Niedawno wybrany minister sportu i turystyki Witold Bańka na zadane ostatnio pytanie jakie widzi najpilniejsze problemy do rozwiązania w turystyce, odpowiedział, że powołanie funduszu gwarancyjnego, żeby „zapewnić właściwą ochronę klientom biur podróży”.
Z punktu widzenia przedstawiciela ministerstwa sportu i turystyki odpowiedź ta jest nieco zaskakująca. Przez ostatni czas byliśmy przecież informowani, że ta ochrona jest prawidłowa. Przypomnę przykładowo wypowiedź udzieloną przez min. Tomasza Jędrzejczaka: „nie powinna wystąpić sytuacja braku środków na pokrycie kosztów powrotu turystów z imprezy turystycznej” (odpowiedź na interpelację poselską nr 30951). Jeśli ochrona jest prawidłowa to po co taki fundusz i działania w celu zapewnienia „właściwej ochrony”?
Mogłoby się więc wydawać, że nowe władze inaczej patrzą na problem ochrony klientów niewypłacalnych biur podróży, w tym inaczej oceniają sytuację prawną klientów, którzy w przypadku niewypłacalności biur podróży nie odzyskali pełnego zwrotu. Wcześniej bardzo krytyczną ocenę tego systemu przedstawił obecny minister sprawiedliwości (Cytat dnia, czyli jakie prawo powinien przygotować rząd według Zbigniewa Ziobro?).
W prowadzonych przeze mnie jako pełnomocnika poszkodowanych klientów kilkudziesięciu procesach odszkodowawczych żadnej zmiany jednak nie zauważyłem. Strona pozwana – Skarb Państwa za który działa najczęściej minister sportu i turystyki oraz ministrów finansów, ocenia, że nasz ustawodawca zapewniał i zapewnia klientom odpowiedni system ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki, odpowiadający w szczególności potrzebom art. 7 dyrektywy 90/314. Jeśli system nie działał odpowiednio w praktyce, to – jak podnoszą pełnomocnicy strony przeciwnej – wynika to z nieprawidłowego działania biur podróży i ich klientów.
Jeżeli więc ustawodawca polski stworzył odpowiedni system, to po co Panie ministrze ten system zmieniać? A może jednak system ten nie jest odpowiedni i ministerstwo powinno zmienić swoje dotychczasowe stanowisko?
PRAWO TURYSTYCZNE 