Jak wynika z raportu Rzecznika Ubezpieczonych poświęconemu skargom skierowanym do tego organu w I półroczu 2010 r., skarg dotyczących ubezpieczeń turystycznych było łącznie 39. Stanowiło to 0,7% wszystkich zgłoszonych skarg.
Skargi te dotyczyły:
– ubezpieczenia kosztów leczenia podczas pobytu za granicą (29 skarg; 0,5%)
– ubezpieczenia bagażu (5 skarg; 0,1%)
– ubezpieczenia kosztów rezygnacji z podróży (5 skarg; 0,1%).
Jak można przeczytać na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (www.uokik.gov.pl/), Rada Ministrów przyjęła założenia Polityki Konsumenckiej na lata 2010-2013. Problematyka ochrony konsumenta usług turystycznych pojawia się w tym dokumencie kilkakrotnie. Najszerzej odniesiono się do prac nad zmianami w dyrektywie 90/314:
„Przegląd Dyrektywy 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, w sektorze turystycznym
Kolejnym elementem rewizji acquis konsumenckiego jest rozpoczęty w 2009 r. przegląd Dyrektywy Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, w sektorze turystycznym (Dz.Urz. L 158 z 23.6.1990, str. 59).
Od czasu uchwalenia ww. Dyrektywy zaszły istotne zmiany w sektorze usług turystycznych. Konsumenci coraz częściej odchodzą od wakacji zorganizowanych w tradycyjny sposób, to jest poprzez zarezerwowanie wycieczki u organizatorów imprez turystycznych lub w biurach podróży. Wejście na rynek tanich przewoźników lotniczych oraz sprzedaż produktów turystycznych przez Internet doprowadziło do tego, że podstawowe rozróżnienie podmiotów biorących udział w organizacji wycieczek lub podróży, stało się nieostre. Coraz częściej konsumenci, korzystając z dobrodziejstw Internetu, samodzielnie organizują sobie środki transportu oraz zakwaterowanie. Te zmiany w branży turystycznej doprowadziły do sytuacji, w której z jednej strony wielu konsumentów nie jest już chronionych przepisami Dyrektywy 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, w sektorze turystycznym, a z drugiej strony – do braku pewności prawnej przedsiębiorców w niektórych sytuacjach (w szczególności z uwagi na brak doprecyzowania przepisów na temat odpowiedzialności prawnej wobec konsumenta). Szacuje się, że w wyniku zmian sposobu organizowania przez konsumentów podróży i wycieczek, w 2005 r. niespełna 50 % pasażerów pozostawała pod ochroną przepisów wynikających z Dyrektywy 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, w sektorze turystycznym, podczas gdy jeszcze w 1997 r. było to około
98 % pasażerów.
Biorąc pod uwagę powyższe dane, Komisja Europejska zapoczątkowała prace, które mają doprowadzić do zmiany obecnego stanu rzeczy. Rozważa się w tym celu podjęcie stosownych działań legislacyjnych. Komisja Europejska zwróciła uwagę, że kluczowym w tym zakresie jest dokonanie analizy między innymi następujących kwestii związanych z Dyrektywą 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, w sektorze turystycznym:
– zakresu przedmiotowego Dyrektywy (art. 2), z którym wiąże się również konieczność doprecyzowania kwestii pojawiających się w definicji imprezy turystycznej;
– zmiana lub dookreślenie definicji oraz pojęć, którymi posługuje się obecnie Dyrektywa 90/314/EWG (w szczególności definicje: organizatora, punktu sprzedaży detalicznej, konsumenta, rezerwacji last minute);
– problemy związane z obowiązkami informacyjnymi przedsiębiorcy – od czasu wejścia w życie Dyrektywy 90/314/EWG niektóre obowiązki informacyjne stały się zbędne, a inne wymagają włączenia w struktury Dyrektywy;
– kwestie związane z ponoszeniem odpowiedzialności przez organizatora lub sprzedawcy wycieczki, kwestie związane ze zmianą umowy;
– kwestie związane z niewypłacalnością organizatora, sprzedawcy lub przewoźnika lotniczego.
Z punktu widzenia prawidłowego działania jednolitego rynku oraz funkcjonowania na nim konsumentów, dostosowanie przepisów wspólnotowych w zakresie turystyki, uznać należy za istotne. UOKiK będzie tym aktywniej uczestniczył w działaniach poświęconych niniejszemu przeglądowi, w związku z tym, że prowadzenie ewentualnych działań legislacyjnych może przypaść na okres Prezydencji Polski w Radzie UE. W toku prac nad nowelizacją Dyrektywy
90/314/EWG Prezes UOKiK, jako organ wiodący, przygotowując stanowiska dotyczące przedmiotowego projektu, będzie przeprowadzał odpowiednie konsultacje w trybie przewidzianym regulaminem prac Rady Ministrów oraz zgodnie z regulaminami odpowiednich komitetów i komisji.”
Źródło: http://www.uokik.gov.pl/aktualnosci.php?news_id=2158
Na stronie tej dostępny jest także pełny tekst wskazanego dokumentu.
Treść pytania prawnego skierowanego do Sądu Najwyższego przez Sąd Okręgowy w Radomiu w sprawie o zadośćuczynienie za zmarnowany urlop brzmi:
„Czy biuro podróży ponosi odpowiedzialność za szkodę niemajątkową wyrażającą się w „zmarnowaniu urlopu” na podstawie art. 11 a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych (Dz.U. z 2004 r., Nr 223, poz. 2268 ze zm.), bądź na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c.?” (sygn. akt III CZP 79/10)
Źródło: http://www.sn.pl/aktual/6_1.html
Jak podaje „Rzeczpospolita”, jeden z sądów, rozpatrując sprawę w II instancji wystąpił do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym dotyczącym tzw. „zmarnowanego urlopu” (sygn. III CZP 79/10). Chodzi o rozstrzygnięcie, czy klientowi biura podróży z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o imprezę turystyczną przysługuje zadośćuczynienie pieniężne za szkodę niemajątkową. Dotychczasowe orzecznictwo w tej kwestii nie jest jednolite. Tymczasem Europejski Trybunał Sprawiedliwości w głośnym wyroku z 2002 r. w sprawie Leitner orzekł, że na gruncie dyrektywy 90/314 pojęcie szkody obejmuje także szkodę niemajątkową. Tym samym ustawodawcy krajowi w swych porządkach prawnych powinni zapewniać konsumentom możliwość realizacji roszczeń w przypadku szkód niemajątkowych powstałych na skutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy.
Informacja o pytaniu prawnym za: I. Lewandowska, „Czy będzie rekompensata za zmarnowany urlop”, http://www.rp.pl/artykul/212825,517363_Rekompensata_za_zmarnowany_urlop.html
Informacja o
Na stronie internetowej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego 26 lipca 2010 r. pojawił się kolejny komunikat dla poszkodowanych klientów Biura Podróży Kopernik sp. z o.o.:
„Informujemy, że w wyniku podjętych ustaleń z członkami Zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń Europa S.A. z siedzibą we Wrocławiu zostało wypracowane rozwiązanie, które pozwala zakończyć postępowanie dotyczące wyliczenia szkód klientów objętych gwarancją ww. ubezpieczyciela. TU Europa przesłało do Marszałka propozycję rozliczenia środków, co do której Marszałek Województwa Mazowieckiego nie wniósł uwag.
Ogółem uznane roszczenia klientów, których umowy były chronione gwarancją z TU EUROPA zamknęły się kwotą 1 325 583,62 zł. Z sumy gwarancji do rozdysponowania pomiędzy poszkodowanych klientów pozostała kwota 953 268,52 zł, zatem wskaźnik zwrotu wynosi 71,913% wpłaconych kwot.
Ww. klienci, którzy złożyli uzasadnione roszczenia w najbliższym czasie powinni otrzymać z towarzystwa ubezpieczeniowego zwrot wyliczonych kwot, co zakończy proces likwidacji szkód dla osób, które zawarły umowy po 15 marca 2009r.
Dziękujemy Zarządowi TU Europa za współpracę w tym trudnym dla nas wszystkich procesie związanym z likwidacją skutków utraty płynności finansowej Biura Podróży Kopernik Sp z o.o.
Z przykrością informujemy, że nie została jeszcze zakończona procedura wyliczenia szkód i wypłat dla klientów, których umowy były chronione gwarancją zapłaty (ubezpieczeniową) Europȁische Reiseversicherung AG Oddział w Polsce z siedzibą w Gdańsku. Mamy jednak nadzieję, że również ci klienci wkrótce otrzymają należne im zwroty”.
PRAWO TURYSTYCZNE 