Pył wulkaniczny nie taki straszny dla biur podróży, czyli o „pomocy” z art. 11 ust. 2 u.u.t. (orzeczenie SO w Warszawie)

Czy pamiętają państwo jeszcze problem pyłu wulkanicznego? Oczywiście sprawa ta analizowana była również w kontekście odpowiedzialności organizatorów turystyki.

Stosunkowo szybko zauważono, że nie ma na ten temat oczywistej odpowiedzi. Poza sporem było, że sytuacja ta powinna być zakwalifikowana jako siła wyższa w rozumieniu art. 11a ust. 1 ustawy o usługach turystycznych. Zasadniczą kwestią była jednak interpretacja ust. 2 tego przepisu. Zgodnie z jego treścią sytuacja taka nie zwalnia organizatora turystyki od obowiązku udzielenia w czasie trwania imprezy turystycznej pomocy poszkodowanemu klientowi.

Oczywiście przepis powyższy stał się źródłem wielu wątpliwości. W szczególności powstało pytanie o zakres tej pomocy i to, kto powinien ponieść ciężar finansowy jej udzielenia. W sprawie zabrały głos Ministerstwo Sportu i Turystyki  oraz UOKiK. W ocenie MSiT ciężar finansowy tej pomocy powinien ponieść organizator turystyki. Natomiast według UOKiK skoro nie ma co do tego wyraźnego przepisu, to strony powinny podzielić się tymi kosztami po połowie.

W zeszłym tygodniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie reprezentowałem organizatora turystyki w sporze z klientem, który żądał zwrotu kosztów za swój przedłużony pobyt. Organizator turystyki poinformował klienta, że po zakończeniu okresu wskazanego w umowie klient może zarezerwować pobyt w innym , tańszym hotelu. Klient nie był tym zainteresowany. Uznał, że to organizator powinien zapewnić mu nocleg i na własną rękę przedłużył pobyt w obiekcie objętym w umowie. Następnie za ten przedłużony pobyt żądał ponad 8 tys. złotych (dla dwóch osób).

Sąd Rejonowy zasądził odszkodowanie. Sąd Okręgowy żądanie w całości oddalił nakazując powodowi zwrot kosztów sądowych. W ocenie tego sądu żądanie powoda było bezpodstawne.

dr Piotr Cybula