Tag Archives: MSiT

Na stronie internetowej Ministerstwa Sportu i Turystyki zamieszczona została informacja z wyników kontroli biura podróży AWERTOUR sp. z o.o.

Kontrola wykazała m.in, że organizator ten pobierał przedpłaty przewyższające wysokość wskazaną w umowie zabezpieczenia finansowego. W wyniku wskazanych naruszeń MSiT ocenił negatywnie działalność tego przedsiębiorcy w zakresie art. 9 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych.

Choć w świetle ustawy o usługach turystycznych minister sportu i turystyki jest obok marszałka województwa organem upoważnionym do kontroli organizatorów turystyki, to dotychczas z kompetencji tej korzystał bardzo rzadko.

W świetnym wywiadzie z nowym ministrem sportu i turystyki, opublikowanym w „Wiadomościach Turystycznych” (nr 24 z 2013 r.) pojawia się też kwestia zabezpieczeń finansowych biur podróży. Wypowiedzi min. Andrzeja Biernata świadczą o jego dużej wiedzy w obszarze ustawy o usługach turystycznych. Przyznam, że pod koniec wywiadu miałem nawet wątpliwości, czy te odpowiedzi zostały przygotowane przez samego ministra, czy też częściowo przez jakiegoś specjalistę z ministerstwa (zapewne jednak moje obawy są nieuzasadnione).

W kontekście zabezpieczenia finansowego przynajmniej jedna rzecz budzi istotne wątpliwości. Minister stara się obarczyć winą za problemy klientów niewypłacalności biur podróży samych przedsiębiorców. Nie przeczę, że być może w niektórych przypadkach mieliśmy do czynienia z nieprawidłowościami, noszącymi może nawet znamiona przestępstw finansowych. Generalnie jednak za cały ten bałagan podstawową odpowiedzialność ponoszą polskie władze, które nie stworzyły odpowiednich mechanizmów ochronnych dla klientów, co zresztą w sposób istotny narusza prawo unijne. Wprowadzane od ubiegłego roku zmiany w rzeczywistości nie służą w pierwszej kolejności – jak chce minister Andrzej Biernat – „ograniczaniu nieprawidłowości zaobserwowanych w działalności przedsiębiorców”, ale właśnie naprawie regulacji, które – jako to kiedyś określiła poprzedniczka ministra Biernata – były „dziurawe” (stwierdzenie odnosiło się konkretnie do rozporządzeń ministra finansów).

Przyznam, że zaskoczenie budzi też stwierdzenie ministra: „mogę zapewnić, że mamy wypracowane mechanizmy, które zabezpieczą naszych obywateli w razie upadku biura podróży”. O ile do tej pory udawało się zapewnić powrót klientów do kraju w takich sytuacjach, to nie są mi znane żadne mechanizmy, które zapewniłyby klientom pełny zwrot przedpłat – w dalszym ciągu istnieje moim zdaniem ryzyku braku zwrotu pełnych przedpłat z posiadanych przez biura podróży zabezpieczeń finansowych.

Piotr Cybula

Nowelizacja ustawy o usługach turystycznych w zakresie zabezpieczenia finansowego była wynikiem m.n. zarzutu Komisji Europejskiej, że nasze prawo nie wdraża w odpowiedni sposób art. 7 dyrektywy 90/314.

Komisja po tej nowelizacji odstąpiła od dalszego postępowania w sprawie tego zarzutu. Została zapewne przekonana przez nasze władze, że przepis ten został już wdrożony w sposób prawidłowy. Ministerstwo Sportu i Turystyki  przekonywało również w Polsce, że nie pojawi się już sytuacja nieodzyskania przez klientów dokonanych wpłat organizatorom turystyki w sytuacji niewypłacalności biur podróży.

Pod koniec sierpnia 2013 r. wystąpiłem do Ministerstwa Sportu i Turystyki z prośbą o udostępnienie tej korespondencji z Komisją. Na odpowiedź czekam do dzisiaj.

Piotr Cybula

Wysłałem dzisiaj poniższe zapytanie do Ministra Finansów. To co robią nasze władze to albo bawienie się w św. Mikołaja albo prezentowanie niezbyt szczerych stanowisk odnośnie do oceny wdrożenia art. 7 dyrektywy 90/314. Ciekawy jestem co na to odpowie ministerstwo:

W Ministerstwie Sportu i Turystyki, Zarządzeniem Nr 13 Ministra Sportu i Turystyki z dnia 28 maja 2013 r. (publik. w Dz. Urz. MSIT 2013.14), powołany został specjalny Sekretariat do monitorowania sytuacji w zakresie problemów klientów niewypłacalnych biur podróży oraz ewentualnego udzielania pomocy marszałkom województw przy sprowadzaniu tych klientów do kraju. Jak wynika z lektury tego zarządzenia, do jego zadań należy m.in. „udzielanie pomocy marszałkom województw lub innym podmiotom przy organizowaniu powrotu do kraju klientów niewypłacalnych organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, którym wbrew obowiązkowi wynikającemu z umowy nie zapewnili oni tego powrotu, w wypadku gdy środki finansowe z zabezpieczeń finansowych organizatorów turystyki i pośredników turystycznych są niewystarczające do zapewnienia tego powrotu, w oparciu o zapewnienie marszałkom województw środków finansowych pochodzących z budżetu państwa na organizację tego powrotu”.

W związku z powyższym zwracam się z prośbą o wyjaśnienie, na jakiej podstawie prawnej przewidziano finansowanie tej pomocy finansowej oraz wyjaśnienie, dlaczego Skarb Państwa (podatnicy) ma być obarczony  tym kosztem. W szczególności chciałbym zauważyć, że w ocenie Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Finansów (jeśli się nie mylę) art. 7 dyrektywy 90/314 został w prawie polskim wdrożony prawidłowo. Jeżeli tak jest rzeczywiście, to rodzi się pytanie dlaczego nasze państwo w czasach kryzysu finansowego decyduje się na pokrycie kosztów tych działań. Oczywiście należałoby sytuację inaczej ocenić w przypadku uznania, że art. 7 nie został w prawie polskim wdrożony w sposób prawidłowy.

Z poważaniem,

Dr Piotr Cybula, radca prawny