Monthly Archives: Wrzesień 2011

UOKiK: Wspólne badanie – Bilet przez Internet

Bilet na koncert, na mecz czy do kina kupiony w Internecie? 29 europejskich państw sprawdziło wspólnie 414 stron internetowych oferujących bilety w sieci. W badaniu uczestniczył także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Większość przedsiębiorców usunęła nieprawidłowości

[Warszawa, 29 września 2011 r.] Komisja Europejska już po raz czwarty skontrolowała przedsiębiorców oferujących swoje produkty w Internecie w ramach Międzynarodowych Dni Przeszukiwania Internetu. Do tej pory sprawdzane były m.in. sklepy sprzedające sprzęt RTV i AGD.

Najnowsze badanie zostało zapoczątkowane w 2010 roku przez 27 państw członkowskich UE, Norwegię oraz Islandię. Wspólnie zbadano 414 stron oferujących bilety na wydarzenia kulturalne i sportowe. Sprawdzano m.in. czy strona zawiera pełne informacje o sprzedającym, cenie biletu, przebadano także regulaminy pod kątem występowania klauzul niedozwolonych. Najczęstszym problemem stwierdzonym na 233 stronach były brakujące, niekompletne informacje o cenie biletu, m.in. niezawierające podatku lub opłat za dostawę. W regulaminach zamieszczonych na 236 stronach wykryto niekorzystne dla konsumentów warunki, np. dostawa biletu nie była zagwarantowana na czas, przedsiębiorca nie przewidywał zwrotu pieniędzy za niewykorzystany karnet. W przypadku 298 stron Państwa członkowskie zakwestionowały niekompletne lub wprowadzające w błąd informacje o sprzedawcy, który np. zapewniał, że jest autoryzowanym przedstawicielem organizatora koncertu, co było niezgodne z prawdą. Na tych stronach brakowało również informacji o sprzedającym – takich jak nazwa, adres pocztowy czy adres e-mail.

UOKiK, w ramach wspólnej akcji, skontrolował sześć stron internetowych. Wszystkie zawierały nieprawidłowości – trzech przedsiębiorców dobrowolnie zmodyfikowało strony internetowe. Prezes UOKiK wydała także dwie decyzje: w jednej stwierdziła stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów – spółka zaniechała jej stosowania. Na kolejną spółkę Prezes Urzędu nałożyła karę pieniężną za nieudzielenie informacji podczas postępowania wyjaśniającego. Obecnie Prezes Urzędu prowadzi dwa postępowania przeciwko przedsiębiorcom sprzedającym bilety w Internecie.

Ponadto UOKiK przypomina wszystkim tym, którzy kupują bilety w sieci:

  • kupując bilet, zawierasz umowę. Konsument zobowiązuje się zapłacić za bilet, a sprzedawca zapewnić, że dostarczony bilet uprawnia do wejścia na koncert;
  • istotne informacje – uczciwy sprzedawca nie ma powodów, aby ukrywać swoje dane. Na stronie internetowej musisz znaleźć informacje o tym, kto jest sprzedawcą i jak się z nim skontaktować. Przedsiębiorcy mają obowiązek rzetelnie informować nas o pełnej kwocie oferowanego produktu. Podjęcie ostatecznej decyzji o zakupie powinno być poprzedzone uważną lekturą regulaminu – zwróć uwagę na sposoby płatności, koszty przesyłki i sposób składania reklamacji. Upewnij się też, że impreza, na którą bilet oferuje internetowy sprzedawca, odbywa się w tym samym czasie i miejscu, o którym informuje organizator;
  • zmiana planów – w przypadku, gdy umowa jest realizowana zgodnie z postanowieniami, a my się rozmyślimy, ewentualny zwrot i możliwość odzyskania pieniędzy zależy tylko od dobrej woli sprzedawcy.
  • odwołany koncert – w takiej sytuacji organizatorzy powinni umożliwić wymianę biletów lub zwrócić pieniądze. Oddając bilet, konsument musi przedstawić dowód zakupu – np. paragon, wydruk z konta, potwierdzenie internetowej płatności. Takie same przywileje powinniśmy mieć również wtedy, gdy zmienia się data, godzina czy miejsce koncertu. Jednostronna zmiana umowy bez ważnej przyczyny jest niedopuszczalna – w takiej sytuacji konsumenci kupując bilet nie mają żadnych gwarancji, że wystąpi ich idol.

Źródło: informacja prasowa UOKiK

WT: Zadośćuczynienie za jeden zmarnowany dzień

Mówi się „zmarnowane wakacje”, „zmarnowany urlop” – ale z ostatniego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie wynika, że nawet jeśli 1/14 urlopu będzie odbiegała od umówionych warunków, klienci mogą żądać zadośćuczynienia. I to niemałego. Więcej w artykule: Zadośćuczynienie za jeden zmarnowany dzień.

IFTTA: France to impose new tax on luxury hotel rooms

On 7 September 2011, the French National Assembly has adopted a finance bill which includes a new 2% tax on hotel stays where rates exceed EUR 200 per night. The bill is subject to ratification by the French Senate. Once ratified the new tax shall be due as from 1 November 2011.

Source: IFTTA (by: Michael Wukoschitz)

Klauzula TU „Generali” dot. zgłaszania okoliczności powstania szkody w rejestrze klauzul niedozwolonych

19 września 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następujące postanowienie:

Numer wpisu: 2526
Generali Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w Warszawie
„Ochroną ubezpieczeniową nie są objęte szkody powstałe w innych okolicznościach niż podano w zgłoszeniu szkody”

Pytanie prejudycjalne NSA do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie opodatkowania usług turystycznych

Naczelny Sąd Administracyjny (…), po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 176/10 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 5 stycznia 2010 r. nr […] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: maj – lipiec, październik – grudzień 2007 r. postanawia: 1) na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: czy własna usługa przewozu wykonana przez biuro podróży w ramach ceny ryczałtowej pobranej od turysty z tytułu wykonanej na jego rzecz usługi turystycznej opodatkowanej na podstawie przepisów art. 306-310 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) normujących szczególną procedurę opodatkowania VAT dla biur podróży, podlega – stanowiąc element konieczny dla jej wykonania – opodatkowaniu podstawową stawką podatku właściwą dla usługi turystycznej, czy obniżoną stawką podatku właściwą dla usługi przewozu osób na podstawie art. 98 w zw. z poz. 4 załącznika nr III ww. Dyrektywy? 2) zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a.

Źródło: NSA

Problem został również przedstawiony w opublikowanym w Wiadomościach Turystycznych artykule pt.: Unijny Trybunał odpowie, jak opodatkować usługi własne.

Klauzula biura podróży „Olimp” w rejestrze klauzul niedozwolonych

19 września 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następujące postanowienie:

Numer wpisu: 2525
Józef Mrozowicz, Renata Zubrzycka – Biuro Podróży „Olimp”
„Jeżeli uczestnik nie weźmie udziału w imprezie z przyczyn leżących po jego stronie, B.P. „Olimp” potrąci z jego wpłat:
5.1 opłatę manipulacyjną w wysokości 50,00 zł w przypadku rezygnacji w terminie do 30 dnia przed datą rozpoczęcia imprezy,
5.2 20 % ceny imprezy – w przypadku rezygnacji między 29 a 22 dniem przed datą rozpoczęcia imprezy
5.3 30 % ceny imprezy – w przypadku rezygnacji między 21 a 15 dniem przed datą rozpoczęcia imprezy,
5.4 95 % ceny imprezy – w przypadku rezygnacji między 14 a 1 dniem przed datą rozpoczęcia imprezy lub niestawienia się na miejsce zbiórki.”

Protest przeciwko prywatyzacji Polskich Kolei Linowych S.A.

Na stronie internetowej Klubu im. Władysława Zamoyskiego można przeczytać o proteście przeciwko prywatyzacji PKL S.A.:

Klub im. Władysława Zamoyskiego w Zakopanem organizuje akcję zbiórki podpisów ludzi nauki w sprawie wstrzymania prywatyzacji Polskich Kolei Linowych S.A.

PKL S.A. posiada koleje i nieruchomości na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego. Sprzedaż przez Państwo akcji PKL S.A. oznacza początek prywatyzacji Tatrzańskiego Parku Narodowego. Właścicielem 100% akcji PKL S.A. są Polskie Koleje Państwowe S.A. Prywatyzację prowadzi właściciel tj. spółka PKP S.A. a proces prywatyzacyjny nadzoruje Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury pan Andrzej Massel. Obecnie kończone są analizy przedprywatyzacyjne i niebawem (chyba po wyborach parlamentarnych) oczekiwane jest ogłoszenie o zamiarze zbycia akcji spółki.

Na stronie znaleźć można również wykaz sygnatariuszy apelu, formularz zgłoszenia poparcia oraz list protestacyjny do Premiera.

dr Piotr Cybula

 

Klauzula ubezpieczyciela w rejestrze klauzul niedozwolonych (Compensa Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie spółka akcyjna Vienna Insurance Group w Warszawie)

19 września 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następujące postanowienie:

Numer wpisu: 2522
Compensa Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie spółka akcyjna Vienna Insurance Group w Warszawie
Towarzystwo nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli nieszczęśliwy wypadek, w wyniku którego Osoba ubezpieczona poniosła śmierć, został spowodowany lub miał miejsce w bezpośrednim następstwie uprawiania przez Osobę ubezpieczoną niebezpiecznych sportów, takich jak sporty lotnicze, w tym spadochroniarstwo i baloniarstwo, sporty wspinaczkowe i speleologia, sporty motorowe i motorowodne, skoki na gumowej linie, nurkowanie na głębokość większą niż 10 m.

Klauzula biura podróży „Optim” (Rzeszów) w rejestrze klauzul niedozwolonych

19 września 2011 r. Prezes UOKiK wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych następujące postanowienie:

Numer wpisu: 2521
Wojciech Filipek – „Optim” w Rzeszowie
„Biuro Podróży Optim Travel zastrzega sobie prawo zmiany ceny z przyczyn od niego niezależnych np.: wzrostu kursu dewiz, cen paliwa, podatków i innych opłat.”

W sprawie obowiązku zatrudnienia przewodnika turystycznego przez organizatora turystyki raz jeszcze (o §17 rozporządzenia w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek)

Bardzo „interesująco” brzmi § 17 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z 4 marca 2011. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek:

Organizator turystyki powierzający na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy wykonanie usługi przewodnikowi turystycznemu jest obowiązany w obsłudze grupy turystów do zapewnienia udziału:    

1) przewodnika miejskiego – dla miast wymienionych w § 15, jeżeli program imprezy obejmuje zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na jego obszarze, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik etatowy;    

2) przewodnika górskiego – na obszarach górskich określonych w § 13, jeżeli program imprezy przewiduje wycieczki piesze poza obszarem zabudowy miejscowości;    

3) przewodnika miejskiego w przypadku, o którym mowa w § 16, lub przewodnika terenowego – w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerwatach udostępnianych do ruchu turystycznego, jeżeli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik etatowy, a także na obszarach, na których obowiązujące przepisy porządkowe prawa miejscowego nakładają taki obowiązek.

Abstrahując od niezbyt precyzyjnego określenia „grupy”, nasuwają się tu dwie uwagi:

Po pierwsze, nie jest jasne, dlaczego w przepisie tym mowa jest tylko o „turystach”, z pominięciem odwiedzających. W ustawie o usługach turystycznych ustawodawca wprowadził obydwa te pojęcia i je odmiennie zdefiniował. Czy fakt,  że pominięto tu „odwiedzających” oznacza, że reguły wynikające z tego przepisu nie znajdą zastosowania do „osoby, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejsce pobytu, dla której celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości oraz niekorzystająca z noclegu”. Trudno to logicznie wytłumaczyć.

Po drugie, nie jest jasne, dlaczego ustawodawca przepis ten adresuje do „grupy” turystów. Jeżeli umowa o imprezę zostanie zawarta z jednym turystą (lub odwiedzającym?) i nie mamy „grupy” w czasie imprezy turystycznej, a usługa przewodnicka będzie elementem imprezy turystycznej, to czy reguły określone w tym przepisie nie powinny znaleźć tu  zastosowania? Również trudno logicznie to wytłumaczyć.

Podsumowując, powyższy przepis nie został chyba przemyślany z punktu widzenia logiki, jak i ustaleń poczynionych przez samego ustawodawcę w ustawie o usługach turystycznych. Wymaga więc zmiany (abstrahuję w tym miejscu od oceny samego „obowiązku przewodnickiego”).

dr Piotr Cybula