Monthly Archives: Styczeń 2012

Obsługa pasażerów z niepełnosprawnością – zalecenia dla przewoźników kolejowych (UTK)

Prezes Urzędu Transport Kolejowego, w odpowiedzi na wnioski członków Zespołu ds. Osób z Niepełnosprawnością przy Prezesie UTK oraz skargi i interwencje pasażerów, wystosował do przewoźników kolejowych pismo z zaleceniami.

Przypomniał w nim, że osoby z niepełnosprawnością mają prawo do zwolnień z opłat dodatkowych przy zakupie biletów w pociągach, gdy wynika to z regulaminów przewozu osób, rzeczy i zwierząt. Ponadto drużyny konduktorskie powinny być wyposażone w spis wzorów dokumentów, które uprawniają do ulgowych przejazdów. Personelowi obsługującemu pasażerów należy przypomnieć, iż osoby niepełnosprawne i o ograniczonej sprawności ruchowej, mają prawo zająć miejsce w przedziale przeznaczonym dla matki z dzieckiem (jeśli regulaminy przewozu osób dopuszczają taką możliwość), zaś informacje o tym powinny być widoczne.

W piśmie Prezes UTK przypomniał też, że do obowiązków drużyn konduktorskich należy umożliwienie osobom niepełnosprawnym skorzystanie z prawa pierwszeństwa do zajęcia miejsca oznaczonego odpowiednim symbolem.

Pismo skierowane zostało do spółek: Arriva RP, Koleje Dolnośląskie, Koleje Mazowieckie – KM, Koleje Śląskie, Koleje Wielkopolskie, Przewozy Regionalne, Szybka Kolej Miejska w Warszawie,  PKP Intercity, PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście, Warszawska Kolej Dojazdowa oraz do przedstawicielstwa niemieckiej spółki Usedomer Bäderbahn GmbH.

Źródło: informacja prasowa Urzędu Transportu Kolejowego z 23 grudnia 2011 r.

Świadczenia usług międzynarodowego okazjonalnego przewozu drogowego osób

Za Ministerstwem Finansów informujemy, że „od dnia 1 stycznia 2012 r. podmioty zagraniczne świadczące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej okazjonalne przewozy drogowe osób, autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, mają możliwość skorzystania z uproszczonej rejestracji i rozliczania podatku od towarów i usług, uregulowanych przepisami art.134a-134c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054)”.

W celu skorzystania ze szczególnej procedury w zakresie świadczenia usług międzynarodowego okazjonalnego przewozu drogowego osób, podatnik powinien złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania ze szczególnej procedury rozliczania podatku wobec tych usług (VAP-R) do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście drogą elektroniczną za pomocą aplikacji informatycznej, która jest udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw finansów publicznych: http://www.mf.gov.pl/index.php?const=6&dzial=5964&wysw=4⊂=sub2.
Po złożeniu zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania ze szczególnej procedury rozliczania podatku podatnikowi zostanie nadany numer identyfikacyjny na potrzeby wykonywanych przez tego podatnika usług okazjonalnego przewozu na terytorium Polski. Naczelnik potwierdza zidentyfikowanie podatnika jako „podatnika VAT – przewozy okazjonalne” z wykorzystaniem drogi elektronicznej na formularzu VAP-5.
W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, przez podatnika zidentyfikowanego jako „podatnik VAT – przewozy okazjonalne” kierujący pojazdem w trakcie wykonywania tych przewozów na terytorium Polski zobowiązany jest do posiadania wydruku potwierdzenia zidentyfikowania podatnika jako „podatnik VAT – przewozy okazjonalne” (VAP-5)”.

Źródło: http://www.mf.gov.pl/dokument.php?const=1&dzial=153&id=279168&typ=news

Odnośnik do zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania ze szczególnej procedury rozliczania podatku wobec tych usług (w językach: polski, angielski i niemiecki):
http://www.mf.gov.pl/_files_/bip/bip_miedzynarodowy_okazjonalny_przewoz_drogowy_osob/vap_r_1_02_hr.pdf

Źródło: informacja MSiT

TPN o „przedłużeniu” obowiązku przewodnickiego po 1 stycznia 2012 r. Czy rzeczywiście „przepisy bez zmian”?

Na stronie internetowej Tatrzańskiego Parku Narodowego pojawił się interesujący komunikat odnoszący się do tzw. obowiązku przewodnickiego:

Dotychczas obowiązujące przepisy dotyczące oznakowania szlaków i tras górskich, a także wycieczek pieszych lub narciarskich na terenach górskich, leżących na obszarach parków narodowych, które mogą prowadzić tylko górscy przewodnicy turystyczni, pozostają niezmienione do 16 października 2012 r.

Informujemy, że art. 91, ust. 1, pkt. 1 Ustawy o sporcie stanowi, że dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 54, ust. 3 Ustawy o kulturze fizycznej zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4, ust. 8, art. 29, ust. 6, art. 32, ust. 7, art. 34, ust. 4, art. 35, ust. 4, art. 36, ust. 11, art. 39, ust. 5 i art. 40, ust. 4 Ustawy o sporcie, jednak nie dłużej niż przez 2 lata od dnia wejścia jej w życie.

Stanowisko to moim zdaniem nie jest trafne.  Istotnie w ustawie o sporcie pozostał przepis przejściowy o wskazanej przez TPN treści. Istotą problemu w tej sprawie jest pytanie, czy rozporządzenie może zostać utrzymane w mocy wyłącznie na podstawie przepisu przejściowego?

Pierwotnie założenie było takie, że przepisy rozporządzenia z 1997 r. zostaną zastąpione nowym rozporządzeniem, wydanym w oparciu o art. 39 ust. 5 ustawy o sporcie. Ten ostatni przepis został jednak uchylony z dniem 2 stycznia 2012 r. na mocy ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich z dnia 18 sierpnia 2011 r. Prowadzi to do sytuacji, że nowe rozporządzenie na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy o sporcie nie zostanie już wydane (chyba że ustawodawca nadałby mu nowe brzmienie, co nie powinno być w tym kontekście rozważane).

W tym stanie rzeczy warto zwrócić uwagę na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego oraz poglądy specjalistów z zakresu techniki legislacyjnej.

Z orzecznictwa TK płynie wniosek, że ustawodawca może utrzymać dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli przepisy te pozostają w związku treściowym z nową regulacją ustawową i służą jej wykonaniu.

Z kolei w literaturze zwraca się uwagę, że nie można zachować w mocy aktu wykonawczego wydanego na podstawie przepisu upoważniającego, który nie ma swojego następcy.

W świetle powyższego m.zd. przyjąć należy, że „upadek” art. 39 ust. 5 ustawy o sporcie skutkuje tym, że samo rozporządzenie z 1997 r. przestaje mieć rację bytu. Przepisy te nie będą służyły wykonaniu tego przepisu. Prowadzi to do wniosku, że rozporządzenie z  1997 r. w zakresie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach przestaje obowiązywać już z dniem 2 stycznia 2012 r.

Powyższe stanowisko szerzej uzasadniłem w artykule: Prowadzenie wycieczek przez przewodnika górskiego wobec problemu bezpieczeństwa ich uczestników w świetle ostatnich zmian legislacyjnych, który został opublikowany w opracowaniu Przewodnictwo turystyczne w prawodawstwie polskim i europejskim, Biblioteka Górska Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie, t. 16, s. 61 i n.

dr Piotr Cybula

AKCJA stopquadom.pl

W związku z coraz częstszymi przypadkami pojawiania się pojazdów mechanicznych typu quad, motocross itp. w miejscach gdzie jest to nielegalne w sierpniu 2009 r.  wystartował serwis StopQuadom.pl mający na celu zwrócenie uwagi opinii publicznej na problem nielegalnego off-roadu w Polsce. Pomimo, że stosowne przepisy prawne pozwalające sankcjonować takie działania istnieją od dawna, faktycznie niewiele robi się, żeby ukrócić to zjawisko, którego szkodliwości wiele osób po prostu nie rozumie, bądź zrozumieć nie chce, przedkładając własną przyjemność nad ochronę środowiska, bezpieczeństwo innych, a często także własne.

Podstawową funkcjonalnością jaką zapewnia  StopQuadom.pl jest możliwość zgłaszania incydentów związanych z wyżej wymienionymi pojazdami wraz z ich lokalizacją na mapie. Pozwoli to stworzyć mapę Polski przedstawiającą nasilenie zjawiska w poszczególnych rejonach kraju. Internauci mogą wyrażać także swoje poparcie dla idei serwisu.

Chcemy, by świadomość społeczna w kwestii nielegalnego off-roadu była większa, zachęcamy do zgłaszania wszelkich incydentów odpowiednim służbom, tj. Policji, Straży Leśnej, Straży Granicznej. Należy takie zgłoszenia traktować raczej jako obywatelski obowiązek, nie donosicielstwo.

Oprócz piętnowania negatywnych zachowań, chcemy pokazać miejsca gdzie można jeździć legalnie, przybliżyć sytuację prawną oraz pokazać na czym polega szkodliwość zjawiska. Z chęcią zamieścimy także krótkie informacje wraz z linkami do stron propagujących właściwy sposób korzystania z pojazdów o których traktuje StopQuadom.pl – chcemy pokazać, że wszystko jest dla ludzi.

Nazwa i szata graficzna serwisu StopQuadom.pl zostały celowo dobrane prowokacyjnie, by wzbudzić jak najszersze dyskusje, również w środowiskach związanych z offroadem, quadami i motocrossem licząc na to, że spowodujemy u kogoś refleksję nad swoim zachowaniem. Ze strony tych środowisk powstanie strony StopQuadom.pl  towarzyszyła ożywiona dyskusja na kilku forach internetowych, oraz spora ilość feedbacku.

Źródło: informacja prasowa www.stopquadom.pl

„No special law to help deal with unfair travel contracts” (Indie)

Na stronie internetowej Hindustan Times ukazał się ciekawy artykuł, w którym wskazuje się na słabą ochronę w Indiach konsumenta usług turystycznych: No special law to help deal with unfair travel contracts. Jak dobry wzór podaje się unijną dyrektywę 90/314, wskazując, że:

(…) only those countries, which understand the importance of a good holiday, have rules defining the rights of travellers and obligations of tour operators.

Warto o tych słowach pamiętać w dyskusji na temat reformy prawa turystycznego.

Piotr Cybula