Category Archives: Uncategorized

Pierwszy prawomocny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Blue Rays

Kolejnym biurem podróży w związku którego niewypłacalnością mamy już prawomocny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa jest biuro podróży Blue Rays.

Wyrok Sądu I instancji zapadł w lipcu ubiegłego roku. O sprawie pisałem we wpisie: Precedensowy wyrok w sprawie odpowiedzialności Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Blue Rays. Od zasądzającego odszkodowanie wyroku apelację wniosła strona pozwana – Skarb Państwa. Dzisiaj Sąd Okręgowy tę apelację oddalił. Tym samym wyrok Sądu I instancji potwierdzający wadliwość implementacji w Polsce art. 7 dyrektywy 90/314 stał się prawomocny.

W sprawie tej reprezentowałem powoda.

Piotr Cybula

Dlaczego pociągi towarowe blokują dojście pasażerom do pociągów osobowych?

Na temat usług PKP każda z osób często z nich korzystających mogłaby wiele powiedzieć. W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na jeden konkretny problem. W moim przypadku wystąpił on już drugi  raz w ciągu niezbyt długiego okresu czasu. Pozwala to przypuszczać, że nie ma on charakteru jednostkowego.

Jadę właśnie do Warszawy pociągiem z Krakowa. Do Krakowa dojeżdżam również pociągiem. Z miejscowości w której mieszkam już dwukrotnie nie udało mi się wsiąść do pociągu. Mimo że na miejscu stawiłem się w odpowiednim czasie.

Problem polegał na tym, że na chwilę przed przyjazdem pociągu na sąsiedni tor wjeżdża lub przejeżdża pociąg towarowy. Dzisiaj po prostu pociąg towarowy stanął obok i tym samym zablokował przejście na drugą stronę. Stanął, bo pojawiło się czerwone światło i nie mógł dalej pojechać. Nie miałem przy tym racjonalnej możliwości jego obejścia.

I teraz pojawia się pytanie, czy PKP nie może tak zorganizować przejścia dla pieszych i tak zaplanować przejazd pociągów, aby inne pociągi nie blokowały możliwości dojścia do pociągu. Być może problem ten ma charakter systemowy, który wymaga jakiegoś ogólniejszego rozwiązania. Czekam na stanowisko PKP w tej sprawie.

Piotr Cybula

 

Pierwszy prawomocny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Alba Tour

W lipcu poprzedniego roku pisałem o precedensowy wyroku zasądzającym odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Alba Tour.

Dzisiaj w sprawie tej orzekał Sąd Okręgowy. Sąd oddalił apelację Skarbu Państwa. Tym samym wyrok Sądu I instancji potwierdzający wadliwość implementacji w Polsce art. 7 dyrektywy 90/314 stał się prawomocny.

Piotr Cybula

Cytat dnia: „W dniu 20.06.2016 w hotelu Senator w Katowicach odbyło się Walne Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze Śląskiej Izby Turystyki”

Jak informuje Śląska Izba Turystyki:

W dniu 20.06.2016 w hotelu Senator w Katowicach odbyło się Walne Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze Śląskiej Izby Turystyki.

W informacji tej, zwłaszcza po kilku miesiącach, nie powinno być nic ciekawego. Jest jednak inaczej. Dlaczego? Odpowiedź mogą znaleźć Państwo tutaj.

Cytat dnia: „Ze względu na krótki termin wdrożenia dyrektywy 2015/2302 proponuje się przygotowanie projektu bez uprzedniego procedowania założeń projektu ustawy”

Jak informuje Kancelaria Prezesa Rady Ministrów o pracach na ustawą wdrażającą nową dyrektywę turystyczną:

Ze względu na krótki termin wdrożenia dyrektywy 2015/2302 proponuje się przygotowanie projektu bez uprzedniego procedowania założeń projektu ustawy.

Choć o tej kwestii pisałem już w poprzednim wpisie, to chciałbym jeszcze zwrócić uwagę, że dyrektywa ta została uchwalona 25 listopada 2015 r. Państwa członkowskie mają ponad dwa lata na przygotowanie i uchwalenie odpowiednich przepisów celem jej wdrożenia. Powinny być one uchwalone do 1 stycznia 2018 r. (z czasem obowiązywania od 1 lipca 2018 r.).

Czy ponad dwa lata to na prawdę „krótki termin na wdrożenie dyrektywy 2015/2302”? Mam co do tego poważne wątpliwości. Nie mam natomiast wątpliwości co do tego, że prace nad tymi przepisami jak na razie są niewystarczające.

Piotr Cybula

Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych?

Na początku października na blogu napisałem:

Jak podaje portal turystyka.rp, podczas niedawnego posiedzenia sejmowej podkomisji ds. turystyki dyrektor departament turystyki w Ministerstwie Sportu i Turystyki zapewniła, że w listopadzie prześle organizacjom branżowym projekt projektu ustawy o usługach turystycznych do skonsultowania. Następnie ma zostać zorganizowane spotkanie, na którym odbędzie się na jego temat dyskusja.

Więcej informacji o pracach można znaleźć na stronie BIP Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

I tak:

Po pierwsze, mamy tytuł projektowanej ustawy: ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.

Po drugie, istotę rozwiązań w projektowanej ustawie przedstawia się następująco:

Szeroki zakres zmian wynikający z konieczności wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, jak i z potrzeby dostosowania obowiązujących przepisów do zmieniających się realiów funkcjonowania rynku turystycznego, wymaga opracowania projektu nowej ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. Jednocześnie nowa ustawa uchyli przepisy obecnej ustawy o usługach turystycznych w zakresie dotyczącym organizatorów turystyki, pośredników turystycznych i agentów turystycznych. Pozostały zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o usługach turystycznych, dotyczący świadczenia usług przez pilotów i przewodników turystycznych  oraz świadczenia usług hotelarskich zostanie utrzymany w mocy.  Ze względu na krótki termin wdrożenia dyrektywy 2015/2302 proponuje się przygotowanie projektu bez uprzedniego procedowania założeń projektu ustawy.

W ramach wdrożenia przepisów nowej dyrektywy proponuje się:

a) Ustalenie zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych w następujący sposób:

  • objęcie obowiązkiem zapewnienia ochrony konsumenta podmiotów oferujących tzw. „pakiety dynamiczne” w tym powiązane usługi turystyczne (PUT),
  • objęcie regulacją podmiotów niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, a zajmujących się nieokazjonalnie (w sposób ciągły, częściej niż kilka razy w roku) organizowaniem imprez turystycznych lub oferowaniem powiązanych usług turystycznych na zasadach niekomercyjnych dla dużej grupy podróżnych,
  • wyłączenie z zakresu regulacji podróży służbowych (imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych) zakupionych na podstawie umowy generalnej/ogólnej,
  • wyłączenie z zakresu regulacji imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych trwających krócej niż 24h, o ile nie przewidują noclegu,

b) wdrożenie przepisów w zakresie: obowiązków informacyjnych, treści umowy o imprezę turystyczną, zmian w umowie przed rozpoczęciem imprezy oraz realizacji imprezy i odpowiedzialności organizatora oraz uporządkowanie niejasnych przepisów związanych z ochroną nabywców imprez turystycznych,

c) dostosowanie systemu zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności przedsiębiorcy do wymogów nowej dyrektywy m.in. w związku z rozszerzeniem zakresu podmiotowego i przedmiotowego regulacji,

d) wprowadzenie przepisów dotyczących procedur administracyjnych, narzędzi monitorowania, zakresu kontroli oraz sankcji administracyjnych i karnych wobec podmiotów oferujących imprezy turystyczne oraz  ułatwiających nabywanie PUT,

e) zmiana dotychczasowej formuły prowadzenia Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych poprzez prowadzenie jej w oparciu o dane przekazywane w formie elektronicznej przez marszałków województw, bez uprzedniej akceptacji przez MSiT,

f) ujednolicenie konstrukcji ustawy w zakresie już wprowadzonych zmian wynikających z prawa UE (rozporządzenia UE nr 1177/2010 o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz rozporządzenia UE nr 181/2011 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym) oraz w zakresie przepisów dotyczących wzorów wniosków i zawiadomień w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) – zmiany wynikające z ustawy z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze standaryzacją niektórych wzorów pism w procedurach administracyjnych (Dz. U. poz. 822).

Oczekiwanym efektem przygotowania projektu ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych będzie wdrożenie do przepisów krajowych dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych.

W informacji tej wskazano, że: „Ze względu na krótki termin wdrożenia dyrektywy 2015/2302 proponuje się przygotowanie projektu bez uprzedniego procedowania założeń projektu ustawy, z czym trudno się zgodzić. Dyrektywa została przyjęta pod koniec ubiegłego roku. Ile zrobiono o tej pory w ramach prac implementacyjnych?

Po trzecie, jako planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów podaje się II kwartał 2017 r.

Już teraz należy postawić pytanie jaki będzie sens utrzymywania w takim kadłubowym kształcie przepisów ustawy o usługach turystycznych? Przepisy o usługach hotelarskich oraz o usługach przewodnickich i pilockich (po deregulacji) to zbyt mało na „ustawę o usługach turystycznych”.

Wspomniany wyżej artykuł w serwisie branżowym Rzeczpospolitej kończył się słowami:

dyrektor Jędrzejewska-Debortoli zadeklarowała, że w listopadzie prześle organizacjom branżowym projekt projektu ustawy o usługach turystycznych do skonsultowania.

Z drugiej strony Kancelaria Prezesa Rady Ministrów informuje o przygotowywaniu „Projektu ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych”.

Mam nadzieję, że sprawa ta wkrótce się wyjaśni. W każdym razie w tym miejscu od miesięcy piszę, że prace te powinny nabrać odpowiedniego tempa.

Piotr Cybula

 

Czy polska polityka w zakresie informacji o stanie bezpieczeństwa w innych krajach jest spójna?

Dzisiaj media informują o zawarciu Memorandum o porozumieniu między Ministrem Turystyki i Transportu Powietrznego Republiki Senegalu a Ministrem Sportu i Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej o współpracy w dziedzinie turystyki.

Na stronie internetowej Ministerstwa Sportu i Turystyki czytamy:

W obecności Prezydentów Rzeczpospolitej Polskiej i Republiki Senegalu dokument podpisali: w imieniu Ministra Transportu Lotniczego i Turystyki Republiki Senegalu, Minister Spraw Zagranicznych Pan Mankeur Ndiaye oraz Minister Sportu i Turystyki RP Pan Witold Bańka.

Ideą Memorandum jest zasygnalizowanie woli rozwijania współpracy w dziedzinie turystyki pomiędzy oboma krajami. Zgodnie z dokumentem Rzeczpospolita Polska i Republika Senegalu będą podejmować działania, mające na celu zwiększenie wymiany turystycznej, poszerzenie współpracy w zakresie promocji turystyki oraz współpracy między organizatorami turystyki z obu krajów. Podpisany dziś dokument wpłynie na wzajemne poznanie i zacieśnienie stosunków pomiędzy narodami.

Obie strony wyraziły zadowolenie z podpisania porozumienia i zadeklarowały chęć współpracy przy realizacji jego zapisów.

Na chwilę obecną bezpieczeństwo w Senegalu według informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych przedstawia się następująco:

Przed podróżą należy każdorazowo zapoznać się z aktualnymi ostrzeżeniami i komunikatami na stronie MSZ i Ambasady RP w Rabacie. Z uwagi na sytuację w Mali nie można wykluczyć zagrożenia akcjami terrorystycznymi i uprowadzeniami w krajach sąsiadujących, w tym również w regionach przygranicznych Senegalu, (w pobliżu granicy z Mauretanią, Mali). Należy unikać podróży w regionie Casamance (również teren przygraniczny z Gambią, Gwineą Bissau) z uwagi na napiętą sytuację wewnętrzną w tym rejonie, w tym szczególne zagrożenie na terenach zaminowanych. Generalnie w Senegalu w ostatnich latach wzrosło zagrożenie drobną przestępczością pospolitą, kradzieżami kieszonkowymi, na które szczególnie narażeni są turyści przebywający na lokalnych targach lub spacerujący po centrum Dakaru i w pobliżu plaży (Corniche Ouest). Łupem złodziei padają zwykle telefony komórkowe, sprzęt fotograficzny i portfele; zalecane jest przechowywanie gotówki w przystosowanych do tego miejscach i unikanie ostentacyjnych oznak zamożności. Po zmroku wzrasta zagrożenie przestępczością rabunkową. W stolicy zdarzają się przypadki okradania samochodów stojących w korkach, dlatego zaleca się zamykanie okien w czasie postoju i blokowanie drzwi zarówno w czasie jazdy samochodem, jak i postoju (na światłach, w czasie usuwania usterek pojazdu, zmiany koła, itp.).

Na stronie internetowej MSZ mamy też wyżej wspomniane aktualne ostrzeżenie o następującej treści:

senegal

Gdzie ta turystyka ma się więc rozwijać? Oczywiście zdaję sobie sprawę z charakteru memorandum i jego wymiaru głównie dyplomatycznego. Pojawia się jednak pytanie, czy rzeczywiści w sytuacji gdy polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych ostrzega przed wyjazdami do tego kraju, informowanie o podejmowaniu działań mających na celu zwiększenie wymiany turystycznej jest dobrym rozwiązaniem? Czy taka polityka informacyjna jest spójna? Oczywiście można założyć, że chodzi o rozwój turystyki gdy sytuacja bardziej się ustabilizuje, ale takiej informacji zabrakło na wskazanej stronie internetowej Ministerstwa Sportu i Turystyki.

„Prawo turystyczne jest ciekawym zagadnieniem”

Pod poprzednim wpisem dotyczącym turystyki medycznej jeden z Czytelników dwukrotnie napisał taki komentarz:

prawo turystyczne jest ciekawym zagadnieniem, Chociaż powiedzieć trzeba sobie, że wiele osób nie ma zielonego pojęcia na ten temat. Ja zawsze podczas wątpliwości zwracam się do http://…-kancelaria.pl Nigdy nie zostałem bez pomocy.

Komentarz zupełnie nie związany z tematem. Aktywny link odsyłał do strony kancelarii prawnej. Oczywiście nie dodałem go, podobnie jak i wielu innych tego rodzaju, które wcześniej się pojawiły.

„Patients With Passports: Medical Tourism, Law, and Ethics”

W 2014 r. ukazała się książka pt. „Patients With Passports: Medical Tourism, Law, and Ethics”.

Jej autor – prof. Glenn Cohen, wygłosił na ten temat również wykład na Uniwersytecie Harvarda. Jest on dostępny: tutaj. Polecam każdemu zainteresowanemu problemami prawnych aspektów turystyki medycznej.

Piotr Cybula

Zarządzenie MSiT w sprawie sposobu postępowania w Ministerstwie Sportu i Turystyki z podmiotami wykonującymi działalność lobbingową

ZARZĄDZENIE Nr 16
MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1
z dnia 22 lipca 2016 r.
.w sprawie sposobu postępowania w Ministerstwie Sportu i Turystyki z podmiotami wykonującymi działalność lobbingową
Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. poz. 1414, z późn. zm.) zarządza się, co następuje
§  1. Zarządzenie określa szczegółowy sposób postępowania pracowników Ministerstwa Sportu i Turystyki, zwanego dalej „Ministerstwem”, z podmiotami wykonującymi zawodową działalność lobbingową oraz podmiotami wykonującymi bez wpisu do rejestru czynności z zakresu zawodowej działalności lobbingowej przy załatwianiu spraw przedstawianych przez te podmioty Ministerstwu, zwanych dalej „podmiotami”.
§  2. Wystąpienia podmiotów kierowane do Ministerstwa mogą mieć w szczególności formę:

1) zgłoszenia zainteresowania pracami nad projektem aktu normatywnego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa, zwanej dalej „ustawą”;
2) wniosku o podjęcie określonej inicjatywy legislacyjnej;
3) opinii na temat proponowanych rozwiązań prawnych, zawierającej symulacje ich wdrożenia;
4) propozycji odbycia spotkania w celu omówienia określonej kwestii uregulowanej prawnie lub wymagającej takiej regulacji.
§  3. Dokumentowanie kontaktów pracowników Ministerstwa z podmiotami polega na sporządzeniu notatki, zawierającej w szczególności:

1) datę spotkania;
2) imiona i nazwiska osób obecnych na spotkaniu, w tym wskazanie podmiotu wykonującego działalność lobbingową;
3) informację o przebiegu spotkania;
4) podpis pracownika sporządzającego notatkę.
§  4.

1. Wystąpienia podmiotów są kierowane do Departamentu Prawnego. Departament Prawny kieruje wystąpienie do innej komórki organizacyjnej Ministerstwa, jeżeli jest ona właściwa w sprawie wystąpienia.
§  5.

1. Po wpłynięciu wystąpienia od podmiotu, Departament Prawny w kolejności:

1) rejestruje wystąpienie i datę jego wpływu;
2) sprawdza, czy podmiot, od którego pochodzi wystąpienie, jest wpisany do rejestru podmiotów wykonujących zawodową działalność lobbingową;
3) w przypadku braków formalnych wystąpienia, a w szczególności niewypełnienia koniecznych elementów formularza zgłoszenia, Departament Prawny występuje o uzupełnienie tych braków, wyznaczając termin nie dłuższy niż 7 dni, z uwzględnieniem art. 9 ust. 3 ustawy;
4) dokonuje weryfikacji z punktu widzenia właściwości Ministerstwa w przypadku jej niepotwierdzenia- kieruje sprawę do właściwego organu, zawiadamiając o tym równocześnie podmiot, od którego wpłynęło wystąpienie;
5) przesyła do Biura Ministra informację o wystąpieniu, ze wskazaniem podmiotu, od którego ono pochodzi, treści wystąpienia oraz podmiotów, na rzecz których jest ono realizowane – celem umieszczenia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa.
2. W przypadku stwierdzenia, że czynności wchodzące w zakres zawodowej działalności lobbingowej są wykonywane przez podmiot niewpisany do rejestru, Departament Prawny niezwłocznie przygotowuje projekt informacji o tym, celem skierowania go do ministra właściwego do spraw administracji publicznej.
§  6.

1. Właściwa komórka organizacyjna udziela na piśmie odpowiedzi na wystąpienie podmiotu.
2. Właściwa komórka organizacyjna może wyznaczyć termin spotkania w celu omówienia zagadnień zawartych w wystąpieniu podmiotu.
§  7.

1. Departament Prawny prowadzi rejestr spraw załatwianych na podstawie wystąpień podmiotów.
2. W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się:

1) dane podmiotu, od którego pochodzi wystąpienie;
2) kolejny numer wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących zawodową działalność lobbingową – jeżeli jest wpisany do tego rejestru;
3) datę wpływu wystąpienia do Ministerstwa;
4) określenie przedmiotu wystąpienia, w tym postulowanych w nim rozwiązań;
5) wskazanie podmiotów, na rzecz których działalność lobbingowa jest wykonywana;
6) opis sposobu załatwienia sprawy, ze wskazaniem komórki organizacyjnej, o której mowa w § 4 ust. 2.
3. W aktach rejestrowych gromadzi się dokumenty, o których mowa w art. 15 ustawy.
§  8.

1. Departament Prawny opracowuje raz w roku, do dnia 15 lutego, informację o działaniach podejmowanych wobec Ministra Sportu i Turystyki w roku poprzednim przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) określenie spraw, w których zawodowa działalność lobbingowa była podejmowana;
2) wskazanie podmiotów, które wykonywały zawodową działalność lobbingową;
3) określenie form podjętej zawodowej działalności lobbingowej, wraz ze wskazaniem, czy polegała ona na wspieraniu określonych projektów aktów normatywnych opracowanych w Ministerstwie, czy też na występowaniu przeciwko tym projektom;
4) określenie wpływu, jaki wywarł podmiot wykonujący zawodową działalność lobbingową w procesie stanowienia prawa w danej sprawie.
3. Informacja, o której mowa w ust. 1, po zatwierdzeniu przez Ministra Sportu i Turystyki, podlega do końca lutego udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa.
4. Traci moc zarządzenie Nr 19 Dyrektora Generalnego Ministerstwa Sportu i Turystyki z dnia 3 września 2008 r. w sprawie sposobu postępowania w Ministerstwie Sportu i Turystyki przy załatwianiu spraw z zakresu działalności lobbingowej.
§  9. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1 Minister Sportu i Turystyki kieruje działami administracji rządowej: kultura fizyczna oraz turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt li 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki (Dz. U. poz. 1911)