Tag Archives: usługi hotelarskie

Co jakiś czas zadaję studentom jako temat zadania (referatu) analizę informacji dostępnych w Internecie o obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie w różnych miastach. Najczęściej są to miejscowości znane z turystycznych walorów i często odwiedzane przez turystów.

Punktem wyjścia do analizy są tu dane z wykazu obiektów hotelarskich, który jest dostępny na stronie internetowej Ministra Sportu i Turystyki. W stosunkowo prosty i szybki sposób można sprawdzić jakie obiekty hotelarskie funkcjonują w danej miejscowości i jaką posiadają kategorię. Następnie wynik ten należy skonfrontować z tym, co otrzymujemy w Internecie po wpisaniu w dowolnej wyszukiwarce nazwy danej miejscowości i dodatku  typu „hotel”, „motel”, „pensjonat”, czy „obiekt hotelarski”.

Jakie są wyniki? Niestety te same od kilku lat. W przypadku wielu miejscowości więcej mamy obiektów, które w sposób bezprawny (bez odpowiedniej decyzji marszałka województwa) są przedstawiane w Internecie np. jako hotele, niż takich, które czynią to legalnie. Czasami nawet w wykazach (np. hoteli) udostępnianych na stronach gmin, czy informacji turystycznej (sic!), również znaleźć można obiekty, które nie powinny być tak oznaczane.

Taki stan rzeczy nie budzi większego zainteresowania. Ani samej branży (czy nie powinno jej na tym zależeć?), ani organów i organizacji zajmujących  się ochroną konsumenta. Sytuacja ta w jakimś stopniu podważa też sens obecnie istniejących przepisów kategoryzacyjnych. Jedynym „pocieszeniem” jest bardzo mała ich znajomość przez samych klientów (nie znając standardów obiektów, nie mają często oczekiwań wynikających z tych przepisów). Na pewno nie można powiedzieć, że nie można podjąć tu pewnych działań, że nie ma odpowiednich przepisów itd. Takie działania uderzają w interesy zarówno konkurencji, jak i konsumentów, a w tym zakresie instrumentów ochrony jest wiele.

dr Piotr Cybula

Około 20-osobowa grupa turystów, która w nocy z poniedziałku na wtorek wyleciała z Katowic i Krakowa na Rodos, okupowała przez kilka godzin recepcję jednego z tamtejszych hoteli. – Warunki w pokojach są fatalne, a na ścianach jest grzyb – mówią ludzie, którzy zapłacili za pięciogwiazdkowy komfort. Niestety ich bunt nie zakończył się sukcesem. Po południu turyści się ugięli i rozeszli się do wyznaczonych przez hotel pokoi.

Najciekawsza w artykule opublikowanym w GW jest następująca wypowiedź:

Dlaczego Itaka wysyła do hotelu turystów skoro wie, jaka na miejscu jest sytuacja? – Wykupiliśmy tam miejsca w ubiegłym roku. Okazało się, że jego właściciel sprzedał ich za dużo. Nasi klienci trafiają do pokojów w przyziemiu, mimo że nasz kontrakt z hotelarzem wyklucza zakwaterowanie ich w tych pokojach. Złożyliśmy skargę do greckiego Zrzeszenia Hotelarzy i sprawę skierowaliśmy do greckiego sądu. To wszystko, co możemy zrobić – przekonuje Piotr Henicz z Itaki. Przyznaje, że skargi na hotel Costa Lindia do Itaki trafiały się już wielokrotnie.

W czasopiśmie e-Hotelarz (2011, nr 2) ukazał się interesujący wywiad z Zygmuntem Barcikowskim z Wydziału Turystyki Urzędu Marszałkowskiego pt. Województwa Mazowieckiego, pt. Kategoryzacja jest potrzebna hotelom i gościom.

W wywiadzie postawiona została teza, że problem przedsiębiorców, którzy świadcząc usługi hotelarskie bez odpowiedniej decyzji używają nazw rodzajowych obiektów hotelarskich powoli znika. Moim zdaniem jest to proces bardzo powolny, w niektórych rejonach kraju w ogóle nie zauważalny. Jako przykład uporządkowania sytuacji w wywiadzie podane zostało miasto Zakopane. Polecam sprawdzenie, ile oficjalnie jest w tym mieście miejsc noclegowych w obiektach hotelarskich i innych obiektach, a ilu okresowo przebywa tam turystów.

Niestety, prawda jest taka, że w bardzo wielu miejscowościach w Polsce mniej jest obiektów, które posiadają decyzję kategoryzacyjną niż takich, które nie posiadając takiej decyzji są oznaczone nazwami rodzajowymi obiektów hotelarskich. Państwo wprowadza przepisy, a następnie nie jest w stanie w odpowiedni sposób przeprowadzać kontrole. Coś tu powinno ulec zmianie aby autorytet Państwa nie był narażany – albo przepisy dotyczące kategoryzacji powinny być zmienione, albo mechanizm sankcji powinien zostać „uzdrowiony”.

dr Piotr Cybula