Tag Archives: bezpieczeństwo

„Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport” – dostępna publikacja

Na stronie internetowej Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK dostępne jest już nieodpłatnie przygotowana pod moją redakcją publikacja pt. Prawne aspekty bezpieczeństwa w górach – turystyka, rekreacja, sport” (Kraków 2013). Zawiera ona dziewiętnaście następujących opracowań:

Leszek F. Korzeniowski
Nauki o bezpieczeństwie – wprowadzenie do problematyki
Ireneusz C. Kamiński
Obowiązki państwa dotyczące wypadków związanych z uprawianiem turystyki górskiej – uwagi na kanwie decyzji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Furdik przeciwko Słowacji
Paweł Czubik
Pomoc konsularna w razie wypadków turystów poza granicami RP
Krzysztof Felchner
Jak poruszać się po „mapach” przepisów dotyczących map (prawo autorskie, o dostępie do informacji publicznej, o infrastrukturze informacji przestrzennej, geodezyjne i kartograficzne)?
Jerzy Gospodarek
Pojęcie, rodzaje i funkcje szlaków turystycznych ze szczególnym uwzględnieniem szlaków górskich
Dominik Wolski
Obowiązek przewodnicki na obszarze parku narodowego obejmującego tereny górskie
Paweł Adamski, Anna Kolasińska, Zbigniew Witkowski
Co wynika z badań nielegalnej dyspersji w parkach narodowych?
Mikołaj Bielański, Piotr Cybula, Szymon Ziobrowski
Obszar uprawiania narciarstwa wysokogórskiego w Tatrzańskim Parku Narodowym a regulacje prawne
Marek Porzycki, Olena Sharvan
Prawo wykroczeń i prawo karne jako instrument zwalczania nielegalnego off-roadu – czy wskazane jest zaostrzenie przepisów?
Jerzy Raciborski
Bezpieczeństwo osób korzystających z usług stacji narciarskich
Michał Biliński
Problem prywatyzacji PKL S.A. z perspektywy bezpieczeństwa osób korzystających z jej usług
Piotr Łebek
Granice odpowiedzialności cywilnej organizatorów stoków narciarskich
Łukasz Cora
W kwestii tzw. zakazu uprawiania narciarstwa lub snowboardingu (wybrane aspekty materialno-procesowe zabezpieczenia porządku i bezpieczeństwa na zorganizowanych terenach narciarskich)
Wojciech Robaczyński
Cywilnoprawna odpowiedzialność narciarza
Jolanta Zatorska
Odpowiedzialność cywilna osób uprawiających sporty wysokogórskie we Francji
Małgorzata Serwach
Ubezpieczenia związane z turystyką górską
Mariusz Załucki
Problem ryzykownych i długotrwałych wypraw górskich a prawo rodzinne i spadkowe
Sabina Owsianowska
Bezpieczeństwo i aspekty prawne w przekazie informacyjnym organizatorów turystyki dzieci i młodzieży (na przykładzie turystyki górskiej)
Michał Kućka
Szczególna regulacja stanu wyższej konieczności w ustawie o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich

Link do publikacji: http://www.cotg.pttk.pl/bezpiecz/bezpieczenstwo_aspekty.pdf

Sklepiki szkolne a wycieczki szkolne, czyli o potrzebie pewnej zmiany

Ostatnio wiele emocji budzą nowe regulacje dotyczące sprzedaży żywności w sklepikach szkolnych. Wprowadzane zmiany są oceniane przeważnie co do zasady pozytywnie, choć można też spotkać pewne głosy krytyki (raczej co do szczegółów, niż co do samej zasady).

Idea wydaje się być słuszna, zdrowe żywienie dzieci i młodzieży to nie tylko problem indywidualny, ale także ogólnospołeczny. Stąd interwencja państwa.

W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na problem szeroko rozumianych wycieczek szkolnych. Wskazane wyżej nowe regulacje dotyczą sprzedaży w „jednostkach systemu oświaty”. Nie ma obecnie przepisów odnoszących się do wyżywienia dzieci podczas wycieczek szkolnych. W tym kontekście można powiedzieć, że jest to pewna niekonsekwencja ze strony naszego ustawodawcy – z jednej strony mamy wysokie wymagania odnoszące się do żywności sprzedawanej w sklepikach szkolnych, a z drugiej wycieczki szkolne w praktyce bardzo często korzystają z wyżywienia w „restauracjach” typu fast food.

Pomijając aspekty zdrowotne, żywienie dzieci w takich miejscach podczas wycieczek szkolnych jest też bardzo „niewychowawcze„. Z jednej strony dzieci uczą się w szkole co to jest fast food i dlaczego należy unikać tego typu żywności, a z drugiej strony szkoła organizuje posiłki w takich miejscach. Można więc powiedzieć, że jest to pewien brak konsekwencji. Szkoła puszcza oko do dzieci, pokazuje, że można działać inaczej niż się zaleca.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że często korzystanie z tego rodzaju rodzaju miejsc wynika ze względów logistycznych. Podejrzewam jednak, że w większości przypadków jest jednak jakaś sensowna alternatywa wobec takich punktów.

Zdaję sobie też sprawę, że część z rodziców nie widzi w tym żadnego problemu, gdyż sami korzystają z większą lub mniejszą częstotliwością z takich punktów. Z drugiej jednak strony jest jednak część rodziców, która dba o kształcenie w dzieciach pewnych nawyków żywnościowych, a tego rodzaju wizyty nieco z tym procesem wychowawczym kolidują.

Podsumowując – być może należałoby postawić kropkę nad i wprowadzić jakieś regulacje, które będą się odnosiły również do wyżywienia podczas wycieczek szkolnych. W każdym razie warto apelować w pierwszej kolejności do nauczycieli, bo to oni w pierwszej kolejności odpowiadają za praktykę w tym zakresie, ale także do:

  • dyrektorów szkół
  • Ministerstwa Edukacji Narodowej
  • organizatorów turystyki

– aby w większym stopniu uwzględniali: a) pewne wartości, które spowodowały zmiany przepisów dotyczących sprzedaży żywności w sklepikach szkolnych, a które są także w pełni aktualne w przypadku wycieczek szkolnych; b) potrzeby dzieci i rodziców, którzy starają się unikać takich miejsc (choć w praktyce jak wiadomo bywa z tym różnie). Przykładowo moim zdaniem nie powinna być do zaakceptowania praktyka spożywania w takich punktach głównych posiłków podczas kilkudniowej wycieczki szkolnej .

Zmiany przepisów dotyczących żywności w szkołach zostały przygotowane przez posłów PSL. Obecnie turystyką w Ministerstwie Sportu i Turystyki zajmuje się również przedstawiciel PSL. Jeszcze w tej kadencji zostało nieco czasu aby przynajmniej zwrócić uwagę na ten problem.

Piotr Cybula

Egipt na liście państwa w których może dojść do masowych mordów

Jak podaje portal Przegląd Prawa Międzynarodowego kilka dni temu Early Warning Project (Center for the Prevention of Genocide) opublikował najnowszą mapę ryzyka, która pokazuje, gdzie ich zdaniem może dojść do masowych zabójstw (Lista państw, w których może dojść do masowych mordów).

Na liście państw największego ryzyka znalazł się m.in. Egipt.

„Sąd nie podzielił logiki strony pozwanej” – dziesiąty wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży

Sąd Rejonowy w Warszawie wydał dzisiaj kolejny wyrok zasądzający odszkodowanie od Skarbu Państwa w związku z niewypłacalnością biura podróży.

Sprawa dotyczyła niewypłacalności biura podróży Oriac Polska sp. z o.o. (Summerelse). Jako pełnomocnik powoda jako podstawę żądania wskazywałem to, że nasz ustawodawca nie zapewnił standardu ochrony wymaganego przez prawo unijne (art. 7 dyrektywy 90/314). Konsekwencją tego było to, że poszkodowany klient nie otrzymał z zabezpieczenia finansowego organizatora turystyki jakiegokolwiek zwrotu.

Zasądzając odszkodowanie sąd zasądził obowiązek zwrotu pełnej wpłaconej przez klienta organizatorowi turystyki kwoty wraz z odsetkami.

W podanych ustnych motywach rozstrzygnięcia sąd „podzielił stanowisko strony powodowej w całości„. Z drugiej strony „sąd nie podzielił logiki strony pozwanej„. Sąd przyjął, że mechanizm ochrony klientów na wypadek niewypłacalności biur podróży nie zapewniał klientom efektywnej i skutecznej ochrony.

Jest to już dziesiąty korzystny wyrok w sprawach tego rodzaju w których występowałem jako pełnomocnik powodów. Wyroki te dotyczyły następujących biur podróży: Sky Club, Blue Raus, Oriac (Summerelse), Alba Tour oraz Selectours & Telemac. Dzisiejszy wyrok nie jest prawomocny.

dr Piotr Cybula, radca prawny

Biuro podróży odpowiada za bezpieczeństwo w zagranicznym hotelu – wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

Rzeczpospolita poinformowała ostatnio o rozstrzygnięciu Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w sprawie dotyczącej odpowiedzialności biura podróży za wypadek w zagranicznym hotelu (wyrok z 30 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 455/14).

W wyroku tym sąd orzekł m.in., że:

(…) zobowiązanie do zapewnienia bezpieczeństwa ma charakter zobowiązania rezultatu. Oznacza to, że skoro doszło do wypadku na terenie hotelu, w którym korzystający z usługi turystycznej został zakwaterowany, to organizator odpowiada za skutki szkody, gdyż nie zapewnił poszkodowanemu bezpiecznych warunków wypoczynku. Jedyną możliwość zwolnienia się przez organizatora z tej odpowiedzialności stanowi wykazanie, że do szkody doszło na skutek okoliczności wymienionych w art. 11a ust. 1 u.u.t.

Wyrok dostępny jest tutaj.

800 tys. zł za śmierć w zamachu w Tunisie?

Do sądu w Poznaniu wpłynął pozew, w którym klientka biura podróży Itaka domaga się 800 tys. zł zadośćuczynienia za śmierć męża i straty jakie poniosła w wyniku zamachu w Tunisie.

Więcej w artykule: Zginął w zamachu w Tunisie. Wdowa domaga się 800 tys. zł, bo nikt ich nie ostrzegł.

Ponad tuzin dziennikarzy w Tunezji a MSZ wciąż ostrzega

Ostatnio do Tunezji z pewnym biurem podróży wybrało się „ponad tuzin dziennikarzy”. Są już pierwsze zdjęcia w Internecie – pokazują spokój i bezpieczeństwo. Przypomnę, że wcześniej środowisko dziennikarskie było podzielone jeśli chodzi o organizację innego wyjazdu do Egiptu (np. Biuro podróży chciało opłacić dziennikarzom wycieczkę do Egiptu. Żeby pokazali, że jest spokojnie. „Niemoralne”).

Oczywiście między ówczesną sytuacją w Egipcie a obecną w Tunezji zachodzą pewne różnice. Nie są mi też znane szczegóły finansowe tego wyjazdu.

Jeśli jednak w najbliższych dniach dziennikarze będą nas przekonywać, że warto wybrać się do Tunezji, to ciekawy jestem, czy w swoich informacjach uwzględnią także wciąż aktualny komunikat MSZ o stanie bezpieczeństwa Tunezji. MSZ generalnie zaleca „nie podróżuj”, informując szczegółowo:

Ze względu na potencjalny wzrost aktywności grup terrorystycznych w Tunezji i zagrożenia zamachami kierowanymi również przeciwko turystom, Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wyjazdy do tunezyjskich miejscowości Bizerte, Tabarka, Hammamet, Tunis i Sousse oraz na wyspę Dżerba. Zdecydowanie odradza się również wyjazdy na tereny przygraniczne z Libią i Algierią, szczególnie do gubernatorstw Beja, Jendouba, Le Kef i Kasserine.

Co prawda komunikat ten pochodzi z 12 maja 2014 r., ale MSZ do tej pory nie zdecydował się na zmianę jego treści. Czy nie ma racji odradzając wyjazdy?

Czy warto organizować imprezy turystyczne do Tunezji (okiem prawnika)?

Po ostatnim zamachu w Tunisie w mediach pojawiają się pytania, kiedy Tunezja stanie się znowu atrakcyjnym rynkiem tak dla biur podróży jak i klientów. Z pewnością z wielu powodów będzie kusząca. Była do niedawna, a można oczekiwać, że zarówno władze Tunezji jak i tamtejsi przedsiębiorcy przez różny system dodatkowych „bonusów” będą chcieli przyciągnąć do siebie turystów jeszcze w większym stopniu.

W związku z tym pojawia się pytanie, czy wyjazdy te warto organizować, jak przedstawia się ryzyko prawne i możliwość ponoszenia ewentualnej odpowiedzialności względem klientów w związku z podobnymi przypadkami zamachów.

Jest zastanawiające, że w dyskusji o tych wyjazdach większość osób, które na ten temat wypowiada się (ustnie czy pisemnie) w ogóle nie odnosi się do ustawy o usługach turystycznych. Spojrzenie przez pryzmat ustawy o usługach turystycznych jest jednak konieczne, bo to właśnie z niej przede wszystkim wynikają prawa i obowiązki dla organizatorów turystyki i klientów. Brak uwzględnienia tej perspektywy może świadczyć o tym, że ten kto się wypowiada niezbyt orientuje się w tej materii albo też z uwagi na pewne swoje interesy nie chce tego dostrzegać.

Po pierwsze, należy zwrócić uwagę na art. 13 ust. 2 u.u.t. Zgodnie z tym przepisem „Organizator turystyki jest obowiązany poinformować klienta o szczególnych zagrożeniach życia i zdrowia na odwiedzanych obszarach oraz o możliwości ubezpieczenia z tym związanego. Dotyczy to także zagrożeń powstałych po zawarciu umowy”. Choć przepis ten nie odwołuje się wprost do komunikatów ministerstwa spraw zagranicznych, to moim zdaniem komunikaty te co do zasady powinny być uwzględnione w ramach tego obowiązku informacyjnego.

Co ważne, zgodnie z art. 13 ust. 3a u.u.t. informacje o tych zagrożeniach powinny być udzielane klientowi na piśmie. Jedna z branżowych organizacji podobno zaleca, aby informacje o tym były podawane już w katalogach. Z uwagi na zmienność tych komunikatów nie uważam, że jest to najlepsze rozwiązanie, a w każdym razie nie ma takiego wymogu w ustawie o usługach turystycznych.

Z drugiej jednak strony nie wystarczy samo ogólne wskazanie w katalogu, że aktualne informacje o stanie bezpieczeństwa w poszczególnych krajach podawane są w komunikatach na stronie internetowej ministerstwa spraw zagranicznych (jak działo się to w przypadku jednego z popularniejszych biur podróży). Taka informacja z pewnością nie czyni zadość wyżej wskazanemu obowiązkowi informacyjnemu.

Po drugie, należy zauważyć, że ustawodawca polski bardzo ściśle określił przesłanki, które w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o imprezę turystyczną jego odpowiedzialność mogą ograniczyć lub wyłączyć. Zgodnie z art. 11 a ust. 1 u.u.t. są to:

1) działanie lub zaniechanie klienta;

2) działanie lub zaniechanie osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie, jeżeli tych działań lub zaniechań nie można było przewidzieć ani uniknąć, albo

3) siła wyższą.

Spójrzmy więc teraz na treść komunikatu MSZ odnośnie do wyjazdów do Tunezji. Od 12 maja 2014 r. mamy komunikat o następującej treści: Czytaj dalej

„Bezpieczeństwo w Krakowie w ocenie turystów i koncepcja systemowego rozwiązania problemu” – Kraków, 24 marca 2015 r., g. 17

W dniu 24 marca 2015 r. w ramach otwartych zebrań naukowo-praktycznych Zakładu Prawa Wydziału Turystyki i Rekreacji AWF w Krakowie dr Krzysztof Borkowski przedstawi referat na temat „Bezpieczeństwo w Krakowie w ocenie turystów i koncepcja systemowego rozwiązania problemu”.

Spotkanie rozpocznie się o g. 17 w sali E budynku AWF w Krakowie przy al. Jana Pawła II 78.

Otwartość spotkań w ramach tego cyklu oznacza, że organizatorzy serdecznie zapraszają do udziału  wszystkie zainteresowane osoby – zarówno przedstawicieli nauki (w tym studentów i doktorantów) jak i praktyki (zwłaszcza przedsiębiorców, przedstawicieli administracji, organizacji społecznych i prawników-praktyków).

Oryginalne ustawienie znaku drogowego (KRK)

DSC_0348[1]