiej – uwagi na kanwie decyzji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Furdik przeciwko Słowacji
10.00 – prof. dr hab. Monika Jagielska (Uniwersytet Śląski), Kolizyjnoprawna problematyka wypadków górskich
10.15 – prof. dr hab. Paweł Czubik (Uniwersytet Jagielloński), Pomoc konsularna w razie wypadków turystów w górach poza granicami RP
10.30-10.45 dyskusja
10. 45-11.00 przerwa kawowa
11.0 – dr Jerzy Gospodarek (SGH), Pojęcie, rodzaje i funkcje szlaków turystycznych ze szczególnym uwzględnieniem szlaków górskich
11.15 – dr Krzysztof Felchner (Uniwersytet Jagielloński), Tworzenie, rozpowszechnianie, korzystanie z map: jak poruszać się po „mapie” przepisów (prawa autorskiego, geodezyjnego i kartograficznego, o infrastrukturze informacji przestrzennej i in.)?
11.30 – dr Dominik Wolski, Obowiązek przewodnicki na obszarze parku narodowego obejmującego tereny górskie
11.45 – prof. dr hab. Zbigniew Witkowski (AWF w Krakowie), mgr Anna Kolasińska (AWF w Krakowie), Co wynika z badań nielegalnej dyspersji w parkach narodowych?
12.00 – mgr Mikołaj Bielański (AWF w Krakowie), Nielegalna dyspersja narciarzy wysokogórskich w Tatrzańskim Parku Narodowym a regulacje prawne – w świetle najnowszych badań z wykorzystaniem urządzeń GPS Loger
12.15 – dr Robert Rokowski (AWF w Krakowie), mgr Adam Pieprzycki, PWST Tarnów, Prawne aspekty dotyczące nauczania wspinaczki na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego
12.30 – dr Marek Porzycki (Uniwersytet Jagielloński), mgr Olena Sharvan (Uniwersytet Jagielloński), Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego offroadu – czy wskazane są zmiany?
12.45-13.15 dyskusja
13.15-13.30 przerwa kawowa
13.30 – dr Jerzy Raciborski (AWF w Krakowie), Bezpieczeństwo osób korzystających z usług stacji narciarskich
13.45 – dr Michał Biliński (Uniwersytet Jagielloński), Problem prywatyzacji PKL S.A. z perspektywy bezpieczeństwa osób korzystających z jej usług
14.00 – mgr Piotr Łebek (Uniwersytet Opolski), Granice odpowiedzialność cywilnej organizatorów stoków narciarskich
14.15 – mgr Jolanta Zatorska (Uniwersytet Jagielloński), Odpowiedzialność cywilna osób uprawiających sporty wysokogórskie we Francji
14.30 – dr Wojciech Robaczyński (Uniwersytet Łódzki), Cywilnoprawna odpowiedzialność narciarza
14.45 – mgr Michał Kućka (Uniwersytet Jagielloński), Szczególna regulacja stanu wyższej konieczności w ustawie o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich
15.00 – dr Małgorzata Serwach (Uniwersytet Łódzki), Ubezpieczenia związane z turystyką górską
15.15 – dr Mariusz Załucki (Uniwersytet Rzeszowski), Problem podejmowania ryzykownych i długotrwałych wypraw górskich z perspektywy prawa rodzinnego i prawa spadkowego
15.30-16.00 – dyskusja
16.00-16.15 – mgr Jerzy Kapłon (COTG PTTK), dr Piotr Cybula (AWF w Krakowie, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach), Podsumowanie konferencji
Warunkiem udziału w konferencji jest zgłoszenie udziału Organizatorowi (COTG PTTK). O terminie i sposobie zgłoszenia zamieszczę wkrótce informację.
Projekt systematyzacji części szczegółowej prawa zobowiązań (z umowami o podróż i czarteru)
W czasopiśmie „Transformacje Prawa Prywatnego” (nr 1/2012) opublikowany został artykuł prof. Zbigniewa Radwańskiego pt. „Wstępny projekt systematyzacji tak zwanej części szczegółowej prawa zobowiązań„.
W tytule V pt. „Umowy odnoszące się do świadczenia usług
a polegające na osiągnięciu określonego rezultatu” prof. Z. Radwański zaproponował dodanie „umowy o podróż„, podając zwięzłe uzasadnienie:
„uregulowana w odrębnej ustawie, ale bez dostatecznego uzasadnienia, powszechnie regulowana w kodeksach cywilnych innych państw. Jej zaliczenie do umów rezultatu odpowiada aktualnemu stanowisku zajętemu w tej sprawie przez dyrektywę Unii Europejskiej i orzecznictwo, które zaostrzyło w tym względzie odpowiedzialność organizatora podróży”.
W tytule VI pt. „Przewóz” proponuje się z kolei dodanie „umowy czarteru„.
Wspomniany artykuł dostępny jest nieodpłatnie na stronie internetowej czasopisma: „Wstępny projekt systematyzacji tak zwanej części szczegółowej prawa zobowiązań„.
Piotr Cybula
