W jednej ze spraw odszkodowawczych przeciwko Skarbowi Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży pełnomocnik reprezentujący Skarb Państwa – Ministra Finansów zadał takie pytanie:
Jak byłby koszt zabezpieczenia finansowego w przypadku turystyki kosmicznej?
Miał to być argument przeciwko zasadności pozwu. Ani ten, ani inne argumenty sądu nie przekonały.
W ostatni czwartek Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia wydał wyrok w sprawie dotyczącej poszkodowanego klienta biura podróży Blue Rays sp. z o.o.
Klient wpłacił do organizatora turystyki około 35 tys. zł (w imprezie turystycznej miało wziąć udział kilka osób). Przed terminem rozpoczęcia imprezy turystyczne organizator turystyki ogłosił niewypłacalność.
Zabezpieczenie finansowe organizatora turystyki okazało niewystarczające na zwrot dokonanych przedpłat.
W tych okolicznościach powód, który zawarł umowę, wystąpił o odszkodowanie od Skarbu Państwa w wysokości nieodzyskanego zwrotu ceny. W czwartkowym wyroku sąd zasądził odszkodowanie od Skarbu Państwa – Ministra Finansów i Ministra Sportu i Turystyki w żądanej wysokości. Ponadto sąd nałożył na Skarb Państwa obowiązek zapłaty odsetek oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego, co łącznie stanowi kwotę prawie 50 tys. zł.
W sprawie tej reprezentowałem powoda. Była to pierwsza tego typu sprawa w przypadku biura podróży Blue Rays sp. z o.o. W tym roku wcześniej w pięciu innych podobnych sprawach zapadły również korzystne dla powodów wyroki. W jednej sprawie sąd jednak oddalił pozew (sprawa jest na etapie postępowania apelacyjnego). W ubiegłym roku korzystny już prawomocny wyrok w tego rodzaju sprawie wydał Sąd Okręgowy w Warszawie.
Opublikowano Uncategorized
Otagowane MF, MSiT, odpowiedzialność, zabezpieczenie finansowe
Wczoraj zapadł wyrok w sprawie związanej z niewypłacalnością biura podróży Alba Tour sp. z o.o. w Poznaniu.
Sąd orzekł, że Skarb Państwa Minister Finansów i Minister Sportu i Turystyki jest zobowiązany do zapłaty powódce kwoty 5.198,00 zł tytułem odszkodowania oraz kwoty 1.612,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Podstawą żądania było to, że nasz ustawodawca nie zapewnił powódce ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki z którym zawarła umowę na poziomie wymaganym przez art. 7 dyrektywy 90/314.
Orzekając obowiązek zapłaty sąd tym samym przyjął, że ustawodawca polski wprowadził wadliwy z punktu widzenia prawa unijnego mechanizm ochrony. Ponadto przyjął, że zostały spełnione wszystkie pozostałe przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.
Warto przypomnieć, że w przypadku tego biura podróży kwota zabezpieczenia finansowego była niewystarczająca nawet na sprowadzenie klientów do kraju. W tych okolicznościach Marszałek Województwa Wielkopolskiego podjął decyzję o sprowadzeniu klientów z środków należących do województwa. Następnie domagał się zwrotu tej kwoty (kilkaset tysięcy) od Skarbu Państwa. Ostatecznie województwo wystąpiło do sądu z pozwem. Przegrało zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji, ale zapowiadało złożenie skargi kasacyjnej (Marszałek nie odzyska pieniędzy za turystów).
Sprawa niewypłacalności tego biura podróży oraz sytuacja w tym kontekście marszałka województwa (województw) oraz klientów była szeroko komentowana w mediach, m.in. w poniższych artykułach:
– Marszałek nie odzyska pieniędzy za turystów (Rzeczpospolita)
– Za powroty klientów Alba Tour zapłaci podatnik. Pieniądze nie do odzyskania (TVN24)
– Właściciel biura podróży Alba Tour chciał uciec z Polski z pieniędzmi firmy (Głos Wielkopolski)
– Marszałkowie chcą odzyskać pieniądze wydane na sprowadzanie turystów (Lex.pl)
Jeśli wyrok uprawomocni się, opisywana sprawa pokazuje, że istnieje skuteczny mechanizm odzyskania wpłaconych przez klientów środków.
W przedstawianej sprawie miałem przyjemność reprezentować powódkę.
dr Piotr Cybula, radca prawny
Opublikowano Uncategorized
Otagowane dyrektywa 90/314, MF, MSiT, ustawa o usługach turystycznych, zabezpieczenie finansowe
W serwisie TUR-INFO pojawiła się informacja o kolejnym wyroku w którym sąd zasądził odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością organizatora turystyki (o którym pisałem we wpisie: Kolejny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży).
W opublikowanym artykule Kolejne sądowe zwycięstwo turystów nad Skarbem Państwa redakcja serwisu na końcu stawia pytanie: Ciekawe czy kiedykolwiek przedstawiciele MSiT przyznają się do popełnionych błędów?
Obecnie zarówno Ministerstwo Finansów, jak i Ministerstwo Sportu i Turystyki konsekwentnie twierdzą, że nasz ustawodawca zapewnił polskim konsumentom ochronę na wypadek niewypłacalności biur podróży na poziomie wymaganym przez prawo unijne i o żadnej nieprawidłowej implementacji art. 7 dyrektywy 90/314 mowy być nie może.
A to jedna z wcześniejszych ciekawszych wypowiedzi ze strony Ministerstwa Finansów:
Jeśli kwota gwarancji może ulec „wyczerpaniu” to tak skonstruowany zapis wydaje się zakładać, że będą również klienci którzy nie będą mogli otrzymać zwrotu wydatków zgodnie z ww. art. 5 ust. 1 z uwagi na wykorzystanie środków kwoty gwarancji na wcześniejsze wypłaty. W związku z powyższym § 2 ust. 4 Załącznika Nr 1 wydaje się nie być zgodny z art. 7 Dyrektywy Rady w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (art. 90/314/EWG).
Zakwestionowany przepis znalazł się w ostatecznie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki. Powyższa wypowiedź Podsekretarza Stanu z Ministerstwa Finansów pochodzi z 2 września 2010 r.
Co prawda po fali upadłości z 2012 roku wprowadzono nowe zapisy regulujące wysokość zabezpieczeń gwarancyjnych, jednak w nieoficjalnych rozmowach branża sama przyznaje, iż kwoty, na które opiewają certyfikaty od ubezpieczycieli, mogłyby nie wystarczyć na pokrycie wszystkich zobowiązań finansowych wobec klientów. – Projekt funduszu gwarancyjnego musi powrócić – twierdzi stanowczo Ireneusz Raś. – Tylko w ten sposób można zabezpieczyć turystów – konkluduje potencjalny kandydat na ministra sportu i turystyki.
Poszkodowanych klientów jest bowiem około 35 tysięcy i tylko kwestią odpowiedniej informacji jest, jaka część spraw trafi do sądów.
W pisemnej opinii Najwyższej Izby Kontroli z 9 marca 2015 r. na temat projektu nowelizacji ustawy o usługach turystycznych wyraźnie wskazano na potrzebę dalszych działań legislacyjnych w celu zapewnienia skutecznej ochrony klientów na wypadek niewypłacalności organizatorów turystyki zgodnie z unijną dyrektywą:
Przypomnę, że Ministerstwo Sportu i Turystyki konsekwentnie twierdzi, że dyrektywa została wdrożona prawidłowo.
Wczoraj w sprawie w której reprezentowałem powoda Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia zasądził odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Aquamaris S.A.
Sąd orzekł, że Skarb Państwa jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania w wysokości nieodzyskanej przez powoda ceny z zabezpieczenia finansowego organizatora turystyki.
O sprawie napisano w:
– TVN24.BIS.PL: Kolejny wyrok ws. klientów biur podróży. Państwo musi zapłacić za brak przepisów
– Rzeczpospolita: 4500 złotych dla klienta biura podróży Aquamaris
Piotr Cybula
W ciągu ostatnich kilku lat w Polsce doszło do wielu przypadków niewypłacalności organizatorów turystyki.
W takiej sytuacji co do zasady klienci, którzy dokonali wcześniejszej zapłaty za wycieczkę, powinni otrzymać z zabezpieczenia finansowego organizatora turystyki zwrot pełnej dokonanej wpłaty. Jak powszechnie wiadomo, system ochrony klienta działał wadliwe (pomijam w tym miejscu jego obecną ocenę). W kilku przypadkach zdarzyło się nawet, że poszkodowani klienci nie otrzymali jakiegokolwiek zwrotu, zabezpieczenie finansowe biur podróży było niewystarczające nawet na zapewnienie klientom powrotu do kraju.
Sytuacja ta w sposób oczywisty i rażący stanowiła naruszenie prawa unijnego, a ściślej mówiąc art. 7 dyrektywy 90/314 w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.
W związku z tymi przypadkami poszkodowani klienci wielokrotnie zwracali się zarówno do Ministerstwa Sportu i Turystyki jak i do poszczególnych Marszałków Województw z pytaniem, w jaki w tych okolicznościach sposób mogą otrzymać zwrot dokonanych wpłat.
W tych okolicznościach często informowano, że klienci mogą dochodzić odszkodowania od biura podróży na drodze sądowej z powództwa cywilnego lub w przypadku ogłoszenia przez sąd upadłości likwidacyjnej – z masy upadłości (tak np. pismo Ministra Sportu i Turystyki z 24 grudnia 2012 r., niepubl.). Czytaj dalej
PRAWO TURYSTYCZNE 