Tag Archives: zabezpieczenie finansowe

Odszkodowania dla klientów biura podróży OK Services Travel – nowa strona na Facebooku

Założyłem dzisiaj nową stronę na Facebooku pt. Odszkodowania dla klientów biura podróży OK Services Travel.

Serdecznie zapraszam zainteresowane tym tematem osoby (adres strony: tutaj).

Piotr Cybula

Niewiadomski straszy Komisją, a Komisja już dawno sprawą się zajęła

W artykule pt. Prezes PIT: Jeśli nie polski rząd, to może Bruksela pomoże Paweł Niewiadomski – Prezes Polskiej Izby Turystyki – ostrzega:

jeśli ministerstwo nie przedstawi do końca marca harmonogramu zmian w ustawie, które prowadzą do pełnego zabezpieczenia interesów klientów biur podróży, Polska Izba Turystyki rozważy podanie Polski do Komisji Europejskiej (KE może ukarać finansowo kraj za brak przepisów zgodnych z unijnymi zaleceniami, zresztą sama zwróciła już na to uwagę w roku 2009, po tym ustawa była zmieniana w 2010 roku – red.).

W świetle posiadanych przeze mnie informacji Komisja tego rodzaju działania już podjęła. Pisałem już o tym ponad dwa lata temu, np. w wpisie: Komisja Europejska wystąpiła do władz Polski w sprawie zabezpieczenia finansowego organizatorów turystyki.

W październiku ubiegłego roku otrzymałem z Komisji informację o tym, że tocząca się sprawa może prowadzić do podjęcia przeciwko Polsce na mocy art. 258 TFUE formalnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Nie dotarły do mnie żadne informacje, z których by wynikało, że postępowanie to zostało zakończone.

Czy nikt z uczestników spotkania w ministerstwie o tym nie wiedział? Czy nie wiedzą o tym pracownicy ministerstwa sportu i turystyki?

W każdym razie nie ma co straszyć tym argumentem. Polskie władze jak sądzę wiedzą już o tych działaniach. Inna sprawa, że dotychczasowe działania Komisji w tym zakresie pozostawiają wiele do życzenia.

Piotr Cybula

Odszkodowania dla klientów biura podróży Sky Club – nowa strona na Facebooku

Założyłem dzisiaj nową stronę na Facebooku pt. Odszkodowania dla klientów biura podróży Sky Club.

Serdecznie zapraszam zainteresowane tym tematem osoby (adres strony: tutaj).

Piotr Cybula

Odszkodowania dla klientów biura podróży Oriac/Summerelse – nowa strona na Facebooku

Założyłem dzisiaj nową stronę na Facebooku pt. Odszkodowania dla klientów biura podróży Oriac/Summerelse.

Serdecznie zapraszam zainteresowane tym tematem osoby (adres strony: tutaj).

Piotr Cybula

Skarb Państwa płaci odszkodowanie (finał sprawy niewypłacalnego biura podróży)

W związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 28 listopada 2014 r. otrzymuję czasem zapytania, czy wyrok ten jest już „ostateczny”, czy Skarb Państwa może od niego się jeszcze odwołać, czy na pewno zapłaci zasądzoną kwotę (więcej o sprawie: Wygrałem ze Skarbem Państwa w precedensowej sprawie o odszkodowanie w związku z niewypłacalnością biura podróży).

Wyrok ten, jak już wskazywałem, jest prawomocny. Skarb Państwa nie może od niego się odwołać.

Niezwłocznie po otrzymaniu wyroku wystąpiłem do Skarbu Państwa z wezwaniem do zapłaty. Kwota ta została dzisiaj uiszczona.

Moim zdaniem orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie jest oczywiście trafne. Wielokrotnie wskazywałem m.in. w tym miejscu na możliwość dochodzenia tego rodzaju odpowiedzialności. Problem dotyczy klientów kilkunastu niewypłacalnych biur podróży. W najbliższym czasie będę podejmował kroki prawne związane z dochodzeniem kolejnych roszczeń tego rodzaju (klientów: Sky Club, Oriac-Summerelse, Alba Tour, Aquamaris, Atena, Blue Rays, GTI Travel Poland, Kopernik, OK Services, Selectours).

Piotr Cybula

Funduszu nie ma, państwo płaci – komentarz Marzeny Zarzyckiej

W artykule pt. Kto zapłaci za błędną decyzję ministra Cichockiego? Marzena Zarzycka trafnie zwraca uwagę na problem niewypłacalnych biur podróży i sytuacji naszego państwa.

Podstawowym problemem w nim poruszonym jest wątek polityczny – nasze państwo (politycy) nie chce dostrzec problemu niezgodności naszego prawa z prawem unijnym. Autorka krytycznie odnosi się do stanowiska min. Cichockiego odnośnie do projektu ustawy o Turystycznym Funduszu Gwarancyjnym.

W tle pojawia się także informacja o wyroku Sądu Okręgowego z Warszawy z listopada ubiegłego roku. Autorka pisze:

O tym, jakie są konsekwencje nieprawidłowej implementacji dyrektywy, przypomniał wszystkim mecenas Piotr Cybula, który wygrał w drugiej instancji sprawę w imieniu klienta biura Summerelse przeciwko Skarbowi Państwa. Warszawski Sąd Okręgowy przyznał rację argumentacji radcy prawnego, który uzasadniał, że jego klient stracił pieniądze z winy nieprawidłowej i niepełnej implementacji przez Państwo Polskie dyrektywy turystycznej. Ta bowiem określa jasno obowiązki przedsiębiorców: każdy klient, który wpłaca pieniądze na imprezę turystyczną organizatorowi, powinien być w pełni zabezpieczony i w razie upadłości biura, otrzymać 100% zwrot. Tak więc Skarb Państwa musi wypłacić klientowi Piotra Cybuli ok. 6 tys. zł oraz zwrócić koszty sądowe (…).

Choć podatników będzie pewnie sporo kosztował, wyrok w sprawie prowadzonej przez mecenasa Cybulę to dla branży dobra wiadomość. Wprowadzenie prawa, dzięki któremu klienci rezerwują imprezy z poczuciem finansowego bezpieczeństwa, powinno być dla branży priorytetem.

Ochrona klienta na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki – minister nowy, stanowisko bez zmian

W „Rzeczpospolitej” pojawił się pierwszy wywiad z nowym nowym wiceministrem w Ministerstwie Sportu i Turystyki – Tomaszem Jędrzejczakiem. Minister Tomasz Jędrzejczak zastąpił na stanowisku minister Katarzynę Sobierajską.

Wcześniej na blogu wielokrotnie krytykowałem stanowisko min. Katarzyny Sobierajskiej odnośnie do wdrożenia w prawie polskim odpowiedniego systemu ochrony klienta na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki (m.in. Cytat dnia, czyli dlaczego minister Katarzyna Sobierajska nie chce przyznać się do błędu i wykazuje się nieznajomością prawa unijnego?, Minister K. Sobierajska o zabezpieczeniach finansowych biur podróży (polemika)).

Katarzyna Sobierajska zajmowała stanowisko, że art. 7 dyrektywy 90/314 został prawidłowo wdrożony, ja uważałem odmiennie. Ponadto różniliśmy się odnośnie do możliwości przyznania klientowi odszkodowania od Skarbu Państwa w sytuacji gdy klient nie odzyskał całości wpłaconej kwoty. Pod koniec listopada ubiegłego roku, jak już kilkakrotnie wskazywałem na blogu, w jednym z wyroków Sąd Okręgowy zajął stanowisko w którym potwierdził interpretację przeze mnie przedstawianą i zasądził od Skarbu Państwa odszkodowanie w postaci zapłaconej ceny na rzecz klienta poszkodowanego organizatora turystyki.

Sąd ten stwierdził:

W Polsce regularnie dochodzi do niewypłacalności biur podróży a posiadane przez te biura gwarancje lub ubezpieczenia okazują się niewystarczające. Pozwala to przyjąć wniosek, że w krajowym porządku prawnym nie doszło do prawidłowej implementacji Dyrektywy Rady z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (90/314/EWG), a w szczególności do doprowadzenia polskiego prawa do zgodności z wymogami art. 7 tej Dyrektywy, według którego na wypadek swojej niewypłacalności organizator podróży (wycieczek, wakacji) powinien zapewnić dostateczne zabezpieczenie umożliwiające zwrot nadpłaconych pieniędzy oraz powrót konsumenta z podróży.

We wspomnianym powyżej wywiadzie z ministrem Tomaszem Jędrzejczakiem pojawiła się także sprawa przepisów regulujących zabezpieczenie finansowe organizatorów turystyki na wypadek ich niewypłacalności. Na pytanie red. Filipa Frydrykiewicza: „Jak zamierza pan rozwiązać problem braku pełnego zabezpieczenia w polskim prawie turystycznym klientów biur podróży?” – minister odpowiedział:

Przede wszystkim, należy zauważyć, że klienci organizatorów turystyki wyjazdowej są zabezpieczeni poprzez obowiązujące regulacje, w tym ustawę o usługach turystycznych, która wdraża do polskiego porządku prawnego przepisy dyrektywy 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.

Zgodnie z art. 7 tej dyrektywy na wypadek swojej niewypłacalności organizator i/lub punkt sprzedaży detalicznej, będący stroną umowy, powinni zapewnić dostateczne zabezpieczenie umożliwiające zwrot nadpłaconych pieniędzy oraz powrót konsumenta z podróży. Ten przepis został implementowany do krajowego porządku prawnego (ustawa o usługach turystycznych) i zapewnia uprawnienia klientom powrót z imprezy turystycznej i zwrot wniesionych wpłat na poczet niezrealizowanych lub częściowo niezrealizowanych imprez turystycznych. Należy podkreślić, że klienci wielu innych branż nie są tak chronieni jak klienci biur podróży. Jest to wyjątkowy system ochrony konsumentów.

Na system zabezpieczeń finansowych składają się także przepisy wykonawcze wydane przez ministra finansów. Były one w ostatnich latach kilkukrotnie nowelizowane w celu poprawienia ochrony klientów biur podróży, uszczelnienia systemu i wyeliminowania nieprawidłowości w działalności przedsiębiorców.

Ponadto, w ministerstwie trwają prace analityczne, mające na celu dalsze wzmocnienie obecnego systemu zabezpieczeń finansowych organizatorów turystyki i pośredników turystycznych w najbardziej ekonomiczny oraz efektywny sposób.

Oznacza to, że nowy minister zajmuje odnośnie do tego problemu takie samo stanowisko jak wcześniej zajmowała min. Katarzyny Sobierajskiej. I to w sytuacji, gdy Rada Ministrów na posiedzeniu 19 sierpnia 2014 r. zobowiązała Ministra Sportu i Turystyki do przeanalizowania, w porozumieniu z Ministrem Administracji i Cyfryzacji oraz Ministrem Spraw Zagranicznych

możliwości zmian w zakresie obowiązków marszałków województw wynikających z ustawy o usługach turystycznych oraz obowiązków konsulów i przedstawienia ewentualnych propozycji rozwiązań w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwej implementacji dyrektywy Rady nr 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek.

Moim zdaniem:

Po pierwsze, stanowisko to jest błędne, bo art. 7 dyrektywy 90/314 w prawie polskim nie został prawidłowo wdrożony.

Po drugie, konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że poszkodowani klienci mogą żądać odszkodowania od Skarbu Państwa, czego minister nie chce zauważyć.

Po trzecie, trudno mi pogodzić to stanowisko ze stanowiskiem Rady Ministrów (o czym pisałem we wpisie: Czy Rada Ministrów nie zgadza się z min. Katarzyną Sobierajską?).

Po czwarte, takie podejście trudno  pogodzić z zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa.

Nowy minister mając na uwadze znany w ministerstwie wyrok Sądu Okręgowego oraz stanowisko Rady Ministrów mógł zająć odmienne stanowisko. Wybrał kierunek, który wcześniej reprezentowała jego poprzedniczka i tym samym bierze na siebie polityczną odpowiedzialność za istniejący stan rzeczy.

Piotr Cybula

Tekst po zmianach redakcyjnych został opublikowany także na stronie „Rzeczpospolitej”: Cybula: Jędrzejczak powiela błędy Sobierajskiej

Czy MSiT słusznie zakłada, że zabezpieczenia finansowe będą wystarczające?

W OSR (Ocenie Skutków Regulacji) projektu nowelizacji ustawy o usługach turystycznych z 7 stycznia 2015 r. znajduje się stwierdzenie:

zakłada się, że koszty powrotu turystów do kraju zostaną pokryte z zabezpieczeń finansowych posiadanych przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych

Moim zdaniem nie ma racjonalnych podstaw, aby takie założenie przyjmować.

W związku z tym stwierdzeniem wystąpiłem do Ministerstwa Sportu i Turystyki z prośbą o wskazanie jakie są podstawy przyjęcia takiego założenia.

Piotr Cybula

Projekt nowelizacji ustawy o usługach turystycznych (uwagi krytyczne)

Wczoraj na stronie Rządowego Centrum Legislacji pojawił się projekt nowelizacji ustawy o usługach turystycznych.

Propozycja sprowadza się do dodania w tej ustawie jednego przepisu – w art. 5 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

5a. Marszałek województwa lub wskazana przez niego jednostka upoważniona do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki na pokrycie kosztów powrotu klientów do kraju, o której mowa w ust. 4, prowadzi działania związane z organizacją powrotu turystów z imprezy turystycznej do miejsca wyjazdu lub planowanego powrotu z imprezy turystycznej w przypadku, gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny, wbrew obowiązkowi, nie zapewnia tego powrotu.

Do tej pory jakoś udawało się zapewnić powrót klientom do kraju, oczywiście nie bez trudności. Poważniejszym problemem związanym z zabezpieczeniem finansowym organizatorów turystyki jest jednak kwestia pomocy klientom, którzy wpłacili cenę za imprezę turystyczną i jej nie odzyskali. W tym zakresie nasze przepisy pozostają niezgodne z prawem unijnym. Niestety ustawodawca do tego problemu w ogóle się nie odnosi. Klientom pozostanie więc występowanie z pozwami przeciwko Skarbowi Państwa. Zasadność takiego odszkodowania potwierdził pod koniec listopada w jednej ze spraw Sąd Okręgowy w Warszawie.

W sumie oprócz tego, że ta propozycja w żaden sposób nie zmienia sytuacji niezgodności naszego prawa z prawej unijnym (art. 7 dyrektywy 90/314), nie wiadomo co przez tę zmianę chce osiągnąć projektodawca. Generalnie na pierwszy rzut oka chodzi tylko o wyraźne wskazanie organu, który „prowadzi działania związane z organizacją powrotu turystów”. Czym jednak mają być te działania projektodawca nie wyjaśnia.

Oczywiście nie byłoby większego problemu, gdyby środki z zabezpieczenia finansowego były wystarczające na sprowadzenie poszkodowanych klientów do kraju. Problem może powstać w sytuacji gdy te środki nie będą wystarczające. Powstaje pytanie, czy ten przepis ma być także podstawą do prowadzenia takich działań w takiej sytuacji.

Biorąc pod uwagę wykładnię językową, wydaje się, że nie. Do tego problemu w ogóle nie odniesiono się w uzasadnieniu. O co tak na prawdę chodzi wyjaśniono dopiero w OSR (Ocena Skutków Regulacji):

Projekt regulacji nie będzie wywoływał dodatkowych skutków finansowych dla budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego zarówno w zakresie finansowania kosztów powrotów turystów jak i kosztów administracyjnych organizacji procesu sprowadzania turystów do kraju przez urzędy marszałkowskie.

1. Koszty powrotu turystów: zakłada się, że koszty powrotu turystów do kraju zostaną pokryte z zabezpieczeń finansowych posiadanych przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. W związku z tym, projektowana ustawa nie będzie wywierała w tym zakresie skutków finansowych dla budżetu państwa.

Takie uzasadnienie jest mało przekonujące i a wręcz kamuflujące istniejące problemy. Nie ma bowiem zasadnych podstaw do przyjęcia założenia, że zabezpieczenia finansowe organizatorów turystyki będą wystarczające. W efekcie tej nowelizacji stwarza się pozory bezpieczeństwa i stara się zakryć realną możliwość odpowiedzialności Skarbu Państwa w związku z brakiem odpowiedniego zabezpieczenia finansowego, a to już jest mało odpowiedzialne.

Z drugiej jednak strony propozycja tego przepisu jest tak skonstruowana, że uwzględniając wykładnię systemową (prawo unijne) oraz wykładnię celowościową nie można wykluczyć, że odpowiedź na wskazane wcześniej pytanie będzie pozytywna, a zatem, że marszałek województwa jest zobowiązany do zapewnienia powrotu klienta w sytuacji gdy zabezpieczenie finansowe organizatora turystyki nie będzie wystarczające.

Inna sprawa to kwestia „zgubienia” przez projektodawcę „odwiedzających”. W proponowanym przepisie mowa jest tylko o „turystach”, a przecież ochroną objęci są także „odwiedzający” (raczej hipotetycznie, bo niewypłacalność w praktyce dotykać będzie raczej „turystów).

Generalnie sprawa jest zbyt poważna, aby problem próbować załatwiać jednym dość niejasnym przepisem. Wygląda to tak jakby ustawodawca dostrzegał problem, ale nie chciał postawić kropki nad i (bo to byłoby też przyznaniem się do niezgodności z prawem unijnym).

Krytyczne uwagi przedstawiłem też w komentarzu zamieszczonym w opublikowanym w „Rzeczpospolitej” artykule pt. Kiedy biuro podróży upadnie, marszałek zadba o turystów.

Piotr Cybula

Sąd Okręgowy w Warszawie o nieprawidłowym wdrożeniu unijnego standardu ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki

W Polsce regularnie dochodzi do niewypłacalności biur podróży a posiadane przez te biura gwarancje lub ubezpieczenia okazują się niewystarczające. Pozwala to przyjąć wniosek, że w krajowym porządku prawnym nie doszło do prawidłowej implementacji Dyrektywy Rady z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (90/314/EWG), a w szczególności do doprowadzenia polskiego prawa do zgodności z wymogami art. 7 tej Dyrektywy, według którego na wypadek swojej niewypłacalności organizator podróży (wycieczek, wakacji) powinien zapewnić dostateczne zabezpieczenie umożliwiające zwrot nadpłaconych pieniędzy oraz powrót konsumenta z podróży.

Źródło: uzasadnienie wyroku w sprawie o której pisałem we wpisie pt. Wygrałem ze Skarbem Państwa w precedensowej sprawie o odszkodowanie w związku z niewypłacalnością biura podróży

Ps. Odwołanie do tego artykułu pojawiło się podczas dyskusji sejmowej Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki /nr 151/ w dniu 13 stycznia 2015 r.