Monthly Archives: Wrzesień 2013

Każdy organizator turystyki powinien posiadać wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Rejestr ten prowadzi odpowiedni marszałek województwa. Wcześniej, do 2005 r., prowadził go wojewoda.

Na gruncie pierwotnego tekstu ustawy wymagane w tym zakresie było uzyskanie koncesji. Następnie w 1999 r. wymóg ten został zmieniony na zezwolenie, zmienione w 2004 r. właśnie na obowiązek uzyskania wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

Mimo tych zmian dokonanych wiele lat temu w dalszym ciągu na rynku istnieją biura podróży, które informują, że posiadają koncesję lub zezwolenie. Przeważnie są to małe lub średnie biura podróży. Okazuje się jednak, że taką informację przedstawia także biuro podróży Neckermann Polska. Na swojej stronie internetowej w zakładce „Informacje o firmie„ zamieszcza:

1) dokument – koncesję organizatora turystyki wydaną przez Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki

2) informację: „Koncesja UKFiT NR REJ. 0617”

Informacja ta stała się nieaktualna kilkanaście lat temu.

Również w dostępnych na stronie internetowej tego biura podróży warunkach uczestnictwa w imprezach turystycznych znajduje się informacja:

Neckermann Polska Biuro Podróży Sp. z o. o.

ul. Dubois 9, 00-182 Warszawa

Koncesja UKFiT NR REJ. 0617.

Z ustawy o usługach turystycznych wynika, że umowa o imprezę turystyczną powinna określać m.in. numer wpisu do rejestru organizatorów turystyki (art. 14 ust. 2 pkt 1). Z Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników wynika, że Neckermann Polska posiada wpis w tej ewidencji o nr. 617.

Nie jest to duże „przewinienie”, ale zastanawia, jak tak duża firma jak Neckermann Polska przez tyle lat mogła nie dokonać aktualizacji tej informacji.

dr Piotr Cybula, radca prawny

Polski Związek Organizatorów Turystyki wydaje swoim członkom certyfikaty członkostwa (przykładowy certyfikat).

Na certyfikacie znajduje się następujące stwierdzenie:

Jest potwierdzeniem przestrzegania statutu i regulaminów PZOT.

Statut jest dostępny na stronie PZOT, regulaminy natomiast nie. Skontaktowałem się z PZOT i poprosiłem o wyjaśnienie, o jakie regulaminy w tym przypadku chodzi. Otrzymałem odpowiedź, której się nie spodziewałem. Okazuje się, że w chwili obecnej nie ma żadnego regulaminu, np. kodeksu dobrych praktyk.

M.zd. jeżeli nie ma obecnie żadnych regulaminów , to trudno tę informację uznać inaczej niż jako wprowadzającą w błąd. Jeżeli nie ma regulaminów, to certyfikat nie powinien potwierdzać ich przestrzegania. W ten sposób grupa przedsiębiorców stara się w sposób nieuczciwy uzyskać pewną przewagę na rynku usług turystycznych, co może naruszać nie tylko interesy klientów, ale także konkurentów.

Polski Związek Organizatorów Turystyki wskazuje, że jego celem jest m.in.:

• wypracowanie i propagowanie standardów działalności organizatorów turystyki, w tym etycznych, dobrych praktyk, wzorów,
• umacnianie publicznego zaufania i wizerunku organizatorów turystyki.

Czy informowanie o regulaminach, których nie ma służy realizacji tych celów? Moim zdaniem stanowi ich zaprzeczenie.

Wcześniej o podobnym problemie pisałem w przypadku Polskiej Izby Turystyki (Nieuczciwa praktyka PIT?).

dr Piotr Cybula, radca prawny

Na swoim oficjalnym blogu Joanna Mucha pisze:

Przez ostatnie 20 lat świat wokół nas zmienił się dramatycznie. Transformacja ustrojowa  i rewolucja technologiczna – te dwa czynniki sprawiają, że nasze dzieci rosną w tym samym miejscu – ale w zupełnie innej rzeczywistości. Zamiast kanapki z twarożkiem – kanapka z masłem czekoladowym, zamiast jednego lizaka na przerwie – chipsy, batoniki, chrupki i cała reszta śmieci.

Warto przypomnieć, że Ministerstwo Sportu i Turystyki (wspólnie z Ministerstwem Edukacji Narodowej) sprawuje patronat nad programem producenta słodyczy – Kinder + Sport, który ma też niewątpliwie wymiar promocyjny. W efekcie oprócz bardzo ciekawych i angażujących dzieci i młodzież zajęć sportowych na salach gimnastycznych szkół znajdują się de facto reklamy marki Kinder, a nauczyciele wychowania fizycznego ubierają koszulki z logo Kinder.

Oczywiście dostrzegam walory tego programu, ale w jego efekcie mamy do czynienia z „promocją” marki Kinder na terenie szkoły. W efekcie szkoła wraz z Ministerstwem Sportu i Turystyki oraz Ministerstwem Edukacji Narodowej „podpisują się” pod tą marką. A marka ta należy też przecież do producenta najbardziej popularnego w Polsce wspomnianego przez Joanną Muchę masła czekoladowego… Przez ostatnie dwadzieścia lat producenci słodyczy też zmienili swoje praktyki promocyjne – czy MSiT i MEN są na nie przygotowane?

Piotr Cybula