„W uzasadnionych przypadkach (…) zastrzega sobie prawo do zwiększenia ilości łóżek w pokoju (różna płeć, wiek uczestników, prośby dzieci lub rodziców)”.
– klauzula stosowana przez jednego z polskich organizatorów turystyki w warunkach uczestnictwa w imprezach turystycznych.
„A teraz możecie kupić sobie frytki i hamburgery”.
Takie zdanie usłyszałem dzisiaj na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego przy jednym z punktów gastronomicznych. Wypowiedział je licencjonowany przewodnik turystyczny w stosunku do uczestników wycieczki szkolnej przy obecności dwóch nauczycielek (a ściślej ich biernej postawie).
Z najnowszego raportu UNICEF wynika, że polskie dzieci tyją najszybciej w Europie. W ciągu ostatniej dekady w naszym kraju liczba dzieci z nadwagą podwoiła się. Czy powinni w tym „pomagać” przewodnicy turystyczni?
W kontekście takich sytuacji mało przekonujące stają się argumenty o szczególnej roli przewodnika turystycznego w procesie wychowawczym dzieci i młodzieży (takie argumenty pojawiały się podczas dyskusji nad deregulacją). Rodzice, którzy starają się uczyć dziecko zdrowo się odżywiać mają natomiast kolejny problem – trzeba się przygotować na argument: „a Pan przewodnik mówił…”.
Piotr Cybula
Opublikowano Uncategorized
Na zorganizowanej w dniu 17 maja 2013 r. konferencji pt. „Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport” dr Marek Porzycki oraz mgr Olena Sharvan z Uniwersytetu Jagiellońskiego przedstawili referat pt. „Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?„.
Referat ten w formie artykułu opublikowany został w pracy pod takim samym tytułem, która ukazała się w ramach Biblioteki Górskiej Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie (tom 22).
Za zgodzą autorów oraz wydawnictwa poniżej zamieszczam tekst artykułu oraz projekt ustawy, przygotowany przez wskazanych autorów:
Ponadto poniżej zamieszczam krótką informację wprowadzającą odnoszącą się do tego projektu, otrzymaną od autorów:
Jazda w miejscach niedozwolonych pojazdami silnikowymi, w szczególności czterokołowcami (tzw. quadami) oraz motocyklami crossowymi, stała się w ostatnich latach prawdziwą plagą w polskich górach, lasach i na innych terenach atrakcyjnych turystycznie. Policja i inne służby zupełnie nie dają sobie rady ze ściganiem sprawców nielegalnego off-roadu. Ilość quadów i motocykli crossowych rośnie, narasta konflikt między ich kierowcami a turystami poszukującymi w górach ciszy i kontaktu z naturą, coraz częściej dochodzi do groźnych wypadków. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że nawet w razie złapania sprawcy stosowane wobec niego sankcje są całkowicie nieadekwatne, gdyż w praktyce sprowadzają się do mandatu nie przekraczającego 500 zł. W przypadku sprawców będących z reguły osobami zamożnymi, które zainwestowały w sprzęt do uprawiania swojego „sportu” nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych, sankcje te nie pełnią żadnej funkcji prewencyjnej.
Przedstawiona w artykule prawników z Uniwersytetu Jagiellońskiego koncepcja zaostrzenia sankcji grożących za nielegalny wjazd pojazdem silnikowym do lasu lub na obszary chronione ma na celu przywrócenie ekonomicznego sensu sankcji, jak również wprowadzenie stopniowania represji karnej w zależności od wagi poszczególnych przypadków. Założeniem jest znacznie surowsze traktowanie sprawców dopuszczających się naruszenia przepisów po raz kolejny, na terenach chronionych, z użyciem pojazdu bez tablic rejestracyjnych. Propozycja obejmuje m.in. stosowanie środków karnych przepadku pojazdu, zakazu prowadzenia pojazdów takiego samego rodzaju, jakim posługiwał się sprawca, a w najbardziej poważnych przypadkach – nawet kary pozbawienia wolności. Przepadek pojazdu i zakaz prowadzenia pojazdów tego samego rodzaju będą sankcjami dotkliwymi, także ekonomicznie, ale jednocześnie nie będą nadmiernie represyjne, gdyż – ograniczając się do pojazdów wykorzystywanych przez sprawcę w celach „sportowo-rekreacyjnych” – nie pozbawią go zdolności zarobkowych. Proponowane zmiany prawa zostały przy tym starannie przeanalizowane pod kątem zgodności z Konstytucją, a także spójności z systemem prawa karnego. Do artykułu dołączono projekt ustawy wprowadzającej w życie proponowane w nim rozwiązania.
Autorzy artykułu nie łudzą się, że samo zaostrzenie sankcji rozwiąże problem nielegalnego off-roadu w Polsce. Powinno jednak przyczynić się do poważniejszego traktowania tego problemu przez Policję i inne służby, jak również ograniczyć demoralizujące sprawców poczucie bezkarności.
Organizatorzy konferencji pt. „Otoczenie prawne turystyki pielgrzymkowej” zmienili jej termin i miejsce.
Odbędzie się ona w dniach 23-25 września 2013 r. w Sromowcach Niżnych.
Zaproszenie oraz karta zgłoszenia dostępne są na stronie internetowej Polskiego Towarzystwa Prawa Wyznaniowego.
27 maja 2013 r. o godz. 12.30, w audytorium 130
w gmachu Uczelni Łazarskiego w Warszawie przy ul. Świeradowskiej 43
odbędzie się:
PUBLICZNA OBRONA ROZPRAWY DOKTORSKIEJ
Pani mgr Małgorzaty Sekuły-Leleno
na temat:
Odpowiedzialność za szkodę niemajątkową wyrządzoną niewykonaniem umowy o imprezę turystyczną
Promotor pracy: prof. n. dr hab. Adam OLEJNICZAK
Recenzenci:
prof. n. dr hab. Zbigniew KUNIEWICZ
prof. n. dr hab. Krzysztof KNOPPEK
Praca doktorska wraz z recenzjami wyłożona jest do wglądu w Biurze Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uczelni Łazarskiego w Warszawie, ul. Świeradowska 43, sektor F, pokój 361.
Opublikowano Uncategorized
Nakładem wydawnictwa Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie ukazała się publikacja pt. „Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport„.
Publikacja ta zawiera dziewiętnaście następujących opracowań:
| Leszek F. Korzeniowski Nauki o bezpieczeństwie – wprowadzenie do problematyki |
|
| Ireneusz C. Kamiński Obowiązki państwa dotyczące wypadków związanych z uprawianiem turystyki górskiej – uwagi na kanwie decyzji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Furdik przeciwko Słowacji |
|
| Paweł Czubik Pomoc konsularna w razie wypadków turystów poza granicami RP |
|
| Krzysztof Felchner Jak poruszać się po „mapach” przepisów dotyczących map (prawo autorskie, o dostępie do informacji publicznej, o infrastrukturze informacji przestrzennej, geodezyjne i kartograficzne)? |
|
| Jerzy Gospodarek Pojęcie, rodzaje i funkcje szlaków turystycznych ze szczególnym uwzględnieniem szlaków górskich |
|
| Dominik Wolski Obowiązek przewodnicki na obszarze parku narodowego obejmującego tereny górskie |
|
| Paweł Adamski, Anna Kolasińska, Zbigniew Witkowski Co wynika z badań nielegalnej dyspersji w parkach narodowych? |
|
| Mikołaj Bielański, Piotr Cybula, Szymon Ziobrowski Obszar uprawiania narciarstwa wysokogórskiego w Tatrzańskim Parku Narodowym a regulacje prawne |
|
| Marek Porzycki, Olena Sharvan Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów? |
|
| Jerzy Raciborski Bezpieczeństwo osób korzystających z usług stacji narciarskich |
|
| Michał Biliński Problem prywatyzacji PKL S.A. z perspektywy bezpieczeństwa osób korzystających z jej usług |
|
| Piotr Łebek Granice odpowiedzialności cywilnej organizatorów stoków narciarskich |
|
| Łukasz Cora W kwestii tzw. zakazu uprawiania narciarstwa lub snowboardingu (wybrane aspekty materialno-procesowe zabezpieczenia porządku i bezpieczeństwa na zorganizowanych terenach narciarskich) |
|
| Wojciech Robaczyński Cywilnoprawna odpowiedzialność narciarza |
|
| Jolanta Zatorska Odpowiedzialność cywilna osób uprawiających sporty wysokogórskie we Francji |
|
| Małgorzata Serwach Ubezpieczenia związane z turystyką górską |
|
| Mariusz Załucki Problem ryzykownych i długotrwałych wypraw górskich a prawo rodzinne i spadkowe |
|
| Sabina Owsianowska Bezpieczeństwo i aspekty prawne w przekazie informacyjnym organizatorów turystyki dzieci i młodzieży (na przykładzie turystyki górskiej) |
|
| Michał Kućka Szczególna regulacja stanu wyższej konieczności w ustawie o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich |
Otrzymałem dzisiaj poniższe pismo z Delegatury UOKiK w Łodzi.
Powinno ono zainteresować zwłaszcza osoby, co do których toczy się postępowanie reklamacyjne lub sądowe, gdzie istotne są poniższe postanowienia.
W dniu 29 stycznia 2013 roku Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniósł do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powództwo w sprawie stosowania przez Rainbow Tours S.A. z siedzibą w Łodzi we wzorcach umów zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami postanowień o treści:
– „Zmiana przewoźnika lotniczego, godzin wylotów i wyjazdów lub powrotów, o ile nie zmienia się ilość świadczeń (np. noclegów czy posiłków) nie jest zmianą istotnych warunków umowy i nie stanowi podstawy do odstąpienia od umowy lub innych roszczeń o charakterze odszkodowawczym.”;
– „Podstawą reklamacji nie mogą być zdarzenia i okoliczności, za które Biuro nie ponosi odpowiedzialności tj. takie, które wynikają z działań lub zaniechań Uczestnika, działań lub zaniechań osób trzecich nieuczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie, jeżeli tych działań i zaniechań nie można było przewidzieć, ani ich uniknąć oraz szkód wywołanych działaniem siły wyższej”;
– „Reklamacje z tytułu utraty/zniszczenia bagażu należy kierować bezpośrednio do linii lotniczych”;
– „W przypadku, gdy zakwaterowanie nastąpi w pierwszym dniu imprezy przed godz. 14:00 lub wykwaterowanie nastąpi w ostatnim dniu imprezy po godz. 10:00, to może nastąpić konieczność uiszczenia (u rezydenta lub bezpośrednio w hotelowej recepcji) dopłaty do kolejnej doby hotelowej.”.
Termin rozprawy sądowej nie został jeszcze ustalony.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie prowadzi obecnie postępowania administracyjnego przeciwko RAINBOW TOURS S.A. z siedzibą w Łodzi pod zarzutem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W dniu dzisiejszym zostało natomiast wszczęte postępowanie mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w związku z działaniami RAINBOW TOURS S.A. z siedzibą w Łodzi, mogącymi wprowadzać konsumentów w błąd (sygn. postępowania RŁO-405-00022/13).
Zakwestionowanie tych postanowień oczywiście nie oznacza, że są one stosowane w dalszym ciągu przez tego organizatora turystyki. Aktualnie stosowane przez niego warunki uczestnictwa zamieszczone są na jego stronie internetowej.
Kwestionowanie drugiej ze wskazanych klauzul może budzić pewne zaskoczenie. W szczególności wynika to z tego, że postanowienie takie jeżeli chodzi o odpowiedzialność organizatora w zasadzie odpowiada treści przepisu ustawy o usługach turystycznych.
Piotr Cybula
Jak czytamy w niedawno wydanym podręczniku pt. Marketing w turystyce i rekreacji (red. naukowy Aleksander Panasiuk, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2013), w kontekście ustawy o usługach turystycznych:
Usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich, które spełniają: wymagania co do (…) kwalifikacji personelu (D. Milewski).
Komentarz: wskazane wymagania zostały zniesione z dniem 1 maja 2004 r.
Poprzednio zamieszczony wpis dotyczył zarządzenia Dyrektora Babiogórskiego Parku Narodowego (Babiogórski Park Narodowy a tzw. obowiązek przewodnicki).
W zarządzeniu tym wskazano, że:
Turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe) może odbywać się wyłącznie pod kierunkiem uprawnionych przewodników górskich posiadających licencje Babiogórskiego Parku Narodowego uprawniające do oprowadzania wycieczek po jego terenie. Ilość osób prowadzonych przez jednego przewodnika nie może przekraczać 50 osób.
Po dokonaniu wpisu zapytałem BdPN co to znaczy „turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe)”. Z otrzymanej odpowiedzi wynika, że:
Jeśli chodzi o grupę zorganizowaną, jest to grupa licząca co najmniej 15 osób, która przebywa razem na wycieczce zorganizowanej przez biuro podróży, szkołę, zakład pracy itp. i traktowana jest przez usługodawcę jako jeden podmiot.
Czekam na odpowiedź, na jakiej podstawie wskazuje się tu liczbę 15, a nie np. 14 czy 16 osób. Inne pytania również się nasuwają…
Piotr Cybula
Opublikowano Uncategorized
Otagowane bezpieczeństwo, ochrona przyrody, parki narodowe, przewodnicy turystyczni
Turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe) może odbywać się wyłącznie pod kierunkiem uprawnionych przewodników górskich posiadających licencje Babiogórskiego Parku Narodowego uprawniające do oprowadzania wycieczek po jego terenie. Ilość osób prowadzonych przez jednego przewodnika nie może przekraczać 50 osób.
– pkt 8 „Regulaminu dla zwiedzających” Babiogórskiego Parku Narodowego
Także i w tym przypadku, oprócz innych wątpliwości, pojawia się pytanie, co to jest „turystyka zorganizowana (wycieczki zbiorowe)”. Napisałem do BPN pismo z prośbą o wyjaśnienie jak według nich pojęcie to powinno być rozumiane.
Piotr Cybula
PRAWO TURYSTYCZNE 