Author Archives: Piotr Cybula

Seminarium na temat zabezpieczeń finansowych organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (Łódź, 26 lutego 2011 r.)

26 lutego 2011 r., podczas odbywających się w dniach 25-27 lutego 2011 r. targach turystycznych „Na styku kultur. XVII Targi Regiony Turystyczne” odbywających się w Łodzi, w g. 11-13 odbędzie się seminarium na temat Obowiązkowe zabezpieczenia finansowe dla organizatorów turystyki i pośredników turystycznych w świetle znowelizowanej ustawy o usługach turystycznych

Organizatorem spotkania jest: Izba Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej.

Spotkanie odbędzie się w sali konferencyjnej nr 1, antresola, hala Expo.

dr Piotr Cybula

Plan legislacyjny Ministerstwa Sportu i Turystyki na 2011 r.

Na stronie internetowej Ministerstwa Sportu i Turystyki pojawił się plan legislacyjny ministerstwa na 2011 r.

Stosownie do zapowiedzi ministerstwa jeszcze w I kwartale br. powinny pojawić się następujące rozporządzenia wykonawcze do ustawy o usługach turystycznych:

1) w sprawie wzorów formularzy umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej oraz umowy ubezpieczenia na rzecz klientów, wymaganych w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (zabezpieczenie finansowe);

2) w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek;

3) zmieniające tzw. rozporządzenie kategoryzacyjne;

4) w sprawie Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych.

Natomiast na IV kwartał przewidywane jest przyjęcie założeń do projektu ustawy o szlakach turystycznych.

Jak z tego wynika, ministerstwo nie planuje w bieżącym roku zmian samej ustawy o usługach turystycznych.

dr Piotr Cybula

Program Konferencji „PRAWO SPORTOWE I TURYSTYCZNE – MIĘDZY REGULACJĄ A DEREGULACJĄ” (UJ), Kraków 4-5 marzec 2011 r.

TBSP UJ na swojej stronie internetowej zamieściło program konferencji Prawo sportowe i turystyczne – między regulacją deregulacją, która odbędzie się w Krakowie na Uniwersytecie Jagielońskim, w dniach 4-5 marca 2011 r. (zamieszam go również poniżej).

Organizatorzy informują, iż osoby zainteresowane udziałem w Konferencji proszone są o nadesłanie zgłoszenia do dnia 25 lutego 2011 r. na adres prawo.publiczne.gospodarcze@gmail.com z konkretyzacją dnia konferencji (4 marca, 5 marca, zarówno 4 i 5 marca). Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc w Salach Reprezentacyjnych, należy oczekiwać potwierdzenia.

Program Konferencji:

Piątek, 4 marca 2011 roku

9.00 Rejestracja Uczestników
9.30 Prof. dr hab. Anna Walaszek-Pyzioł (Kierownik Katedry Publicznego Prawa Gospodarczego WPiA UJ) Uroczyste otwarcie Konferencji
10.00 Panel sportowy I
mec. Małgorzata Kulig-Juźwiak(adwokat) Bariery prawne w rozwoju stacji turystyczno-narciarskich
mec. Sławomir Zemanek(Kancelaria Prawna Turzański i Wspólnicy) Umowa transferowa zawodnika piłki nożnej: „Handel ludźmi” czy samodzielna instytucja prawa cywilnego
mgr Krzysztof Jamrozik(Kancelaria Forystek & Partnerzy Adwokaci i Radcowie Prawni) Usytuowanie Polskiego Związku Piłki Nożnej w systemie prawa
11.00 Dyskusja
11.30 Panel sportowy II
Piotr Kawałek(WPiA UJ) Formy działania klubów sportowych
mgr Piotr Łebek(WPiA UO, aplikant radcowski) Organizacja sportu profesjonalnego na przykładzie profesjonalnych lig zawodowych
12.00 Przerwa „obiadowa”
13.00 Panel sportowy III
Wojciech Rudzki (WPiA UJ) Piłkarz jako wkład niepieniężny do spółki akcyjnej
Maciej M. Sokołowski(WPiA UW) Prawny aspekt przyłączenia do sieci elektroenergetycznej sportowych obiektów infrastrukturalnych. Wnioski w kontekście organizacji EURO 2012
mgr Piotr Jastrzębski (aplikant adwokacki) Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transferów zawodników dokonywanych przez kluby sportowe
Ewa Laskowska (WPiA UJ) Parkour i buggykyiting a wyskok w góry, czyli o odpowiedzialności cywilnoprawnej za sporty ekstremalne słów parę
Jakub Gąsienica (WPiA UJ) Sportowe uprawianie taternictwa w Polsce w świetle obowiązujących przepisów
14.45 Przerwa kawowa
15.10 Panel sportowy IV
Agata Marcinkowska(WPiA UJ) Prawna ochrona organizatorów wydarzeń sportowych w kontekście swobody działalności gospodarczej oraz wolności wypowiedzi komercyjnej
Maciej Toroń(WPiA UJ) Sprzedaż praw do transmisji meczów piłkarskich a unijne reguły konkurencji
Mateusz Kaliński (WPiA UJ) Problem wyłączenia stosowania Prawa Zamówień Publicznych w przypadku specustawy dotyczącej organizacji Euro 2012
Katarzyna Tomczyk(WPiA UJ) Ubezpieczenia w sporcie
mec. Kamil Kosior(radca prawny, Wydział Dyscypliny Polskiego Związku Piłki Nożnej) Odpowiedzialność dyscyplinarna w sporcie w świetle aktualnych rozwiązań prawnych
16:25 Dyskusja i zamknięcie pierwszego dnia konferencji
17:00 Uroczysta kolacja dla prelegentów

Sobota, 5 marca 2011 roku

9:00 Rejestracja Uczestników
9.30 Panel turystyczny I
mec. Janusz Długopolski(adwokat) Prawo szlaku jako forma realizacji uprawnień obywateli do korzystania z cudzej nieruchomości w celach uprawiania sportu i rekreacji
dr Jerzy Gospodarek(Szkoła Główna Handlowa w Warszawie) Cele i zakres założeń do projektu ustawy o szlakach turystycznych
10.10 Dyskusja
10.40 Panel turystyczno-sportowy II
Bartłomiej Wojtyniak(WPiA UJ) Odpowiedzialność za zmarnowany urlop – w rękach prawa czy dobrych praktyk?
Joanna Filipiuk(WPiA UJ) Odpowiedzialność za uszczerbek niemajątkowy w postaci utraconej przyjemności urlopu w prawie polskim
mgr Mikołaj Iwański(WPiA UJ, doktorant) Zwalczanie dopingu w sporcie w świetle prawa międzynarodowego i polskiego
mgr Natalia Rutkowska(WPiA UJ, doktorantka, aplikantka radcowska) Kupić bilet. Decyzje Komisji Europejskiej w sprawach antymonopolowych z zakresu sprzedaży biletów na imprezy sportowe
11.20 Dyskusja
11:50 Przerwa „obiadowa”
12.20 Panel turystyczny III
dr Piotr Cybula(AWF Kraków, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach) Deklarowany a rzeczywisty zakres regulacji – uwagi o art. 1 ustawy o usługach turystycznych
mgr Dominik Wolski(WPiA UŚ, doktorant) Zmiany w regulacjach dotyczących odpowiedzialności za bezpieczeństwo w górach
mgr Krzysztof Wilk(WPiA UJ) Pozycja   konsumenta  w  sporze  z organizatorem turystyki
13.20 Dyskusja
13:50 Panel turystyczny IV
Michał Koszowski(WPiA UJ) Kategoryzacja obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie w Polsce i na świecie
Marek Sławiński(WPiA UJ) Międzynarodowe aspekty znakowania pieszych szlaków turystycznych w ramach wspólnej Europy – kilka uwag
Olga Sachanbińska(WPiA UJ) Ubezpieczenia w turystyce – dyskusja wokół systemu zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki i pośrednika turystycznego
14.35 Dyskusja, podsumowanie i zakończenie Konferencji

Czy można uzyskać obecnie wpis do rejestru organizatorów szkoleń dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek?

W dalszym ciągu Minister Sporu i Turystyki nie opublikował rozporządzenia w sprawie pilotów wycieczek i przewodników turystycznych. Już ponad dwa miesiące temu przesłało obowiązywać poprzednio obowiązujące rozporządzenie w tym zakresie. Do czasu jego wydania wiele spraw dotyczących pilotów i przewodników turystycznych jest „zawieszonych”. Jedną z nich jest możliwość uzyskania wpisu w rejestrze organizatorów szkoleń dla kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. Z uzyskanych przeze mnie informacji wynika, że większość marszałków województw obecnie (tj. bez wskazanego rozporządzenia) nie dokonuje wpisów do tego rejestru. Wyjątkiem jest marszałek województwa mazowieckiego. Z uzyskanej informacji z Departamentu Kultury, Promocji i Turystyki tego urzędu marszałkowskiego wynika, że nie dostrzega on problemu w dokonaniu wpisu w obecnym stanie prawnym. Odpowiadając więc na tytułowe pytanie trzeba wskazać, że wszystko zależy od tego do którego marszałka województwa składamy wniosek

dr Piotr Cybula

Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Prezesa UOKiK w związku z działaniami Signal Iduna (sprawa „Egiptu”)

Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Prezesa UOKiK w związku z działaniami Signal Iduna. Firma ta poinformowała na swojej stronie internetowej, że:

w związku z zaistniałą sytuacją w Egipcie oraz po wydaniu oficjalnego komunikatu polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych zawierającego stanowczą rekomendację o wstrzymaniu się z podróżami w rejon konfliktu, Zarząd Signal Iduna Polska TU S.A. podjął decyzję o zawieszeniu ochrony ubezpieczeniowej dla osób i grup zorganizowanych, które wyjadą do tego kraju po 30 stycznia 2011 r.

W piśmie do Prezesa UOKiK, RPO podniósł m.in. następujące zastrzeżenia związane z tą praktyką:

1. forma podania tej decyzji do wiadomości klientów tuż przed zaplanowaną podróżą – tylko za pośrednictwem oświadczenia umieszczonego na stronie internetowej – musi rodzić wątpliwości, czy prawo konsumenta do informacji zostało należycie zabezpieczone;

2. komunikat o podjęciu przez Zarząd Signal Iduna Polska TU S.A. decyzji o zawieszeniu ochrony ubezpieczeniowej nie odsyła do żadnej podstawy prawnej, postanowień ogólnych warunków ubezpieczenia, czy zawartych umów, uzasadniających przedmiotowe decyzje Ubezpieczyciela;

3. działania Signal Iduna Polska TU S.A. w opisanej sprawie budzą poważne zastrzeżenia z punktu widzenia należytej ochrony praw konsumenta. Ryzyko działalności ubezpieczeniowej nie może być arbitralnie i w dowolnym czasie przerzucane z podmiotu profesjonalnego – Ubezpieczyciela – na konsumenta;

4. przyjęta przez Signal Iduna praktyka odstąpienia od umowy ubezpieczenia ze skutkiem natychmiastowym nie znajduje oparcia w przepisach prawa, narusza zasady współżycia społecznego oraz podważa jedną z najbardziej charakterystycznych cech umowy ubezpieczenia, tj. zasadę najwyższego zaufania, nakładającą na strony umowy obowiązek szczególnej lojalności i zaufania w wykonaniu zawartej umowy ubezpieczenia;

5. kwestią budzącą moje zastrzeżenia z punktu widzenia prawa i ochrony konsumenta jest odmowa zwrotu wpłaconych składek podróżnym, którzy wyjechali do Egiptu po 30 stycznia 2011 r., nieobjętym, zgodnie ze stanowiskiem Ubezpieczyciela, ochroną ubezpieczeniową

W związku z taką oceną, wystąpił do Prezesa UOKiK o zbadanie przedmiotowej sprawy, a także o udzielenie informacji o poczynionych w sprawie ustaleniach. Jak wynika z treści skierowanego pisma, wystąpienie to jest związane z podejrzeniem stosowania przez wiodącego ubezpieczyciela w omawianym zakresie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Poniżej zamieszczam pełny tekst pisma z 14 lutego 2011 r. opublikowanego na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich (podkr. P.C.):

„Z wielką uwagą obserwuję sytuację na rynku usług turystycznych w związku z aktualną sytuacją polityczną w Egipcie. Wybuch zamieszek w kraju znanym z wielu atrakcji i popularnych kurortów turystycznych wpłynął bowiem na realizację zawartych umów turystycznych i ochronę praw konsumentów.
Moje zastrzeżenia wzbudziła informacja zamieszczona na stronie internetowej Signal Iduna Polska Towarzystwo Ubezpieczeń S.A., które reklamuje się jako „wiodący ubezpieczyciel na rynku ubezpieczeń turystycznych”. Klienci ubezpieczeni przez to towarzystwo zostali poinformowani, iż „w związku z zaistniałą sytuacją w Egipcie oraz po wydaniu oficjalnego komunikatu polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych zawierającego stanowczą rekomendację o wstrzymaniu się z podróżami w rejon konfliktu, Zarząd Signal Iduna Polska TU S.A. podjął decyzję o zawieszeniu ochrony ubezpieczeniowej dla osób i grup zorganizowanych, które wyjadą do tego kraju po 30 stycznia 2011 r.”. W konsekwencji, jak dalej informuje Ubezpieczyciel, ubezpieczenie Signal Iduna w stosunku do tych klientów nie działa i oznacza całkowity brak ochrony ubezpieczeniowej, natomiast zapłacona składka nie podlega zwrotowi.
Ubezpieczyciel poinformował także, iż dla tych klientów, którzy wyjechali do Egiptu przed 31 stycznia 2011 r., ubezpieczenie Signal Iduna pozostaje w mocy i zapewnia ochronę ubezpieczeniową zgodnie z wykupionym zakresem ubezpieczenia (jednakże ochroną ubezpieczeniowa nie są objęte koszty leczenia oraz koszty powstałe w związku z koniecznością powrotu Ubezpieczonego do Rzeczpospolitej Polskiej, koszty transportu zwłok Ubezpieczonego, jak również pozostałe koszty będące przedmiotem ubezpieczenia, jeżeli powstały w przypadku udziału Ubezpieczonego w zamieszkach, rozruchach, strajkach, akcjach protestacyjnych, blokadach dróg i bójkach).
Odnośnie klientów, którzy wykupili indywidualne ubezpieczenie Signal Iduna, a nie wyjechali do Egiptu, została podjęta decyzja o możliwości uzyskania 100% zwrotu wpłaconej składki ubezpieczeniowej, w terminie 30 dni kalendarzowych od daty przekazania danych potrzebnych do przesłania rozliczenia (numer polisy, adres korespondencyjny, numer konta bankowego).
Mając na uwadze powyżej opisane działania Ubezpieczyciela i rozwój wypadków w Egipcie, pragnę na wstępie podnieść krytyczną uwagę, iż forma podania tej decyzji do wiadomości klientów tuż przed zaplanowaną podróżą – tylko za pośrednictwem oświadczenia umieszczonego na stronie internetowej – musi rodzić wątpliwości, czy prawo konsumenta do informacji zostało należycie zabezpieczone. Jednocześnie komunikat o podjęciu przez Zarząd Signal Iduna Polska TU S.A. decyzji o zawieszeniu ochrony ubezpieczeniowej nie odsyła do żadnej podstawy prawnej, postanowień ogólnych warunków ubezpieczenia, czy zawartych umów, uzasadniających przedmiotowe decyzje Ubezpieczyciela.
W mojej ocenie, działania Signal Iduna Polska TU S.A. w opisanej sprawie budzą poważne zastrzeżenia z punktu widzenia należytej ochrony praw konsumenta. Ryzyko działalności ubezpieczeniowej nie może być arbitralnie i w dowolnym czasie przerzucane z podmiotu profesjonalnego – Ubezpieczyciela – na konsumenta. Pragnę zauważyć, iż komunikat Zarządu Signal Iduna Polska TU S.A. nie zawiera daty rekomendacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych (MSZ), która ma uzasadniać zawieszenie ochrony ubezpieczeniowej. Na stronie internetowej Ministerstwa oświadczenie „Egipt – ostrzeżenie dla obywateli polskich”, w którym odradza się podróżowanie do tego kraju do czasu normalizacji sytuacji, pochodzi z dnia 30 stycznia 2011 r. Zestawienie z datą wskazaną w oświadczeniu Signal Iduna wskazuje, iż podróżni wyjeżdżający przykładowo w dniu 31 stycznia 2011 r., mogli nawet nie mieć możliwości uzyskania informacji, iż nie są już objęci ochroną
ubezpieczeniową, a podróżni wyjeżdżający w terminie późniejszym – realnej możliwości zawarcia umowy z innym Ubezpieczycielem. Mam więc wątpliwości, czy działanie Ubezpieczyciela nie stanowi naruszenia zbiorowych interesów konsumentów.
W moim przekonaniu, przyjęta przez Signal Iduna praktyka odstąpienia od umowy ubezpieczenia ze skutkiem natychmiastowym nie znajduje oparcia w przepisach prawa, narusza zasady współżycia społecznego oraz podważa jedną z najbardziej charakterystycznych cech umowy ubezpieczenia, tj. zasadę najwyższego zaufania, nakładającą na strony umowy obowiązek szczególnej lojalności i zaufania w wykonaniu zawartej umowy ubezpieczenia. Zgodnie z art. 812 § 5 Kodeksu cywilnego, jeżeli umowa zawarta jest na czas określony, ubezpieczyciel może ją wypowiedzieć jedynie w przypadkach wskazanych w ustawie, a także z ważnych powodów określonych w umowie lub ogólnych warunkach ubezpieczenia. Należy wyrazić ocenę, iż ustawowo określone przypadki dopuszczające
możliwość wypowiedzenia umowy przez Ubezpieczyciela (art. 814 § 2 k.c, art. 816 k.c, art. 830 § 1 i 3 k.c.) nie znajdują zastosowania w sygnalizowanej sprawie, a tym samym nie uzasadniają stanowiska Signal Iduna.
Analizując ogólne warunki ubezpieczeń, udostępnione na stronie internetowej Signal Iduna, można przykładowo zwrócić uwagę na zapisy Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Bezpieczne Podróże (dalej OWU). Paragraf 5 OWU dotyczący kwestii odstąpienia i rozwiązania umowy nie przewiduje możliwości natychmiastowego rozwiązania umowy przez Ubezpieczyciela. Co prawda przepisy OWU przewidują sytuację ograniczenia odpowiedzialności Ubezpieczyciela, ale nie zawieszenia i związanego z tym całkowitego braku ochrony ubezpieczeniowej. Odnośnie ubezpieczenia kosztów leczenia ograniczenie odpowiedzialności dotyczy między innymi kosztów leczenia oraz kosztów powstałych w związku z koniecznością powrotu Ubezpieczonego do kraju stałego miejsca zamieszkania, kosztów transportu zwłok Ubezpieczonego, jak również pozostałe koszty będące przedmiotem ubezpieczenia, jeżeli powstały w przypadku działań wojennych, aktów terroru, stanu wojennego, stanu wyjątkowego lub udziału Ubezpieczonego w zamieszkach, rozruchach, strajkach, akcjach protestacyjnych, blokadach dróg i bójkach (§10 ust. 2 pkt d in principio).
Przytoczone zapisy chronią więc Ubezpieczyciela i ograniczają jego odpowiedzialność, zwalniając z obowiązku ponoszenia kosztów w określonych sytuacjach, które hipotetycznie mogą zaistnieć w Egipcie, zarówno przed, jak i po 30 stycznia 2011 r. Całkowite wycofanie się z ochrony ubezpieczeniowej wobec podróżnych wyjeżdżających po 30 stycznia 2011 r., może więc stanowić nadużycie prawa – chroniony bowiem już odpowiednimi zapisami OWU, Ubezpieczyciel poszerza zakres ochrony swoich interesów kosztem praw konsumenta.
Konsument wylatujący do Egiptu po 30 stycznia 2011 r., który wskutek nagłego zachorowania lub nieszczęśliwego wypadku (niezwiązanego w żaden sposób z trwającymi tam obecnie zamieszkami i sytuacją w kraju) musi bezzwłocznie poddać się leczeniu ( § 9 ust. 1 OWU) lub też poniesie szkodę wskutek zniszczenia lub ubytku wartości bagażu spowodowanej, np. niespodziewanymi zjawiskami atmosferycznymi (§ 14 ust. 3 lit b OWU), powinien nadal korzystać z ochrony ubezpieczeniowej, zgodnie z opłaconą polisą.
W kontekście ewentualnego nadużycia prawa należy także przytoczyć zapis zawarty w § 10 ust 2 pkt d in fine OWU, zgodnie z którym „odpowiedzialności Ubezpieczyciela nie ma w przypadku, gdy podroż zagraniczna odbywa się do kraju, na którego terytorium wojna lub wojna domowa już trwa, a także gdy Ubezpieczony bierze aktywny/czynny udział w wojnie, aktach terroru lub wojnie domowej”. Przytoczony zapis nie wymienia „zamieszek” jako przyczyny wyłączającej odpowiedzialność Ubezpieczyciela (a pojęcie to jest wymieniane w innych miejscach OWU – przykładowo § 4 ust 6, czy § 10 ust 2 pkt d in principio). Obecna sytuacja polityczna w Egipcie nie powinna być natomiast arbitralnie interpretowana, jako wojna domowa, na potrzeby Ubezpieczyciela.
W świetle powyższych zapisów poważne wątpliwości budzi całkowite wycofanie się przez Ubezpieczyciela z ochrony ubezpieczeniowej, czy nawet sama możliwość wyłączenia odpowiedzialności ponad zdarzenia przewidziane w § 10 OWU (i podobnych regulacji zawartych w § 12 ust. 1 pkt f odnośnie ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków, w § 15 ust. 3 pkt f odnośnie ubezpieczenia bagażu podróżnego, czy w § 25 ust. 1 pkt f odnośnie ubezpieczenia rezygnacji z imprezy turystycznej, przerwania imprezy turystycznej, anulacji biletu).
Kolejną kwestią budzącą moje zastrzeżenia z punktu widzenia prawa i ochrony konsumenta jest odmowa zwrotu wpłaconych składek podróżnym, którzy wyjechali do Egiptu po 30 stycznia 2011 r., nieobjętym, zgodnie ze stanowiskiem Ubezpieczyciela, ochroną ubezpieczeniową. Należy w tym miejscu wskazać, iż przepis art. 3853 k.c., za niedozwolone postanowienia umowne uznaje te, które w szczególności przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają rozwiązują lub odstępują od umowy (pkt 13).
W mojej ocenie działania Signal Iduna w stosunku do klientów, którzy zakupili oferowane ubezpieczenia turystyczne budzą wątpliwości co do ich zgodności z obowiązującym prawem. Konieczne jest więc zbadanie, czy przyjęta praktyka Ubezpieczyciela nie narusza zbiorowych interesów konsumentów. W świetle stanowiska judykatury, dla oceny, czy w danym przypadku występuje praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów, konieczne jest ustalenie, iż działanie przedsiębiorcy jest działaniem bezprawnym oraz narusza zbiorowy interes konsumenta (…). Bezprawnymi działaniami są nie tylko te działania, które są sprzeczne z prawem, ale również z dobrymi obyczajami oraz zasadami współżycia społecznego, które jako normy postępowania obowiązujące w obrocie gospodarczym winny być przestrzegane tak jak przepisy prawa. Bezprawne praktyki przedsiębiorców muszą być ponadto wymierzone w interesy zbiorowe konsumentów, czyłi odnosić się do obecnych, przyszłych i potencjalnych konsumentów, gdy będą naruszać prawa nieograniczonej i błiżej nieokreśłonej liczby konsumentów.” (wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt XVII Ama 26/09). Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 12 pkt 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r., Nr 14, poz. 147, z późn. zm.) zwracam się do Pani Prezes o zbadanie przedmiotowej sprawy, a także o udzielenie informacji o poczynionych w sprawie ustaleniach”.

„Odpowiedzialność cywilna biur podróży w prawie francuskim” – nowy artykuł prof. M. Nesterowicza

W czasopiśmie Państwo i Prawo  (2011, z. 2) ukazał się artykuł prof. Mirosława Nesterowicza pt. Odpowiedzialność cywilna biur podróży w prawie francuskim. W artykule tym Autor przedstawia ewolucję regulacji prawa francuskiego w tytułowym zakresie, w tym – co najbardziej interesujące – orzecznictwo po implementacji w prawie francuskim dyrektywy 90/314 w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.

dr Piotr Cybula

Wkład PIT i ITRP w dyskusję nad ustawą o usługach turystycznych

W Wiadomościach Turystycznych ukazał się artykuł pod tytułem PIT i ITRP: pisana historia konfliktu. Powinien zainteresować każdego obserwatora działań samorządu branżowego. 

dr Piotr Cybula

https://prawoturystyczne.wordpress.com/

Komentarz do artykułu „Obowiązkowe ubezpieczenie biur podróży” (Rzeczpospolita z 14 lutego 2011 r.)

W Rzeczpospolitej z 14 lutego 2011 r. ukazał się artykuł pt. Obowiązkowe ubezpieczenie biur podróży (http://www.rp.pl/artykul/5,612247.html). Poniżej zamieszczam komentarz do niektórych twierdzeń w nim zawartych:

„Touroperatorzy działający na polskim rynku mają obowiązek zawarcia umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej”.

Komentarz:

Organizatorzy turystyki i pośrednicy turystyczni w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych rzeczywiście mają obowiązek posiadania zabezpieczenia finansowego, ale możliwych instrumentów finansowych jest cztery a nie dwa. Oprócz dwóch wskazanych mamy również umowę ubezpieczenia (która pojawia się np. w tytule artykułu) oraz rachunek powierniczy (ten ostatni tylko dla organizatorów turystyki organizujących imprezy turystyczne na terenie Polski).

„Im wyższa kwota gwarancji, tym większa szansa na to, że w przypadku upadku biura czy odwołania wyjazdu klient odzyska całą zainwestowaną gotówkę”.

Komentarz:

Zabezpieczenie finansowe biura podróży jest uruchamiane w przypadku niewypłacalności organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego. Jeżeli organizator turystyki odwołuje wyjazd, zabezpieczenie nie znajduje co do zasady zastosowania. Konsekwencje odwołania zostały określone w art. 14 ust. 6 i 7 ustawy o usługach turystycznych.

„Nowelizacja ustawy o usługach turystycznych z września zeszłego roku, zwiększyła wysokość obowiązkowych gwarancji, jakie muszą przedstawić biura podróży”.

Komentarz:

Ustawa nowelizująca jest z kwietnia a nie września. We wrześniu weszła w życie. Jest też zbytnim uproszczeniem stwierdzenie, że doszło do zwiększanie wysokość obowiązkowych gwarancji. Po pierwsze, ich wysokość wynika z rozporządzenia wykonawczego. Po drugie, na razie na rynku funkcjonują jeszcze w większości przypadków „stare” umowy zabezpieczenia finansowego. W rzeczywistości sama ustawa nowelizująca jeśli chodzi o sytuację klienta, nawet w pewnym zakresie ją pogorszyła (szerzej przedstawiam to w innym miejscu: http://turystykamalopolska.pl/eksperci/uid/124/item/blog).

„Biura podróży, podobnie jak linie lotnicze, są zabezpieczone na wypadek wystąpienia „siły wyższej”, czyli np. trzęsienia ziemi czy zamieszek”.

Komentarz:

Nie wiadomo o jakim zabezpieczeniu tu mowa. Czy o takim, że jeżeli organizator turystyki odwołuje imprezę turystyczną z uwagi na siłę wyższą, to nie ma obowiązku wypłaty klientowi odszkodowania (art. 14 ust. 7 u.u.t.)? Raczej trudno traktować ten przepis jako „zabezpieczenie” organizatora turystyki.

„Obowiązek zwrotu pieniędzy powstaje wówczas, gdy wyjazd zostaje odwołany z winy touroperatora”.

Zgodnie z art. 14 ust. 6 u.u.t. jeżeli organizator odwołuje imprezę turystyczną z przyczyn niezależnych od klienta, klient ma prawo, według swojego wyboru: albo uczestniczyć w imprezie zastępczej o tym samym lub wyższym standardzie, chyba że zgodzi się na imprezę o niższym standardzie za zwrotem różnicy w cenie albo żądać natychmiastowego zwrotu wszystkich wniesionych świadczeń. W wypadkach takich klient może dochodzić odszkodowania za niewykonanie umowy, chyba że odwołanie imprezy turystycznej nastąpiło z powodu: zgłoszenia się mniejszej liczby uczestników niż liczba minimalna określona w umowie, a organizator powiadomił o tym klienta na piśmie w uzgodnionym terminie albo siły wyższej (art. 14 ust. 7 u.u.t.). Po pierwsze, w ustawie pojęcie „winy” w tym miejscu w ogóle nie występuje, przepis ten znajduje zastosowanie „jeżeli organizator odwołuj imprezę turystyczną z przyczyn niezależnych od klienta”, a te mogą być przecież równe. Po drugie, w takim przypadku organizator turystyki powinien zaproponować klientowi wybór: impreza zastępcza albo zwrot wpłaconej kwoty, a więc obowiązek zwrotu powstanie gdy klient nie przyjmie imprezy zastępczej. Po trzecie, pomijam tu szerszy problem, czy w przypadku wystąpienia siły wyższej organizator turystyki ma obowiązek zwrotu całości wpłaconej kwoty, jeżeli formalnie nie odwołuje imprezy turystycznej (szerzej omawiam to w innym miejscu: https://prawoturystyczne.wordpress.com/2011/02/07/czy-organizator-turystyki-powinien-zwrocic-klientowi-cala-cene-w-przypadku-wystapienia-sily-wyzszej-uniemozliwiajacej-wyjazd-sprawa-egiptu/).

W artykule pominięto umowę ubezpieczenia NNW i KL, którą organizatorzy turystyki mają obowiązek zawarcia w przypadku organizowania imprez turystycznych za granicą (z uwagi na tytuł artykułu warto było o nim wspomnieć).

dr Piotr Cybula

https://prawoturystyczne.wordpress.com/

Nowe prawa pasażerów autobusów – informacja PE

„Brakujące ogniwo prawodawstwa UE w sprawie praw pasażerów przyjęto we wtorek w Strasburgu, przegłosowując wzmocnienie praw pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem. Po dwóch latach trudnych negocjacji, Parlament i państwa członkowskie zaakceptowały ugodę, która od wiosny 2013 roku będzie obejmować wszystkich regularnych usługodawców krajowych i transgranicznych przewożących pasażerów na dystansie 250 km i więcej.

Zgodnie z nowymi przepisami, w przypadku gdy usługa zostaje odwołana lub odjazd jest opóźniony o ponad 120 minut, pasażerom oferuje się natychmiast prawo wyboru między kontynuacją podróży lub zmianą trasy do miejsca docelowego (bez dodatkowych kosztów) a zwrotem ceny biletu; jeżeli przewoźnik nie zaproponuje takiego wyboru, pasażerom oprócz zwrotu ceny biletu przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości 50% ceny biletu.

Jeśli wyjazd jest opóźniony o 90 minut lub więcej, pasażerowie muszą otrzymać przekąski i napoje. W przypadku przerwania podróży, wypadku lub opóźnienia wymagającego noclegu na miejscu, przewoźnik będzie ponadto zobowiązany do przyznania kwoty na nocleg nieprzekraczającej 80 euro za noc dla jednej osoby na okres maksymalnie dwóch nocy. Przewoźnik może być zwolniony z tego obowiązku jedynie w sytuacji, gdy odwołanie lub opóźnienie jest spowodowane trudnymi warunkami pogodowymi lub katastrofą naturalną.

Ponadto, operator musi zapewnić zwrot nie mniej niż 1200 euro w przypadku utraty lub uszkodzenia bagażu. W przypadku śmierci pasażera lub uszkodzenia ciała w wyniku wypadku, usługodawca będzie zobowiązany wypłacić odszkodowanie (pułap 220 000 euro na pasażera zgodnie z rozporządzeniem lub więcej, jeżeli tak stanowi prawo krajowe).

Aby umożliwić małym firmom dostosowanie się do nowych wymagań, Parlament dał państwom członkowskim możliwość zwolnienia z ww. przepisów niektórych regularnych usługodawców krajowych lub przewoźników, których działalność odbywa się w znacznej części poza UE na okres maksymalnie czterech lat, z możliwością jednokrotnego przedłużenia.

Prawa podstawowe

Posłowie przyjęli też dwanaście praw podstawowych, które mają zastosowanie do wszystkich regularnych przewoźników bez względu na odległość. Prawa te obejmują m.in. zabezpieczenie potrzeb osób niepełnosprawnych lub o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem wcześniejszego poinformowania przewoźnika o podróży takiej osoby. Regulacje te mają zapewnić niedyskryminujący dostęp do transportu oraz pełne odszkodowanie w przypadku uszkodzenia lub utraty wózków inwalidzkich lub innego sprzętu wspomagającego.

Szkolenia personelu

Aby zapewnić specjalną pomoc dla osób niepełnosprawnych, które złożyły wniosek o nią co najmniej 36 godzin przed wyjazdem, personel autobusów i autokarów będzie musiał zostać odpowiednio przeszkolony. W przypadku, gdy przewoźnik nie jest w stanie zapewnić takiej pomocy, pasażerowie o ograniczonej sprawności ruchowej będą mogli bez dodatkowych opłat zabrać wybranego przez siebie opiekuna.

„To porozumienie jest bardzo ważne dla transportu i turystyki” – podsumował sprawozdawca Antonio Cancian (PPE, IT) – „nie obciąża sektora małych i średnich przedsiębiorstw, a ułatwia życie osobom niepełnosprawnym.”

Sprawozdanie zostało przyjęte 504 głosami za, 63 posłów głosowało przeciw, 89 deputowanych wstrzymało się od głosu”.

Źródło: strona internetowa Parlamentu Europejskiego: http://www.europarl.europa.eu/news/public/focus_page/008-113233-001-01-01-901-20110207FCS13232-01-01-2006-2006/default_p001c007_pl.htm

Nowe rozporządzenie w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek – bez komentarza

Zgodnie z art. 5 ustawy nowelizującej ustawę o usługach turystycznych z 29 kwietnia 2010 r., dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 34 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą, nie dłużej jednak, niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.u.t. minister właściwy do spraw turystyki (obecnie Minister Sportu i Turystyki) powinien wydać rozporządzenie, w którym określi:

1) właściwość terytorialną marszałków województw powołujących komisje egzaminacyjne dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności podziału administracyjnego kraju;

2) kwalifikacje, skład, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych, o których mowa w art. 25, zasady egzaminowania kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz wzór świadectwa wydawanego przez te komisje, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu powoływania zespołów egzaminacyjnych;

3) warunki, jakim powinien odpowiadać wniosek o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności dokumentów, jakie powinny być załączane do wniosku;

4) programy szkolenia kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności minimalnego wymiaru godzin zajęć dla poszczególnych przedmiotów stanowiących program szkolenia;

5) warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, zakres terytorialny uprawnień przewodników górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadających uprawnienia określonej klasy, ze szczególnym uwzględnieniem programów podstawowego szkolenia specjalistycznego oraz programów uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich poszczególnych klas;

6) miasta i obszary, na których organizatorzy turystyki, zgodnie z art. 30 ust. 1, mają obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego, ze szczególnym uwzględnieniem największych miast o znaczeniu historycznym i kulturowym oraz obszarów posiadających szczególne walory turystyczne;

7) skład oraz sposób i tryb działania komisji egzaminacyjnych języków obcych, o których mowa w art. 32 ust. 2, oraz wzór świadectwa wydawanego przez te komisje, ze szczególnym uwzględnieniem warunków, jakie powinni spełniać kandydaci do powołania przez marszałka województwa do tych komisji;

8) wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek oraz sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną języków obcych, o której mowa w art. 32 ust. 2, w tym wysokość opłat za poszczególne części egzaminów, warunki zwrotu wniesionych opłat w wypadku nieprzystąpienia do egzaminu, a także wysokość wynagrodzenia egzaminatorów za przeprowadzenie poszczególnych rodzajów i części egzaminów, mając na względzie rzeczywiste koszty przeprowadzenia egzaminu i funkcjonowania komisji egzaminacyjnych;

9) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, a także tryb okazywania legitymacji przewodnika turystycznego i pilota wycieczek upoważnionym organom oraz sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, ze szczególnym uwzględnieniem danych dotyczących rodzaju potwierdzanych uprawnień i terminów ważności tych uprawnień.

Nowelizacja u.u.t. z kwietnia 2010 r. weszła w życie 17 września 2010 r. Po trzech miesiącach od tego dnia, a więc od 18 grudnia 2010 r., przepisy dotychczas obowiązujące, przestały obowiązywać we wskazanym wyżej zakresie. Nowe rozporządzenie nie zostało jeszcze wydane, co powoduje, że  istnieje dość poważna luka legislacyjna. Nasuwa się pytanie, czy ministerstwo było przygotowane na te zmiany? Nowelizacja ustawy o usługach turystycznych miała przecież ułatwiać prowadzenie działalności w tym zakresie, a nie utrudniać, a nawet uniemożliwiać. To dość osobliwa realizacja tego założenia.

Na stronie internetowej opublikowany został projekt tego rozporządzenia http://bip.msit.gov.pl/portal/bip/21/637/Projekt_rozporzadzenia_Ministra_Sportu_i_Turystyki_w_sprawie_przewodnikow_turyst.html

W dalszym ciągu nie wiadomo, kiery Minister Sportu i Turystyki  opublikuje nowe rozporządzenie  i kiedy wejdzie ono w życie.

dr Piotr Cybula