Dyrektor Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Kamieniu Pomorskim i starszy inspektor do spraw administracyjno-budowlanych staną dziś przed sądem jako winni zaniedbań, które doprowadziły do tragicznego pożaru w 2009 roku.
Więcej: Gazeta.pl
Dyrektor Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Kamieniu Pomorskim i starszy inspektor do spraw administracyjno-budowlanych staną dziś przed sądem jako winni zaniedbań, które doprowadziły do tragicznego pożaru w 2009 roku.
Więcej: Gazeta.pl
The Austrian „Schienen-Control Kommission Wien” has filed a reference for preliminary ruling of the ECJ with regard to the following questions:
* Is Article 8(2) of, in conjunction with Annex II, Part II, to, Regulation (EC) No 1371/2007 of the European Parliament and of the Council of 23 October 2007 on rail passengers’ rights and obligations to be interpreted as meaning that information on main connecting services must include, in addition to scheduled departure times, notification of delays to or cancellations of those connecting services?
* If the answer to Question 1 is in the affirmative: is Article 5 of, in conjunction with Annex II to, Directive 2001/14/EC of the European Parliament and of the Council of 26 February 2001 on the allocation of railway infrastructure capacity and the levying of charges for the use of railway infrastructure [and safety certification] to be interpreted, in the light of Article 8(2) of, in conjunction with Annex II, Part II, to, Regulation (EC) No 1371/2007, as meaning that the infrastructure manager is under an obligation to make real-time data on other railway undertakings’ trains available to railway undertakings in a non-discriminatory manner, in so far as those trains constitute main connecting services within the meaning of Annex II, Part II, to Regulation (EC) No 1371/2007?
Case C-136/11 Westbahn Management GmbH v. ÖBB-Infrastruktur AG.
Source: IFTTA (by Michael Wukoschitz)
Opublikowano Uncategorized
Otagowane IFTTA, prawa pasażerów, PRAWO TURYSTYCZNE, travel law
Około 20-osobowa grupa turystów, która w nocy z poniedziałku na wtorek wyleciała z Katowic i Krakowa na Rodos, okupowała przez kilka godzin recepcję jednego z tamtejszych hoteli. – Warunki w pokojach są fatalne, a na ścianach jest grzyb – mówią ludzie, którzy zapłacili za pięciogwiazdkowy komfort. Niestety ich bunt nie zakończył się sukcesem. Po południu turyści się ugięli i rozeszli się do wyznaczonych przez hotel pokoi.
Najciekawsza w artykule opublikowanym w GW jest następująca wypowiedź:
Dlaczego Itaka wysyła do hotelu turystów skoro wie, jaka na miejscu jest sytuacja? – Wykupiliśmy tam miejsca w ubiegłym roku. Okazało się, że jego właściciel sprzedał ich za dużo. Nasi klienci trafiają do pokojów w przyziemiu, mimo że nasz kontrakt z hotelarzem wyklucza zakwaterowanie ich w tych pokojach. Złożyliśmy skargę do greckiego Zrzeszenia Hotelarzy i sprawę skierowaliśmy do greckiego sądu. To wszystko, co możemy zrobić – przekonuje Piotr Henicz z Itaki. Przyznaje, że skargi na hotel Costa Lindia do Itaki trafiały się już wielokrotnie.
Opublikowano Uncategorized
Otagowane PRAWO TURYSTYCZNE, ustawa o usługach turystycznych, usługi hotelarskie
Plażowicz popijający piwo na leżaku w Sopocie może czuć się bezpieczny. Ale już po przekroczeniu granicy kurortu – w sąsiednich Gdańsku i Gdyni – za to samo grozi mu mandat. To, czy alkohol na plaży jest całkowicie zakazany czy też dopuszczalny (w określonych granicach), regulują uchwały rady miast.
Więcej: Gazeta.pl
Opublikowano Uncategorized
Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego może badać wszystkie powody odmów przyjęcia na pokład samolotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Czeskich Linii Lotniczych (sygnatura akt: VII SA/Wa 733/11). Prezes ULC nałożył na nie karę pieniężną za naruszenie rozporządzenia 261/2004/WE, ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w razie odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów.
Więcej: Rzeczpospolita
Na stronie internetowej UOKiK pojawiły się cztery nowe decyzje wydane w stosunku do biur podróży. Zarzucono w nich stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Polegały one na stosowaniu we wzorcach umownych klauzul, które zostały już wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych. Decyzje dotyczą przedsiębiorców z Białegostoku, Koszalina, Lublina oraz Zamościa.
dr Piotr Cybula
Opublikowano Uncategorized
Otagowane klauzule niedozwolone, PRAWO TURYSTYCZNE, UOKiK, ustawa o usługach turystycznych
German Oberlandesgericht Jena recently held that it was an illegal trade practice to automatically include a cancellation insurance to the ticket price during the online booking process. Such practice would deceive the average consumer even if he had the option to avoid the inclusion of the insurance by unclicking the related tickbox. The deceptive practice would also violate EU Regulation 1008/2008 on on common rules for the operation of air services in the Community.
OLG Jena, judment 2 U 783/10 of April 6, 2011.
Source: IFTTA
Opublikowano Uncategorized
Otagowane IFTTA, prawa pasażerów, PRAWO TURYSTYCZNE, travel law, ubezpieczenia
Zapewnienie sprawnego funkcjonowania i efektywnego finansowania działalności parków narodowych – to główne cele przyjętej 18 sierpnia przez Sejm RP ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o lasach. Po przekształceniu w państwowe osoby prawne, parki narodowe zyskają możliwość zatrzymania swoich przychodów i przeznaczania ich na cele ochrony przyrody.
Wejście w życie nowych przepisów o finansach publicznych spowodowało likwidację gospodarstw pomocniczych funkcjonujących dotychczas przy państwowych jednostkach budżetowych – parkach narodowych (od stycznia 2011 r.). Gospodarstwa te gromadziły pieniądze z dochodów własnych parków, gwarantując w ten sposób możliwość ich płynnego wykorzystywania na swoje działanie. Po ich likwidacji konieczne było stworzenie innego mechanizmu finansowania. Takim sposobem jest przekształcenie parków narodowych – państwowych jednostek budżetowych – w państwowe osoby prawne. Wybór takiej formy organizacyjno-prawnej pozwoli parkom narodowym dysponować swoimi przychodami i przeznaczać je na niezbędne cele.
W Polsce funkcjonują (jako państwowe jednostki budżetowe) 23 Parki Narodowe. Oprócz ich podstawowej funkcji, jaką jest ochrona przyrody, zajmują się one edukacją ekologiczną, badaniami naukowymi, a także udostępnianiem zasobów przyrodniczych.
Według znowelizowanej ustawy, państwowa osoba prawna – park narodowy po wejściu w życie ustawy będzie prowadzić samodzielną gospodarkę finansową, finansując z posiadanych środków i uzyskiwanych wpływów wydatki na działalność.
Ponadto nowe przepisy określają szczegółowy katalog przychodów parków narodowych, jako państwowych osób prawnych, ale też warunki zaciągania przez nie kredytów i pożyczek. Takimi przychodami będą m.in. dotacje budżetowe, dotacje z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Przychodami mogą być także dobrowolne wpłaty, zapisy, darowizny, świadczenia rzeczowe, wpływy pochodzące z fundacji oraz wpływy z przedsięwzięć organizowanych na rzecz ochrony przyrody, jak również środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż środki Unii Europejskiej.
Opublikowano Uncategorized
Ustalanie cen sprzedaży odzieży oraz sprzętu turystycznego – to praktyka, którą stosowało Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe Konimpex-Plus w Koninie wraz ze swoimi jedenastoma partnerami handlowymi. Za udział w porozumieniu ograniczającym konkurencję Prezes UOKiK nałożyła na przedsiębiorców karę ponad 94 tys. zł
[Warszawa, 19 sierpnia 2011 r.] Zgodnie z prawem, ustalanie cen minimalnych lub cen sztywnych pomiędzy przedsiębiorcami jest zakazane i stanowi poważne naruszenie prawa konkurencji. W wyniku porozumień, ceny produktów ulegają podwyższeniu z oczywistą szkodą dla konsumenta. Dlatego każdy z podmiotów gospodarczych powinien podejmować swoje decyzje cenowe w oparciu o własny rachunek ekonomiczny. Najnowsza decyzja Prezes UOKiK pokazuje, że przedsiębiorcy często nie przestrzegają tego obowiązku. Urząd zakwestionował praktyki PPH Konimpex-Plus – dystrybutora i sprzedawcy kilkunastu marek odzieży, obuwia, sprzętu sportowego, turystycznego i wspinaczkowego (m.in. Feel Free Regatta, Dare2Be, Chiruca, Lizard, Prymus) oraz partnerów handlowych spółki.
Niedozwolona praktyka polegała na ustaleniu między przedsiębiorcami cen sprzedaży wybranych produktów w wysokości nie niższej niż określone przez Konimpex-Plus. Na skutek zakwestionowanej praktyki dystrybutorzy spółki zostali pozbawieni możliwości swobodnego kształtowania cen odsprzedaży jej produktów i oferowania towarów po cenach korzystniejszych niż narzucone w cennikach. Skutki takich działań odczuwali też konsumenci, nabywający produkty po cenach ustalonych pomiędzy stronami tego porozumienia, które mogły kształtować się na wyższym poziomie, niż gdyby sprzedawcy swobodnie ustalali ich wartość.
Spółki zaprzestały stosowania kwestionowanej praktyki. Prezes UOKiK nałożyła na nie łączną karę w wysokości 94 757 zł. Niedozwoloną praktykę stosowali przedsiębiorcy:
Decyzja nie jest ostateczna. PPH Konimpex-Plus, Skalnik oraz Digitronik odwołały się od decyzji do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Urząd przypomina, że wszyscy przedsiębiorcy, którzy nie wiedzą, czy ich działanie nie ogranicza konkurencji lub chcą skorzystać z programu łagodzenia kar, mogą zadzwonić pod numer 22 55 60 555. Odpowiedzi na wszystkie pytania, nawet anonimowe, udzielają prawnicy UOKiK.
Źródło: informacja UOKiK