Tag Archives: PRAWO TURYSTYCZNE

TURYSTYKA – PODSUMOWANIE DZIAŁAŃ UOKiK (komunikat prasowy)

Większość skontrolowanych biur podróży zaprzestało stosowania kwestionowanych przez Prezes UOKiK postanowień. Efekty raportu z kontroli umów stosowanych przez organizatorów turystyki to 41 decyzji, 18 pozwów i 7 postępowań w toku

[Warszawa, 27 grudnia 2011 r.] W lipcu 2011 roku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedstawił wyniki kontroli umów zawieranych przez organizatorów turystyki. Spośród skontrolowanych 87 przedsiębiorców u 55 stwierdzono nieprawidłowości. Zastrzeżenia dotyczyły przede wszystkim stosowania postanowień naruszających ustawę o usługach turystycznych oraz tożsamych z wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych. Urząd kwestionował m.in. ograniczanie lub wyłączanie odpowiedzialności organizatora turystyki najczęściej w takich sytuacjach, jak opóźnienie samolotu, zmiana hotelu czy zaginięcie przedmiotów wartościowych lub stosowanie postanowień skracających ustawowy termin na złożenie reklamacji. Do dzisiaj Prezes UOKiK zakończyła 41 postępowań, nakładając kary w łącznej wysokości 500 575 zł. W toku jest jeszcze siedem postępowań.  Cieszy fakt, że 29 przedsiębiorców zaprzestało stosowania niezgodnych z prawem praktyk, a 10 zobowiązało się do ich zmiany. Prezes Urzędu ponadto do sądu skierowała 18 pozwów o uznanie stosowanych przez biura podróży postanowień za niedozwolone.

Zbliżający się koniec roku to dobry moment, aby przywitać nowy hucznie w innym kraju. Biura podróży zachęcają do planowania noworocznych wyjazdów, a nawet następnych wakacji. Na co zwrócić uwagę przeglądając umowę? O ile może spaść cena wycieczki za hałas w nocy czy brak balkonu? Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przypomina turystom, którzy dopiero wybierają oferty wypoczynku o obowiązku lektury umowy oraz drodze dochodzenia swoich praw. Co zrobić, gdy:

  • · Konsument o tym, gdzie będzie zakwaterowany dowiaduje się po przyjeździe

Przepisy określają obowiązkowe informacje o imprezie, które należy podać w umowie – jedną z nich jest miejsce pobytu i kategoria hotelu. Dlatego jeśli np. standard pokoju będzie niższy od tego obiecywanego przez organizatora imprezy, konsument może złożyć reklamację. Położenie, rodzaj i kategoria obiektu hotelarskiego są bowiem obowiązkową częścią umowy i mają znaczący wpływ na cenę imprezy.

  • · Brak atrakcji, udogodnień, o których zapewniał organizator

Każde nieprawidłowe wykonanie umowy jest podstawą do reklamacji. Turysta powinien jak najszybciej zgłosić reklamację organizatorowi wyjazdu. Ma na to 30 dni od momentu zakończenia imprezy. W takim samym czasie powinien dostać odpowiedź od biura podróży. Do reklamacji możemy dołączyć dowody, np. zdjęcia, nagrania, oświadczenia innych osób. Mamy prawo żądać odpowiedniego obniżenia ceny wyjazdu – pomocna będzie tabela frankfurcka. Nie jest to dokument oficjalny, ale pomocny w oszacowaniu o ile powinna zmniejszyć się cena wyjazdu. Przykładowo: za brak balkonu możemy żądać do 10 proc., za hałas w nocy do 40 proc., a za brak wyżywienia do 50 proc. niższej ceny. Konsument może skorzystać z wzoru reklamacji usługi turystycznej przygotowanej przez UOKiK.

  • · Zmiana ceny wycieczki

Cena może się zmienić tylko do 21 dni przed imprezą i to jedynie z trzech powodów: wzrost kursów walut, kosztów transportu oraz podatków, opłat urzędowych, lotniskowych czy przeładunkowych w portach morskich. Biuro podróży powinno udokumentować wpływ na zmianę ceny, a konsument może się nie zgodzić na propozycję, wypowiedzieć umowę i odzyskać wszystkie wpłacone pieniądze.

  • · Zmiana programu imprezy

Jeżeli organizator wycieczki nie realizuje usług przewidzianych w umowie, za które zapłacił konsument, to powinien zapewnić tzw. świadczenie zastępcze – czyli zaproponować inną usługę w tym samym lub wyższym standardzie. Ważne, że w takiej sytuacji konsument nie może ponosić dodatkowych kosztów, a gdy nowa propozycja jest tańsza, powinien żądać zwrotu różnicy. Może także nie zgodzić się na pomysł organizatora. W takiej sytuacji musi on zapewnić konsumentowi powrót do miejsca rozpoczęcia imprezy.

  • Gdzie po pomoc?

Gdy biuro podróży nie uznaje złożonej reklamacji, poprośmy o pomoc miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów. Szczegółowe informacje dostępne są także pod numerem telefonu 0 800 007 707, czynnym od poniedziałku do piątku od 09:00 do 17:00. Poradnictwo konsumenckie w Polsce jest finansowane między innymi z budżetu UOKiK.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK

Poseł Piotr van der Coghen odpowiada na pytanie dotyczące firmy „VANCROLL”

W poprzednim wpisie zadałem pytanie dotyczące działalności firmy „VANCROLL”, która jest częścią Konsorcjum van der Coghen. Jak wynika z informacji zawartych na stronie internetowej tej firmy, zajmuje się ona m.in. organizacją imprez turystycznych. Zgodnie z ustawą o usługach turystycznych przedsiębiorca, który prowadzi taką działalność powinien mieć wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, oczywiście powinien także przestrzegać innych regulacji tej ustawy dotyczących organizacji imprez turystycznych. Firma „VANCROLL” takiego wpisu jednak nie posiada. Firmę tę prowadzi m.in. Piotr van der Coghen, który jest posłem, a także – od niedawna – przewodniczącym Parlementarnego Zespołu Narciarstwa i Turystyki. Na swojej stronie internetowej pisze: Wraz z (…) prowadzimy od 1990 roku (to już przeszło 20 lat!) Szkołę Survivalu, Narciarsrwa i Alpinizmu „VANCROLL”. Wspomniane pytanie dotyczyło właśnie tej sytuacji – dlaczego przedsiębiorca ten nie posiada wpisu w rejestrze organizatorów turystyki? Poniżej zamieszczam odpowiedź otrzymaną od Pana Posła:

Ma Pan stuprocentową rację (…)! W takiej sytuacji jak wspomniana przez Pana firma, są tysiące małych firm w całym kraju zajmujących się w mikroskali rekreacją. W świetle obecnie obowiązującej ustawy organizator nawet jednego kilku-kilkunastoosobowego obozu o charakterze harcerskim JEST organizatorem turystyki i podlega jej restrykcyjnym przepisom, co jest oczywistym absurdem. Warto zaznaczyć, że głównym celem inicjatorów omawianej ustawy było zapewnienie bezpieczeństwa klientom Biur Podróży, organizujących kosztowne usługi turystyczne, daleko za granicami kraju, co w przypadku bankructwa tych firm, powodowało szalone komplikacje. Niestety zastosowany tu nieco nieszczęśliwy zapis ustawowy obejmujący wszystkich, (bez względu na skalę prowadzonej działalności) stworzył oczywistą niedorzeczność, którą dbając o normalność trzeba będzie zmienić. Bardzo dziękuję, że zwrócił Pan publicznie na ten problem uwagę (…).

Na przyszłość oczywiście można się zastanawiać, czy obecna regulacja stanowi optymalne rozwiązanie. Pełnej swobody tu jednak nie ma. Obowiązek wprowadzenia takich przepisów wynika z dyrektywy 90/314 w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.

Co do obecnej sytuacji, a ta jest w tej sprawie interesująca, to jak głosi znana paremia: dura lex sed lex (twarde prawo, ale prawo). Wydaje się, że zasada ta przez parlamentarzystów powinna być przestrzegana w sposób szczególny.

Piotr Cybula

„Prawo sportowe i turystyczne – między regulacją a deregulacją” – nowa publikacja (dostępna nieodpłatnie w Internecie)

W grudniu 2011 r. ukazała się publikacja pod tytułem Prawo sportowe i turystyczne – między regulacją a deregulacją. Stanowi ona owoc konferencji o takim samym tytule, zorganizowanej w dniach 4-5 marca 2011 r. w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jej organizatorem było Towarzystwo Biblioteki Słuchaczów Prawa UJ, z którego wywodzą się również redaktorzy publikacji: Mateusz Kaliński i Michał Koszowski.

W publikacji tej znalazły się następujące prace poświęcone prawu turystycznemu:

Piotr Cybula, Deklarowany a rzeczywisty zakres regulacji ustawy o usługach turystycznych

Jakub Gąsienica, Sportowe uprawianie taternictwa w Polsce w świetle obowiązujących przepisów

Jerzy Gospodarek, Cele i zakres założeń do projektu ustawy o szlakach turystycznych

Michał Koszowski, Zaszeregowanie i kategoryzacja obiektów hotelarskich i innych obiektów w których są świadczone usługi hotelarskie w Polsce i na świecie

Olga Sachanbińska, Ocena systemu zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki i pośrednika turystycznego

Monika Tomaszewska, Między świadomością, bezpieczeństwem a przyjemnością – Współczesny turysta na szlaku turystycznym (wybrane zagadnienia)

Łukasz Wieczorek, „HOTEL” i „HOTELik”. Ochrona konsumentów przed wprowadzającymi w błąd oznaczeniami na rynku usług turystycznych

Krzysztof Wilk, Pozycja konsumenta w sporze z organizatorem turystyki

Bartłomiej Wojtyniak, Odpowiedzialność za zmarnowany urlop – w rękach prawa czy dobrych praktyk?

Dominik Wolski, Zmiany w Regulacjach Dotyczących Odpowiedzialności za Bezpieczeństwo w Górach

Natalia Wrońska, Ecolabelling – czyli, czy europejskie ekologiczne oznakowanie produktów umożliwi pogodzenie sprzecznych interesów

Książka dostępna jest nieodpłatnie na stronie internetowej Katedry Publicznego Prawa Gospodarczego UJ.

dr Piotr Cybula

RP: „Gorzki finał przerwanych wakacji”, czyli o ułomnościach polskiego systemu zabezpieczenia finansowego organizatora turystyki

W Rzeczpospolitej opublikowany został artykuł w którym po raz kolejny przedstawiony został znany problem ułomności polskiego systemu zabezpieczenia finansowego organizatora turystyki. W artykule Gorzki finał przerwanych wakacji zwraca się uwagę, że:

Nie wszyscy klienci wielkich biur podróży, które splajtowały ubiegłej jesieni, odzyskają pieniądze. Każdy organizator turystyki musi ubezpieczyć się na wypadek nieprzewidzianych trudności finansowych, które mogą odbić się na turystach. Przykłady Orbisu i Selectours pokazują, że polisy są niewystarczające.

Na problem ten zwracałem uwagę już wielokrotnie. System ten nie spełniał i nie spełnia wymagań stawianych przez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W takiej sytuacji aktualna staje się moim zdaniem możliwość dochodzenia odszkodowania od państwa polskiego (Skarbu Państwa) z tytułu nieprawidłowego wdrożenia dyrektywy 90/314 (w takim zakresie, w jakim można mówić o nieprawidłowym wdrożeniu dyrektywy).

dr Piotr Cybula

Powstał Parlamentarny Zespół Narciarstwa i Turystyki

W Sejmie powstał Parlamentarny Zespół Narciarstwa i Turystyki. Posłowie i Senatorowie wybrali jego Przewodniczącym Posła Piotra Van der Coghena. Zespół będzie zajmował się kontrowersyjnymi sprawami związanymi z turystyką i sportami zimowymi, niewyczynowymi. Zagadnieniami, które warte są debaty a oczekującymi na regulację są m.in: prawo śniegu, prawo szlaków turystycznych, kwestie przewodnictwa turystycznego, bezpieczeństwa na stokach narciarskich (argumenty za i przeciw) itd. Zespół chce w Parlamencie budować forum dające możliwość wysłuchania wszelkich, nawet skrajnie przeciwnych poglądów, aby wypracować kompromisowe akty prawne. Zespół zaprasza wszystkich do zgłaszania problemów dotyczących tej branży (teza+uzasadnienie+kontakt) na adres: piotr.vandercoghen@sejm.pl

RP: Zawód przewodnika wciąż regulowany

Wbrew zapowiedziom rządu resort turystyki nie zamierza ułatwić dostępu do profesji przewodnika. Rząd zapowiada otwarcie dostępu do ok. 160 zawodów regulowanych. Najprawdopodobniej nie będzie wśród nich przewodnika turystycznego. „Rz” dotarła do pisma Ministerstwa Sportu i Turystyki, z którego wynika, że dostęp do tej profesji wciąż będzie ograniczony – więcej w artykule Zawód przewodnika wciąż regulowany opublikowanym w Rzeczpospolitej.

Piotr Cybula

Minister Jarosław Gowin o potrzeba likwidacji zawodu przewodnika turystycznego jako zawodu regulowanego

(…) nie widzę powodów, aby zawodem regulowanym był (…) przewodnik turystów. Jeden z moich znajomych profesorów UJ dostał niedawno mandat od strażnika miejskiego, ponieważ oprowadzał po Krakowie grupę swoich zagranicznych przyjaciół. Czy to nie kpina ze zdrowego rozsądku?

„Polityka”, nr 51 (2838) z 2011 r., s. 24

 

Wycieczki szkolne w Tatrach bez przewodnika? (Gazeta Wyborcza wprowadza w błąd)

W Gazecie Wyborczej ukazał się ciekawy artykuł pt. Wycieczki szkolne w Tatrach bez przewodnika. Wskazuje się w nim,  że:

W styczniu z przepisów zniknie obowiązek wynajmowania przewodnika przez szkolne wycieczki ruszające w góry.

Zaprezentowana teza stanowi zbytnie uproszczenie obecnego stanu prawnego i przez to nie jest trafna. Oprócz znanego rozporządzenia z 1997 r., które jak sądzę jest podstawą do tej tezy mamy jeszcze: kodeks wykroczeń, przepisy oświatowe, rozporządzenie do ustawy o usługach turystycznych o przewodnikach turystycznych oraz pilotach wycieczek. W rzeczywistości rzecz ta jest więc bardziej skomplikowana i nie tak jednoznaczna. Nie bez znaczenia pozostaje tu też kodeks karny. Choć oczywiście nie wynika z niego obowiązek zatrudnienia przewodnika turystycznego, to jednak jak powszechnie wiadomo prowadzenie wycieczki przez nauczyciela może być w konkretnych okolicznościach uznane za bezpośrednie narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, co stanowi przestępstwo. Z uwagi na wagę sprawy teza ta powinna być jak najszybciej skorygowana.
  dr Piotr Cybula

RP: Hotel należy do użytkownika wieczystego (spór z dzierżawcą)

To użytkownik wieczysty jest właścicielem budynku postawionego przez dzierżawcę. Takie wnioski płyną z uchwały Sądu Najwyższego (sygnatura akt: III CZP 60/11), który rozstrzygał wieloletni spór o kompleks hotelowo-restauracyjny w Krynicy Czarny Potok – więcej w artykule opublikowanym w Rzeczpospolitej: Hotel należy do użytkownika.

Klauzule stosowane przez Sławomira Grzeszczaka w rejestrze klauzul niedozwolonych

3 października 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następujące postanowienia:

Numer wpisu: 2593
Sławomir Grzeszczak
„W przypadku niemożności polubowego zakończenia sporu, sądem właściwym miejscowo do rozpoznania ewentualnych sporów z uczestnikiem jest sąd we Wrocławiu”
Numer wpisu: 2592
Sławomir Grzeszczak
„Uczestnik może zgłosić reklamację również po zakończeniu imprezy, nie później jednak niż w terminie 7 dni od daty jej zakończenia”
Numer wpisu: 2591
Sławomir Grzeszczak
„W przypadku rezygnacji z imprezy przez Uczestnika, z przyczyn nie leżących po stronie Organizatora, Uczestnika obciążają koszty poniesione w związku z dokonaną rezerwacją, przy czym wysokość kosztów wynosi:
a. 50 PLN od osoby w razie rezygnacji zgłoszonej na 31 lub więcej dni, przed planowaną datą rozpoczęcia imprezy,
b. 20% ceny imprezy w razie rezygnacji złożonej między 30-tym a 21- szym dniem przed datą rozpoczęcia imprezy,
c. 50% ceny imprezy w razie rezygnacji złożonej między 20-tym a 15-tym dniem przed datą rozpoczęcia imprezy,
d. 80% ceny imprezy w razie rezygnacji złożonej między 14-tym a 8-mym dniem przed datą rozpoczęcia imprezy,
e. 90% ceny imprezy w razie rezygnacji złożonej między 7-mym a dniem rozpoczęcia imprezy.”