Prezes ULC odpowiada RPO w sprawie funkcjonowania Rzecznika Praw Pasażerów

Niedawno w tym miejscu pisałem o wystąpieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie funkcjonowania Rzecznika Praw Pasażerów. RPO poprosił m.in. o informację, czy zespół Rzecznika Praw Pasażerów został wyposażony w niezbędne narzędzia w celu obsługi zgłoszeń pasażerów.

Niedawno RPO otrzymał odpowiedź w tej sprawie. W związku z nią, RPO zamieścił następujący komunikat na swojej stronie internetowej:

W dniu 29 lipca 2019 r. na stronie internetowej Rzecznika Prawa Pasażerów (https://pasazerlotniczy.ulc.gov.pl/) zamieszczony został komunikat: „Z uwagi na trudną sytuację kadrowo-finansową urzędu, Rzecznik nie ma na chwilę obecną zespołu. Podejmujemy wszelkie starania żeby taki zespół został powołany. Z uwagi na bardzo dużą liczbę wniosków składanych do Rzecznika, wszystkie wnioski są przyjmowane i w miarę możliwości procedowane. Nie ma jednak możliwości dotrzymania terminu 90 dni na przeprowadzenie postępowania”.

Po otrzymaniu tej informacji od obywatela Rzecznik Praw obywatelskich postanowił wszcząć postępowanie w celu wyjaśnienia tej sytuacji. Sygnały o tym, że Rzecznik Praw Pasażerów nie może wykonywać swoich zadań z powodu trudnej sytuacji kadrowo-finansowej Urzędu wzbudziły zaniepokojenie RPO, ponieważ oznaczają faktyczne uniemożliwienie pasażerom skorzystania z procedury pozasądowego rozwiązania sporu pasażerskiego.

Jak wynika z wyjaśnień, które RPO uzyskał od Prezesa ULC, w ślad za powierzeniem z dniem 1 kwietnia 2019 r. nowych obowiązków, nie zostały przyznane ULC żadne dodatkowe środki finansowe na realizację tego celu. Z uwagi na bardzo trudną sytuację kadrowo-finansową ULC przede wszystkim w departamentach odpowiadających za bezpieczeństwo w lotnictwie, nie było możliwości wygospodarowania takich środków w ramach budżetu Urzędu. Dopiero we wrześniu 2019 r. ULC dostał wsparcie finansowe, które nie pokrywało wszystkich jego potrzeb, pozwoliło jednakże na przyznanie 2 etatów do utworzenia Zespołu Rzecznika.

Rzecznik zaczął formalnie więc funkcjonować w składzie dwuosobowym od 1 listopada 2019 r. Do Rzecznika Praw Pasażerów od 1 kwietnia 2019 r. wpłynęło ok. 4600 wniosków. Do dnia dzisiejszego zostało wszczętych ok. 350 postępowań, z tego zakończonych zostało ok. 280 postępowań.

Swoje pismo Prezes ULC kończy w następujący sposób:

Samson

Niestety, ale wszystko to wygląda bardzo niepoważnie. Zmiany zostały przeprowadzone bez szerszych konsultacji i zbyt pochopnie.

Czy coś się zmieni w najbliższym czasie?

Należy pamiętać o alternatywnej drodze i możliwości skierowania w tego rodzaju sprawach pozwu do sądu. Odbywa się to na nieco innych zasadach, ale w świetle wspomnianych okoliczności niewątpliwie w wielu przypadkach jest to lepsze rozwiązanie niż obecna droga przez Rzecznikiem Praw Pasażerów.

Piotr Cybula

Olga Tokarczuk, hostele i ageizm

Hostelom powinno się wytoczyć sprawę o ageizm, o dyskryminację ze względu na wiek. Z jakichś powodów przyjmują na noclegi tylko młodych, same sobie ustalają te granice wieku, ale można być pewnym, że czterdziestolatek nie przejdzie. Dlaczego młodzi mieliby być tak wyróżniani? Czy i bez tego nie obsypuje ich przywilejami sama biologia„.

Olga Tokarczuk, Bieguni

Wiceprezes Polskiej Izby Turystyki o neutralności PIT w sporach między organizatorami turystyki a podróżnymi

Z pewnością wiele osób jest ciekawych, jaką rolę odgrywa Polska Izba Turystyki w zakresie reklamacji, czy ściślej skarg klientów, składanych na organizatorów turystyki do Polskiej Izby Turystyki. Kto kiedyś próbował, ten wie, jak to w praktyce wygląda.

Sprawę stawia jasno w swej wypowiedzi dla Wiadomości Turystycznych (nr 1/2020, s. 16) Andrzej Kindler, wiceprezes PIT:

Polska Izba Turystyki jako organizacja samorządu gospodarczego stara się pozostać neutralna w sporach między organizatorami turystyki a podróżnymi. W sytuacji gdy uchybienie jest ewidentne, Izba może zwrócić uwagę organizatora na dostępne sposoby rozwiązania sporu, jednak nie ingeruje w proces reklamacyjny. Przede wszystkim skupia się na edukowaniu zarówno organizatorów, jak i podróżnych oraz dostarczaniu odpowiednich narzędzi, takich jak np. Ośrodek Mediacji Turystycznej, który – jak mamy nadzieję – będzie wsparciem dla organizatorów – mówi Andrzej Kindler, wiceprezes PIT.

Warto więc o tym pamiętać, jeśli ktoś zamierza wystąpić w takiej sprawie do tej organizacji.

Przy okazji – sięgnijmy na stronę internetową Polskiej Izby Turystyki. Do pakietu korzyści członkostwa w PIT zaliczono tam:

Uzależnienie członkostwa w Izbie od prowadzenia przez członka działalności zawodowej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, postanowieniami Statutu i uchwał organów Izby oraz dobrymi obyczajami.

Przywołajmy też § 16 pkt 1 Statutu PIT:

Członek Izby obowiązany jest prowadzić działalność zawodową zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, postanowieniami Statutu oraz innych uchwał organów Izby a także z dobrymi obyczajami. W szczególności członek Izby jest obowiązany w swojej działalności zawodowej do rzetelności i należytej staranności.

I teraz pytanie – czy jeżeli w reklamacjach (skargach) klientów pojawiają się zastrzeżenia co do działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (przede wszystkim ustawą o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych) oraz dobrymi obyczajami, to Polska Izba Turystyki powinna „pozostać neutralna”? Jak pozostanie neutralnym można pogodzić z jednoczesnym wskazaniem, że PIT uzależnia członkostwo od prowadzenia działalności zgodnej z obowiązującymi przepisami prawa i dobrymi obyczajami, a to przecież jest często zarzucane w reklamacjach? Czy klient organizatora turystyki nie powinien oczekiwać w takiej sytuacji czegoś więcej ze strony Polskiej Izby Turystyki?

Piotr Cybula

„Prawo gospodarcze dla ekonomistów i nie tylko” – nowe wydanie podręcznika prof. Jerzego Gospodarka

Profesor Jerzy Gospodarek znany jest nie tylko z publikacji poświęconych prawu turystycznemu. Niedawno ukazało się drugie wydanie jego podręcznika poświęconego prawu gospodarczemu pt. Prawo gospodarcze dla ekonomistów i nie tylko.

PG JG

Na stronie internetowej wydawnictwa zamieszczony został następujący opis tej publikacji:

Jerzy Gospodarek, Prawo gospodarcze dla ekonomistów i nie tylko. Część I – Zagadnienia ogólne, wydanie II rozszerzone i zaktualizowane, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa 2019.

Takiego podręcznika do prawa gospodarczego nie ma na rynku. Autor w sposób wyjątkowo przejrzysty omawia najważniejsze regulacje około 200  ustaw w powiązaniu z prawem UE i prawem międzynarodowym. W tym wydaniu podręcznika oprócz w pełni zaktualizowanego przedstawienia pojęcia i zakresu prawa gospodarczego, jego zasad, źródeł prawa oraz szeroko ujętej problematyki wiążącej się z pojęciami przedsiębiorstwo, przedsiębiorca i działalność gospodarcza, został dodany obszerny rozdział poświęcony zadaniom i kompetencjom organów władzy publicznej w dziedzinie gospodarki i stosunków z przedsiębiorcami, co było konieczne ze względu na liczne zmiany podstaw prawnych funkcjonowania gospodarki w ostatnich 4 latach. Autor z pasją przedstawił  mało znane kulisy uchwalenia ustaw tworzących tzw. Konstytucję Biznesu z 2018 r., dokonał krytycznej analizy tych ustaw, wykazując, że nie stanowią one żadnej konstytucji, a jedynie zręczny chwyt propagandowy. Ponadto w podręczniku zostały omówione aktualne zagadnienia kontroli i nadzoru w działalności gospodarczej, ze zwróceniem uwagi na zastanawiająco zmieniony charakter prawny KNF, a także ważne kwestie ochrony prawnej konkurencji i konsumentów oraz pomocy publicznej dla przedsiębiorców.

Przedstawiony w podręczniku stan prawny na dzień 1 kwietnia 2019 r. wykracza w wielu kwestiach poza tę datę i np. zostały też omówione przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Zadłużonych, które mają wejść w życie dopiero 1 grudnia 2020?r. Pomocą dla Czytelników jest dołączony wykaz chronologiczny ważniejszych ustaw przywołanych w publikacji i ich tekstów jednolitych. Wykaz ten obejmuje także kilkanaście dekretów, rozporządzeń Prezydenta i ustaw sprzed 100 lat, które były pierwowzorami późniejszych oraz współczesnych ustaw gospodarczych. Najnowsze ustawy ogłoszone już po wymienionej dacie, które w konsekwencji nie mogły być omówione w podręczniku, zostały zasygnalizowane we wskazanym wykazie, aby uświadomić Czytelnikowi, jak niesamowicie szybko i niestety często z wątpliwym sensem jest zmieniane prawo gospodarcze. Tę niewesołą konstatację potwierdzają liczne publikacje objęte dołączoną wybraną bibliografią prawa gospodarczego z ostatnich 20 lat, liczącą ponad 500 pozycji.

Jak zauważyła recenzentka wydawnicza tego wydania podręcznika Prof. dr hab. Józefa Famielec z UEK jest ono jeszcze lepsze niż pierwsze i „spełnia nie tylko wymogi podręcznika, ale dojrzałego studium nad prawem gospodarczym. Zawiera nie tylko „literę prawa” ale i „ducha prawa” tak ważnego w jego wykorzystaniu w ekonomii, w finansach, w zarządzaniu – dla przedsiębiorców.” Z kolei drugi recenzent Prof. USz dr. hab. Krzysztof Wesołowski stwierdził, że „jest pod wrażeniem erudycji, pracowitości i skrupulatności Autora, który zadał sobie wiele trudu, aby przygotować dzieło tak kompletne i szczegółowe, łączące rozważania natury prawnej z uwagami ekonomicznymi, pokazującymi skutki działania prawa.”

Rozszerzony i pogłębiony zakres tej publikacji powoduje, ze może być ona polecona nie tylko studentom różnych kierunków studiów, ale także seminarzystom, doktorantom, praktykom gospodarczym oraz naukowcom. Książka ta jest zaadresowana również do polityków, zwłaszcza mających wpływ na tworzenie prawa gospodarczego w Polsce. Jej lektura bowiem dostarcza wielu pożytecznych wniosków w kwestii tego, co robić, żeby polskie prawo gospodarcze było lepsze, a także czego nie robić, aby go nie psuć i w konsekwencji nie działać na szkodę polskiej gospodarki. Autor pokazuje na licznych przykładach, co znaczy „dobra zmiana na gorsze” w prawie gospodarczym.

Więcej informacji: Oficyna Wydawnicza SGH

 

(Nie)bezpieczne lustra drogowe i ozdoby „świąteczne”

Od jakiegoś czasu próbuję zainteresować lokalne władze samorządowe problemem bezpieczeństwa w niżej przedstawionym miejscu. Widoczne lustro drogowe zostało zainstalowane przy dość niebezpiecznym skrzyżowaniu w podkrakowskiej miejscowości. Mimo skierowanych pism, ani gmina ani powiat nie wykazały zainteresowania wymianą tego lustra na lustro odporne na szron i parę. Obecne przy złych warunkach atmosferycznych, a więc wtedy kiedy jest najbardziej potrzebne, w zasadzie nie spełnia ono swojej funkcji, nic na nim nie widać. Na rynku dostępne są lustra reklamowane jako odporne na szron i parę.

Jednocześnie, jak widać na zdjęciu, jest wola i są środki na montaż nad lustrem kolorowej ozdoby świątecznej (na ozdoby „świąteczne” w przeciwieństwie do bezpiecznych luster środki są).

Co by nie mówić, Polacy mają dość specyficzne podejście do problemu bezpieczeństwa.

dig

Sprawozdanie z Międzynarodowej Letniej Szkoły Prawa „Prawna regulacja działalności turystycznej — rosyjskie tendencje i zagraniczna specyfika”, Soczi, 31 lipca–11 sierpnia 2016 r.

W czasopiśmie Acta Universitatis Wratislaviensis. Prawo (2017, nr 322),  ukazało się: Sprawozdanie z Międzynarodowej Letniej Szkoły Prawa „Prawna regulacja działalności turystycznej — rosyjskie tendencje i zagraniczna specyfika”, Soczi, 31 lipca–11 sierpnia 2016 r. autorstwa Witolda Małeckiego.

Jest ono dostępne: tutaj.

„Opłata miejscowa jako danina nakładana na turystów”

W czasopiśmie Samorząd Terytorialny (2019, nr 6) ukazał się artykuł Marcina Burzec pt. Opłata miejscowa jako danina nakładana na turystów.