Tag Archives: PRAWO TURYSTYCZNE

Kto może oprowadzać turystów po mieście? („GW”)

Jedni twierdzą, że niekompetentni przewodnicy zaszkodzą wizerunkowi Polski i Polaków. Inni podkreślają, że wiedzę oprowadzających po mieście powinien weryfikować rynek, a nie urzędniczy stempel. Spór powraca – więcej w artykule Kto może oprowadzać turystów po mieście?

Nowe artykuły dotyczące odpowiedzialności prawnej i przewodnictwa turystycznego

Nakładem wydawnictwa Proksenia ukazała się publikacja pt. Góry – Człowiek – Turystyka. Księga jubileuszowa dedykowana prof. dr. hab. Andrzejowi Matuszykowi (Kraków 2011). W książce tej opublikowane zostały dwa artykuły poruszające problematykę prawnych aspektów turystyki: D. Wolskiego, pt. Świadomość odpowiedzialności prawnej a rozwój turystyki górskiej i aplinizmu oraz P. Cybuli, pt. O definiowaniu pojęcia przewodnika turystycznego i określaniu jego zadań w ustawie o usługach turystycznych (kilka uwag krytycznych).

Nowe zarządzenie w sprawie udostępniania Karkonoskiego Parku Narodowego – „obowiązek przewodnicki” zostaje

Od 1 stycznia 2012 r. tego roku obowiązuje nowe zarządzenie Dyrektora KPN w sprawie udostępniania parku. Załącznik nr 1 do tego zarządzenia określa obszary i szlaki udostępniane do zwiedzania lub wykorzystania sportowego i rekreacyjnego oraz sposób udostępnienia poszczególnych szlaków i miejsc w KPN, a załącznik nr 2 podaje ogólne zasady udostępniania parku.

Zarządzenie wydane zostało na podstawie art. 8e ust. 1, w związku z artykułem 12 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92 z 2004 r., poz. 880 z późn. zm). Zgodnie z art. 12 ust. 1 tej ustawy „Obszar parku narodowego może być udostępniany w sposób, który nie wpłynie negatywnie na przyrodę w parku narodowym”.

Zgodnie z pkt. 7 zał. nr 2 do tego zarządzenia Turystyka piesza i narciarska zorganizowana może odbywać się w grupie nie przekraczającej 50 osób, tylko pod kierownictwem uprawnionego przewodnika, przez co rozumie się przewodnika górskiego z uprawnieniami na Sudety lub międzynarodowego przewodnika wysokogórskiego.

Z powyższego płynie wniosek, że w ocenie Dyrektora Parku, każdy inny sposób udostępniania parku może wpłynąć negatywnie na przyrodę w parku narodowym. Teza ta – z kilku powodów – może być uznana za kontrowersyjną. Wystąpiłem do Ministerstwa Środowiska o informację, czy w ocenie ministerstwa art. 12 ustawy o ochronie przyrody stanowi wystarczającą podstawę do wprowadzania takiego ograniczenia.

Piotr Cybula

Post scriptum: odpowiedź MOS usługi przewodnickie.

Przewodnictwo turystyczne – ostatnie zmiany legislacyjne

Jak wcześniej podawałem, w publikacji pt. Przewodnictwo turystyczne w prawodawstwie polskim i turystycznym opublikowany został m.in. artykuł pt. Prowadzenie wycieczek przez przewodnika górskiego wobec problemu bezpieczeństwa ich uczestników w świetle ostatnich zmian legislacyjnych. Poruszyłem w nim między innymi problem obowiązywania rozporządzenia z 1997 r. „w sprawie bezpieczeństwa w górach”.

Za zgodą wydawnictwa, zamieszczam go tutaj.

Piotr Cybula

„Timesharing jako międzynarodowy stosunek prywatnoprawny”

W czasopiśmie Transformacje Prawa Prywatnego (2011, nr 4) ukazał się artykuł pt. Timesharing jako międzynarodowy stosunek prywatnoprawny. Jego autorem jest Mateusz Jagieła.

Artykuł dostępny jest na stronie internetowej czasopisma.

Piotr Cybula

Decyzja UOKiK w sprawie biura podróży Marco Polo Travel Sp. z o.o. (Warszawa)

29 grudnia 2011 r. Prezes UOKiK wydał w stosunku do biura podróży Marco Polo Travel Sp. z o.o. decyzję w związku ze stosowaniem przez tego przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowej interesy konsumentów.

Decyzja dostępna jest na stronie internetowej UOKiK (dział: „Ochrona zbiorowych interesów konsumentów”, rok 2011).

Piotr Cybula

Ubezpieczenia zimowych wyjazdów

Na stronie internetowej Rzecznika Ubezpieczonych opublikowane zostało opracowanie pt. Ubezpieczenia zimowych wyjazdów.

UOKiK wyjaśnia przyczyny opóźnień prac nad zmianą dyrektywy 90/314

W związku z prezydencją Polski w UE ze strony UOKiK pojawiła się zapowiedź podjęcia przez nasz kraj prac nad zmianą dyrektywy 90/314 w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, o czym wcześniej pisałem we wpisie: Plany UOKiK dotyczące zmiany dyrektywy 90/314 (w związku z prezydencją Polski w UE).

W związku z zakończeniem polskiej prezydencji wystąpiłem do UOKiK z zapytaniem odnośnie tego, co udało się w tym zakresie osiągnąć. Otrzymałem poniższe wyjaśnienie:

Zgodnie z planami KE dyrektywa Rady 90/314/EWG z  13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek należy do pakietu dyrektyw konsumenckich, które powinny zostać poddane rewizji do roku 2013. Publikacja wniosku była wielokrotnie przekładana przez KE. Zgodnie z planami wniosek powinien zostać opublikowany w 2011 r. Do tej pory projekt jednak nie został przedłożony.

Przedstawiciele KE poinformowali o zmianie podejścia do nowelizacji dyrektywy 90/314, zgodnie z którym, obecne prace KE koncentrują się na inicjatywie legislacyjnej prezentującej sektorowe podejście do tematyki usług turystycznych. Konsekwencją takiego podejścia, będzie przedłożenie pakietu inicjatyw  legislacyjnych obejmujących umowy turystyczne, prawa pasażerów oraz rozwiązania dotyczące ewentualnego bankructwa organizatora turystyki. Podejście to powoduje konieczność  zaangażowania i ścisłej współpracy kilku dyrekcji generalnych Komisji Europejskiej. W związku z powyższym, prace KE są opóźnione i wniosek nie został przedłożony podczas prezydencji Polski. Nowy termin publikacji wniosku to najprawdopodobniej dopiero II połowa 2012 r.

dr Piotr Cybula

Podział uprawnień przewodników górskich, czyli pytanie do Przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu Narciarstwa i Turystyki Posła Piotra van der Coghena (i zaproszenie do dyskusji)

Jednym z punktów dyskusji na temat przewodnictwa turystycznego w Polsce jest pytanie o zakres terytorialny uprawnień przewodników górskich. W świetle ustawy o usługach turystycznych przewodnikiem turystycznym może być osoba, która posiada uprawnienia określone ustawą. Aby takie uprawnienia uzyskać trzeba m.in. odbyć szkolenie teoretyczne i praktyczne oraz zdać egzamin na przewodnika turystycznego.

Przewodnicy turystyczni mogą otrzymać cztery rodzaje uprawnień: przewodników górskich, przewodników miejskich, przewodników terenowych oraz międzynarodowych przewodników wysokogórskich. Dodatkowo uprawnienia przewodników górskich dzielą się na określone obszary. W świetle rozporządzenia w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek mamy przewodników górskich: tatrzańskich, beskidzkich oraz sudeckich. Co więcej, uprawnienia przewodników górskich dzielą się na klasy w zależności od stopnia trudności tras i wycieczek. Wskazany wyżej kurs na przewodnika górskiego trwa kilkanaście miesięcy.

W związku z powyższym systemem, który trudno uznać za nieskomplikowany, chciałbym zapytać Pana Posła Piotra van der Coghena jako Przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu Narciarstwa i Turystyki, a zarazem przewodnika górskiego – taka informacja zawarta jest m.in na stronie internetowej Pana Posła (tatrzańskiego, beskidzkiego, sudeckiego?), jak ocenia taki podział uprawnień przewodnickich. Jednocześnie chciałbym zaproponować dyskusję w tym miejscu odnośnie podziału tych uprawnień.

dr Piotr Cybula

„No special law to help deal with unfair travel contracts” (Indie)

Na stronie internetowej Hindustan Times ukazał się ciekawy artykuł, w którym wskazuje się na słabą ochronę w Indiach konsumenta usług turystycznych: No special law to help deal with unfair travel contracts. Jak dobry wzór podaje się unijną dyrektywę 90/314, wskazując, że:

(…) only those countries, which understand the importance of a good holiday, have rules defining the rights of travellers and obligations of tour operators.

Warto o tych słowach pamiętać w dyskusji na temat reformy prawa turystycznego.

Piotr Cybula