Author Archives: Piotr Cybula

Ostatnio kilkakrotnie poruszyłem temat przedwakacyjnej wypowiedzi wiceminister Katarzyny Sobierajskiej w związku z problemem sprowadzania do kraju poszkodowanych klientów niewypłacalnych biur podróży.

Jak wskazano w jednym z opublikowanych wówczas artykułów:

Dziennikarze pytali kilka razy, kto zapłaci za operację przywożenia turystów do kraju, w sytuacji, gdy  okaże się, jak bywało w zeszłym roku, że pieniędzy z gwarancji nie wystarczy na ten cel? Minister nie chciała odpowiedzieć wprost na to pytanie. Ostatecznie stwierdziła, że wszystkie trzy instytucje zaangażowane w proces – Ministerstwo Sportu i Turystyki, POT i Ministerstwo Spraw Zagranicznych – mają budżety na ten cel oraz, że zostanie „uruchomiona procedura konsularna“.

W sprawie tej skierowałem zapytania do MSiT, MSZ i POT z prośbą o szersze wyjaśnienie tej procedury.

W zeszłym tygodniu otrzymałem informację od MSZ o treści:

(…) jako Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie odpowiadamy za wypowiedzi medialne urzędników innych resortów.

Odpowiedź ta mnie nie satysfakcjonuje i skierowałem do MSZ kolejną prośbę o merytoryczne ustosunkowanie się do tej kwestii.

Dzisiaj z kolei otrzymałem odpowiedź z POT. Jest ona następująca:

Polska Organizacja Turystyczna nie zawierała żadnych porozumień, została jedynie wskazana przez Ministerstwo Sportu i Turystyki jako podmiot, z którym marszałkowie mogliby podjąć współpracę przy organizowaniu powrotu turystów, w sytuacji gdyby nie mogli zrobić tego samodzielnie tak jak robili to dotychczas. Oznacza to, że POT dzięki wieloletniemu doświadczeniu i znajomości branży turystycznej mógłby w sytuacji kryzysowej szybko skoordynować działania mające pomóc turystom w powrocie do kraju.

Zakres tych działań oraz ich finansowanie należy jednak do marszałków ponieważ POT nie dysponuje budżetem na taki rodzaj działalności.

W kolejnym zapytaniu do POT poprosiłem jeszcze m.in. o konkretyzację co do tego, jaki charakter prawny miało wspomniane „wskazanie”.

Coraz bardziej jestem ciekawy odpowiedzi MSiT.

c.d.n.

dr Piotr Cybula, radca prawny

Na swojej stronie internetowej Exim S.A. czołowy polski organizator turystyki informuje:

Exim Tours rozpoczęło swoją działalność na polskim rynku w 1996 roku. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu oraz pasji organizowania wyjazdów obecnie firma znajduje się wśród czołowych polskich touroperatorów. W ciągu całego okresu prowadzenia swojej działalności, Exim Tours otrzymało liczne prestiżowe nagrody oraz certyfikaty, m.in. Jakość Roku „Q” w 2009 i 2010 roku, Certyfikat Śląskiej Izby Turystycznej, Certyfikat Rzetelności oraz Certyfikat członkostwa w Polskim Związku Organizatorów Turystyki. Zgodnie z ustawą o usługach turystycznych Exim S.A. posiada gwarancję ubezpieczeniową wystawioną przez Europäische Reiseversicherung AG (…).

Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być w porządku. Marka „Exim Tours” jest dobrze znana i nie budzi wątpliwości odwoływanie się do długoletniej historii.

Z drugiej jednak strony powstają poważne wątpliwości co do zgodności z prawdą tego komunikatu. Do 2011 r. imprezy turystyczne pod marką „Exim Tours” oferowała firma Exim Tours sp. z o.o. W tym roku doszło do głośnej zmiany – powstała spółka Exim S.A., która to obecnie prowadzi działalność z wykorzystaniem marki Exim Tours. Jeżeli jednak Exim S.A. to inny podmiot niż Exim Tours sp. z o.o., to czy może ona pisać o rozpoczęciu działalności przez Exim Tours w 1996 r. lub  też o zdobyciu certyfikatu Jakość Roku „Q” w 2009 i 2010 roku? Mam co do tego poważne wątpliwości.

dr Piotr Cybula, radca prawny

Każdy organizator turystyki powinien posiadać wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Rejestr ten prowadzi odpowiedni marszałek województwa. Wcześniej, do 2005 r., prowadził go wojewoda.

Na gruncie pierwotnego tekstu ustawy wymagane w tym zakresie było uzyskanie koncesji. Następnie w 1999 r. wymóg ten został zmieniony na zezwolenie, zmienione w 2004 r. właśnie na obowiązek uzyskania wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

Mimo tych zmian dokonanych wiele lat temu w dalszym ciągu na rynku istnieją biura podróży, które informują, że posiadają koncesję lub zezwolenie. Przeważnie są to małe lub średnie biura podróży. Okazuje się jednak, że taką informację przedstawia także biuro podróży Neckermann Polska. Na swojej stronie internetowej w zakładce „Informacje o firmie„ zamieszcza:

1) dokument – koncesję organizatora turystyki wydaną przez Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki

2) informację: „Koncesja UKFiT NR REJ. 0617”

Informacja ta stała się nieaktualna kilkanaście lat temu.

Również w dostępnych na stronie internetowej tego biura podróży warunkach uczestnictwa w imprezach turystycznych znajduje się informacja:

Neckermann Polska Biuro Podróży Sp. z o. o.

ul. Dubois 9, 00-182 Warszawa

Koncesja UKFiT NR REJ. 0617.

Z ustawy o usługach turystycznych wynika, że umowa o imprezę turystyczną powinna określać m.in. numer wpisu do rejestru organizatorów turystyki (art. 14 ust. 2 pkt 1). Z Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników wynika, że Neckermann Polska posiada wpis w tej ewidencji o nr. 617.

Nie jest to duże „przewinienie”, ale zastanawia, jak tak duża firma jak Neckermann Polska przez tyle lat mogła nie dokonać aktualizacji tej informacji.

dr Piotr Cybula, radca prawny

Polski Związek Organizatorów Turystyki wydaje swoim członkom certyfikaty członkostwa (przykładowy certyfikat).

Na certyfikacie znajduje się następujące stwierdzenie:

Jest potwierdzeniem przestrzegania statutu i regulaminów PZOT.

Statut jest dostępny na stronie PZOT, regulaminy natomiast nie. Skontaktowałem się z PZOT i poprosiłem o wyjaśnienie, o jakie regulaminy w tym przypadku chodzi. Otrzymałem odpowiedź, której się nie spodziewałem. Okazuje się, że w chwili obecnej nie ma żadnego regulaminu, np. kodeksu dobrych praktyk.

M.zd. jeżeli nie ma obecnie żadnych regulaminów , to trudno tę informację uznać inaczej niż jako wprowadzającą w błąd. Jeżeli nie ma regulaminów, to certyfikat nie powinien potwierdzać ich przestrzegania. W ten sposób grupa przedsiębiorców stara się w sposób nieuczciwy uzyskać pewną przewagę na rynku usług turystycznych, co może naruszać nie tylko interesy klientów, ale także konkurentów.

Polski Związek Organizatorów Turystyki wskazuje, że jego celem jest m.in.:

• wypracowanie i propagowanie standardów działalności organizatorów turystyki, w tym etycznych, dobrych praktyk, wzorów,
• umacnianie publicznego zaufania i wizerunku organizatorów turystyki.

Czy informowanie o regulaminach, których nie ma służy realizacji tych celów? Moim zdaniem stanowi ich zaprzeczenie.

Wcześniej o podobnym problemie pisałem w przypadku Polskiej Izby Turystyki (Nieuczciwa praktyka PIT?).

dr Piotr Cybula, radca prawny