Tag Archives: UOKiK

Przewoźnicy kolejowi – decyzje UOKiK

Ograniczenie odpowiedzialności w przypadku odwołania pociągów, nieinformowanie w wezwaniach do zapłaty o możliwości złożenia reklamacji, czy przedłużanie terminu na jej rozpatrzenie. To przykłady nieuczciwych praktyk stosowanych przez przewoźników

[Warszawa, 25 października 2012 r.] Podczas kontroli, która odbyła się w I kwartale 2012 roku sprawdzano regulaminy, umowy, informacje na stronach internetowych, czy oferty specjalne na Euro 2012. W maju 2012 roku Prezes UOKiK wszczęła postępowania przeciwko: Kolejom Mazowieckim, Dolnośląskim i Wielkopolskim, Przewozom Regionalnym, PKP Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście, Warszawskiej Kolei Dojazdowej i PKP Intercity.

We wzorcach stosowanych przez wszystkich skontrolowanych przewoźnikówznalazły się postanowienia, które wyłączały ich odpowiedzialność w razie wystąpienia tzw. ograniczenia w ruchu pociągów lub innych bliżej niesprecyzowanych okoliczności. W związku z tym konsument, który poniósł szkodę i z winy kolei nie dotarł na czas, ponieważ odwołano pociąg, nie mógł starać się o rekompensatę. Warto pamiętać, że każdy przewoźnik odpowiada za szkodę spowodowaną jego zaniedbaniem – wyjątkiem jest siła wyższa, zdarzenia spowodowane wyłącznie przez osoby trzecie lub podróżnego. Cieszy fakt, że przewoźnicy zaprzestali stosowania kwestionowanego postanowienia lub zobowiązali się do jego zmiany.

Prezes Urzędu stwierdziła również, że w wysyłanych przez Koleje Dolnośląskie wezwaniach do zapłaty kary za brak biletu nie zamieszczono informacji o możliwości złożenia reklamacji. Zgodnie z prawem – obowiązkiem przedsiębiorcy jest umieszczenie takiego pouczenia tak, aby pasażer wiedział o przysługujących mu prawach, gdy nie zgadza się z decyzją przewoźnika. Spółka uzupełniła wezwania do zapłaty i zaniechała stosowania kwestionowanych praktyk.

Prezes Urzędu miała także wątpliwości do postanowienia, które mogło wydłużyć czas na rozpatrzenie reklamacji. Zgodnie z nim, Przewozy Regionalne oraz PKP Intercity zastrzegły sobie prawo do udzielenia odpowiedzi na zastrzeżenia konsumenta w ciągu miesiąca lub przedłużenia tego terminu do trzech miesięcy. Zgodnie z przepisami, czas ten wynosi 30 dni a nieudzielenie przez przewoźnika odpowiedzi w wymaganym terminie skutkuje uwzględnieniem reklamacji. Spółki zobowiązały się do zmiany postanowienia i zaprzestały stosowania kwestionowanych klauzul.

Ponadto, Urząd miał zastrzeżenia do jednego z postanowień Warszawskiej Kolei Dojazdowej dotyczącego nieodpowiadania na reklamacje zawierające wulgaryzmy lub inne obraźliwe wyrażenia. Zgodnie z prawem, przewoźnik musi przyjąć do rozpatrzenia każdą reklamację, która spełnia wymogi formalne czyli zawiera datę, dane pasażera i przewoźnika, uzasadnienie, kwotę roszczenia, podpis. Tymczasem, stosując kwestionowane postanowienie, WKD arbitralnie mogła decydować o odrzuceniu reklamacji, swobodnie oceniając, czy jest obraźliwa. Przewoźnik zaprzestał stosowania kwestionowanych postanowień.

Wątpliwości Urzędu wzbudziło także prawo PKP Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście do pobierania opłaty za zatrzymanie dokumentu uprawniającego do zniżki, który w opinii konduktora mógłby być wcześniej podrobiony. Zgodnie z prawem, gdy konduktor podejrzewa, że dokument został sfałszowany, może jedynie go zatrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Nie ma uprawnień do tego, aby obciążać pasażerów opłatą za brak dokumentu. Przedsiębiorca zobowiązał się do zmiany kwestionowanych praktyk.

Rozstrzygnięcia Prezes UOKiK:

  • Koleje Dolnośląskiew Legnicy – RPZ 25/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście – RPZ 27/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki
  • Koleje Mazowieckiew Warszawie – RPZ 26/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki
  • Przewozy Regionalne w Warszawie – RPZ 24/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki, zaniechanie
  • Warszawska Kolej Dojazdowaw Grodzisku Mazowieckim – RPZ 30/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • PKP Intercity w Warszawie – RPZ 22/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • Koleje Wielkopolskie w Poznaniu – RPZ 23/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki

Pomoc

Reklamacje na niewłaściwie wykonaną umowę przewozu powinny być kierowane do przewoźnika. Podróżny może także złożyć do Prezesa UTK skargę na odpowiedź lub brak odpowiedzi na złożoną przez niego do przewoźnika skargę lub reklamację. Do skargi do Prezesa UTK należy dołączyć: kopię skargi skierowanej do przewoźnika, odpowiedź przewoźnika, jeżeli została udzielona, bilet na daną trasę lub potwierdzenie rezerwacji, inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażera w ruchu kolejowym. Praktyczne informacje wskazujące do kogo należy się zwrócić w przypadku problemów z przewoźnikiem kolejowym zawiera poradnik przygotowany przez UOKiK. Ponadto, konsumenci bezpłatną pomoc w dochodzeniu swoich praw mogą uzyskać od rzeczników konsumentów lub dzwoniąc pod bezpłatny nr 800 007 707 czynny od poniedziałku do piątku od 09:00 do 17:00. Porad udzielają także: Stowarzyszenie Konsumentów Polskich pod adresem porady@dlakonsumentow.pl i Federacja Konsumentów w swoich oddziałach.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK z 25.10.2012 r.

Czego nie rozumiem w raporcie UOKiK z 2011 r.?

W raporcie tym czytamy:

„W tym miejscu wspomnieć warto o uchwale Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2011 r. (III CZP 119/10), która będzie miała wpływ na określanie trybu podejmowanych działań. W uchwale tej stwierdzono, że postanowienie wzorca umowy sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym przepisem ustawy nie może być uznane za niedozwolone postanowienie umowne (…)” (s. 6)

„Jak wynika z art. 19 ust. 1 tej ustawy, postanowienia umów zawieranych przez organizatorów turystyki z klientami mniej korzystne niż postanowienia ustawy są nieważne” (s. 9)

„Wskazać również należy, że postanowienia wzorców umów, a więc takie, które nie są z konsumentami indywidualnie uzgadniane, na mocy których dochodzi do wyłączenia albo ograniczenia odpowiedzialności przedsiębiorcy względem konsumenta za szkody na osobie lub za nienależyte wykonanie zobowiązania, mogą stanowić niedozwolone postanowienia wzorców umów (…)” (s. 14)

Jak to pogodzić? Moim zdaniem raport UOKiK w tym zakresie jest wewnętrznie sprzeczny. Jeżeli konsekwentnie stosować pogląd o nieważności wykluczającej możliwość uznania klauzuli za niedozwolone (tak SN), to wskazane wyżej klauzule wyłączające lub ograniczające tę odpowiedzialność są po prostu nieważne i brak jest podstaw do uznania ich za niedozwolone postanowienia umowne. Dotychczasowa praktyka, zarówno przed, jak i po wskazanej wyżej uchwale jest jednak odmienna. Można się oczywiście zastanawiać, czy stanowisko SN jest trafne (sam kierując się dotychczasowym orzecznictwem wiele razy pisałem, że sankcje te mogą być „łączone”), ale jeżeli UOKiK na nie się powołuje (w założeniu przyjmuje za słuszne) to wskazany wyżej przykład m.zd. jest pewną niekonsekwencją.

Piotr Cybula

Prawa pasażerów (pociąg, samolot, samochód) – raport UOKiK

183 niedozwolone postanowienia – to rezultat pierwszej kontroli Prezes UOKiK dotyczącej wypożyczalni samochodów, przewoźników kolejowych i lotniczych. Najczęściej przedsiębiorcy całkowicie zwalniają się z odpowiedzialności za zniszczony samochód, bagaż, czy odwołanie pociągu. W toku jest 19 postępowań

[Warszawa, 22 maja 2012 r.] Samolotem? Pociągiem? Wynajętym samochodem? Niezależnie jakim środkiem transportu wybierzemy się na rozgrywki piłkarskie, warto przed zawarciem umowy przeczytać regulamin linii lotniczej, przewoźnika kolejowego czy wypożyczalni aut. W wyniku najnowszej analizy przeprowadzonej przez Prezes UOKiK, Urząd zakwestionował 183 postanowienia.

W I kwartale 2012 roku sprawdzono 32 przedsiębiorców oraz łącznie 69 różnego rodzaju wzorców: regulaminów, umów, informacji na stronach internetowych, materiałów reklamowych, ofert specjalnych na Euro 2012. Najczęściej Prezes Urzędu kwestionowała klauzule, na podstawie których przedsiębiorcy zwalniają się z odpowiedzialności np. za uszkodzony bagaż lub wynajęty samochód oraz za ograniczenia w ruchu pociągów.

Wypożyczalnie samochodów

Skontrolowano: AUTO-RENT w Warszawie, Car-Pol Leasing w Warszawie (Budget), Car Net Polska w Kaliszu, City Rent Poznań w Poznaniu, EURORENT w Piastowie (Sixt), EXPRESS w Krakowie, PRO-EDU, Usługi edukacyjne i informatyczne w Luboniu (Autonaczas), Inter Best-97 w Warszawie (Europcar), LUPUS we Wrocławiu, Jupol-Car w Warszawie (Avis),  Kineo w Warszawie (Autorental), MyCar Autowypożyczalnia Kameleon w Poznaniu, INTER–AUTO we Wrocławiu, Orbis Transport w Warszawie (Hertz®), PANEK w Lubinie, Astra Wypożyczalnia Samochodów w Gdańsku, Flota Auto w Poznaniu, Polandcars.com. we Wrocławiu, Auto–Viva w Gdyni, Werwest–Globar we Wrocławiu (Micar). Zakwestionowano 128 klauzul u 18 z 20 sprawdzonych przedsiębiorców.

Ponad połowa przedsiębiorców informowała w umowach, że w ogóle nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenie samochodu, braki w wyposażeniu oraz kradzież. Zastrzegano, że w każdym przypadku za szkody odpowiedzialny jest konsument, nawet jeżeli powstałyby z winy wynajmującego. Zgodnie z prawem, jeżeli straty powstały z winy  wynajmującego, konsument ma prawo do odszkodowania.

Równie często informowano, że jeżeli najemca nie wykupi oferowanych przez wypożyczalnię ubezpieczeń, będzie musiał pokryć wszystkie koszty związane z uszkodzeniem lub kradzieżą pojazdu. W opinii UOKiK kwestionowane postanowienie może wzbudzać strach u konsumenta, który ostatecznie z obawy przez konsekwencjami finansowymi, wykupi oferowane polisy. Przypisywanie pełnej odpowiedzialności konsumentowi i wywieranie nacisku, w opinii UOKiK, narusza dobre obyczaje.

Wątpliwości wzbudzają także klauzule nakładające na konsumentów różne obowiązki, których niespełnienie grozi surowymi konsekwencjami. Przykładowo: jeden z przedsiębiorców informuje, że niezgłoszenie od razu wypożyczalni kradzieży pojazdu, oznacza, że dokonał jej najemca. Kolejny zobowiązuje konsumenta do zapłacenia wszystkich otrzymanych w czasie wypożyczenia mandatów bez względu na przyczynę ich wystawienia. Zdaniem Urzędu, nie we wszystkich okolicznościach konsument powinien automatycznie ponosić winę za niespełnienie formalności. Np. może się zdarzyć, że natychmiastowe zgłoszenie kradzieży będzie niemożliwe ze względu na nieprzewidziane okoliczności, a mandaty spowodowane zaniedbaniami wypożyczalni samochodów.

Działania UOKiK: 18 przedsiębiorców zostało wezwanych do zmiany kwestionowanych klauzul. Ponadto, Prezes UOKiK wszczęła siedem postępowań w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów.

Linie lotnicze

Skontrolowano: Polskie Linie Lotnicze LOT w Warszawie, Eurolot w Warszawie, OLT Express Regional w Gdańsku, SprintAir w Warszawie. Zakwestionowano 21 klauzul u wszystkich skontrolowanych.

Wątpliwości Prezes UOKiK wzbudziły postanowienia, w których m.in. linie lotnicze uzależniały odpowiedzialność za uszkodzenie bagażu od zgłoszenia tego faktu obsłudze na pokładzie samolotu (bagaż podręczny) lub natychmiastowego wypełnienia na lotnisku specjalnego formularza (bagaż rejestrowany), czy zgłoszenia uszkodzenia po wylądowaniu. W przeciwnym wypadku pasażer tracił możliwość dochodzenia swoich praw. Przepisy nie nakładają obowiązku powiadomienia czy natychmiastowego wypełnienia formularzy. Czas na zgłaszanie zastrzeżeń uszkodzonego bagażu wynosi siedem dni od dnia jego odbioru.

Urząd kwestionuje także postanowienia, na podstawie których przewoźnicy mogą dowolnie dysponować nieodebranym bagażem np. sprzedać lub zniszczyć. Zgodnie z prawem, oddając bagaż do luku zawieramy umowę przechowania. Gdy nie odbierzemy bagażu, przedsiębiorca ma prawo obciążyć nas kosztami jego przechowywania. Może także wyznaczyć czas na jego odebranie. Niedozwolone jest jednak arbitralne decydowanie, że nieodebranie bagażu oznacza, że właścicielowi jest już niepotrzebny.

Działania UOKiK: Czterech przedsiębiorców zostało wezwanych do zmiany kwestionowanych klauzul. Ponadto, Prezes UOKiK wszczęła cztery postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów.

Przewoźnicy kolejowi

Skontrolowano: PKP Intercity w Warszawie, Przewozy Regionalne w Warszawie, PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście w Gdyni, Koleje Wielkopolskie w Poznaniu, Koleje Dolnośląskie w Legnicy, Koleje Mazowieckie w Warszawie, Warszawska Kolej Dojazdowa w Grodzisku Mazowieckim, Szybka Kolej Miejska w Warszawie. Zakwestionowano łącznie 34 klauzule u wszystkich skontrolowanych.

Wzorce wszystkich kontrolowanych przewoźników kolejowych zawierają postanowienia, które wyłączają odpowiedzialność w razie wystąpienia tzw. ograniczenia w ruchu pociągów lub innych bliżej niesprecyzowanych okoliczności. W związku z tym, konsument, który poniesie szkodę i z winy kolei nie dotrze na czas, nie może starać się o rekompensatę. Warto pamiętać, że każdy przedsiębiorca odpowiada za opóźnienia spowodowane jego zaniedbaniem – wyjątkiem jest siła wyższa, zdarzenia spowodowane przez osoby trzecie lub podróżnego.

Wątpliwości Prezes UOKiK wzbudza także postanowienie regulaminu przewozu dotyczące korzystania z miejsc sypialnych lub do leżenia. Na jego podstawie przewoźnik zastrzega sobie prawo przydzielenia podróżnemu innego miejsca niż wskazane na bilecie. W ocenie Prezes UOKiK, niedozwolona jest zmiana przez przewoźnika, bez ważnych przyczyn, istotnych cech zawartej umowy przewozu, czyli wykupionego miejsca. Ponadto, postanowienie nie precyzuje, jakie sytuacje mają charakter szczególny i jakie inne miejsce przewoźnik może zaproponować konsumentowi.

 

Działania UOKiK: czterej przedsiębiorcy zostali wezwani do zmiany klauzul, a wobec ośmiu zostały wszczęte postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów.

Praktyczne informacje wskazujące do kogo należy się zwrócić w przypadku problemów z przedsiębiorcą oraz na co uważać, zawierając umowę z wypożyczalnią samochodów, przewoźnikiem kolejowym czy lotniczym zawierają poradniki przygotowane przez UOKiK. Można je pobrać ze strony Urzędu.

Wrocławski Park Wodny naruszył zbiorowe interesy konsumentów (UOKiK)

– Nie ponosimy odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w szatniach i szafkach – to jedno z niedozwolonych postanowień stosowanych przez Wrocławski Park Wodny. Spółka naruszyła tym samym zbiorowe interesy konsumentów za co została ukarana przez Urząd sankcją finansową ponad 17 tys. zł

[Warszawa, 23 marca 2012 r.] Postępowanie wobec Wrocławskiego Parku Wodnego zostało wszczęte w październiku 2011 r. na podstawie skargi konsumenta. Wątpliwości Prezes UOKiK wzbudziły postanowienia stosowane w regulaminach spółki, która informowała swoich klientów że nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w szatniach i szafkach. Wywieszenie ogłoszenia o takiej treści jest niezgodne z prawem, ponadto nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za pozostawioną odzież. Zgodnie z prawem, z chwilą oddania do szatni ubrań dochodzi do zawarcia umowy przechowania i podmiot prowadzący szatnie zobowiązuje się do zachowania w stanie nienaruszonym rzeczy oddanej na przechowanie.

To nie jedyne niezgodne z prawem praktyki zakwestionowane przez Prezes UOKiK. Wrocławski Park Wodny w swoich regulaminach nie przewidywał możliwości zwrotu opłaty za niewykonaną usługę. Klient ma prawo domagać się zwrotu uiszczonej opłaty w każdej sytuacji, kiedy do niewykonania usługi doszło z winy przedsiębiorcy.

Spółka stosowała w swoich regulaminach również klauzule umożliwiające pobranie opłaty za rozpatrzenie reklamacji. Podobne postanowienie znajduje się już w rejestrze klauzul niedozwolonych. Urząd przypomina, że prawo do reklamacji przysługuje każdemu konsumentowi, który nabył usługę lub towar niezgodne z umową. Bezprawne jest pobieranie opłaty za rozpatrzenie reklamacji, nawet gdy okazała się nieuzasadniona. Nakładanie na konsumenta obciążeń finansowych w związku z dochodzeniem swoich praw może  bowiem zniechęcać konsumentów do ich egzekwowania.

Prezes UOKiK uznała, że Wrocławski Park Wodny naruszył zbiorowe interesy konsumentów i nałożyła na niego karę w wysokości 17 706 zł. Przy ustalaniu wysokości kary uwzględniono fakt, że w trakcie postępowania spółka zaniechała stosowania zakwestionowanych postanowień. Decyzja nie jest ostateczna, spółka ma prawo odwołać się do sądu.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK z 23 marca 2012 r.

Kara dla tatrzańskich przewodników. Powód: cennik („GW”)

– Takie działanie urzędników doprowadzi w końcu do tego, że każdy założy własną stronę internetową, a to utrudni życie turystom – mówi wiceprezes Centrum Przewodnictwa Tatrzańskiego. Chodzi o cennik, który jeszcze w ubiegłym tygodniu widniał na stronie Centrum – więcej: Kara dla tatrzańskich przewodników. Powód: cennik.

EURO 2012 – TRANSPORT W POLSCE i NA UKRAINIE (UOKiK)

Własnym samochodem, pociągiem, samolotem? Taki dylemat ma wielu kibiców wybierających się na mecze Euro 2012. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Ukraińska Federacja Wszystkich Konsumentów Pulse przypominają o najważniejszych zasadach podróżowania po Polsce i Ukrainie

[Warszawa/Kiev, 8 lutego 2012] 121 dni pozostało do rozpoczęcia Mistrzostw Europy w piłce nożnej. Jak przekroczyć granicę? Ile kosztuje bilet w metrze? O zasadach podróżowania po Polsce i Ukrainie przypominają instytucje chroniące konsumentów w obu krajach. To kolejna odsłona porad dla kibiców.

Przekraczamy granicę

Obywatele Unii Europejskiej podróżując na Ukrainę w celu turystycznym, nie potrzebują wizy – wystarczy ważny paszport. Na granicy każdy cudzoziemiec otrzymuje, tzw. dokument migracyjny (rejestracyjny, tzw. migracijna kartoczka). Na jego podstawie może przebywać przez 90 dni legalnie na terytorium Ukrainy. Na dwóch egzemplarzach tego dokumentu musi drukowanymi literami wpisać swoje imię i nazwisko, serię i numer paszportu, płeć, datę urodzenia, środek transportu/numer lotu, cel podróży (np. turystyka) oraz adres hotelu lub osoby, u której będzie nocować. Jeden uzupełniony egzemplarz oddajemy celnikowi, drugi egzemplarz musimy mieć zawsze ze sobą w razie kontroli aż do wyjazdu z państwa. W przypadku utraty karty należy jak najszybciej zgłosić się do ambasady własnego kraju na Ukrainie. Ukraińscy celnicy  mogą również żądać zapłacenia kary.

Do Polski obywatele UE mogą wjechać na podstawie ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość, np. dowodu osobistego. Osoby spoza Unii muszą mieć paszport oraz wizę (jeżeli jest wymagana).

Należy także pamiętać o ubezpieczeniu zdrowotnym. Na Ukrainie nie obowiązuje Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. Mogą to być jedynie polisy Państwowej Asekuracyjnej Spółki Akcyjnej Ukrinmedstach lub wydane przez firmy, które z nią mają podpisaną umowę. Wszystkie ubezpieczenia można wykupić na granicy czy lotnisku.

Samochód

Każdy właściciel pojazdu przekraczając granicę ukraińską musi mieć Zieloną Kartę (dowód zawarcia międzynarodowego ubezpieczenia komunikacyjnego OC). Ukraina i Polska wzajemnie uznają wydane w tych krajach prawa jazdy. Tak samo jest w przypadku każdego państwa, które jest stroną konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym. Oznacza to, że na Ukrainie i w Polsce każdy kibic na podstawie swojego prawa jazdy może swobodnie jeździć samochodem.

W obu krajach każdy pasażer musi mieć zapięte pasy. Maksymalny poziom alkoholu we krwi wynosi 0,2 ‰ (Polska), 0 ‰ (Ukraina).

Większość znaków drogowych  na Ukrainie (np. nazwy miejscowości, objazdy) w miejscach uczęszczanych przez turystów są napisane w języku ukraińskim oraz w języku angielskim.

Taksówki

W obu państwach często spotykane są taksówki również prywatne jak i korporacyjne. Korporacyjne – posiadają oznaczenia, np. kogut na dachu, na drzwiach nazwę korporacji, zamawiane są zazwyczaj przez telefon. Prywatne taksówki są nieoznaczone i  spotkane są w miejscach popularnych wśród turystów. Zanim rozpoczniesz podróż, potwierdź z kierowcą cenę kursu.  

Aby nie przepłacić, zapytaj w hotelu ile powinna kosztować wybrana trasa. Taksówki stojące w popularnych turystycznie miejscach, przy lotniskach, dworcach mogą mieć wyższą cenę niż te zamawiane przez telefon. Średnia cena za kilometr w Warszawie – 2,5 zł (6 UAH lub 0,55 euro) plus opłata początkowa 6 zł ( 15 UAH lub 1,5 euro). W Kijowie odpowiednio 2,5 UAH(1 zł lub 0,22 euro), opłata minimalna od 15 do 30 UAH (6-12 zł lub 1,5-3 euro).

Metro

W Polsce – jedynie w Warszawie, na Ukrainie – w Kijowie, Charkowie. Wsiadając do ukraińskiego metra, kupujesz specjalne żetony w automacie lub kasie na stacjach, w

Polsce – bilet. Cena za jeden przejazd: Ukraina – 2 UAH (ok. 0,18 euro), Polska – 3,60 PLN (0,92 euro). Pamiętaj – w ukraińskim metrze nie można robić zdjęć.

Pociągi

Do miast gospodarzy rozgrywek piłkarskich można dotrzeć także koleją. W Polsce można wybrać między pociągiem tańszym pospiesznym (TLK) czy regionalnym (Interregio), droższym – ekspresem (EIC). Różnią się ceną biletu, długością podróży oraz możliwością zarezerwowania miejsca. Ostatnią opcję oferują za dopłatą pociągi EIC (I lub II klasa), gdzie rezerwacja jest obowiązkowa oraz TLK (tylko w I klasie) – rezerwacja fakultatywna. Bilety można zarezerwować w kasie na dworcu lub przez Internet. Np. 10 czerwca 2012 roku bilet w II klasie w pociągu EIC ze stacji Warszawa Centralna do stacji Poznań Główny kosztuje 120 zł (26,6 euro). Podróż trwa 2,5 godziny. TLK tą samą trasę pokonuje w ciągu 3,13 godziny, a bilet w II klasie kosztuje 56 zł (12,4 euro). Za bilet płacisz gotówką w polskiej walucie. Można go też kupić w pociągu za dopłatą, ale należy od razu zgłosić się do konduktora.

Pociągi na Ukrainie dzielą się na pociągi dalekobieżne (sypialne lub ekspresy) oraz lokalne (tzw. elektropoyezd, електропо́їзд). Te ostatnie są mniej wygodne i jeżdżą na krótszych trasach. Bilety można zarezerwować na stronie internetowej (ale trzeba je potem zakupić na dworcu np., za pół godziny do odjazdu pociągu), kupić w kasie na stacji, zamówić telefonicznie. Zdarza się, że informacja kolejowa na dworcach jest płatna. W sezonie wakacyjnym najlepiej rezerwować bilet z dużym wyprzedzeniem. Pociągi dalekobieżne dzielą się na cztery kategorie: I klasa najdroższa to wagon sypialny (SV, spalny vagon) – dwa miejsca sypialne w przedziale, II klasa (kupé) – cztery miejsca sypialne, III klasa ekonomiczna (platzkart ) – wagon sypialny bezprzedziałowy. W cenę biletu na pociąg na Ukrainie od razu jest wliczana opłata za miejsce (nie zawsze to dotyczy biletów na połączenie lokalne) oraz ubezpieczenie w razie wypadku.

Rezerwując miejsce sypialne, warto pamiętać, że są numerowane – parzyste znajdują się u góry, nieparzyste – na dole. Po wejściu do pociągu oddaje się bilet konduktorowi – 30 minut przed przyjazdem do celu informuje nas o tym, że zbliża się stacja, na której musimy wysiąść oraz oddaje bilet. Ceny biletów na trasie Lwów-Kijów są następujące: II

klasa (kupé) – ok. 110-130 UAH (44-52 zł, 10-13 euro), III klasa ekonomiczna (platzkart) – ok. 70-80 UAH (28 – 32 zł, 6,5-7,5 euro). Podróż trwa od 9 do 12 godzin w zależności od trasy pociągu. Pociąg ekspresowy z miejscami do siedzenia – 58 UAH (23 zł, 5,5 euro) -jedzie 6 godzin 20 minut.

Gdzie po pomoc?

W przypadku problemów ze sprzedawcą, kłopotów ze znajomością polskiego czy ukraińskiego prawa konsumenckiego, możesz liczyć na pomoc:

W Polsce: rzeczników konsumentów, organizacji konsumenckich, możesz także zadzwonić pod bezpłatny numer infolinii konsumenckiej, pod którym udzielane są bezpłatne porady prawne 800 007 707 (infolinia dostępna z telefonów stacjonarnych oraz komórkowych z terytorium Polski, od pon. do pt. od godziny 9:00 do 17:00. W czasie Euro 2012 obsługa prawna będzie dostępna także w języku angielskim).

Na Ukrainie: Ukraińskiej Federacji Wszystkich Konsumentów Pulse, regionalnych urzędów konsumenckich.

Ukraińska Federacja Wszystkich Konsumentów Pulse – to związek pozarządowych ukraińskich organizacji konsumenckich. W latach 2006-2010 członkowie Federacji byli partnerami projektu Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju dotyczącym konsumentów. Po jego zakończeniu założyli własną organizację pozarządową. Podstawowym celem Federacji Pulse jest reprezentowanie interesów konsumentów w relacjach z rządem oraz przedsiębiorcami, wspieranie rozwoju prawa i zwiększanie roli słabszych uczestników rynku, wychodząc naprzeciw Europejskim standardom.

Polski Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – powstał w 1990 roku w Polsce. Dba o konkurencję, zbiorowe interesy konsumentów, monitoruje pomoc publiczną, jakość paliw oraz nadzoruje ogólne bezpieczeństwo produktów. Realizując rządową politykę ochrony konsumentów, m.in. wszczyna postępowania dotyczące naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. UOKiK współpracuje z miejskimi i powiatowymi rzecznikami konsumentów oraz finansowanymi z budżetu Państwa organizacjami pozarządowymi (Federacja Konsumentów, Stowarzyszenie Konsumentów Polskich), które udzielają bezpłatnej pomocy prawnej w sprawach indywidualnych.

Źródło: informacja prasowa UOKiK

DELEGATURA UOKIK W BYDGOSZCZY – PRAKTYKI TAKSÓWKARZY

Nierzetelne informacje o cenie promocyjnych usług w materiałach reklamowych rozpowszechnianych przez Stowarzyszenie Taksówkarzy BIS w Olsztynie Radio Taxi 96-88 to praktyka kwestionowana przez Prezes UOKiK. Przedsiębiorcy nakazano zaniechania praktyk.

[Warszawa, 16 stycznia 2012 r.] Postępowanie w sprawie Stowarzyszenia Taksówkarzy BIS Radio Taxi 96-88 zostało wszczęte w październiku 2011 roku po skardze otrzymanej od konsumenta. Wątpliwości Urzędu wzbudziły komunikaty w ulotkach reklamowych.

Jak wykazało postępowanie UOKiK ulotki korporacji dystrybuowane wśród klientów nierzetelnie informowały o rabatach i cenach dotyczących przejazdu taksówką. Stowarzyszenie Taksówkarzy BIS w Olsztynie Radio Taxi 96-88  w materiałach reklamowych umieściło informacje o wysokości rabatu oraz stawki już po jego zastosowaniu. Brak cen podstawowych utrudniał konsumentom obliczenie rzeczywistego kosztu usługi i mógł sprawiać wrażenie, że rabat będzie naliczany od cen podanych na ulotce.

Prezes UOKiK stwierdziła, że Stowarzyszenie Taksówkarzy BIS w Olsztynie Radio Taxi 96-88 wprowadzało konsumentów w błąd nierzetelnymi informacjami o cenie usług i nakazała zaprzestanie stosowania sprzecznych z prawem praktyk oraz nakaz publikacji sentencji decyzji w prasie.  Decyzja jest prawomocna.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK z 16 stycznia 2012 r.

Decyzja UOKiK w sprawie biura podróży Marco Polo Travel Sp. z o.o. (Warszawa)

29 grudnia 2011 r. Prezes UOKiK wydał w stosunku do biura podróży Marco Polo Travel Sp. z o.o. decyzję w związku ze stosowaniem przez tego przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowej interesy konsumentów.

Decyzja dostępna jest na stronie internetowej UOKiK (dział: „Ochrona zbiorowych interesów konsumentów”, rok 2011).

Piotr Cybula

UOKiK wyjaśnia przyczyny opóźnień prac nad zmianą dyrektywy 90/314

W związku z prezydencją Polski w UE ze strony UOKiK pojawiła się zapowiedź podjęcia przez nasz kraj prac nad zmianą dyrektywy 90/314 w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, o czym wcześniej pisałem we wpisie: Plany UOKiK dotyczące zmiany dyrektywy 90/314 (w związku z prezydencją Polski w UE).

W związku z zakończeniem polskiej prezydencji wystąpiłem do UOKiK z zapytaniem odnośnie tego, co udało się w tym zakresie osiągnąć. Otrzymałem poniższe wyjaśnienie:

Zgodnie z planami KE dyrektywa Rady 90/314/EWG z  13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek należy do pakietu dyrektyw konsumenckich, które powinny zostać poddane rewizji do roku 2013. Publikacja wniosku była wielokrotnie przekładana przez KE. Zgodnie z planami wniosek powinien zostać opublikowany w 2011 r. Do tej pory projekt jednak nie został przedłożony.

Przedstawiciele KE poinformowali o zmianie podejścia do nowelizacji dyrektywy 90/314, zgodnie z którym, obecne prace KE koncentrują się na inicjatywie legislacyjnej prezentującej sektorowe podejście do tematyki usług turystycznych. Konsekwencją takiego podejścia, będzie przedłożenie pakietu inicjatyw  legislacyjnych obejmujących umowy turystyczne, prawa pasażerów oraz rozwiązania dotyczące ewentualnego bankructwa organizatora turystyki. Podejście to powoduje konieczność  zaangażowania i ścisłej współpracy kilku dyrekcji generalnych Komisji Europejskiej. W związku z powyższym, prace KE są opóźnione i wniosek nie został przedłożony podczas prezydencji Polski. Nowy termin publikacji wniosku to najprawdopodobniej dopiero II połowa 2012 r.

dr Piotr Cybula

Sun & Fun Holidays Sp. z o.o. – decyzja Prezesa UOKiK o stosowaniu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

16 grudnia 2011 r. Prezes UOKiK wydał wobec Sun & Fun Holidays Sp. z o.o. decyzję, w której uznał praktyki stosowane przez tego organizatora turystyki za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Nałożył też karę finansową w wysokości ponad 200 tys. zł.

Zakwestionowane praktyki polegały na stosowaniu we wzorcu umownym niedozwolonych postanowień umownych, wpisanych już do rejestru klauzul niedozwolonych oraz postanowień sprzecznych z przepisami ustawy o usługach turystycznych.

Decyzja ta może mieć znaczenie dla postępowań reklamacyjnych i sądowych, w których istotne są zakwestionowane postanowienia.

Decyzja dostępna jest tutaj.

dr Piotr Cybula