Tag Archives: UOKiK

UOKiK: niedozwolone ustalanie cen sprzedaży odzieży marki Alpinus i Campus

Zgodnie z prawem, ustalanie cen minimalnych lub cen sztywnych pomiędzy przedsiębiorcami jest zakazane i stanowi poważne naruszenie prawa konkurencji. W wyniku porozumień, ceny produktów ulegają podwyższeniu z oczywistą szkodą dla konsumenta. Dlatego każdy z podmiotów gospodarczych powinien podejmować swoje decyzje cenowe w oparciu o własny rachunek ekonomiczny. Najnowsza decyzja Prezes UOKiK pokazuje, że przedsiębiorcy często nie przestrzegają tego obowiązku. Urząd zakwestionował praktyki Euromark Polska – dystrybutora i sprzedawcy odzieży turystycznej i wspinaczkowej marki Alpinus i Campus,  oraz partnerów handlowych spółki.

Niedozwolona praktyka polegała na ustaleniu między przedsiębiorcami cen odsprzedaży wybranych produktów w wysokości nie niższej niż określone przez Euromark Polska. Na skutek zakwestionowanej praktyki dystrybutorzy spółki zostali pozbawieni możliwości swobodnego kształtowania cen odsprzedaży jej produktów i oferowania towarów po cenach korzystniejszych niż narzucone w cennikach. Skutki takich działań odczuwali też konsumenci, nabywający produkty po cenach ustalonych pomiędzy stronami tego porozumienia, które mogły kształtować się na wyższym poziomie, niż gdyby sprzedawcy swobodnie ustalali ich wartość.

Spółki zaprzestały stosowania kwestionowanej praktyki. W trakcie postępowania Euromark wyraził chęć współpracy z UOKiK – prosząc jednocześnie o objęcie go programem leniency. Ponieważ w trakcie postępowania spółka przedstawiła istotne dowody, Prezes UOKiK obniżyła o połowę karę pieniężną, nakładając na Euromark Polska obciążenie w wysokości 42 429 zł.  Na pozostałych uczestników Prezes UOKiK nałożyła łączną karę w wysokości 16 352 zł. Za niedozwoloną praktykę ukarani zostali przedsiębiorcy:

  1. Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe „Arpis” z Olsztyna: 6437 ,
  2. „Millenium Sport” z Bielska-Białej, kara 1229 zł,
  3. Firma Handlowa „Presto” z Pałecznicy, kara 7470 zł,
  4. Tandem Zieliński i Spółka –  z Tarnowa, kara 1216 .

Decyzja nie jest ostateczna. Przedsiębiorcom przysługuje odwołanie od decyzji do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Urząd przypomina, że wszyscy przedsiębiorcy, którzy nie wiedzą, czy ich działanie nie ogranicza konkurencji lub chcą skorzystać z programu łagodzenia kar, mogą zadzwonić pod numer 22 55 60 555. Odpowiedzi na wszystkie pytania, nawet anonimowe, udzielają prawnicy UOKiK.

Źródło: informacja prasowa UOKiK

UOKiK: biura podróży z Białegostoku, Koszalina, Lublina i Zamościa stosowały praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów

Na stronie internetowej UOKiK pojawiły się cztery nowe decyzje wydane w stosunku do biur podróży. Zarzucono w nich stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Polegały one na stosowaniu we wzorcach umownych klauzul, które zostały już wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych. Decyzje dotyczą przedsiębiorców z Białegostoku, Koszalina, Lublina oraz Zamościa.

dr Piotr Cybula

Nielegalna praktyka ustalania sprzedaży odzieży oraz sprzętu turystycznego – informacja UOKiK

Ustalanie cen sprzedaży odzieży oraz sprzętu turystycznego – to praktyka, którą stosowało Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe Konimpex-Plus w Koninie wraz ze swoimi jedenastoma partnerami handlowymi. Za udział w porozumieniu ograniczającym konkurencję Prezes UOKiK nałożyła na przedsiębiorców karę ponad 94 tys. zł

[Warszawa, 19 sierpnia 2011 r.] Zgodnie z prawem, ustalanie cen minimalnych lub cen sztywnych pomiędzy przedsiębiorcami jest zakazane i stanowi poważne naruszenie prawa konkurencji. W wyniku porozumień, ceny produktów ulegają podwyższeniu z oczywistą szkodą dla konsumenta. Dlatego każdy z podmiotów gospodarczych powinien podejmować swoje decyzje cenowe w oparciu o własny rachunek ekonomiczny. Najnowsza decyzja Prezes UOKiK pokazuje, że przedsiębiorcy często nie przestrzegają tego obowiązku. Urząd zakwestionował praktyki PPH Konimpex-Plus – dystrybutora i sprzedawcy kilkunastu marek odzieży, obuwia, sprzętu sportowego, turystycznego i wspinaczkowego (m.in. Feel Free Regatta, Dare2Be, Chiruca, Lizard, Prymus) oraz partnerów handlowych spółki.

Niedozwolona praktyka polegała na ustaleniu między przedsiębiorcami cen sprzedaży wybranych produktów w wysokości nie niższej niż określone przez Konimpex-Plus. Na skutek zakwestionowanej praktyki dystrybutorzy spółki zostali pozbawieni możliwości swobodnego kształtowania cen odsprzedaży jej produktów i oferowania towarów po cenach korzystniejszych niż narzucone w cennikach. Skutki takich działań odczuwali też konsumenci, nabywający produkty po cenach ustalonych pomiędzy stronami tego porozumienia, które mogły kształtować się na wyższym poziomie, niż gdyby sprzedawcy swobodnie ustalali ich wartość.

Spółki zaprzestały stosowania kwestionowanej praktyki. Prezes UOKiK nałożyła na nie łączną karę w wysokości 94 757 zł. Niedozwoloną praktykę stosowali przedsiębiorcy:

  1. PPH Konimpex-Plus, kara 28 016 zł
  2. Skalnik we Wrocławiu, kara 9 716 zł
  3. Sklep Podróżnika w Warszawie, kara 14 178 zł
  4. Sklep Turystyczny – Przylądek w Toruniu, postanowiono o nienakładaniu kary finansowej ze względu na mały przychód,
  5. P.W. A&B w Zielonej Górze, postanowiono o nienakładaniu kary finansowej ze względu na mały przychód,
  6. Sport-Tour. w Otwocku, kara 2 022 zł
  7. Sporting w Lesznie, kara 14 313 zł
  8. Digitronik w Pile, kara 15 899 zł
  9. Stockholm Group we Wrzosówce, kara 3 668 zł
  10. PPHU Irmak w Lublinie, kara 3 517 zł
  11. Harcerz w Opolu, kara 2 272 zł
  12. Hejszownia w Kłodzku, kara 1 156 zł

Decyzja nie jest ostateczna. PPH Konimpex-Plus, Skalnik oraz Digitronik odwołały się od decyzji do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Urząd przypomina, że wszyscy przedsiębiorcy, którzy nie wiedzą, czy ich działanie nie ogranicza konkurencji lub chcą skorzystać z programu łagodzenia kar, mogą zadzwonić pod numer 22 55 60 555. Odpowiedzi na wszystkie pytania, nawet anonimowe, udzielają prawnicy UOKiK.

Źródło: informacja UOKiK

UOKiK opublikował nowy raport z kontroli organizatorów turystyki

Coraz mniej biur podróży narusza prawa konsumentów – wynika z przeprowadzonej przez UOKiK kontroli organizatorów turystyki. Zbadano 171 wzorców umownych stosowanych przez 87 przedsiębiorców z całego kraju

[Warszawa, 18 lipca 2011 r.] Urząd regularnie monitoruje rynek usług turystycznych. Na ponad 2,4 tys. wpisanych do rejestru postanowień niedozwolonych 709 związanych jest z turystyką. To najliczniejsza grupa postanowień z jednej branży w rejestrze. W tym roku miała miejsce już piąta od 2003 roku ogólnopolska kontrola działalności organizatorów turystyki. W ramach prowadzonego od lutego do czerwca badania UOKiK sprawdził 171 wzorców umownych, regulaminów, przeanalizowano również materiały reklamowe – broszury, foldery, ulotki, a także umowy, które zostały zawarte z konsumentami.

Wśród 87 zbadanych organizatorów turystyki – 52 to przedsiębiorcy kontrolowani po raz pierwszy przez UOKiK. Wytypowani z poszczególnych województw na podstawie największej kwoty gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej. Pozostałych wybrano spośród przedsiębiorców, u których wykryto najwięcej nieprawidłowości podczas wcześniejszych kontroli.

Niezgodne z prawem praktyki stosowało 63 proc. skontrolowanych. W porównaniu z wynikami poprzedniego przeglądu z 2008 roku, kiedy nieprawidłowości stwierdzono aż u 96 proc. sprawdzonych podmiotów – tegoroczne badanie wskazuje na poprawę. Cieszy fakt, że aż wobec 32 przedsiębiorców nie było zastrzeżeń dotyczących wzorców umownych. W stosunku do pozostałej grupy – zarzuty UOKiK dotyczą głównie stosowania postanowień naruszających ustawę o usługach turystycznych oraz tożsamych ze znajdującymi się w rejestrze klauzul niedozwolonych.

W przebadanych dokumentach Urząd znalazł m.in. postanowienia istotne dla turystów z ekonomicznego punktu widzenia – dotyczące bezprawnego wyłączania lub ograniczania odpowiedzialności organizatora imprezy turystycznej, utrudniania złożenia reklamacji, zmiany ceny wycieczki. Zastrzeżenia dotyczyły między innymi:

§         ograniczania odpowiedzialności organizatora imprezy. Najwięcej, bo aż 42 zakwestionowane przez UOKiK postanowienia dotyczyły bezprawnego ograniczania lub wyłączania odpowiedzialności organizatora turystyki najczęściej w takich sytuacjach, jak opóźnienie samolotu, zmiana hotelu czy zaginięcie przedmiotów wartościowych. Organizatorzy informowali turystów w umowach lub regulaminach, że – biuro nie odpowiada za rzeczy pozostawione podczas podróży w autokarze i podczas pobytu w miejscu zakwaterowania. Tymczasem, zgodnie z prawem, organizator imprezy turystycznej nie może wyłączyć swojej odpowiedzialności za uszkodzenia przedmiotów należących turystów, które miały miejsce podczas wycieczki. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy powodem powstania szkody jest działanie lub zaniechanie konsumenta, osób trzecich lub siły wyższej;

§         utrudnianie złożenia reklamacji. Kolejną dużą grupę nieprawidłowości – 25 zakwestionowanych postanowień – stanowiły warunki dotyczące egzekwowania praw w przypadku nienależycie wykonanej umowy. W związku ze zmianą w ubiegłym roku przepisów dotyczących m.in. terminu i sposobu składania reklamacji usługi turystycznej, UOKiK podczas badania szczególną uwagę zwrócił na przestrzeganie prawa właśnie w tym zakresie. Wykryte nieprawidłowości polegały m.in. na stosowaniu postanowień skracających ustawowy termin na złożenie reklamacji. Przykładowo biura podróży informowały swoich klientów, że – wszelkie reklamacje w sprawie usług winny być wniesione indywidualnie nie później jednak niż 7 dni od daty zakończenia imprezy. Tymczasem, zgodnie z prawem, na złożenie reklamacji mamy 30 dni od zakończenia wycieczki. W każdej umowie o świadczenie usług turystycznych powinna znaleźć się informacja o sposobie składania reklamacji;

  • zmiana ceny przed rozpoczęciem imprezy. Dla konsumentów cena jest jednym z najważniejszych czynników, jakimi kierują się wybierając konkretny wyjazd. Prawo dopuszcza możliwość jej zmiany jedynie w ściśle określonych przypadkach, tj. wzrostu opłat urzędowych, w tym podatków, kosztów transportu, kursów walut. Nie może się to ponadto odbyć później niż 20 dni przed rozpoczęciem wycieczki. W przypadku zmiany ceny organizator musi niezwłocznie poinformować o tym konsumenta, który ma w takim wypadku prawo odstąpienia od umowy i zwrotu wpłaconych pieniędzy. Jak wykazała, kontrola organizatorzy wyjazdów nie przestrzegali tych przepisów i zastrzegali sobie możliwość zmiany ceny z innych powodów niż ustawowe, np. opłaty klimatyczne.

§         nieprawidłowości w treści i konstrukcji umów. Ustawa o usługach turystycznych określa dokładnie, co powinny zawierać umowy o świadczenie usług w ramach imprez turystycznych. Niestety przeprowadzona kontrola wykazała, że nie wszyscy przedsiębiorcy o tym pamiętają. Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły braku m.in. informacji na temat warunków wyżywienia, kontaktu do  ubezpieczyciela, u którego biuro podróży wykupiło obowiązkową polisę chroniącą turystów czy też braku numeru wpisu organizatora do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Warto wiedzieć, że umieszczenie w  umowie danych przedsiębiorcy, w tym numeru wpisu do rejestru, umożliwia konsumentowi sprawdzenie czy biuro działa legalnie, ponadto ułatwia dochodzenie ewentualnych roszczeń.

Rezultatem kontroli jest wszczęcie 41 postępowań w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, spośród których trzy zostały już zakończone wydaniem dwóch decyzji zobowiązujących i jednej stwierdzającej zaniechanie stosowania niedozwolonych praktyk. Ponadto trwają przygotowania do wszczęcia kolejnych siedmiu takich postępowań. Część klauzul zakwestionowano jako niezgodne z prawem postanowienia, które jednak nie znajdują się w rejestrze postanowień niedozwolonych. W stosunku do 22 przedsiębiorców UOKiK wystąpi z powództwem do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o uznanie stosowanych klauzul za niedozwolone.

Jednocześnie Urząd przypomina, że bezpłatną pomoc w dochodzeniu swoich praw turyści mogą uzyskać u powiatowych lub miejskich rzeczników konsumentów albo pod numerem telefonu 800 007 707  od pn. do pt. od 9.00 do 17.00.

Raport z kontroli ze szczegółowymi informacjami o skontrolowanych organizatorach i poradami dla turystów dostępny na www.uokik.gov.pl

Źródło: informacja prasowa UOKiK

UOKiK wycofał raport z kontroli organizatorów turystyki z 2003 r.

Pierwszym raportem UOKiK z kontroli organizatorów turystyki jest raport z 2003 r. W przeciwieństwie do pozostałych raportów, nie jest on już dostępny na stronie internetowej UOKiK.

20 maja 2011 r. wystąpiłem do UOKiK z poniżej wskazanym pytaniem, dotyczącym  zawartej w tym raporcie informacji o tzw. potrąceniach ryczałtowych. Zwróciłem uwagę, że informacja ta może wprowadzać w błąd z uwagi na później ukształtowaną linię orzeczniczą. 1 czerwca 2011 r. otrzymałem odpowiedź z UOKiK w której zgodzono się z przedstawionym przeze mnie poglądem i poinformowano o wycofaniu tego raportu ze strony internetowej UOKiK.

Skierowane pytanie:

W Państwa raporcie z kontroli organizatorów turystyki z 2003 r. znaleźć można poniższą informację na temat tzw. potrąceń ryczałtowych stosowanych przez organizatorów turystyki. Wynika z niej, że dopuszczacie Państwo możliwość stosowania takich potrąceń, z zachowaniem warunków przez Państwa wskazanych. Późniejsza linia orzecznicza SOKiK jednak jednoznacznie zakwestionowała w ogóle taką możliwość. Raport w dalszym ciągu winieje na Państwa stronie. Prosiłbym o informację, czy Państwo w dalszym ciągu podtrzymujecie więc ten pogląd. Jeżeli przyjmiemy, że w świetle aktualnego orzecznictwa takie potrącenia nie są dopuszczalne, to informacja taka moim zdaniem może wprowadzać zarówno przedsiębiorców jak i konsumentów w błąd,

„Nałożenie na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązku zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego – art. 3853 pkt 17 k.c.

Stwierdzono w około 80% zbadanych wzorców.

Uczestnik ma prawo zrezygnować z wycieczki (odstąpić od umowy) w każdej chwili, zarówno przed rozpoczęciem podróży, jak i w jej trakcie. Jeżeli nastąpiło to z powodu okoliczności leżących po stronie biura podróży (np. zmiana istotnych warunków umowy, jak cena, termin, miejsce pobytu i standardu zakwaterowania, srodka transportu, trasa wycieczki, program), konsumentowi należy się zwrot pełnej wpłaconej ceny bez żadnych potrąceń

(…). Problem pojawia się w sytuacji, gdy konsument odstępuje od umowy z powodu okoliczności leżących po jego stronie.Niezależnie od tego czy są to okoliczności zawinione przez konsumenta, czy też nie, jest on zobowiązany do zapłaty umówionego wynagrodzenia. Z reguły biura podróży zastrzegają potrącenia z dokonanych wpłat za wycieczkę. Wysokość potrąceń zależy od terminu rezygnacji z wycieczki. Jest to rodzaj kary umownej, zastrzeżonej na przypadek niewykonania zobowiązania przez uczestnika. Jednakże wysokość tej „kary”, zazwyczaj jest rażąco wygórowana.

Kwestionowane zapisy o tym charakterze są sformułowane poprzez postanowienia typu:

„W przypadku rezygnacji uczestnika w imprezie Biuro zwraca dokonane przez niego wpłaty pomniejszone o koszty manipulacyjne w kwocie 100 zł. od osoby oraz 90% ceny imprezy przy terminie rezygnacji 15-10 dni, 100% ceny imprezy mniej niż 10 dni od daty rozpoczęcia imprezy”.

Treść ww. postanowień narusza interes ekonomiczny konsumenta umożliwiając organizatorowi turystyki potrącanie kwot, które przewyższają faktycznie poniesione przez organizatora koszty imprezy turystycznej, co stanowi niedozwoloną klauzulę umowną okresloną w art. 3853 pkt 17 kodeksu cywilnego.

Zapis mówiacy o tym, że uczestnik zobowiązany jest do pokrycia kosztów rezygnacji w wysokości 100 % kosztów ceny imprezy stanowi pewnego rodzaju standard obowiązujący na rynku turystycznym. Co prawda, ustawa o usługach turystycznych przewiduje ubezpieczenie od kosztów rezygnacji lub przerwania uczestnictwa w imprezie turystycznej, jednakże warunki tego ubezpieczenia na ogół nie są zbyt korzystne, gdyż zawierają liczne ograniczenia oraz zwrot tylko części poniesionych kosztów, a jednocześnie pociągają za sobą dodatkowe koszty konsumenta. Liczne skargi konsumentów potwierdzają problem dotyczący stosowania bardzo wysokiego „odstępnego” w sytuacji rezygnacji z usługi przez konsumenta. W umowach, które zostały przeanalizowane, „potrącenia” (jak to określają organizatorzy) wynoszące 100 % są pobierane w sytuacji „rezygnacji” między 7 lub 8 dniem przed rozpoczęciem imprezy turystycznej, ale także w okresie dłuższym niż 14 dni przed rozpoczęciem imprezy.

W związku z tym, należy rozważyc zmianę postanowień umownych w następujący sposób. Należałoby skrócic ww. terminy do np. 3 dni przed rozpoczęciem imprezy lub zachowując powyższe terminy – zmniejszyć wysokość potrąceń do np. 70-80%. O tym, że jest to możliwe swiadczą rozwiązania przyjęte w niektórych umowach, które – co prawda – należą do rzadkości. Ponadto biuro podróży może odliczyć sobie udokumentowane koszty, które poniosło, zachowując prawo do roszczeń odszkodowawczych z tytułu utraconych korzyści”.

dr Piotr Cybula

Kolejny raport UOKiK z działalności organizatorów turystyki

Małgorzata Krasnodębska-Tomkiel (Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów) zaprasza na śniadanie prasowe: Raport z działalności organizatorów turystyki. Spotkanie odbędzie się 18 lipca (poniedziałek) o godz. 10.00 w sali konferencyjnej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (I piętro) Pl. Powstańców Warszawy 1, Warszawa. Dodatkowe informacje: Biuro prasowe UOKiK, tel. 22 827 28 92, e-mail: biuroprasowe@uokik.gov.pl (źródło: strona UOKiK).

Z wielu powodów pojawia się po raz kolejny pytanie, czy środek wakacji to najlepszy czas na ogłaszanie takiego raportu. Nie ulega wątpliwości, że z punktu widzenia polityki marketingowej UOKiK rzecz tak się przedstawia.

dr Piotr Cybula

Plany UOKiK dotyczące zmiany dyrektywy 90/314 (w związku z prezydencją Polski w UE)

Dyrektywa ta należy do pakietu dyrektyw konsumenckich, które powinny zostać poddane rewizji do roku 2013. Prace nad rewizją znajdują się na etapie wstępnym (w 2009 r. zostały przedstawione pierwsze prezentacje KE odnośnie ewentualnego zakresu przeglądu). Polska planuje rozpoczęcie prac nad rewizją tekstu dyrektywy, jednak jest to uzależnione od daty przedstawienia stosownego projektu przez KE.

Od czasu przyjęcia dyrektywy w sprawie zorganizowanych podróży (PTD) w 1990 r., sektor turystyczny  znacznie się zmienił. Z uwagi na rozwój społeczeństwa informacyjnego tradycyjne imprezy turystyczne stanowiące pakiet usług nabywanych w siedzibie organizatora na podstawie jednej umowy, są wypierane na rzecz tzw. pakietów dynamicznych. Są to produkty składające się z co najmniej dwóch odrębnych usług, które mają istotny wpływ na ogólną cenę imprezy (np. lot, zakwaterowanie, wynajem samochodu), sprzedawcy tych usług są ze sobą komercyjnie powiązani (np. na stronie internetowej przedsiębiorcy znajdują się odesłania do usług świadczonych przez innego przedsiębiorcę), a usługi te są nabywane w tym samym czasie.

Ta zmiana w strukturze rynku doprowadziła do sytuacji,  w której znaczna liczba usług nie jest usankcjonowana przez prawo, a obecnie obowiązujące regulacje w znacznej części nie odpowiadają oczekiwaniom i strukturze rynku. Potrzebę rewizji dyrektywy Package Travel uwidoczniły również wydarzenia w ostatnim okresie, np. wybuch wulkanu w Islandii, czy zamieszki w Afryce Północnej, które pokazały, że obecne przepisy dotyczące uprawnień konsumentów w sektorze turystycznym są albo niewystarczające, albo nie regulują w ogóle rozwiązań, które mają być wykorzystywane w tego typu sytuacjach.

Dlatego też, wśród głównych motywów nowelizacji dyrektywy należy wymienić: konieczność modernizacji przepisów dyrektywy i usunięcia powstałych luk prawnych, usunięcie niespójności oraz uproszczenie obowiązujących regulacji, jak też usuwanie istniejących barier w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, poprzez dążenie do ujednolicania rozwiązań w Państwach Członkowskich.

Sektor turystyczny jest ważny zarówno z punktu widzenia konsumentów, jak i przedsiębiorców. Usługi turystyczne ze względu na swój transgraniczny charakter zaliczane są do typowych stymulatorów rynku wewnętrznego, umożliwiając otwarcie rynków dla zagranicznych przedsiębiorców związanych z branżą turystyczną, a konsumentom zapewniając szerszą ofertę i jednolitą w całej Unii Europejskiej ochronę. Dlatego też istotne jest wyeliminowanie istniejących niespójności prawnych oraz uproszczenie obowiązujących regulacji, jak też usuwanie istniejących barier poprzez dążenie do ujednolicania rozwiązań w Państwach Członkowskich.

Jeżeli Komisji nie uda się przedstawić wniosku podczas naszej prezydencji, wyrażamy nadzieję, iż rozpoczęcie prac nad nim będzie stanowiło priorytet państw TRIO – Danii i Cypru.

Źródło: informacja ze strony internetowej UOKiK

UOKiK prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie praktyk Signal Iduna

Jak pisałem we wcześniejszym wpisie, Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Prezesa UOKiK w związku z działaniami Signal Iduna. Firma ta na początku bieżącego roku poinformowała na swojej stronie internetowej, że:

w związku z zaistniałą sytuacją w Egipcie oraz po wydaniu oficjalnego komunikatu polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych zawierającego stanowczą rekomendację o wstrzymaniu się z podróżami w rejon konfliktu, Zarząd Signal Iduna Polska TU S.A. podjął decyzję o zawieszeniu ochrony ubezpieczeniowej dla osób i grup zorganizowanych, które wyjadą do tego kraju po 30 stycznia 2011 r.

Niedawno z UOKiK otrzymałem następującą informację w związku z tą sprawą:

(…) w wyniku analizy informacji przekazanych przez RPO 6 kwietnia zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, którego uczestnikiem jest spółka Signal Iduna.
Postępowanie wyjaśniające wszczyna się z urzędu, jeżeli okoliczności wskazują na możliwość naruszenia przepisów ustawy antymonopolowej. Prowadzi się je „w sprawie”, co oznacza, że nie jest ono skierowane przeciwko konkretnym przedsiębiorcom, a jedynie ma na celu zbadanie mechanizmów działających na określonym rynku. Zgodnie z prawem postępowanie wyjaśniające powinno trwać nie dłużej niż 30 dni a w sprawach szczególnie skomplikowanych nie dłużej niż 60 dni od jego wszczęcia.
Podane terminy mają jednakże charakter instrukcyjny, tj. nie są wiążące dla Urzędu. W uzasadnionych przypadkach (np. koniecznością oczekiwania na udzielenie informacji przez przedsiębiorców) czas trwania postępowania może ulec wydłużeniu.
dr Piotr Cybula

Decyzja Prezesa UOKiK w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez biuro podróży Nowa Itaka (kara w wysokości 2 747 931 zł)

Wyłączanie odpowiedzialności za kilkunastogodzinne opóźnienia wylotów i brak zwrotów pieniędzy za niewykorzystany program — to niektóre z zakwestionowanych przez Prezes UOKiK postanowień stosowanych przez spółkę Nowa Itaka. Urząd nakazał zaniechanie stosowania zakwestionowanych praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów i nałożył na spółkę karę w wysokości ponad 2,7 mln zł 

[Warszawa, 13 czerwca 2011 r.] Opolska spółka Nowa Itaka organizuje imprezy turystyczne za pośrednictwem oddziałów na terenie całego kraju pod marką Itaka. W wyniku przeprowadzonej przez Urząd kontroli stwierdzono, że organizator nie podawał rzetelnych i pełnych informacji, m.in. na temat zgłaszania nieprawidłowości podczas trwania imprezy turystycznej. Ponadto w stosowanych wzorcach umownych znalazło się m.in. sześć postanowień wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych.

Wątpliwości Prezes UOKiK wzbudziło m.in. postanowienie zgodnie, z którym konsument nie miał prawa domagać się rekompensaty za opóźnienia rozpoczęcia imprezy turystycznej, które były krótsze niż 12 godzin. Tymczasem zgodnie z prawem każde opóźnienie wiąże się z wykonaniem umowy w sposób nienależyty, co dla klienta może oznaczać prawo do ubiegania się o stosowną rekompensatę. Biuro podróży ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy i nie może jej wyłączyć na podstawie postanowień w niej zawartych. Wyjątek stanowią sytuacje spowodowane: działaniem lub zaniechaniem samego klienta, niemożliwym do przewidzenia działaniem osoby trzeciej albo siłą wyższą. Wielkość rekompensaty za opóźnienia związane z rozpoczęciem imprezy turystycznej jest każdorazowo określana przez strony umowy.

Wśród stosowanych przez opolską spółkę praktyk, które zakwestionowała Prezes Urzędu znalazło się także zastrzeganie, że biuro podróży nie zwraca ceny niewykorzystanych przez klienta elementów programu imprezy np. wycieczek. Oznaczało to, że w sytuacji, gdy przedsiębiorca nie zrealizował części umowy, oszczędzając w ten sposób wpłaconą przez klienta kwotę, ten ostatni nie miał możliwości dochodzenia zwrotu należnych mu pieniędzy za niezrealizowaną część usługi. Cena imprezy turystycznej jest wynikiem zsumowania opłat za poszczególne świadczenia realizowane na rzecz klienta. Zgodnie z prawem, gdy jedno lub kilka z tych świadczeń nie zostaną zrealizowane lub zostaną zrealizowane tylko częściowo, konsument może domagać się rekompensaty od organizatora imprezy turystycznej.

Za stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów Prezes UOKiK nałożyła na przedsiębiorcę karę w łącznej wysokości 2 747 931 zł. Decyzja nie jest prawomocna, przedsiębiorcy przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK

Decyzja dostępna jest tutaj.

Problematyka rejestru klauzul niedozwolonych podczas seminarium turystycznego, Warszawa, 15 czerwca 2011 r.

OST Gromada, Izba Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej,
Ministerstwo Turystyki Izraela, oraz Towarzystwo Ubezpieczeń Europa S.A

zapraszają na

Seminarium Turystyczne

Ramowy program:

  • Izrael – Wakacyjna Ziemia Obiecana – prezentacja Ministerstwa Turystyki Izraela i OST Gromada
  • konsultacja projektu Prezesa UOKiK w sprawie Rejestru klauzul niedozwolonych (teoria i praktyka) – moderator Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Izba Turystyki RP
  • „Ubezpieczenie – Ważna Sprawa” – rola towarzystw ubezpieczeniowych i biur turystycznych w kształtowaniu świadomości konsumenta – prezentacja TU Europa

Seminarium odbędzie się 15 czerwca 2011r. w godz. 11:00 – 14:00 w Warszawie
w Hotelu GROMADA „Dom Chłopa”, Pl. Powstańców 2

UDZIAŁ W SEMINARIUM JEST NIEODPŁATNY. DLA ZAMIEJSCOWYCH PRZEWIDZIANO ZAKWATEROWANIE W HOTELU GROMADA NA SPECJALNYCH WARUNKACH

Akredytacja na Seminarium i newsletter klikamy tutaj

Można też pobrać formularz zgłoszeniowy klikając tutaj

Źródło: newsletter TTG Polska Dziennik Turystyczny (10.06.2011 r.)