Jak podaje Radio Kraków:
W czwartek w Krakowie po raz pierwszy zapadł wyrok po tradycyjnym procesie. Sąd na podstawie zeznania świadka i wyciągów z kont bankowych uznał, że nie ma wątpliwości, iż mieszkaniec Krakowa świadczył płatne usługi taksówkarskie bez licencji.
To pierwszy skazujący (na razie nieprawomocny) wyrok wobec kierowcy Ubera po tradycyjnym procesie. Kierowca musi zapłacić 2000 złotych grzywny i pokryć koszty sądowe.
Więcej: Radio Kraków
Opublikowano Uncategorized
Kraków oraz Stowarzyszenie Komitet Konkursowy Kraków 2022 wydały blisko 11 mln zł na proces ubiegania się Krakowa o przyznanie roli gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 r. W ocenie NIK pieniądze te wykorzystano nieefektywnie, gdyż miasto wycofało się ze starań o organizację Igrzysk, na skutek braku poparcia dla tej idei wśród mieszkańców. NIK wytyka Ministrowi Sportu, że finansowanie z budżetu państwa organizacji Igrzysk powinno nastąpić dopiero po wyrażeniu woli organizowania ich przez większość lokalnej społeczności. Izba wykryła też nieprawidłowości w umowach miasta ze szwajcarską firmą, która starała się w jej imieniu o organizację Igrzysk, zgłosiła też uwagi do działalności Stowarzyszenia Komitet Konkursowy Kraków 2022.Kalendarium organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Krakowie w 2022 r.
- W czerwcu 2012 r. narodziła się idea organizacji w Krakowie ZIO 2022. Jej inicjatorami były władze samorządowe regionu Małopolski, Polski Komitet Olimpijski oraz Słowacki Komitet Olimpijski;
- 10 maja 2013 r. Sejm RP przyjął uchwałę popierającą ubieganie się o przyznanie Krakowowi roli gospodarza ZIO 2022;
- 22 sierpnia 2013 r. Gmina Miejska Kraków, województwo małopolskie oraz miasto Zakopane powołały stowarzyszenie „Komitet Konkursowy Kraków 2022″ z siedzibą w Krakowie, którego strategicznym celem była koordynacja współpracy na rzecz kandydatury miasta Krakowa jako organizatora ZIO 2022;
- 7 listopada 2013 r. Polski Komitet Olimpijski oficjalnie zgłosił kandydaturę Krakowa jako miasta gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2022 r.;
- 21 listopada 2013 r. Rada Ministrów podjęła uchwałę, w której zadeklarowała współpracę w organizacji w Krakowie oraz w regionie tatrzańskim po stronie polskiej i słowackiej Igrzysk Olimpijskich w 2022 r. Ponadto upoważniła Ministra Sportu i Turystyki do koordynowania działań wspierających organizację ZIO 2022;
- 4 marca 2014 r. Minister Sportu i Turystyki przekazał na rzecz Krakowa kwotę prawie 4 mln zł (pierwsza transza) z przeznaczeniem na proces ubiegania się o organizację Igrzysk;
- 13 marca 2014 r. Polski Komitet Olimpijski, Kraków oraz Stowarzyszenie Komitet Konkursowy Kraków 2022 złożyły w siedzibie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego wniosek aplikacyjny (Bid Book I);
- 1 kwietnia 2014 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę w sprawie przeprowadzenia referendum lokalnego w sprawie organizacji Zimowych Igrzysk w 2022 r.;
- 25 maja 2014 r. odbyło się referendum, w wyniku którego blisko 70 proc. jego uczestników opowiedziało się przeciwko organizacji w Krakowie Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 r.;
- 11 czerwca 2014 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę o rezygnacji z procesu ubiegania się o organizację Igrzysk w 2022 r.;
- 12 czerwca 2014 r. Minister Sportu i Turystyki wezwał Miasto Kraków do zwrotu 4 mln zł z uwagi na nieosiągnięcie planowanych efektów rzeczowych zadania;
- 3 lipca 2014 r. Minister Sportu i Turystyki wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji;
- 12 stycznia 2015 r. Miasto Kraków zwróciło na rachunek Ministerstwa Sportu i Turystyki środki dotacji wraz z odsetkami;
- 14 stycznia 2015 r. Miasto Kraków złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję administracyjną Ministra Sportu i Turystyki w sprawie zwrotu środków dotacji;
- do 2 grudnia 2016 r. nie doszło do rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.
Najważniejsze ustalenia kontroli
Zarówno Minister Sportu i Turystyki jak i Prezydent Krakowa prawidłowo prowadzili analizy prawne i finansowe dotyczące możliwości sfinansowania procesu ubiegania się Krakowa o organizację Igrzysk Olimpijskich w 2022 r. NIK zauważa, że wyniki analiz wskazywały na ryzyko związane z możliwością braku poparcia społecznego dla organizacji Igrzysk i rekomendowały pilne przeprowadzanie badania opinii publicznej w tej sprawie w formie sondażu lub referendum. Wyniki badania opinii publicznej, realizowanego na przełomie października i listopada 2013 r. na zlecenie Miasta Krakowa przez TNS Polska S.A., pokazały
66 proc. poparcie mieszkańców Krakowa dla organizacji Igrzysk i stosunkowo wysoki odsetek przeciwników – 29 proc. (grupa 500 respondentów). W raporcie z badania zwrócono również uwagę na ryzyko zmiany opinii mieszkańców podczas debaty publicznej, co potwierdziło się w majowym referendum.Minister Sportu i Turystyki zdecydował się na zawarcie umowy z Krakowem na dofinansowanie organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich pomimo faktu, że samorząd Krakowa nie posiadał wystarczającej wiedzy o stopniu poparcia opinii publicznej dla realizacji Igrzysk. Minister nie zminimalizował ryzyka wystąpienia negatywnych dla Skarbu Państwa konsekwencji referendum lokalnego, dotyczącego poparcia dla organizacji Igrzysk w 2022 r. W ocenie NIK, na etapie opracowywania projektu umowy z Krakowem, Ministerstwo Sportu i Turystyki powinno było uregulować kwestie związane z ewentualnym negatywnym wynikiem referendum, a finansowanie organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich powinno nastąpić dopiero po wyrażeniu woli organizowania Igrzysk przez większość mieszkańców.
W przeprowadzonym w maju 2014 r. referendum, większość mieszkańców Krakowa – aż 70 proc. głosujących – opowiedziała się przeciwko organizacji Igrzysk w 2022 r. W następstwie czego miasto zrezygnowało z ubiegania się o prawo do ich organizacji. NIK podkreśla, że podjęcie uchwały o przeprowadzeniu referendum lokalnego nastąpiło na etapie znacznego zaangażowania środków publicznych (do końca marca 2014 r. wydano ok. 21 proc. środków na ten cel – 4,8 mln zł z przewidzianych ok. 22,8 mln zł). Przy okazji NIK zauważa, że mieszkańcom gmin regionu tatrzańskiego nie dano możliwość wypowiedzenia się w referendum na temat poparcia dla organizacji Igrzysk, choć to na ich terenie miały być także rozgrywane konkurencje olimpijskie.
Gmina Miejska Kraków prawidłowo i rzetelnie udokumentowała wydatki w kwocie ponad 8,2 mln zł, które poniesiono na proces organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 r. NIK zauważa jednak, że środki publiczne zostały wykorzystane nieefektywnie, odstąpiono bowiem od starań o organizację Igrzysk.
Minister Sportu i Turystyki właściwie nadzorował prawidłowość wydatkowania środków dotacji udzielonych na proces ubiegania się miasta Krakowa o organizację Igrzysk w 2022 r. Minister objął kontrolą środki w wysokości prawie 2 mln zł z dotacji celowej udzielonej Stowarzyszeniu Komitet Konkursowy Kraków 2022 oraz zasadnie wydał decyzję zobowiązującą Stowarzyszenie do zwrotu ponad 50 tys. zł z powodu niecelowości wydatków. Pracownicy Ministerstwa skontrolowali również sposób wydatkowania przez Miasto Kraków części dotacji celowej w wysokości 3 mln 970 tys. zł. Po rezygnacji Krakowa z ubiegania się o organizację Igrzysk, Minister wydał decyzję w której zażądał zwrotu dotacji w wysokości 3 mln 970 tys. zł. Miasto Kraków zwróciło środki dotacji i złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra. W ocenie NIK istnieje ryzyko negatywnego wobec Ministra rozstrzygnięcia sporu w toczącym się postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Najwyższa Izba Kontroli negatywnie ocenia realizację części umowy zawartej pomiędzy miastem Kraków a szwajcarską firmą Event Knovledge Service S.A. (EKS) w zakresie opracowania ekspertyz oraz studiów wykonalności dla obiektów sportowych i pozasportowych, nowo budowanych oraz modernizowanych. Event Knovledge Service S.A. sporządziła tylko 5 z 19 opracowań studiów wykonalności, za które otrzymała jednak pełne wynagrodzenie (ponad 645 tys. zł). Stało się tak dlatego, że zmniejszyła się liczba podmiotów biorących udział w projekcie ZIO 2022 oraz nastąpiła korekta „Planu Generalnego Igrzysk” opisanego we wniosku aplikacyjnym. Niestety Miasto Kraków w umowie zawartej ze szwajcarską firmą, a także w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, nie dodało zapisu uzależniającego wysokość wynagrodzenia od ilości sporządzonych studiów wykonalności, a także nie uwzględniło, że może zmniejszyć się liczba opracowań. Zdaniem NIK wynagrodzenie należne wykonawcy powinno było być ustalone proporcjonalnie do liczby wykonanych opracowań. Łącznie szwajcarska firma otrzymała wynagrodzenie w wysokości prawie 4,5 mln zł, w tym za świadczenie usług – ponad 1,6 mln zł i za sporządzenie opracowań – blisko 2,9 mln zł (w tym wniosek aplikacyjny Bid Book I – prawie 2 mln zł, ekspertyz oraz studiów wykonalności dla pięciu obiektów – ponad 645 tys. zł oraz opracowanie strategii technicznej – 92 tys. zł).
Stowarzyszenie Komitet Konkursowy Kraków 2022 miało do dyspozycji prawie 2,5 mln zł środków publicznych na wstępny etap ubiegania się o organizację Igrzysk. Pieniądze te wydatkowano zgodnie z zawartymi umowami. Jednocześnie NIK zwraca uwagę, że Stowarzyszenie w 2013 r. nie dokumentowało w wystarczający sposób przeprowadzonych negocjacji, rozeznania rynku oraz wyboru wykonawców i ekspertów w zakresie wydatków na kwotę ponad 1,6 mln zł. Wyłączenie obowiązku stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych dotyczące zakupu wskazanych towarów i usług nie zwalniało Stowarzyszenia z zachowania należytej staranności w wydatkowaniu środków publicznych. W ocenie NIK tego rodzaju postępowanie nie gwarantowało, że środki będą wydatkowane w sposób gospodarny i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, do czego Stowarzyszenie było zobowiązane przepisami ustawy o finansach publicznych.
Ponad 90 proc. rozliczonych środków Stowarzyszenie wydatkowało na akcje promocyjne i z zakresu public-relations (1,5 mln zł tj. 61,5 proc.), bezzwrotną opłatę aplikacyjną na rzecz MKOl (ok. 480 tys. zł, tj. prawie 20 proc.) i obsługę ekspercką (ponad 252 tys. zł, tj. 10 proc.). Efektem poniesionych wydatków była m.in. realizacja kampanii informacyjno-promocyjnej „Marzenia się spełniają. Kraków 2022”. Koszty kampanii wyniosły prawie 1 mln 350 tys. zł
(55 proc. wydatkowanych środków).Uwagi i wnioski NIK
Decyzja o organizacji tak ważnego wydarzenia sportowego i medialnego, jakim są Zimowe Igrzyska Olimpijskie, powinna uzyskać akceptację i gwarancje finansowania zarówno na szczeblu rządowym, jak i samorządowym. Wola mieszkańców, członków wspólnoty samorządowej powinna zostać wyrażona w drodze referendum. W przypadku Krakowa podjęcie uchwały o przeprowadzeniu referendum lokalnego nastąpiło na etapie, gdy zostały już zaangażowane znaczne środki finansowe na organizację Igrzysk. W związku z wynikiem referendum Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę w sprawie rezygnacji Krakowa z procesu ubiegania się o prawo do organizacji Igrzysk w 2022 r. Podjęcie powyższej uchwały skutkowało brakiem możliwości wykorzystania wykonanych już prac, które zostały sfinansowane ze środków publicznych.
W związku z wynikami kontroli Najwyższa Izba Kontroli wnosi o rozważenie przyjęcia przez Ministra Sportu i Turystyki reguły postępowania uzależniającej przyznanie dotacji celowej na dofinansowanie zadań związanych z organizacją igrzysk olimpijskich od rozstrzygającego wyniku referendum lokalnego wyrażającego zgodę na organizację igrzysk.
Rozmiar: 514,94 kB
Rozmiar: 1,45 MB
Rozmiar: 178,14 MB
Źródło: NIK
Zgodnie z Zasadami postępowania krakowskiego Stowarzyszenia Przewodników Turystycznych:
Za naganne uważa się:
- publiczne ubliżanie koleżankom i kolegom przewodnikom (…)
Czyli ubliżać w innych okolicznościach nie jest naganne?
W mojej praktyce stosunkowo często udzielam porad prawnych związanych z opóźnionymi lotami. Większość z nich dotyczy lotów odbywanych w ramach imprez turystycznych organizowanych przez biura podróży (organizatorów turystyki).
W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na pewien istotny błąd, który w takiej sytuacji popełniają pasażerowie.
W przypadku opóźnienia lotu pasażer może skorzystać z praw, które daje mu rozporządzenie UE nr 261/2004. W zależności od długości opóźnienia i długości lotu klient może otrzymać określoną pomoc oraz odszkodowanie.
Wielu klientów biur podróży w takiej sytuacji ogranicza się wyłącznie do dochodzenia praw wynikających z tego rozporządzenia. Najczęściej wynika to z informacji do nich docierających. Pasażerowie są informowani, że w takiej sytuacji mogą dochodzić takiego odszkodowania. Informacje te docierają do nich z wielu źródeł, także ze strony firm specjalizujących się w pomocy w dochodzeniu takich odszkodowań. Takie ograniczenie się do odszkodowania wynikającego z tego rozporządzenia to moim zdaniem co do zasady istotny błąd. Z rozporządzenia 261/2004 wynika bowiem wyraźnie (art. 3 pkt 6):
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw pasażerów wynikających z dyrektywy 90/314/EWG.
Zgodnie z tą dyrektywą i polską ustawą o usługach turystycznych organizator turystyki za takie opóźnienia ponosi co do zasady odpowiedzialność. Odpowiedzialność ta nie ogranicza się tylko do szkody majątkowej, ale takie opóźnienie może również rodzić odpowiedzialność z tytułu szkody niemajątkowej (zmarnowanego urlopu). Reguła jest więc jasna – prawa wynikające z rozporządzenia 261/2004 nie pozbawiają klienta praw wynikających z dyrektywy 90/314, w tym możliwości dochodzenia od organizatora turystyki odpowiedzialności.
W przypadku opóźnienia lotu niezależnie więc od od skierowania skargi do przewoźnika w oparciu o rozporządzenie 261/2004 warto wystąpić również do biura podróży (organizatora turystyki) o odszkodowanie. Co istotne, jak wynika przynajmniej z mojego doświadczenia, w praktyce w przeważającej liczbie przypadków organizatorzy turystyki nie kwestionują tego rodzaju odpowiedzialności.
Oczywiście każdy przypadek podlega indywidualnej ocenie, zwłaszcza odnośnie tego, czy nie występując przesłanki zwalniające przewoźnika/organizatora turystyki z odpowiedzialności, choć są one ujęte bardzo wąsko.
Piotr Cybula
Opublikowano Uncategorized
Otagowane dyrektywa 90/314, prawa pasażerów, rozporządzenie 261/2004
W najbliższą środę rozpocznie się V Forum Agentów Biur Podróży. Z pewnością jednym z tematów najbardziej dyskutowanych będzie problematyka nowego Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego. Na Forum będę miał przyjemność przedstawić referat na temat umowy agencyjnej w orzecznictwie sądów polskich. Poniżej zamieszczam pełny program:
8.30-9.30 Networking (rejestracja i powitalna kawa)
09.30 Powitanie, Dawid Lasek, Podsekretarz Stanu w MSiT
09.45-10.30 „Turystyka w dobie zagrożenia terroryzmem”
– możliwości przeciwdziałania lub minimalizowania szkód biura podróży na przykładzie zamachów w Tunezji
– modele szacowania ryzyka w branży turystycznej
– perspektywa rozwoju i ewolucji konfliktu na Bliskim Wschodzie i w Afryce
Grzegorz Cieślak Koordynator Zespołu Analiz Zamachów Bombowych Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas10.30- 11.30 „Tradycyjni agenci kontra wyszukiwarki internetowe”
– zmiany na rynku agencyjnym w Niemczech
– Internet – korzyści i zagrożenia dla agentów turystycznych
– przyszłość stacjonarnych agentów turystycznych
Norbert Pfefferlein, wiceprezes ASR, niemieckiej organizacji zrzeszającej niezależnych agentów.
11.30-11.50 Networking (przerwa kawowa)
11.50-12.30 „Nowe instrumenty kontroli podatników– przykre konsekwencje dla branży turystycznej”
– Jednolity Plik Kontrolny (JPK)
– klauzula unikania opodatkowania
– centralny rejestr paragonów i faktur
Justyna Wysocka-Zając, członek zarządu oraz dyrektor departamentu doradztwa podatkowego Małopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych
12.30-13.15 „Turystyczny Fundusz Gwarancyjny jako dodatkowe zabezpieczenie klientów biur podróży”
– informacje ogólne, zadania, umiejscowienie w strukturze UFG
– korzyści dla klientów, obowiązki dla branży turystycznej
Małgorzata Ślepowrońska – Członek Zarządu UFG, Renata Mentlewicz – Dyrektor Biura Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego
13.15-14.15 Networking (przerwa lunchowa)
14.15-14.45 „Nowoczesność wkracza do agenta”
– nowatorskie rozwiązania w sprzedaży wycieczek
– zalety wykorzystania przez agentów wirtualnej rzeczywistości
– możliwości płynące z wdrożenia do obsługi klientów chatbotów
Tomasz Berdowski, założyciel i prezes firmy MerlinX – Elektroniczne Systemy Sprzedaży Sp. zo.o.
14.45-15.45 „Umowa agencyjna w orzecznictwie sądów polskich”
– analiza orzecznictwa
– czy umowy z touroperatorami mogą być równoważne- praktyczne wnioski dla agentów i organizatorów
Piotr Cybula, prawnik
15.45-17.45 Debata z udziałem prezesów największych TO – moderator Tomasz Rosset
„Przyszłość rynku turystycznego w skomplikowanej sytuacji geopolitycznej. Jak pokonać trudności i osiągnąć sukces dzięki współpracy agent-touroperator”
– oferta sprzedaży Lato 2017
– ocena ryzyk mogących wystąpić na rynku w 2017
– perspektywy rozwoju rynku turystyki wyjazdowej w Polsce
– rosnąca/spadająca rola agenta turystycznego w podejmowaniu decyzji przez klientów?
– turystyka krajowa – szanse i zagrożenia dla touroperatorów i agentów
– Fundusz gwarancyjny (TFG) – zagrożenia i korzyści
17.45 Podsumowanie Forum
18.00-21.00 Wieczorny Business Mixer
Więcej informacji o Forum znaleźć można na stronie organizatora.
Kolejnym biurem podróży w związku którego niewypłacalnością mamy już prawomocny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa jest biuro podróży Blue Rays.
Wyrok Sądu I instancji zapadł w lipcu ubiegłego roku. O sprawie pisałem we wpisie: Precedensowy wyrok w sprawie odpowiedzialności Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Blue Rays. Od zasądzającego odszkodowanie wyroku apelację wniosła strona pozwana – Skarb Państwa. Dzisiaj Sąd Okręgowy tę apelację oddalił. Tym samym wyrok Sądu I instancji potwierdzający wadliwość implementacji w Polsce art. 7 dyrektywy 90/314 stał się prawomocny.
W sprawie tej reprezentowałem powoda.
Piotr Cybula
Opublikowano Uncategorized
Na temat usług PKP każda z osób często z nich korzystających mogłaby wiele powiedzieć. W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na jeden konkretny problem. W moim przypadku wystąpił on już drugi raz w ciągu niezbyt długiego okresu czasu. Pozwala to przypuszczać, że nie ma on charakteru jednostkowego.
Jadę właśnie do Warszawy pociągiem z Krakowa. Do Krakowa dojeżdżam również pociągiem. Z miejscowości w której mieszkam już dwukrotnie nie udało mi się wsiąść do pociągu. Mimo że na miejscu stawiłem się w odpowiednim czasie.
Problem polegał na tym, że na chwilę przed przyjazdem pociągu na sąsiedni tor wjeżdża lub przejeżdża pociąg towarowy. Dzisiaj po prostu pociąg towarowy stanął obok i tym samym zablokował przejście na drugą stronę. Stanął, bo pojawiło się czerwone światło i nie mógł dalej pojechać. Nie miałem przy tym racjonalnej możliwości jego obejścia.
I teraz pojawia się pytanie, czy PKP nie może tak zorganizować przejścia dla pieszych i tak zaplanować przejazd pociągów, aby inne pociągi nie blokowały możliwości dojścia do pociągu. Być może problem ten ma charakter systemowy, który wymaga jakiegoś ogólniejszego rozwiązania. Czekam na stanowisko PKP w tej sprawie.
Piotr Cybula
W lipcu poprzedniego roku pisałem o precedensowy wyroku zasądzającym odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży Alba Tour.
Dzisiaj w sprawie tej orzekał Sąd Okręgowy. Sąd oddalił apelację Skarbu Państwa. Tym samym wyrok Sądu I instancji potwierdzający wadliwość implementacji w Polsce art. 7 dyrektywy 90/314 stał się prawomocny.
Piotr Cybula
Jak informuje Śląska Izba Turystyki:
W dniu 20.06.2016 w hotelu Senator w Katowicach odbyło się Walne Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze Śląskiej Izby Turystyki.
W informacji tej, zwłaszcza po kilku miesiącach, nie powinno być nic ciekawego. Jest jednak inaczej. Dlaczego? Odpowiedź mogą znaleźć Państwo tutaj.
Jak informuje Kancelaria Prezesa Rady Ministrów o pracach na ustawą wdrażającą nową dyrektywę turystyczną:
Ze względu na krótki termin wdrożenia dyrektywy 2015/2302 proponuje się przygotowanie projektu bez uprzedniego procedowania założeń projektu ustawy.
Choć o tej kwestii pisałem już w poprzednim wpisie, to chciałbym jeszcze zwrócić uwagę, że dyrektywa ta została uchwalona 25 listopada 2015 r. Państwa członkowskie mają ponad dwa lata na przygotowanie i uchwalenie odpowiednich przepisów celem jej wdrożenia. Powinny być one uchwalone do 1 stycznia 2018 r. (z czasem obowiązywania od 1 lipca 2018 r.).
Czy ponad dwa lata to na prawdę „krótki termin na wdrożenie dyrektywy 2015/2302”? Mam co do tego poważne wątpliwości. Nie mam natomiast wątpliwości co do tego, że prace nad tymi przepisami jak na razie są niewystarczające.
Piotr Cybula
PRAWO TURYSTYCZNE 