Monthly Archives: Kwiecień 2011

Projekt rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki zmieniającego rozporządzenie w sprawie Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych

Minister Sportu i Turystyki opublikował projekt z 28 marca 2011 r. rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych.

Jest on dostępny na stronie Biuletynu Informacji Publicznej MSiT.

dr Piotr Cybula

Rozporządzenie w sprawie wzorów formularzy zabezpieczenia finansowego biur podróży podpisane przez Ministra Sportu i Turystyki

Minister Sportu i Turystyki podpisał rozporządzenie z 21 kwietnia 2011 r. w sprawie wzorów formularzy umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej oraz umowy ubezpieczenia na rzecz klientów, wymaganych w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 5 ust. 6 ustawy o usługach turystycznych.

Zostało przekazane do Rządowego Centrum Legislacyjnego celem opublikowania w Dzienniku Ustaw. Jest dostępne na stronie Biuletynu Informacji Publicznej MSiT. Wejdzie w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Ustaw.

Wcześniejszy projekt rozporządzenia spotkał się z daleko idącą krytyką.

dr Piotr Cybula

Klauzula biura podróży Sun Sport w rejestrze klauzul niedozwolonych

11 kwietnia 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następującą klauzulę:

Numer wpisu: 2281
Data wpisu: 2011-04-11
Jolanta Walas-Zdunek – Biuro Podróży Sun Sport z siedzibą w Kaliszu
„W przypadku rezygnacji przez Zamawiającego z udziału w imprezie z przyczyn nieleżących po stronie Organizatora jak np.:
A. niedotrzymanie przez Zamawiającego określonych w Umowie terminów,
B. nieprzybycie Uczestnika na zbiórkę,
C. choroba lub inne wypadki losowe-dokonuje się następujących potrąceń:
a. 10% z ceny imprezy w razie rezygnacji Uczestnika z udziału w imprezie w terminie powyżej 50 dni przed jej rozpoczęciem,
b. 20% z ceny imprezy przy rezygnacji pomiędzy 35-50 dniem przed rozpoczęciem imprezy,
c. 40% z ceny imprezy przy rezygnacji pomiędzy 19-34 dniem przed rozpoczęciem imprezy,
d. 60% z ceny imprezy w razie rezygnacji pomiędzy 9-18 dniem przed rozpoczęciem imprezy,
e.100% z ceny imprezy przy rezygnacji w terminie poniżej 8 dni od daty rozpoczęcia imprezy”

Organizowanie wycieczek dla dzieci i młodzieży przez biura podróży oraz szkoły a ustawa o usługach turystycznych

W związku z zapowiadaną konferencją na temat bezpieczeństwa dzieci i młodzieży podczas wycieczek szkolnych, warto przypomnieć orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 czerwca 2008 r. (VI SA/Wa 645/08).

W orzeczeniu tym sąd wypowiedział następującą tezę:

Gdy działalność w zakresie organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży jest działalnością gospodarczą, wypoczynek dzieci i młodzieży szkolnej odpowiada definicji imprezy turystycznej, zaś przedsiębiorca nie prowadzi takiej działalności w związku z jednoczesnym prowadzeniem na podstawie odpowiednich zezwoleń, szkoły lub placówki oświatowo-wychowawczej to dany podmiot gospodarczy prowadzący działalność w zakresie wypoczynku dzieci i młodzieży, niezależnie od spełnienia warunków określonych w ustawie o systemie oświaty jest zobowiązany spełniać także warunki przewidziane do prowadzenia działalności organizatora turystyki określone w ustawie o usługach turystycznych, w tym przede wszystkim zmuszony jest przestrzegać ustawowego wymogu uzyskania wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

W uzasadnieniu tego orzeczenia znajdziemy jeszcze jedną istotną informację:

Zdaniem Sądu należy w pełni podzielić stanowisko organu II instancji, uznając, że w kontekście unormowań w/w rozporządzenia, a przede wszystkim w świetle przepisu art. 83a ustawy o systemie oświaty – przyjąć trzeba, że tylko i wyłącznie szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze organizujące wypoczynek dla dzieci i młodzieży są wyłączone z obowiązku spełniania wymogów określonych w ustawie o usługach turystycznych w zakresie uzyskania wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, albowiem taka działalność nie stanowi działalności gospodarczej.

Te dwie tezy niewątpliwie powinny być brane pod uwagę w przypadku dyskusji o tzw. szarej strefie w turystyce dzieci i młodzieży.

Pełny tekst powyższego orzeczenia dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.

dr Piotr Cybula

„Czy turystyka oraz wypoczynek dzieci i młodzieży są bezpieczne w świetle obowiązującego prawa w Polsce” – konferencja ITRP i PITM, Warszawa, 6 maj 2011 r.

Poniżej zamieszczam informację o konferencji na temat bezpieczeństwa turystyki dzieci i młodzieży, które pojawiło się na stronie internetowej Izby Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej:

Izba Turystyki Rzeczypospolitej Polskiej oraz Izba Turystyki Młodzieżowej od lat obserwują rozwój „szarej strefy” w obszarze organizacji turystyki i wypoczynku dzieci oraz młodzieży.

Rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 08 listopada 2001 w sprawie warunków i sposobu organizowania przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki budzi od lat, poprzez niejasność zapisów wiele kontrowersji i nie pozwala na usystematyzowanie współpracy na linii biuro podróży – placówka oświatowa.
Na dalszy rozwój szarej strefy, z niemalże prawnym przyzwoleniem daje znowelizowane 01 marca 2010
Rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej (z 21.01.1997 roku) w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania. Rozporządzenie to stoi w sprzeczności ze znowelizowaną 29 kwietnia 2010 Ustawą o usługach turystycznych oraz innymi aktami prawnymi.

Aby przerwać ten „nienormalny” stan IT RP oraz PITM organizują 06 maja 2011 w Warszawie ogólnopolską konferencję, której celem będzie znalezienie odpowiedzi na pytanie:

Czy turystyka oraz wypoczynek dzieci i młodzieży są bezpieczne w świetle obowiązującego prawa w Polsce?”

oraz

  • wypracowanie konstruktywnych wniosków
  • sformułowanie postulatów dla Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz innych organów, urzędów celem naprawy istniejącego stanu prawnego

Do uczestnictwa w konferencji zapraszamy: biura podróży zajmujące się turystyką młodzieżową, Ministra MEN, Ministra Sportu i Turystyki, Rzecznika Praw Dziecka, Urząd Konkurencji i Konsumentów, Urzędy Marszałkowskie – Departamenty Turystyki, Kuratoria, Posłów z Komisji Sportu i Turystyki oraz media.

(…)

Tylko silna, mówiąca jednym głosem branża turystyczna może coś zmienić.

Liczymy na Państwa głos w dyskusji.

Małgorzata Mastalerz
Wiceprezes IT RP

Karta zgłoszeniowa dostępna jest na stronie internetowej ITRP.

Klauzula biura podróży IwTravel w rejestrze klauzul niedozwolonych

11 kwietnia 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następującą klauzulę stosowaną przez biuro podróży IwTravel:

Numer wpisu: 2264
Biuro Podróży IwTravel Iwona Kochańska, Iwona Machera Sp. k. z siedzibą w Katowicach
„Biuro nie będzie dokonywało zwrotu wartości świadczeń, które nie zostały wcześniej lub w całości wykorzystane z przyczyn leżących po stronie Klienta lub gdy klient dobrowolnie z nich zrezygnował”

Ustawa o usługach turystycznych a zasady techniki prawodawczej (cz. 2). Problemy z fleksją.

Tym razem będzie o art. 3 ustawy o usługach turystycznych. Przepis ten zawiera definicje kilkunastu pojęć występujących w ustawie. Już w wersji pierwotnej nie był on – z punktu widzenia odmiany występujących tam pojęć – konsekwentny, i tak zostało do dziś (mimo kilkunastu nowelizacji ustawy).

Obecnie, po rozpoczynającym ten przepis stwierdzeniu, że „Przez użyte w ustawie określenia należy rozumieć (…)” część definiowanych pojęć podawana jest w mianowniku (np. przedsiębiorca), a inna część w bierniku (np. przedsiębiorcę). Poniżej załączam treść całego przepisu. Ta nieprawidłowość nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Jest to jedynie sprawa „elegancji ustawy”, która powinna być już dawno zauważona i skorygowana.

dr Piotr Cybula

Art. 3. Przez użyte w ustawie określenia należy rozumieć:

1)  usługi turystyczne – usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym;

2)  impreza turystyczna – co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu;

3)  wycieczka – rodzaj imprezy turystycznej, której program obejmuje zmianę miejsca pobytu jej uczestników;

4)  organizowanie imprez turystycznych – przygotowywanie lub oferowanie, a także realizacja imprez turystycznych;

5)  organizator turystyki – przedsiębiorca organizujący imprezę turystyczną;

6)  pośrednik turystyczny – przedsiębiorca, którego działalność polega na wykonywaniu, na zlecenie klienta, czynności faktycznych i prawnych związanych z zawieraniem umów o świadczenie usług turystycznych;

7)  agent turystyczny – przedsiębiorca, którego działalność polega na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających zezwolenia w kraju lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju;

7a)  przewodnik turystyczny – osobę zawodowo oprowadzającą turystów lub odwiedzających po wybranych obszarach, miejscowościach i obiektach, udzielającą o nich fachowej informacji oraz sprawującą nad turystami lub odwiedzającymi opiekę w zakresie wynikającym z umowy;

7b)  pilot wycieczek – osobę towarzyszącą, w imieniu organizatora turystyki, uczestnikom imprezy turystycznej, sprawującą opiekę nad nimi i czuwającą nad sposobem wykonania na ich rzecz usług oraz przekazującą podstawowe informacje, dotyczące odwiedzanego kraju i miejsca;

8)  usługi hotelarskie – krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych;

9)  turysta – osobę, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu na okres nieprzekraczający 12 miesięcy, dla której celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości i która korzysta z noclegu przynajmniej przez jedną noc;

10)  odwiedzający – osobę, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu, dla której celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości oraz niekorzystającą z noclegu;

11)  klient – osobę, która zamierza zawrzeć lub zawarła umowę o świadczenie usług turystycznych na swoją rzecz lub na rzecz innej osoby, a zawarcie tej umowy nie stanowi przedmiotu jej działalności gospodarczej, jak i osobę, na rzecz której umowa została zawarta, a także osobę, której przekazano prawo do korzystania z usług turystycznych objętych uprzednio zawartą umową;

12)  (uchylony);

13)  (uchylony);

14)  przedsiębiorca – przedsiębiorcę i przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807);

15)  UIAGM – Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Przewodników Górskich UIAGM/IVBV/IFMGA, skupiającą i weryfikującą narodowe stowarzyszenia przewodników wysokogórskich całego świata.