Author Archives: Piotr Cybula

Projekty rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie zabezpieczenia finansowego biur podróży

Na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji dostępne są projekty dwóch rozporządzeń Ministra Finansów dotyczące zabezpieczenia finansowego organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

MSiT dezinformuje poszkodowanych klientów biur podróży

W związku z obecną sytuacją poszkodowanych klientów biur podróży, warto przypomnieć słowa Ministra Adama Giersza z września 2010 r. (wówczas wchodziły w życie przepisy, które miały polepszyć ochronę klienta biura podróży w zakresie zabezpieczenia finansowego – dostosować do dyrektywy 90/314):

Zabezpieczenia finansowe, jakie będą musiały posiadać biura podróży, muszą wystarczyć na pokrycie wszystkich roszczeń klientów. Nie tak, jak dotychczas, że te roszczenia były realizowane stopniowo, czyli w pierwszej kolejności koszty powrotu do kraju, w przypadku podróży zagranicznej, potem zwrot należności za niezrealizowaną wycieczkę, a na koniec za część programu niezrealizowaną w ramach wykupionego urlopu. Ta ustawa to zmieni.

Co ciekawe, MSiT dalej twierdzi, że dyrektywa 90/314 w zakresie zabezpieczenia finansowego biur podróży została w prawie polskim wdrożona prawidłowo.

Paradoksalnie rzecz biorąc tak źle jak po wejściu w życie tej ustawy jeszcze nie było. Przypadki niewypłacalności zdarzały się również poprzednio. Abstrahując od liczby niewypłacalnych organizatorów turystyki, po nowelizacji do grona „poszkodowanych” klientów dołączyli marszałkowie województw. Nowelizacja okazała się porażką. Poszkodowani klienci wciąż czekają na wypłaty, które oczywiście nie będą w pełnej wysokości.

Inną sprawą jest to, co robi ministerstwo. Trudno poważnie traktować oficjalne stanowisko MSiT, że dyrektywa została wdrożona w prawie polskim w sposób prawidłowy. Takie stanowisko jest niczym innym jak oczywistym dezinformowaniem poszkodowanych konsumentów. Trudno je też inaczej określić, jak niepoważne. Trudno też przyjąć, że pracownicy MSiT nie znają przepisów prawa unijnego i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Piotr Cybula

Rainbow Tours o zmianie przewoźnika oraz zmianie godzin wylotów i wyjazdów – niezgodnie z ustawą o usługach turystycznych

Dla wielu sporym zaskoczeniem może być postanowienie umowne, które dotyczy zmian umowy, a które jest stosowane przez Rainbow Tours.

Zgodnie z pkt. 4 zd. 4:

Zmiana przewoźnika lotniczego, godzin wylotów i wyjazdów lub powrotów, o ile nie zmienia się ilość świadczeń (np. noclegów czy posiłków) nie jest zmianą istotnych warunków umowy i nie stanowi podstawy do odstąpienia od umowy lub innych roszczeń o charakterze odszkodowawczym.

Moim zdaniem postanowienie to jest ewidentnie sprzeczne z art. 14 ust. 5-7 ustawy o usługach turystycznych. Stanowi poważne naruszenie praw konsumenta.

Piotr Cybula

 

prof. M. Stec: „Ochrona pasażera w transporcie autobusowym w świetle rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 lutego 2011 r. nr 181/2011 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym”

W publikacji pt. „Rozprawy z prawa cywilnego, własności intelektualnej i prawa prywatnego międzynarodowego. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Bogusławowi Gawlikowi” ukazał się artykuł prof. Mirosława Steca pt. „Ochrona pasażera w transporcie autobusowym w świetle rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 lutego 2011 r. nr 181/2011 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym„.

Komentarz do ustawy o usługach turystycznych – już w sprzedaży

Nakładem Wydawnictwa Wolters Kluwer Polska ukazał się przygotowany przeze mnie komentarz do ustawy o usługach turystycznych – „Usługi turystyczne. Komentarz„. Publikacja jest już w sprzedaży.

Więcej informacji o niej można uzyskać na stronie wydawnictwa: Wolters Kluwer Polska.

Piotr Cybula

Przewoźnicy kolejowi – decyzje UOKiK

Ograniczenie odpowiedzialności w przypadku odwołania pociągów, nieinformowanie w wezwaniach do zapłaty o możliwości złożenia reklamacji, czy przedłużanie terminu na jej rozpatrzenie. To przykłady nieuczciwych praktyk stosowanych przez przewoźników

[Warszawa, 25 października 2012 r.] Podczas kontroli, która odbyła się w I kwartale 2012 roku sprawdzano regulaminy, umowy, informacje na stronach internetowych, czy oferty specjalne na Euro 2012. W maju 2012 roku Prezes UOKiK wszczęła postępowania przeciwko: Kolejom Mazowieckim, Dolnośląskim i Wielkopolskim, Przewozom Regionalnym, PKP Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście, Warszawskiej Kolei Dojazdowej i PKP Intercity.

We wzorcach stosowanych przez wszystkich skontrolowanych przewoźnikówznalazły się postanowienia, które wyłączały ich odpowiedzialność w razie wystąpienia tzw. ograniczenia w ruchu pociągów lub innych bliżej niesprecyzowanych okoliczności. W związku z tym konsument, który poniósł szkodę i z winy kolei nie dotarł na czas, ponieważ odwołano pociąg, nie mógł starać się o rekompensatę. Warto pamiętać, że każdy przewoźnik odpowiada za szkodę spowodowaną jego zaniedbaniem – wyjątkiem jest siła wyższa, zdarzenia spowodowane wyłącznie przez osoby trzecie lub podróżnego. Cieszy fakt, że przewoźnicy zaprzestali stosowania kwestionowanego postanowienia lub zobowiązali się do jego zmiany.

Prezes Urzędu stwierdziła również, że w wysyłanych przez Koleje Dolnośląskie wezwaniach do zapłaty kary za brak biletu nie zamieszczono informacji o możliwości złożenia reklamacji. Zgodnie z prawem – obowiązkiem przedsiębiorcy jest umieszczenie takiego pouczenia tak, aby pasażer wiedział o przysługujących mu prawach, gdy nie zgadza się z decyzją przewoźnika. Spółka uzupełniła wezwania do zapłaty i zaniechała stosowania kwestionowanych praktyk.

Prezes Urzędu miała także wątpliwości do postanowienia, które mogło wydłużyć czas na rozpatrzenie reklamacji. Zgodnie z nim, Przewozy Regionalne oraz PKP Intercity zastrzegły sobie prawo do udzielenia odpowiedzi na zastrzeżenia konsumenta w ciągu miesiąca lub przedłużenia tego terminu do trzech miesięcy. Zgodnie z przepisami, czas ten wynosi 30 dni a nieudzielenie przez przewoźnika odpowiedzi w wymaganym terminie skutkuje uwzględnieniem reklamacji. Spółki zobowiązały się do zmiany postanowienia i zaprzestały stosowania kwestionowanych klauzul.

Ponadto, Urząd miał zastrzeżenia do jednego z postanowień Warszawskiej Kolei Dojazdowej dotyczącego nieodpowiadania na reklamacje zawierające wulgaryzmy lub inne obraźliwe wyrażenia. Zgodnie z prawem, przewoźnik musi przyjąć do rozpatrzenia każdą reklamację, która spełnia wymogi formalne czyli zawiera datę, dane pasażera i przewoźnika, uzasadnienie, kwotę roszczenia, podpis. Tymczasem, stosując kwestionowane postanowienie, WKD arbitralnie mogła decydować o odrzuceniu reklamacji, swobodnie oceniając, czy jest obraźliwa. Przewoźnik zaprzestał stosowania kwestionowanych postanowień.

Wątpliwości Urzędu wzbudziło także prawo PKP Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście do pobierania opłaty za zatrzymanie dokumentu uprawniającego do zniżki, który w opinii konduktora mógłby być wcześniej podrobiony. Zgodnie z prawem, gdy konduktor podejrzewa, że dokument został sfałszowany, może jedynie go zatrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Nie ma uprawnień do tego, aby obciążać pasażerów opłatą za brak dokumentu. Przedsiębiorca zobowiązał się do zmiany kwestionowanych praktyk.

Rozstrzygnięcia Prezes UOKiK:

  • Koleje Dolnośląskiew Legnicy – RPZ 25/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście – RPZ 27/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki
  • Koleje Mazowieckiew Warszawie – RPZ 26/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki
  • Przewozy Regionalne w Warszawie – RPZ 24/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki, zaniechanie
  • Warszawska Kolej Dojazdowaw Grodzisku Mazowieckim – RPZ 30/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • PKP Intercity w Warszawie – RPZ 22/2012, zobowiązanie do zmiany praktyki, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki
  • Koleje Wielkopolskie w Poznaniu – RPZ 23/2012, zaniechanie stosowania kwestionowanej praktyki

Pomoc

Reklamacje na niewłaściwie wykonaną umowę przewozu powinny być kierowane do przewoźnika. Podróżny może także złożyć do Prezesa UTK skargę na odpowiedź lub brak odpowiedzi na złożoną przez niego do przewoźnika skargę lub reklamację. Do skargi do Prezesa UTK należy dołączyć: kopię skargi skierowanej do przewoźnika, odpowiedź przewoźnika, jeżeli została udzielona, bilet na daną trasę lub potwierdzenie rezerwacji, inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażera w ruchu kolejowym. Praktyczne informacje wskazujące do kogo należy się zwrócić w przypadku problemów z przewoźnikiem kolejowym zawiera poradnik przygotowany przez UOKiK. Ponadto, konsumenci bezpłatną pomoc w dochodzeniu swoich praw mogą uzyskać od rzeczników konsumentów lub dzwoniąc pod bezpłatny nr 800 007 707 czynny od poniedziałku do piątku od 09:00 do 17:00. Porad udzielają także: Stowarzyszenie Konsumentów Polskich pod adresem porady@dlakonsumentow.pl i Federacja Konsumentów w swoich oddziałach.

Źródło: komunikat prasowy UOKiK z 25.10.2012 r.

ECK: możemy mieć do czynienia z sytuacją, w której Rzeczpospolita Polska mogłaby ponosić odpowiedzialność finansową za nieprawidłowe wdrożenie art. 7 dyrektywy 90/314

W związku z sytuacją poszkodowanych klientów biur podróży, wysłałem zapytanie do Europejskiego Centrum Konsumenckiego.

W zeszłym tygodniu otrzymałem odpowiedź, z której wynika, że także w ocenie ECK „możemy mieć do czynienia z sytuacją, w której Rzeczpospolita Polska nie zapewniła przewidzianego w dyrektywie oraz orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości poziomu ochrony, a zatem mogłaby ponosić odpowiedzialność finansową z tego tytułu”.

Rzecz dotyczy oczywiście nieprawidłowego wdrożenia w prawie polskim art. 7 dyrektywy 90/314. Poszkodowani klienci muszą bardzo długo czekać na wypłaty. Niektórzy  w ogóle nie dostaną zwrotu przedpłat, inni tylko w części, co stanowi naruszenie tej unijnej regulacji.

dr Piotr Cybula, radca prawny


Opóźnienia w transporcie pierwszego i ostatniego dnia imprezy

Gdy pojawiają się problemy z opóźnieniem transportu organizatorzy turystyki czasami powołują się na taką klauzulę: „Pierwszy i ostatni dzień imprezy przewidziany jest na przelot, a nie na właściwy wypoczynek„, co ma rzekomo zwalniać ich z odpowiedzialności z tego tytułu.

Oczywiście w żaden sposób nie stanowi to samo przez się przesłanki zwalniającej organizatora turystyki z odpowiedzialności za nienależyte wykonanie umowy.

Niektórzy organizatorzy turystyki usilnie starają się też wykazać, że dla takich opóźnień dochodzi nawet dla dobra klienta, co również ma oznaczać brak odpowiedzialności organizatora.

W praktyce jednak bardzo często nie ma żadnych podstaw w świetle ustawy o usługach turystycznych do powoływania się na takie okoliczności. Jest to ewidentna próba uchylenia się od odpowiedzialności względem klienta.

Piotr Cybula

Kodeks Etyki PIT raz jeszcze

W zeszłym tygodniu wysłałem do Polskiej Izby Turystyki zapytanie odnośnie Kodeksu Etyki PIT.

Pytanie związane jest z informacją zamieszczoną na stronie PIT. Wynika z niej, że PIT wydaje Certyfikaty członka PIT „w oparciu o zasady Kodeksu Etyki członków Izby„.

Kiedyś już o tym wspominałem, jestem jednak ciekawy w związku ze zmianą władz w PIT, czy w dalszym ciągu nie ma możliwości zapoznania się z tym dokumentem przez osoby spoza Izby.

Tydzień minął, odpowiedzi wciąż nie uzyskałem…

Piotr Cybula

Komentarz do ustawy o usługach turystycznych – zapowiedź

Nakładem wydawnictwa Wolters Kluwer Polska pod koniec miesiąca ukaże się komentarz do ustawy o usługach turystycznych.

Zapowiedź wydawnictwa znajduje się tutaj.