Odpowiedź Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Dostałem dzisiaj odpowiedź na zapytanie, jakie skierowałem w czwartek do Rady Ministrów.

Pytanie brzmiało:

(…) zwracam się z uprzejmą prośbą o przedstawienie stanowiska Rady Ministrów odnośnie tego, czy w prawie polskim doszło do prawidłowej implementacji dyrektywy 90/314 w zakresie zapewnienia odpowiedniej ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki.

Pytanie moje związane jest z ostatnio przedstawionym stanowiskiem Rady Ministrów. Na posiedzeniu 19 sierpnia 2014 r. Rada Ministrów m.in. wezwała MSiT do przeanalizowania z MAiC oraz MSZ możliwości zmian w zakresie obowiązków marszałków województw wynikających z ustawy o usługach turystycznych oraz obowiązków konsulów i przedstawienia ewentualnych propozycji rozwiązań w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwej implementacji dyrektywy Rady nr 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek”. Ze stwierdzenia tego w sposób oczywisty płynie wniosek, że implementacja ta obecnie nie jest prawidłowa. Gdyby  było inaczej do poszukiwanie takich dodatkowych rozwiązań nie miałoby sensu.

Moje pytanie związane jest z wcześniejszymi konsekwentnymi stanowiskami Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Finansów, z których wynika, że w tym zakresie dyrektywa została wdrożona w sposób prawidłowy.

Dzisiaj Departament Spraw Obywatelskich Kancelarii Prezesa Rady Ministrów poinformował mnie:

Uprzejmie przesyłamy zgodnie z kompetencjami.

Przesłanie zgodnie z kompetencjami oznacza, że pytanie zostało skierowane do… Ministerstwa Sportu i Turystyki. Poprosiłem jednak ponownie o odpowiedź KPRM. Wcześniej odrębnie wystąpiłem również do MSiT i MF z prośbą o wyjaśnienie, czy wobec tak kategorycznego stanowiska Rady Ministrów, ministerstwa te podtrzymują swoje wcześniejsze stanowisko o zgodności prawa polskiego w tym zakresie z prawem unijnym.

Pytanie do Rady Ministrów w związku z ochroną klientów na wypadek niewypłacalności organizatorów turystyki

W ostatni czwartek (20.11) wystąpiłem do Rady Ministrów z poniższym zapytaniem:

(…) zwracam się z uprzejmą prośbą o przedstawienie stanowiska Rady Ministrów odnośnie tego, czy w prawie polskim doszło do prawidłowej implementacji dyrektywy 90/314 w zakresie zapewnienia odpowiedniej ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki.

Pytanie moje związane jest z ostatnio przedstawionym stanowiskiem Rady Ministrów. Na posiedzeniu 19 sierpnia 2014 r. Rada Ministrów m.in. wezwała MSiT do przeanalizowania z MAiC oraz MSZ możliwości zmian w zakresie obowiązków marszałków województw wynikających z ustawy o usługach turystycznych oraz obowiązków konsulów i przedstawienia ewentualnych propozycji rozwiązań w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwej implementacji dyrektywy Rady nr 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek”. Ze stwierdzenia tego w sposób oczywisty płynie wniosek, że implementacja ta obecnie nie jest prawidłowa. Gdyby  było inaczej to poszukiwanie takich dodatkowych rozwiązań nie miałoby sensu.

Moje pytanie związane jest z wcześniejszymi konsekwentnymi stanowiskami Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Finansów, z których wynika, że w tym zakresie dyrektywa została wdrożona w sposób prawidłowy.

„Uwarunkowania formalno-prawne współpracy JST–NGO” – dyskusja na VII Gremium Ekspertów Turystyki

W dniach 10-12 grudnia odbędzie się w Krakowie konferencja pt.: VII Gremium Ekspertów Turystyki – Wyzwania społeczno-ekonomiczne współczesnej turystyki.

Drugiego dnia konferencji, w ramach warsztatów branżowych, będę miał przyjemność prowadzić jako moderator dyskusję ekspercką na temat: „Uwarunkowania formalno-prawne współpracy JST–NGO – czyli co można, co trzeba i co się powinno?”.

Więcej informacji o konferencji i zasadach uczestnictwa: VII Gremium Ekspertów Turystyki.

Czy Rada Ministrów nie zgadza się z min. Katarzyną Sobierajską?

Min. Katarzyna Sobierajska od dłuższego czasu przekonuje, że ustawodawca polski prawidłowo wdrożył unijną dyrektywę w zakresie ochrony klientów na wypadek niewypłacalności organizatorów turystyki.

Przykładowo w jednym z wywiadów stwierdziła:

Ustawa w pełni, podkreślam, implementuje dyrektywę unijną, która mówi o konieczności zapewnienia pełnego zabezpieczenia klientom biur podróży.

Na blogu tym wielokrotnie już pisałem, że stanowisko to m.zd. nie jest trafne.

Do tematu wracam, bo pojawiają się kolejne interesujące stanowiska. Ostatnio np. odmienne – jak się wydaje – stanowisko zajęła Rada Ministrów.

Rada Ministrów na posiedzeniu 19 sierpnia 2014 r. zobowiązała Ministra Sportu i Turystyki do przeanalizowania, w porozumieniu z Ministrem Administracji i Cyfryzacji oraz Ministrem Spraw Zagranicznych

możliwości zmian w zakresie obowiązków marszałków województw wynikających z ustawy o usługach turystycznych oraz obowiązków konsulów i przedstawienia ewentualnych propozycji rozwiązań w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwej implementacji dyrektywy Rady nr 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.

Gdyby przecież dyrektywa w tym zakresie była prawidłowo implementowana, to szukanie rozwiązań w zakresie niezbędnym do jej implementowania co do zasady nie miałoby sensu, a przecież o to nie można posądzać naszej Rady Ministrów.

Ktoś więc się myli, ale czy przyzna się do błędu?

Piotr Cybula

„Port lotniczy miejscem świadczenia usług” – konferencja, Katowice, 27.11.2014 r.

Katedra Publicznego Prawa Gospodarczego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach we współpracy z Górnośląskim Towarzystwem Lotniczym S.A. zarządzającym Międzynarodowego Portu Lotniczego „Katowice” w Pyrzowicach zaprasza na Konferencję Naukową „Port lotniczy miejscem świadczenia usług”, jaka odbędzie się 27. listopada 2014 r. na wskazanym powyżej Wydziale.

Więcej informacji na stronie internetowej WPiA UŚ.

Parkowanie w Ojcowskim Parku Narodowym – odpowiedź dyrektora parku i rzecznika prasowego policji

Ostatnio pisałem o problemie samochodów parkujących w miejscach gdzie jest to zabronione na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego (Czy policja potrzebuje 500 lawet w Ojcowskim Parku Narodowym?). Zapytanie w tej sprawie skierowałem do władz Ojcowskiego Parku Narodowego oraz do policji. Poniżej przedstawiam pisma otrzymane od dyrektora Ojcowskiego Parku Narodowego oraz od rzecznika prasowego KPP w Krakowie. Wynika z nich to czego się spodziewałem, co sprowadza się do wniosku – problem jest znany, ale na razie nie możemy nic sensowniejszego zrobić, może w przyszłości będzie lepiej… Dyrektor pisze, że prosi policję o interwencje. Policja pisze, że sygnalizowała władzom parku rozwiązanie stworzenia tymczasowych miejsc parkingowych. Z takim podejściem nie spodziewam się, aby w najbliższym czasie miało coś się zmienić. Sytuacja wymaga podjęcia odpowiednich decyzji w zakresie zarządzania ruchem osobowym i samochodowym na terenie parku. Dotychczasowe rozwiązania po prostu się nie sprawdzają i wyglądają mało poważnie (jak policja, który kieruje ruchem nie reagując na problem parkowania w miejscu gdzie jest to zakazane).

Odpowiedź  dyrektora OPN:

Łamanie zakazu postoju jest wykroczenie drogowym (drogi publiczne) stąd OPN w ramach współpracy prosi Policję ze Skały o interwencję. W miarę możliwości Policja przyjeżdża i próbuje przywrócić porządek poprzez pouczenia i nakładanie mandatów

Odpowiedź rzecznika prasowego KPP w Krakowie:

Analiza sytuacji prowadzi wprost do diagnozy, że wokół tego atrakcyjnego turystycznie rejonu zbyt mało jest miejsc parkingowych, a istniejące drogi są zbyt wąskie dla sprawnego przemieszczania się takiej ilości pojazdów jakie poruszają się tam w czasie pogodnych weekendów. Sygnalizowaliśmy kilkakrotnie Dyrekcji OPN potrzebę podjęcia w tej sprawie działań poprzez np. wyznaczenie tymczasowych miejsc parkingowych.  Okazuje się, że nie jest to sprawa łatwa, a pracownicy OPN mają istotne argumenty wskazujące na trudność zastosowania takich rozwiązań.

W tej sytuacji zadaniami policjantów, którzy pełnią służbę w okolicy OPN jest zapewnienie przejezdności  drogi powiatowej nr 2134K oraz niedopuszczenie do parkowania pojazdów w okolicy Kaplicy na Wodzie, rejonie skrzyżowania w Ojcowie oraz drogi w kierunku Złotej Góry. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że w okolicy wspomnianej kaplicy w oznaczonych godzinach parkowanie pojazdów jest dozwolone.

Priorytetem jest zapewnienie płynności ruchu na drodze nr 2134K.

Funkcjonariusze stosują wobec kierowców łamiących przepisy postępowanie mandatowe lub kierują wnioski o ukaranie do sądu. Dla przykładu mogę wskazać, że podczas jednego z weekendów wykonaliśmy fotografie 120 pojazdów i ich kierowcy ponieśli już lub poniosą wkrótce karę za popełnione wykroczenia.

Trzeba jednak zauważyć, że nie zawsze do służby w tym rejonie możemy wysłać tylu funkcjonariuszy ilu byłoby potrzebnych do skutecznego wdrożenia kierowców do przestrzegania przepisów. Dzieje się tak wówczas, gdy wystąpią inne zdarzenia, w których udział policjantów jest niezbędny.

Zapewniam Pana, że stosujemy różne warianty i sposoby pełnienia służby w tym rejonie, bazując na doświadczeniach modyfikujemy swoje działania by były skuteczniejsze. Absolutnie nie rezygnujemy z prawnych możliwości represji wobec łamiących przepisy.

Jestem przekonany, że kwestią niedługiego czasu jest wypracowanie takich rozwiązań organizacyjnych przez różne podmioty, których ten problem dotyczy, że nastąpi znacząca poprawa sytuacji z uwzględnieniem słusznych praw turystów do odwiedzania i rekreacji w OPN i jego okolicach.

Przesyłam wyrazy uszanowania

podinsp. Marek Korzonek

rzecznik prasowy KPP w Krakowie

„Miękkie lądowanie” – odpowiedzialność przewoźników lotniczych (otwarty wykład ECK, 22.10)

Europejskie Centrum Konsumenckie zaprasza na wykład
pt.:„Miękkie lądowanie” – odpowiedzialność przewoźników lotniczych

Podczas spotkania zostaną poruszone poniższe zagadnienia:

  • Odwołania/ opóźnia lotów/ overbooking
  • Problemy z bagażem
  • Odpowiedzialność względem niepełnosprawnych pasażerów

Wykład poprowadzi Karol Muż – prawnik Europejskiego Centrum Konsumenckiego

Spotkanie odbędzie się 22 października (środa) o godz. 16.00

w Europe Direct Warszawa – Centrum Przedsiębiorczości Smolna,
ul. Smolna 4 (wjazd od ul. Kruczkowskiego)

WSTĘP WOLNY

Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc udział w spotkaniu wymaga wcześniejszej rejestracji pod adresem: wyklady_europejskie@um.warszawa.pl

Czy kąpiel w Morskim Oku szkodzi przyrodzie?

W mediach co jakiś czas słychać o kolejnych amatorach kąpieli w Morskim Oku. Jest to zakazane. Kąpiel wynika albo z niewiedzy, albo – częściej – z celowego naruszania zakazu.

Gdy ostatnio doszło do takiego głośnego w mediach przypadku, obecny dyrektor TPN tak to skomentował:

To skrajna głupota. To złamanie ustawy o ochronie przyrody. Grozi za to mandat w wysokości do 1000 złotych. Zdarzają się incydentalne przypadki, że ludzie moczą nogi w stawach. To nie jest dobre, ale takie wybryki piętnujemy. Tego typu rekreacja na terenie parku narodowego jest surowo wzbroniona i szkodzi przyrodzie (…).

A dzisiaj w artykule pt. Nurkowali w Morskim Oku w replice hełmu z 1935 roku czytamy:

Ratownicy TOPR oraz członkowie Stowarzyszenia Miłośników Historii Nurkowania testowali w sobotę w Morskim Oku replikę hełmu dzwonowego (…). Pierwszym z ratowników, który wypróbował hełm, był ratownik TOPR (…) – Super, jak w batyskafie – mówił po wyjściu na brzeg ratownik. – To jest wyjątkowy sprzęt, pierwszy polski sprzęt do nurkowania. Dzisiejszy sprzęt i technika znacznie od tego odbiega. Dla ludzi wchodzących pierwszy raz pod wodę w tamtych czasach mam naprawdę duże uznanie, dla ich psychiki oraz pasji poznawania – dodaje (…) ratownik TOPR.

Przyznam, że czegoś nie rozumiem. Jeżeli jest to tak duże niebezpieczeństwo dla przyrody, to testowanie hełmu nie wydaje się być wystarczającym usprawiedliwieniem do ingerencji w ten sposób w przyrodę. Można to przecież zrobić w innym miejscu. Z pewnością też nie przyczynia się to do zmniejszenia liczby amatorów takich kąpieli. Jeśli inni mogą, to „dlaczego nie ja”?

Czy policja potrzebuje 500 lawet w Ojcowskim Parku Narodowym?

Piękna pogoda i weekend to niemal pewność dla wielu parków narodowych, że przybędą do nich tysiące turystów. Duża frekwencja to dla parków narodowych również problem. To wyzwanie dla osób nim zarządzających. W tym zakresie wiele zależy od możliwości finansowych parków. Wybudowanie odpowiedniej infrastruktury (co niemal zawsze budzi wątpliwości z punktu widzenia podstawowego celu parku, jakim jest ochrona przyrody) nie jest możliwe bez odpowiednich nakładów finansowych.

To co dzisiaj wiedziałam kiedy przejeżdżałem przez Ojcowskim Park Narodowym pokazuje, że można mieć wątpliwości, czy w jego przypadku szeroko rozumiane zarządzanie ruchem samochodowym odbywa się w sposób prawidłowy. Wzdłuż ulic w miejscu do tego nieprzeznaczonym, gdzie obowiązuje zakaz postoju, było kilkaset samochodów.

Widok pewnie jakich wiele. Co jednak ciekawe, na miejscu pojawili się policjanci, którzy zaczęli kierować ruchem. Nie zauważyłem, aby którykolwiek z nich podjął jakiekolwiek działania w związku ze wskazanymi pojazdami. Z ciekawości zadałem policjantowi pytanie, dlaczego policja nic z tym nie robi, policjant odpowiedział, że „nie mają przecież 500 lawet”. Nie trzeba mieć jednak dużej wyobraźni, żeby wcześniej podjąć odpowiednie działania, aby do takiej sytuacji nie doszło. Ten problem wynika przecież z pewnych zaszłości, których owocem jest przekonanie kierowców, że „tak można” a przynajmniej, że „nic za to nie grozi”.

Problem z ruchem samochodowym w Ojcowskim Parku Narodowym nie jest nowy. Nasilił się w latach 90. ubiegłego wieku i do dziś nie został rozwiązany. Oczywiście można dyskutować co do polityki parku jeśli chodzi o powiększanie miejsc parkingowych. Nie rozumiem jednak, dlaczego nie są wyciągane żadne konsekwencje dla osób, które – jak można w wielu przypadkach podejrzewać – notorycznie naruszają zakaz parkowania. Mamy przecież do czynienia ze specyficznym miejscem jakim jest park narodowy. Można odnieść wrażenie, jakby nikomu na tym nie zależało.

Z jednej strony niewątpliwie potrzebne są długofalowe działania edukacyjne. Z drugiej oczywiście potrzebna jest konsekwencja. Jeśli jest znak drogowy, to czemuś on ma przecież służyć. Jeśli jest naruszany, to odpowiednie służby powinny podejmować odpowiednie działania. Nie wiem, dlaczego w tym przypadku nie są one podejmowane – czy wynika to z celowej polityki osób odpowiedzialnych, czy też może z przekonania, że „nic z tym zrobić nie można”. Jestem jednak przekonany, że albo należy podjąć odpowiednie kroki w tym zakresie, albo też dostosować znaki drogowe do tego, co obecnie ma miejsce.

Cytat dnia – Prezes PIT o szansach klientów żądających odszkodowania od Skarbu Państwa (w przypadku nieodzyskania pełnej wpłaconej kwoty na skutek niewypłacalności organizatora turystyki)

Niektórzy procesują się o nie ze Skarbem Państwa, bo uważają, że państwo nie zapewniło pełnego wdrożenia do polskiego prawa dyrektywy unijnej, według której każdy klient biura podróży powinien być pewien odzyskania w stu procentach pieniędzy wpłaconych na wyjazd. I zapewne wygrają te procesy – wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Dillenkofera wyraźnie na to wskazuje.

Źródło: Niewiadomski: Nie ma funduszu, problem pozostał

Komentarz: orzeczenie w sprawie Dillenkofer było pierwszym orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości, które dotyczyło odpowiedzialności państwa za nieprawidłowe wdrożenie przez państwo członkowskie systemu ochrony klienta w przypadku niewypłacalności biura podróży. Później pojawiły się i inne, które dla sprawy odszkodowań polskich konsumentów mają również istotne znaczenie (zwłaszcza w sprawie Rechberger oraz Jürgen Blödel-Pawlik), o czym wielokrotnie od kilku lat pisałem na blogu. Cieszy, że tak jednoznaczne stanowisko zajmuje prezes branżowej organizacji. Szkoda, że nasze władze wciąż jeszcze reprezentują pogląd odmienny.