Tag Archives: bezpieczeństwo

„Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?” – projekt dr. M. Porzyckiego i mgr O. Sharvan

Na zorganizowanej w dniu 17 maja 2013 r. konferencji pt. „Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport” dr Marek Porzycki oraz mgr Olena Sharvan z Uniwersytetu Jagiellońskiego przedstawili referat pt. „Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?„.

Referat ten w formie artykułu opublikowany został w pracy pod takim samym tytułem, która ukazała się w ramach Biblioteki Górskiej Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie (tom 22).

Za zgodzą autorów oraz wydawnictwa poniżej zamieszczam tekst artykułu oraz projekt ustawy, przygotowany przez wskazanych autorów:

„Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?”

„Projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń, ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o ochronie przyrody”.

Ponadto poniżej zamieszczam krótką informację wprowadzającą odnoszącą się do tego projektu, otrzymaną od autorów:

Jazda w miejscach niedozwolonych pojazdami silnikowymi, w szczególności czterokołowcami (tzw. quadami) oraz motocyklami crossowymi, stała się w ostatnich latach prawdziwą plagą w polskich górach, lasach i na innych terenach atrakcyjnych turystycznie. Policja i inne służby zupełnie nie dają sobie rady ze ściganiem sprawców nielegalnego off-roadu. Ilość quadów i motocykli crossowych rośnie, narasta konflikt między ich kierowcami a turystami poszukującymi w górach ciszy i kontaktu z naturą, coraz częściej dochodzi do groźnych wypadków. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że nawet w razie złapania sprawcy stosowane wobec niego sankcje są całkowicie nieadekwatne, gdyż w praktyce sprowadzają się do mandatu nie przekraczającego 500 zł. W przypadku sprawców będących z reguły osobami zamożnymi, które zainwestowały w sprzęt do uprawiania swojego „sportu” nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych, sankcje te nie pełnią żadnej funkcji prewencyjnej.

Przedstawiona w artykule prawników z Uniwersytetu Jagiellońskiego koncepcja zaostrzenia sankcji grożących za nielegalny wjazd pojazdem silnikowym do lasu lub na obszary chronione ma na celu przywrócenie ekonomicznego sensu sankcji, jak również wprowadzenie stopniowania represji karnej w zależności od wagi poszczególnych przypadków. Założeniem jest znacznie surowsze traktowanie sprawców dopuszczających się naruszenia przepisów po raz kolejny, na terenach chronionych, z użyciem pojazdu bez tablic rejestracyjnych. Propozycja obejmuje m.in. stosowanie środków karnych przepadku pojazdu, zakazu prowadzenia pojazdów takiego samego rodzaju, jakim posługiwał się sprawca, a w najbardziej poważnych przypadkach – nawet kary pozbawienia wolności. Przepadek pojazdu i zakaz prowadzenia pojazdów tego samego rodzaju będą sankcjami dotkliwymi, także ekonomicznie, ale jednocześnie nie będą nadmiernie represyjne, gdyż – ograniczając się do pojazdów wykorzystywanych przez sprawcę w celach „sportowo-rekreacyjnych” – nie pozbawią go zdolności zarobkowych. Proponowane zmiany prawa zostały przy tym starannie przeanalizowane pod kątem zgodności z Konstytucją, a także spójności z systemem prawa karnego. Do artykułu dołączono projekt ustawy wprowadzającej w życie proponowane w nim rozwiązania.

Autorzy artykułu nie łudzą się, że samo zaostrzenie sankcji rozwiąże problem nielegalnego off-roadu w Polsce. Powinno jednak przyczynić się do poważniejszego traktowania tego problemu przez Policję i inne służby, jak również ograniczyć demoralizujące sprawców poczucie bezkarności.

„Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport” – nowa publikacja

Nakładem wydawnictwa Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie ukazała się publikacja pt. „Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport„.

Publikacja ta zawiera dziewiętnaście następujących opracowań:

Leszek F. Korzeniowski
Nauki o bezpieczeństwie – wprowadzenie do problematyki
Ireneusz C. Kamiński
Obowiązki państwa dotyczące wypadków związanych z uprawianiem turystyki górskiej – uwagi na kanwie decyzji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Furdik przeciwko Słowacji
Paweł Czubik
Pomoc konsularna w razie wypadków turystów poza granicami RP
Krzysztof Felchner
Jak poruszać się po „mapach” przepisów dotyczących map (prawo autorskie, o dostępie do informacji publicznej, o infrastrukturze informacji przestrzennej, geodezyjne i kartograficzne)?
Jerzy Gospodarek
Pojęcie, rodzaje i funkcje szlaków turystycznych ze szczególnym uwzględnieniem szlaków górskich
Dominik Wolski
Obowiązek przewodnicki na obszarze parku narodowego obejmującego tereny górskie
Paweł Adamski, Anna Kolasińska, Zbigniew Witkowski
Co wynika z badań nielegalnej dyspersji w parkach narodowych?
Mikołaj Bielański, Piotr Cybula, Szymon Ziobrowski
Obszar uprawiania narciarstwa wysokogórskiego w Tatrzańskim Parku Narodowym a regulacje prawne
Marek Porzycki, Olena Sharvan
Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?
Jerzy Raciborski
Bezpieczeństwo osób korzystających z usług stacji narciarskich
Michał Biliński
Problem prywatyzacji PKL S.A. z perspektywy bezpieczeństwa osób korzystających z jej usług
Piotr Łebek
Granice odpowiedzialności cywilnej organizatorów stoków narciarskich
Łukasz Cora
W kwestii tzw. zakazu uprawiania narciarstwa lub snowboardingu (wybrane aspekty materialno-procesowe zabezpieczenia porządku i bezpieczeństwa na zorganizowanych terenach narciarskich)
Wojciech Robaczyński
Cywilnoprawna odpowiedzialność narciarza
Jolanta Zatorska
Odpowiedzialność cywilna osób uprawiających sporty wysokogórskie we Francji
Małgorzata Serwach
Ubezpieczenia związane z turystyką górską
Mariusz Załucki
Problem ryzykownych i długotrwałych wypraw górskich a prawo rodzinne i spadkowe
Sabina Owsianowska
Bezpieczeństwo i aspekty prawne w przekazie informacyjnym organizatorów turystyki dzieci i młodzieży (na przykładzie turystyki górskiej)
Michał Kućka
Szczególna regulacja stanu wyższej konieczności w ustawie o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich

Grupa zorganizowana to grupa licząca „co najmniej 15 osób” (odpowiedź BgPN)

Poprzednio zamieszczony wpis dotyczył zarządzenia Dyrektora Babiogórskiego Parku Narodowego (Babiogórski Park Narodowy a tzw. obowiązek przewodnicki).

W zarządzeniu tym wskazano, że:

Turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe) może odbywać się wyłącznie pod kierunkiem uprawnionych przewodników górskich posiadających licencje Babiogórskiego Parku Narodowego uprawniające do oprowadzania wycieczek po jego terenie. Ilość osób prowadzonych przez jednego przewodnika nie może przekraczać 50 osób.

Po dokonaniu wpisu zapytałem BdPN co to znaczy „turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe)”. Z otrzymanej odpowiedzi wynika, że:

Jeśli chodzi o grupę zorganizowaną, jest to grupa licząca co najmniej 15 osób, która przebywa razem na wycieczce zorganizowanej przez biuro podróży, szkołę, zakład pracy itp. i traktowana jest przez usługodawcę jako jeden podmiot.

Czekam na odpowiedź, na jakiej podstawie wskazuje się tu liczbę 15, a nie np. 14 czy 16 osób. Inne pytania również się nasuwają…

Piotr Cybula

Babiogórski Park Narodowy a tzw. obowiązek przewodnicki

Turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe) może odbywać się wyłącznie pod kierunkiem uprawnionych przewodników górskich posiadających licencje Babiogórskiego Parku Narodowego uprawniające do oprowadzania wycieczek po jego terenie. Ilość osób prowadzonych przez jednego przewodnika nie może przekraczać 50 osób.

– pkt 8 „Regulaminu dla zwiedzających” Babiogórskiego Parku Narodowego

Także i w tym przypadku, oprócz innych wątpliwości, pojawia się pytanie, co to jest „turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe)”. Napisałem do BPN pismo z prośbą o wyjaśnienie jak według nich pojęcie to powinno być rozumiane.

Piotr Cybula

Lista przewodników tatrzańskich podnoszących swoje kwalifikacje, a ostatnie zarządzenie dyrektora TPN w sprawie tzw. obowiązku przewodnickiego

Jak wcześniej pisałem, od poprzedniego poniedziałku na terenie TPN obowiązuje zarządzenie dyrektora TPN w sprawie tzw. obowiązku przewodnickiego.

Wynika z niego, że:

Wprowadza się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego obowiązek zapewnienia opieki przewodnika górskiego tatrzańskiego podczas wszystkich zorganizowanych wycieczek pieszych, w których uczestniczy młodzież ucząca się w szkołach podstawowych, gimnazjach oraz ponadgimnazjalnych (szkoły zawodowe, licea i technika).

Na stronie internetowej TPN zamieszczona została „lista przewodników tatrzańskich podnoszących swoje kwalifikacje poprzez uczestnictwo w szkoleniach przyrodniczych organizowanych przez Tatrzański Park Narodowy„.

Z tej listy płynie wniosek, że dyrektor TPN jest przedstawicielem grupy zawodowej, która staje się beneficjentem wspomnianego zarządzenia (jeżeli tożsamość nazwisk nie jest przypadkowa).

Z jednej strony można powiedzieć, że nikt tak jak przewodnicy turystyczni i osoby związane z TPN nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie potrzeby turystów występują w zakresie opieki przewodnickiej.

Z drugiej jednak strony trudno nie zauważyć w tym zakresie pewnego konfliktu interesów.

Piotr Cybula

Pytanie dnia – turystyka narciarska i rowerowa a obowiązek przewodnicki na terenie TPN

Ostatnio pisałem o wprowadzeniu tzw. obowiązku przewodnickiego dla wycieczek szkolnych na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Z wprowadzonego przepisu wynika, że:

Wprowadza się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego obowiązek zapewnienia opieki przewodnika górskiego tatrzańskiego podczas wszystkich zorganizowanych wycieczek pieszych, w których uczestniczy młodzież ucząca się w szkołach podstawowych, gimnazjach oraz ponadgimnazjalnych (szkoły zawodowe, licea i technika).

Zarządzenie, w którym wprowadzono ten obowiązek zostało wydane na podstawy ustawy o ochronie przyrody.

Tatrzański Park Narodowy dopuszcza uprawianie na jego terenie nie tylko turystyki pieszej, ale także turystyki rowerowej oraz narciarstwa. W dokumentach wewnętrznych TPN są one wyraźnie rozróżniane od turystyki pieszej.

W związku z tym pojawia się ciekawe pytanie, dlaczego władze TPN dostrzegają potrzebę wprowadzenia wskazanego wyżej obowiązku przewodnickiego w przypadku wycieczek pieszych, a pomijają turystykę rowerową oraz narciarstwo? Przecież wycieczki szkolne mogą obejmować również tego rodzaju aktywność, a zagrożenia istniejące dla ich uczestników i przyrody są chyba co najmniej porównywalne jak w przypadku turystyki pieszej. Może jednak pominąłem jakąś regulację?

Piotr Cybula

TPN ostrzega narciarzy skiturowych

Wczoraj na stronie TPN pojawiła się następująca informacja:

Piękna pogoda i wciąż dużo śniegu – takie warunki zachęcają do górskich tur. Apelujemy jednak do narciarzy skiturowych o niezbaczanie ze szlaków turystycznych.

Ze snu zimowego obudziły się już niedźwiedzie, spod śniegu wykopują się świstaki, niebawem kozice wydadzą na świat młode. Przedłużająca się zima znacznie utrudnia zwierzętom zdobywanie pokarmu. Przeszkadzanie im w spokojnym żerowaniu może mieć tragiczne skutki. Spłoszone zwierzęta niejednokrotnie zmuszane są do niekontrolowanej ucieczki w panice, bywa, że zakończonej śmiercią.

Narciarzom, którzy planują jeszcze tatrzańskie tury, przypominamy, że zachowanie przewidywalne, poruszanie się utartymi ścieżkami, w najbliższym sąsiedztwie letnich szlaków, zmniejsza prawdopodobieństwo niepokojenia zwierząt, przyzwyczajonych do obecności człowieka w określonych rejonach.

W najbliższych dniach służby terenowe TPN będą prowadzić wzmożoną kontrolę. Skiturowcy decydujący się na jazdę poza szlakami muszą się liczyć z karami.

Problematyka terenu po którym mogą przemieszczać się narciarze skiturowi zostanie poruszona na majowej konferencji o prawnych aspektach bezpieczeństwa w górach.

Piotr Cybula

Od 22 kwietnia obowiązuje na terenie TPN nowe zarządzenie w sprawie tzw. obowiązku przewodnickiego

22 kwietnia 2013 r. weszło w życie zarządzenie nr 15/2013 Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie obowiązku zapewnienia opieki przewodnika Górskiego Tatrzańskiego na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Zostało ono wydane na postawie  8e ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Zarządzenie to zawiera tylko jeden merytoryczny przepis – § 1. Zgodnie z nim:

Wprowadza się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego obowiązek zapewnienia opieki przewodnika górskiego tatrzańskiego podczas wszystkich zorganizowanych wycieczek pieszych, w których uczestniczy młodzież ucząca się w szkołach podstawowych, gimnazjach oraz ponadgimnazjalnych (szkoły zawodowe, licea i technika).

Problematyka tzw. obowiązku przewodnickiego na terenie parków narodowych położonych na terenach górskich od dłuższego czasu wywołuje ożywione dyskusje, zwłaszcza na różnego rodzaju forach internetowych. W tym przypadku pewne wątpliwości może wywoływać nie tylko samo wprowadzenie takiego obowiązku, ale także kształt tego przepisu (np. wydaje się, że powinien on wyraźnie dotyczyć „dzieci i młodzieży”, a nie tylko „młodzieży”, co wynika również z kontekstu).

Kwestia tzw. obowiązku przewodnickiego na terenach parków narodowych położonych w górach będzie przedmiotem referatu dr. Dominika Wolskiego na majowej konferencji o prawnych aspektach bezpieczeństwa w górach. Referat ten w formie artykułu zostanie także opublikowany w monografii przygotowywanej w związku z tą konferencją.

Piotr Cybula

Cytat dnia, czyli czy przewodniki turystyczne powinny zawierać propozycje tras poza szlakami turystycznymi?

Jednym z poważniejszych problemów parków narodowych jest tzw. nielegalna dyspersja turystów. Oznacza ona schodzenie ze szlaku turystycznego w sposób niedopuszczalny obowiązującymi przepisami prawnymi. W przypadku gdy brak jest określonych w tych przepisach uzasadnionych podstaw do zejścia ze szlaku, stanowi to m.in. wykroczenie w rozumieniu Kodeksu wykroczeń.

W związku z tym problemem powstaje ciekawa kwestia opisywania w przewodnikach turystycznych wycieczek poza szlakami turystycznymi. Przykładowo w niedawno opublikowanym przewodniku turystycznym o skitouringu w Tatrach Polskich tak odniesiono się do tego problemu:

Przedstawiamy w przewodniku trasy dostępne, biegnące po lub w bezpośrednim pobliżu szlaków turystycznych i zimowych. Nie chcemy bowiem konfliktów narciarzy wysokogórskich ze służbami Tatrzańskiego Parku Narodowego. (…) Wspomniałem też trasy, które obecnie nie są udostępniane przepisami TPN.

Wiedza turystów na temat zasad poruszania się po parkach narodowych czasami pozostawia wiele do życzenia. Czy w tych okolicznościach jest sensowne i odpowiedzialne podawanie w przewodnikach turystycznych tras „które obecnie nie są udostępniane”? Mam co do tego wątpliwości.

Piotr Cybula

Kowalski na wodę, czyli zmiany w przepisach uprawiania turystyki wodnej (komunikat MSiT)

9 kwietnia zostało podpisane rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki dotyczące uprawiania turystyki wodnej. W swoim założeniu ma ono wszystkim miłośnikom wodnej rekreacji ułatwić szeroki dostęp do niej. Chcemy Polakom przybliżyć rekreację na wodzie, zgodnie z europejskimi i światowymi standardami.

Co nowego?

Przede wszystkim uprościliśmy system patentowy, zarówno w turystyce żeglarskiej, jak i motorowodnej. System zdobywania uprawnień jest trzystopniowy. Osoby, które zaczynają przygodę z żeglarstwem. Będą mogły swobodnie pływać, bez posiadania odpowiedniego patentu, jachtem o długości kadłuba nieprzekraczającym 7,5 m. Patent żeglarza jachtowego będzie mogła uzyskać osoba, która ukończyła 14 rok życia i zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.

Zlikwidowaliśmy obowiązkowe szkolenia. Nie oznacza to oczywiście, że chętni nie mogą przejść takiego szkolenia, nie jest ono jednak obligatoryjnym wymogiem przystąpienia do egzaminu. Za to położyliśmy większy nacisk na egzamin, który powinien sprawdzić nie tylko wiedzę teoretyczną, ale przede wszystkim praktyczne umiejętności. Od tej pory ma on jasne reguły i zostanie ujednolicony na obszarze całego kraju.

Zachowaliśmy także równowagę pomiędzy rekreacją i bezpieczeństwem na wodzie, zwłaszcza wśród młodzieży pasjonującej się możliwościami, jakie dają nowinki techniczne. Młodzi ludzie pomiędzy 14 a 16 rokiem życia mogą korzystać np. ze skuterów, do pojemności 60 kW.

Zerwanie z nieskutecznymi przepisami

Pozbyliśmy się także kilku kuriozalnych rozwiązań systemowych. Między innymi, aby uzyskać patent motorowodnego sternika morskiego, uprawniający do prowadzenia jachtów motorowych po wodach morskich, od teraz wymagany będzie staż morski. Do tej pory można było uzyskać uprawnienia morskie, w ogóle po wodach morskich nie pływając!

Dla osób poniżej 16 roku życia zlikwidowaliśmy także wymóg pływania pod nadzorem posiadacza patentu żeglarza jachtowego oraz sternika motorowodnego. W praktyce sprowadzało się to do fikcyjnej opieki, nie mającej odbicia w rzeczywistości.

Wprowadziliśmy dwie odrębne licencje, zamiast dotychczas obowiązującej jednej, na holowanie narciarza czy innych obiektów pływających i na holowanie statków powietrznych. Nieporównywalne są bowiem umiejętności niezbędne do holowania np. tzw. „banana” z tymi, które należy posiadać, gdy holuje się spadochron.

Rozporządzenie otwiera również drogę do szerszej eksploracji tak niezwykłych miejsc, jak: Zalew Wiślany, Zatoka Gdańska, Pucka czy Zalew Szczeciński, bowiem I stopień pozwala na pływanie i prowadzenie jachtu po wszystkich wodach śródlądowych. Wcześniej posiadając I stopień nie można było żeglować na morskich wodach wewnętrznych.

Reasumując, nowe zapisy rozporządzenia czerpią z wypracowanych światowych standardów, ułatwiając dostęp do żeglugi wodnej. Rozporządzenie przeszło długą i szczegółową drogę konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi środowiskami i wydaje się, że obecne brzmienie osiągnęło optymalny, pożądany kształt. Również motorowodniacy i żeglarze byli za złagodzeniem dotychczasowych wymagań, co znalazło swoje odzwierciedlenie w nowych zapisach.

Źródło: komunikat MSiT z 9 kwietnia 2013 r.